in quo oporteat ſaluari nos. ex illo tꝑe valꝫfides ad ſaluādū genus humanū: ex quo inada vitiatū eſt. gͦ fides mediatoris ſolūmōneceſſaria eſt pꝰ pcc̄m. poſt peccatuꝫ enī ſic̄dic̄ hugo. duo ſūt ꝓpoſita credēda: creator⁊ ſaluator. In pͥma ꝑte diſcernit fides ītercreatorē ⁊ eiꝰ oꝑa. In ſecūda ꝑte diſcernitfides inter ſaluatorē ⁊ ſacramēta ſua. pͥmapars ꝑtinet ad debitum nature. ſecūda addebitu gr̄e. illa credere debemꝰ: ꝗa ꝑ naͣmꝯditi ſum. Iſta crede̓ debemꝰ: ꝗa ꝑ gratiāreꝑati ſumꝰ. No igit̉ drīam fidei mediatoris ante lege: ⁊ ſb̓ lege: ⁊ tꝑe gr̄e ẜᵐ hugd̓ ſco vic. Ante lege creator credebat̉ ⁊ abeo ſalus ⁊ redēptio expectabat̉. Per q̄ ꝟo ⁊quo eadē ſalus cōplenda ⁊ ꝑficiēda eſſet. exceptis paucis quibꝰ hoc ſcire ſingulariter īmunere datū erat a ceteris fidelibꝰ nō cogͦſcebat̉. Sub lege āt ꝑſona mediatoriſ mitteda p̄dicabat̉. ꝙ āt ipſa ꝑſona foret hō velāgelus vel deus nundū māifeſtabat̉. ſoli hͨcognouerāt ꝗ ꝑ ſpm̄ ad hͦ illuminati erantSub gr̄a āt maifeſte p̄dicat̉ ⁊ credit̉ modꝰredēptiōis ⁊ qualitas perſone mediatoris.Scd̓m hoc rn̄dēdū ē br̄ ad omnia obiecta.Ad pͥmū qd̓ querit̉ dd̓ ꝙ apl̓us iſta duoponit ſicut principia ad oēs articulos .ſ. oꝫcredere ꝗa eſt: ⁊ ꝗa remunerator eſt. oēs .n.articuli reducūt̉ ad fidē: qua credit̉ alpha⁊ o principiū ⁊ finis Apocꝭ. pͦ. ⁊ hec duo ſūtque ꝓpinꝗora ſūt nobis qͣtū ad cognitiōeꝫ⁊ ꝑ quoꝝ cognitioneꝫ manuducimur ⁊ eleuamur ad cognitiōeꝫ eternoꝝ: ſicut ptꝫ ꝯferenti ſingulos. hinc gͦ eſt ꝙ apl̓us pōīt hosprincipaliter: ꝗa eſt principiū conditiōis: ⁊quia eſt remunerator. hoc eſt finis btītudīſAd ſecūdū iā pꝫ rn̄ſio: ꝗa ꝓ ſtatu an̄ peccatū non dicit̉ neceſſaria fides mediatorisſicut patꝫ ex dictis: ſꝫ ꝓ ſtatu pꝰ pcc̄m. Adtertiū ꝟo ⁊ qͣrtū dd̓ ꝙ in lege naͣli ẜᵐ dictamen rōnis ſcriptū erat p̄ceptuꝫ de fide mediatoris inqͣtū indita erat quodāmō rōnihumani fides redēptiōis: ꝗa certū poterateſſe rōni humane naͣm hoīs eſſe lapſam generaliter. Inditū aūt erat rōni ꝙ ſꝑ melius⁊ dignius ē attribuendū ſūme bonitati. ⁊ideo ſatis ex ꝓpīquo colligere poterat ꝙ ſūma bonitas nō ꝑmitteret rōnalē creaturaꝫhumanaᵇ que gn̓aliter ꝑdita erat ex toto ꝑire. iuxta illd̓ pͣs. Nūꝗd vane ꝯſtituiſti oēsfilios hominuꝫ. ⁊ ideo dictabat rō ꝙ credēdeberet futurā hoīs reꝑationē. ꝑ hac gͦ viāoſtēdit̉ in lege naͣli quodāmō ſcriptū preceptum de fide redēptionis. Ad vltiᵐ dd̓ꝙ in ptāte nr̄a potētia ſuſceptiua eſt credēfidē mediatoris. ſed nō eſt ī ptāte nr̄a actiua: īmo ab ipſa pͥma veritate infundēte lumen fidei quo eleuet̉ ītellectꝰ ſupͣ ſe. In potentia ꝟo ſuſceptiua erat diſponere ſe perdictamenº rōnis ꝓut iam dictū eſt ad receptionem huiꝰ luminis.Queritur poſteꝝ ſersvtruꝫoꝑtuerit crede̓ oīa illa de mediatore q̄ nūocredimꝰ. Quibuſdaꝫ .n. videt̉ ſic̄ mgr̄ dic̄in ſentꝭ. ꝙ ſuffecerit antiꝗs tm̄ credere .ſ. natiuitate. mortē. reſurrectionē. aduētū ad iudiciū. alijs videt̉ habita fide trinitatꝭ id demyſterio īcarnationis fidei ſuffeciſſe ut crederet̉ filius dei naſciturꝰ de hoīe ⁊ iudicaturus: qui de ꝓph̓e baptiſta documētū hūirei affirmāt: qui de morte xp̄i ⁊ deſcēſu ad īferos in euāgelio dubitaſſe videt̉ ẜm expoſitionē gregorii. qn̄ interrogauit ꝑ diſcipilos. Tu es qui venturꝰ es ⁊cͣ. Lucꝭ. 7º. Mathxiº. qͣſi dicet. Es tu ꝑ teipſū deſcenſurꝰ adinferos: an aliū expectamꝰ ad hec ſacramēPropter hec circa hoc querit̉ de ſufficiētiaarticuloꝝ que minor eſſe potuit. Itē queritur de Ioh̓e baptiſta vtrū fidē habueritmortis xp̄i ſeu deſcēſus ad inferos. ꝗa dicitambroſiꝰ in glo. ſuꝑ Lucꝭ. 7º. ꝙ Io. nouit deifiliū: ſꝫ nō ipſū deſcēſuꝝ ad inferos: ⁊ dicitibidē ꝙ morituꝝ xp̄m ſctī nō credideruntgͦ nō habuit fidē mortis: nec deſcēſus ad inferos. Itē Gregꝰ ſuꝑ Math. xiº. in omel̓.Tu es qui venturꝰ es ⁊cͣ. introducit Ioh̓emloquētē ſic an ꝯuēiat filio dei mori; an aliuꝫad hec ſacramēta miſſurus es. g Ioh̓es dubitabat vtꝝ xp̄s eēt moriturꝰ. Itē Ambͦdic̄ ꝙ poterat prius vates que ventuꝝ predixerat nō credidiſſe morituꝝ. Con Hilaᶻdic̄ ꝙ Ioh̓es nō dubitauit ſed ignorātie diſcipl̓oꝝ ꝯſuluit. Itē Criſoꝰ ſuꝑ Math̓. xi. Io.ꝗ a ſpū ſcō didicerat ꝗcꝗd audierat: ꝗ ⁊ ceteris predicauerat: ꝗ teſtimoniū ꝑhibueratqui colūbā viderat quare ſic querit ſi ignorat quō teſtis fuit Ioh̓. Tu ſigna diuulgaueras mō pꝰ mortuos ſuſcitatos quando iāomnibus notusꝭ. nunquid tibi non notus?tu ſanctificatꝰ heremi ciuis: nunc dubitas?abſit. Sol̓o dd̓ ad pͥmū ẜm hug. ꝙ hec ſtꝭquibꝰ ab initio fides recta nūqͣꝫ minꝰ habe̓potuit videlicꝫ. vnū deuꝫ eſſe creatorē oīuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten