dn̄m ⁊ rectorē vniuerſoꝝ ipſumqꝫ non eſſemali auctorē: eoꝝ ſuntꝗ mal̓ ſuis eiꝰ mīamquererēt: ⁊ expectarēt futuꝝ redēptorē. hocſymbolū fidei ī initio ſuffeciſſe credimus. ⁊oēs ꝗ futurā redēptionē crediderūt: ea ꝗbꝰredēptio ꝯſtabat credidiſſe nō īcōueniet̉ affirmat̉. Ad illud qd̓ obiicit̉ de Ioh̓e dcut quidā ꝙ Ioh̓eſ nō dubitauit: ⁊ dicūt ꝙin auctoribus verbū dubitādi pōtt̉ īpropͥeſ. ꝓ verbo interrogādi: vt Lucꝭ. 2º. dr̄. Inuenerūt eū in medio doctoꝝ interrogātē glo.diſcit in terris qui angelos docebat in cel̓diſcit .i. īterrogat ⁊ ad modū diſcētis ſe hꝫita etiā dicūt hi Io. dubitaſſe .i. īterogaſſeSed ꝯtra hͦ eſt qd̓ dic̄ glo. amb. p̄dictapoterat pius vates quē vetuꝝ credideratno credidiſſe morituꝝ. Preterea dicūt alijꝙ Ioh̓es dubitauit ſed diſtinguūt ꝙ ē triplex dubitatio. Eſt dubitatio infidelitatisqualis fuit ī iudeis. ⁊ ē dubitatio tarditatꝭqualis fuit in diſcipulis euntibꝰ in emausLucꝭ vltiꝰ. Et ē dubitatio amoris ſeu pietatꝭque quidē nō eſt dubitatio ſed error quidāquo aīa ſe habet ad modū dubitātis. ⁊ ſicdubitauit Ioh̓es. vnde dicit glo. ibidē. nōfide ſꝫ pietate dubitauit: ꝗa lapſus amorisfidē nō impedīuit. talis eniꝫ lapſus religioſus eſt. Alii ꝟo dicūt ẜm Ioh̓. Criſo. qui dic̄ꝙ nec igͣrans queſiuit nec dubitās miſit diſcipl̓os. dicit etiā ꝙ diſcipuli Ioh̓. īuidioſeſe habebāt ad xp̄m. ⁊ iō ioh̓es ī ꝓximo morituruſ magnū ſtudiū facit ad hͦ ut credāt⁊ mittit duos quos nouerat ꝑſuadibiliōesxp̄s aut ſciēs cōſiliū iobānis. nō rn̄dit egoſū ad Ioh̓. ſed rebꝰ eos docet: ꝗa teſtīoniuꝫqd̓ ex ipſis rebus eſt credibiliꝰ eſt. Sic gͦ noIoh̓es dubitauit. ſꝫ eiꝰ diſcipuli: ⁊ ut ita certificarent̉ ꝑ opera miraculoꝝ xp̄i miſit eosad ipſum.Deinde queriturficiētia fidei qͣꝫtū ad fidē ſimpliciū. ⁊ pͥmogeneraliter. 2º. ſpāliter. Circa pͥmū querīritur de fide ſimpliciū quibꝰ nō erat incarnationis myſteruꝫ reuelatū ſicut habrae etmoyſi reuelatuꝫ erat quēadmodū in eccl̓iaaliqui ſunt ſimplices qui articulos fidei dīſtinguere neſciūt vtꝝ ſufficienter crediderūt credenda. Ad qd̓ rn̄det magiſter inſentꝭ. ẜm Greg. ſuꝑ Iob. pͦ. dicēs. Reuelationē diſtinctā ⁊ indiſtinctā velatā ⁊ manifeſtam. Ginores gͦ habebāt fidē velatā ⁊ īdiſtinctā de mediatore. perfecti ꝟo habebātdiſtinctā ⁊ manifeſta quoꝝ fidei mīoreꝫ adherebāt ſicut etiā nūc eſt in eccl̓ia qd̓ ꝯfirmat auctoritas Iob. i. boues arabāt ⁊ aſinepaſcebāt̉ iuxta eos ſimplices ⁊ minores utdicit magiſter. ſūt aſine paſcentes iuxta boues: ꝗa humilitate maioribꝰ adherēdo myſterio docebāt qualis forte fuit ml̓ier ſamaritana. Propter hoc circa ꝑtē iſtā querit̉de fide ſimpliciū: ⁊ gn̓aliter vtrū poſſit haberi fides vnius articuli ſine alio. ad quodſic Gal̓. 5º. Teſtificor oī circūcidēti ſe: ꝗa debitor ē vniuerſe legis faciende. gͦ ꝗ ad vnūp̄ceptū tenet̉: tenet̉ ad oīa. gͦ ꝗ ad vnū credēdū tenet̉: tenet̉ ⁊ ad oīa. gͦ ꝗlibꝫ ſimplextenet̉ ad articulos oēs. Itē Leui. 13º. p̄cipitur ꝙ leproſus offerat ſextariuꝫ olei ⁊cͣ. glo.olei ſextariū: ꝗa fide agit̉ ⁊ intelligit̉ vnūqd̓qꝫ p̄dictorum. ſextarius enim menſura ēnec plꝰ nec minꝰ capiēs. qd̓ enī plꝰ eſt effundit. ſi minꝰ eſt nō ē ſextariꝰ: ſic fides ad nr̄emētis mēſurā dat̉ nec plꝰ aūt minꝰ qͣꝫ a deodiſtribuit̉. qd̓ aūt plꝰ aūt minꝰ eſt exͣ fidemeſt. Ex hoc gͦ relinꝗt̉ ꝙ nō eſt fides niſi credant̉ oēs articuli de ꝗbꝰ ē fides. Iteꝫ ſiſe habet caritas ad diligenda ita fides adcredēda. cū gͦ caritate diligamꝰ nos deū ⁊ꝓximū ⁊ nō ꝯtingat caritate dilige̓ vnuꝫſine alio. gͦ nec ſil̓r cōtingeret fide crederevnū credēdoꝝ ſine alio. Item cū vnꝰ ſithabitꝰ credēdi fides: ⁊ vnꝰ h̓itꝰ eſt ab vnitate obiecti. erit igit̉ vna veritas obiectuꝫfidei quā quidē veritate erit ꝯnexio ⁊ ꝯiūctio otuꝫ articuloꝝ. nō credet̉ gͦ vni articulo ſine oībꝰ. Oportet̉ gͦ ꝙ ſimpliceſ credantoēs articulos. Conͣ. credere eſt ſicut dicitaugꝰ. cogitare cū aſſenſione. ſꝫ pōt cogitariaſſentiēdo veritati vniꝰ articuli ſine aliogͦ pōt credi vnꝰ articulꝰ ſine alio. Itemſimplices non cogitabāt de īcarnatiōe ſaluatoris. gͦ non credebāt īcarnationē: cū credere ſit cogitare cū aſſenſione. Ad hͦ br̄eſt dicendū ꝙ eſt credere explicite vel īplicite: diſtincte vel indiſtincte. ſimplices aūtimplicite dicūt̉ crede̓ oēs articulos ſeu īdiſtincte. Et hoc duobꝰ modis. Uno qͣꝫtū adillud qd̓ credūt. Alio qͣꝫtū ad illos cū ꝗbꝰcredunt. Quantum ad illud quod credūtvt dicit hugo. omnes qui futuram reſurrectionem crediderūt: ea quibꝰ redēptio ꝯſtabat credidiſſe nō incōuenienter affirmant̉inqͣꝫtū ipſam que hec oīa ꝯtinebat vēturā