Qui petit a te: da ei. c. 294.Utꝝ neceſſariū vel ſuper fluū p̄cipiaturdari. c. 294.Utꝝ ille qui nihil hēt obliget̉ ad iſtud p̄ceptum..295.Utꝝ oībus vel ſolū aliquibꝰ ſit beneficiū dādum. c. 295.Queritur quomodo beneficium ſit dādum⁊ quibus. c. 295.Utꝝ aliquis omittes dare pauperi peccet. c. 295.Utꝝ elemoſyne tribuat̉ mūdare. c. 296. c. i.De mutuatione.Utrum accipere aliꝗd p̄ter ſortem ſit prohibitum. c. 296.Utꝝ ſola ſpes accipiēdi p̄t̓ ſortē faciat uſurariū. c. 296.Utꝝ ī aliquo caſu ſit licitum accipere aliꝗdpreter ſortem. c. 297Utꝝ accipere aliquid p̄ter ſortē ſit malumẜm ſe. c. 297.De dilectioueUtꝝ dilige̓ aīcū ſit meritoriū. c. 298. .c. i.Utꝝ diligere inimicum ſit preceptum vel coſilium. c. 298.Utrum benefacere inimicis omnibus ſit preceptum. 298.Utrum maius ſit diligere amicos ꝙͣ inimicos. c. 298.Utꝝ magis meritoria ſit dilectio inimici ꝙͣamici .299.Utꝝ maledicē inimicꝭ ſit licitū. c. 299. .c. 2.Utꝝ ꝓ oībꝰ inimicis ſit orādū. c. 299. .c. 3.Utꝝ gn̓al̓r oēs actōes ſpūales ⁊ corꝑalesteneamur referre in deū finē. c. 300. .c. 2Utꝝ oēs actōes ſpūales poſſint referri adfine tꝑalē. c. 3oi.Utrū manēte ſimplicitate ītētōis poſſintconſtitui duo fines. c. 302.Utꝝ intentio poſſit poni in creatura ſicut īfine. ita ꝙ ſit finis ſb̓ fin̄ et̓no. c. 303. .c. i.Utꝝ oīs ſolicitudo ſit ꝓhibita. c. 303. .c. 4.Cum iudicare multis competat non de iudicio multiplici .ſ. temerario. preſumptuoſo.⁊ alijs. c. 30 4.Queritur quid ītelligit̉ per illa dicta. Nolite ſactum dare canibus. ⁊ nolite ꝓiceremargaritas ante porcos. et qui ſuntporci. c. 30 4De doctrina predicatoris.Querit̉ quid ſcire debet doctor ſiue predicator. c. 30 4.Utrū p̄dicator tenet̉ face̓ qd̓ dic̄. c. 305. c. i.Utꝝ malꝰ peccet p̄dicādo. c. 305.Explicit 2ª pars tertij Alexādri de AlesIncipit tertia quo ad titulos queſtionum.De virtutibus. ⁊ gratia.Trum gr̄a ſit ⁊ oſtendit̉ ꝙ ſic rōibus naͣlibꝰ ⁊ theologicꝭ. c. 305. c. 2.Unde noͣ ꝙ gr̄a in ſcripturis dicit̉multipliciter. c. 306.Utrū gratiā fuiſſet neceſſaria in ſtatu nature bene īſtitute. c. 307.Querit̉ qualit̓ gr̄a eſt neceſſaria ſaluti: ⁊ hͦcontra pelagianos. ⁊ ad hoc inducunturteſtimonia. c. 307.Utrū libeꝝ arbitrium ad bonū valeat: niſigr̄a adiuuetur. c. 308.Utꝝ gr̄a ſit aliꝗd: ⁊ ꝗd. c. 309.Utrum gratia ſit res creata vel increata.Et ſoluit̉ qo. c. zi0.Utrū gratia creata ſit ſb̓a vel accidens. Etſoluit̉ queſtio. c. zii.Utrum gr̄a ſit eadē per eſſentiam cū virtute gratuita. Et ſoluit̉ qō. c. zii. .c. 4Querit̉ quid ſit gratia ẜm nominisrōem. c. 312.Querit̉ ꝗd ſit gr̄a ẜꝫ diffinitōeꝫ. c. 33. .c. 1Utruꝫ gratia ſit diuiſibilis ẜm aliquē modum. c. 313.Utꝝ gr̄a dīdat̉ ꝑ duas drīas. c. 314Utrū gr̄a dīdat̉ ꝑ tria mēbra. vel tres differentias. c. 315.Utꝝ gratia ſit eiuſdem ratōis in hoīe antepeccatū ⁊ poſt. c. 316.Utꝝ an̄ incarnationē ⁊ poſt drīa ſit ꝑ eēntia in ipſa gr̄a. c. 316.Utrum gratia ſit eiuſdem ratōis ī adulto:⁊ paruulo. c. 316.Utrum paruuli ſint ſuſceptibiles gratie. c. 317.Utꝝ adultꝰ dormiēs vel furioſus ſiū amēspoſſit recipe̓ gr̄am. c. 317.Utrum gr̄a ſit in ſubiecto ẜm magis ⁊ minꝰhoc ē an ſit maior ī uno ꝙͣ ī alio. c. 319. c. 2.Utrū gr̄a ſit in ſubiecto ẜꝫ itēſionē ⁊ remiſione. c. 319.Utrum ſit cauſa meritoria gratia ex partenoſtra. c. 320.Utrū ille qui eſt in peccato mortali poſſit