me̓ito p̄cedēti ſibi gr̄am mereri. c. 320. c. 3.Utꝝ exiſtens ī ſtatu caritatis poſſit mererigr̄am ſibi qua ſurgat ⁊ releuet̉ ſi caderet īpeccato mortali. c. 221.Utꝝ merito cohereti vel ſubſequēti poſſitaliquis ſibi mereri gr̄am. c. 321.Utrū aliquis poſſit alijs mereri pͥmam gratiam. c. 321.Querit̉ de illo qui facit qd̓ in ſe ē. vtrū neceſſe ſit ꝙ deus det ſibi gratiam. Et ſoluit̉queſtio. c. 321.Utꝝ nō faciēti qd̓ ī ſe ē det̉ gr̄a. c. 322. .c. 3.Utꝝ ꝓprij effectꝰ gr̄e ſint purgare illumīare⁊ perficere. c. 322.Utꝝ ꝓprij effectꝰ gr̄e ſint viuificare. aſſimulare. gratificare. c. 323.Utꝝ iſti tres actus. iuſtificae. excitare motꝰmeritorios elice̓ ſint per ſe actus ipſiusgratie. c. 324Utꝝ libeꝝ arbitriū moueat̉ ſpontanee an cōacte. c. 325.Utꝝ gr̄a faciat nos in vita pn̄ti ſine peccato eſſe. c. 325.Querit̉ de ordine iſtoꝝ effectuū iuſtificare. viuificare. purgare. illuminare. qualis eſtordo inter hec. c. 327.Querit̉ de cognitōe gr̄e ī gnͣali. c. 327. c. 2Querit̉ de cognitōe gr̄e ī ſpali. c. 327. .c. 3.Utrū aliquis poſſit cognoſcere per ſcientiāſe habere gratia. c. 327.Utꝝ aliꝗs poſſit ſcire ſe hr̄e gr̄aꝫ ꝑ experim̄tum. c. 328.Utꝝ ꝑ reuelatōem poſſit aliquis ſcire ſe eēin gr̄a .i. vtrū alicui poſſit reuelari .i. ꝙ habeat gr̄aꝫ ī rōe gr̄e. c. 329.Querit̉ de cōparatōe v̓tutū ad gr̄aꝫ. vtꝝvirtutes diſtinguāt̉ a gr̄a. c. 329. .c. 4Utꝝ dona ſint virtutes. c. 330.Utꝝ v̓tutes ſint fructꝰ. uel no. c. 3o. .c. 3Que̓it̉ ꝓpt̓ ꝗd hec oīa ſint neceſſaria .ſ. gr̄adona. virtutes. c. 33i.Utrum virtutes ſint priores donis vel ecōuerſo. c. 33i.Utꝝ ſit pone gr̄am gratis datā non faciētem gratū. c. 33i.Querit̉ que ſit gr̄a gratis data. c. 32. .c. 2.Querit̉ que ſint differētie gratie gratisdate. c. 332.De fide.Querit̉ qͣl̓r fides di multipl̓r. c. 334. c. 2.Utrū fides īformis ſit donū dei .i. habitusgratuitꝰ. c. 334.Utꝝ fides īformis ſit v̓tus. c35.Querit̉ qua rōe dr̄ fides īformis. c. 335. c. 2.Querit̉ de effectu fidei īformis. pͦ de effectuinteriori qui ē credere. 335.Scd̓o de effectu exteriori in opere fidei informis. c. 336.Utrum bona opera ſine caritate facta valeant ad habilitatōem gr̄e. ⁊ dimminutōeꝫpene. c. 337.Utꝝ fides informis in hoībus adueniēte caritate fiat formata. c. 337.Utꝝ fides īformis ſit ī deonibꝰ. c. 337. c. 4.Poſito ꝙ ī demonibꝰ ſit fides īformis. vtrūdata ſit eis ante̓ peccatum: vel poſt peccatum. c. 338.Querit̉ de actu fidei in demonibus ad ꝗdſit. c. 339.De ſpe.Utꝝ ſpes poſſit eſſe īformis. c. 339. .c. 3.Utrum ſpes informis poſſit fieri formata. c. 340.Querit̉ de actu ſpei informi ⁊ certitudine. c. 340.De timore.Querit̉ de differētijs timoris. c. 340. c. 4.Utrum timor ſeruilis ſit donum ſpiritus ſācti. c. 341.Utrū actus vel vſus timoris ſeruilis ſit bonus vel malus. c. 342.Queritur de differētia timoris ſeruilis adnaturalem. c. 342.Utrū gr̄a ſermonis ſapiētie. ſcīe. ⁊ fidei ſitgra vna uel differētes gratie. c. 342. c. 4.Utrum hiꝰ gr̄e dēt̉ ex meritis. c. 343. .c. 1Utꝝ gr̄a p̄dicatōis que cōprehedit p̄dicasſit maior ꝙͣ gr̄a ꝓph̓ie. c. 343.Utrum ad edificatōem auditorum ſufficiatgr̄a ẜmonis. c. 343.Utꝝ fideſ ſit neceſſaria ad ſalutē. c. 34 3. c. 2Utꝝ fides q̄ ē neceſſaria ſaluti ſit ꝑ rōes ſuaſa: vel ꝓbata. c. 345.Utꝝ fides ſit v̓tus. c. 34 5.Utꝝ fides ſit virtus generalis vel ſpecialis. c. 346.Querit̉ de diuerſitate diffinitōum fidei ẜꝫmultos. c. 347.Querit̉ de diffinitōe fidei poſita ab Apoſtolo. c. 348.Utrum credere dicatur vniuoce: vel equiuoce. c. 350.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten