O an 9 I aLittera
Conuerſio ꝑ litteras apoſtolicas vel legatoruꝫeius ſuꝑ ꝓuiſiōe quorūcunqꝫ pͥuilegiatorū clericoꝝ cōceſſa directas. nunqͥd ꝑ hos poterit eisprouideri de hoſpitali. ibidē. c. ij. §. vi.Hoſpitalarij laici qͥbus cōmittunt̉ hoſpitaliagubernāda nō tenētur ad diuinū officium ſiuead horas. ſed clerici beneficiati in ip̄ẜ ad ipſastenetur ⁊c̄. ibidē. ca. ij. §. vij.Hoſpitalarius vtrū hoſpitādo vl̓ elemoſinaslargiēdo poſſit p̄ferre ꝯiunctos extraēos. ponūtur deſuꝑ adhuc alie ſimiles queſtiōes. ibideꝫ.capi. ii. §. viij.Hoſpitalarius ſi eligit ſepulturā apud ecc̄iaꝫhoſpital̓ nunqͥd ecc̄ia parochialis d̓bet habe̓ canonicā. porcionē de relictis eius. ibid̓. §. ix.Hoſpitales quo ⁊ qualiter debent eſſe clerici ⁊cͣ.tercia ꝑte. ti. xiij. ca. iij. §. vi.Hoſpitalia qūo debent viſitari ꝑ ſuperiores. ⁊ q̄ſunt interrogāda ab ipſis. iii. par. titu. xx. ca. vi§. quarto.Hoſpitalia que dicūtur loca religioſa gaudētpriuilegio clericali. tercia par. titu. xxiij. capitu.v. §. vi.Hoſtis noſter quomo nos impugnat ī iſto certamine duplici telo. ⁊ qͦmodo debemus iſtis reſiſtere. iiij. parte. titu. ii. capitu. ſecūdo. §. quinto ante medium incipe.H ante v¶ Humanuꝫ genusquomodo cōparatuꝫ eſt iumētis inſipiētibusper peccatum. ⁊ ſi reuertat̉. quibus iumētis tūcaſſimilatur .i. ꝑ. ti. i. ca. ij. §. v. c.Humanoꝝ actuū de boītate ⁊ malicia qͦmodooportet de ip̄ẜ loqui. Et quomō exponit̉ auctoritas Dyonſij ꝙ maluꝫ non agit niſi in virtuteboni .i. par. ti. iiij. ca. xij.Humana actio habet bonitatē ⁊ maliciā ex obiecto. ⁊ qūo homo per maliciā fit abhominabil̓⁊ qūo actio humana habet bonitateꝫ ⁊ maliciāex circūſtantia ⁊c̄. ibid̓. §. i.Humana actio ꝙ habet bonitatē ⁊ maliciā precipue ex fine ꝓbatur ex diffinitōne Boetij queetiaꝫ expoītur ⁊c̄. ibidem. §. ii.Humanoꝝ actuuꝫ aliqui ſunt indifferētes ẜmſpeciem. ſed nulla eſt indifferēs ẜm indiuiduuꝫ⁊c. ibidem. §. iij.Humane voluntatis bonitas in actibus ſuisquo depēdet ex qͣttuor. ibidē. §. iiij.Bonitas ⁊ malicia magis ꝓpͥe reperit̉ in actuinteriori voluntatis qͣꝫ in actu exteriori. quod
probatur auctoritate Auguſtini ⁊c̄. ibidem. paragrapho quinto.Humana actio quomō dicitur bona vel malarecta vel peccatuꝫ. laudabilis vel culpabil̓. meritoria vel demeritoria ẜm diuerſos reſpectus.quomodo actio dicitur meritoria ⁊c̄. ibidem.§. vi. ⁊ ſeptimo.Humana voluntas freqn̄ter in ſcriptura dicit̉cor. ⁊ vbi. ⁊ ſub nomīe cordis tractatur de exercitio voluntatis. prima parte. titulo quarto. capitulo. xiij.Humane cōſeruatiōis quomō reperiūtur tresconditiōes. ⁊ ſimiliter in humana actōne tres.prima parte. titulo decimotercio. capitulo ſecūdo. §. vii. g. h.Humanaꝝ operationū exteriorū triplex īuenit̉differentia tercia parte. titulo octauo. capituloprimo. §. ii. bHumane vite dant̉ nouē regule ẜm quas vnuſquiſqꝫ vitaꝫ ſuam dirigere pōt ⁊ ordinare. iiijꝑte. ti. ij. ca. iiij.Hamanus timor vario modo deſcribit̉ infraſub littera. t. ſcꝫ timor. ⁊. iiij. ꝑ. ti. xiiij. ca. ij.Humilitas quo diffinitur a btō Bernhardo.in quo ipſa eſſentialiter conſiſtit. que ſunt adipſam neceſſaria ꝙ ſpecialis virtus ſit probat̉.iiij. par. ti. iiij. ca. xij.Humilis vnde quis dicit̉. in quo actu hoc ꝯſiſtit ꝙ quis hūilis ſit. ⁊ qūo per humilitatem ſehomo debet omībus ſubijcere. ibidē. §. i.Humilitatis gradus ſunt duodecē ẜm beatuꝫBenedictū in regl̓a. quo figuratur ſcale iacobet qū̄o homo ꝑ humilitatē ꝑueīt ad duo. ⁊ ponuntur adhuc alij duodecē gradꝰ ipſius huilitatis ibidem. §. ſecundoHumilitas quo non eſt excellentiſſima virtusſimpl̓r. ſed poſt virtutes theologicas. quo hūilitas pͥmo d̓r fundam̄tuꝫ virtutū. ⁊ quo ip̄a exſcriptura cōmendat̉ tripl̓r. ibid̓. §. iij.Humilitas fructus ſunt vndecē. qui ⁊ per ordineꝫ declarātur. ibidem. §. iiij.Humilitas quo dicit̉ pauꝑtas ſpiritus. ⁊ qūoilloꝝ eſt regnuꝫ celoꝝ. Et in quo ꝯſiſtit iſta humilitas. iiij. ꝑ. ti. vii. ca. vi. §. i. b. vel ibi. pͥmo ergo dicit̉ ſpiritu.I ante a.¶ Iactatia eſt quartus gradus ſuꝑbie. in qͥbus ipſa conſiſtit. q̄ adeandeꝫ ꝑtinent. ⁊ qūo ipſa reprehēditur. ij. parte. ti. iii. ca. iii. §. vi.