articulus eſt natura cum gratia. Si gͦ ſcd̓mrone diſtinctiōis. gͦ qui habēt fidē īplicitāno credūt oēs articulos. Sol̓o. Articulꝰaccipit̉ ſtricte. ꝓprie ⁊ coīter. Stricte accipit̉ articulꝰ ẜm ꝙ artat̉ ad partes ſymboliapl̓oꝝ. ⁊ hoc mō accepit hugo cū dixit articulū eſſe naͣm cū gratia. Na in ſingulis articulis illius ſymboli cōfeſſiōi nature dīneuel humane adiūgit̉ effectꝰ gratie. ꝟbi gr̄acū dico. Credo ī deū pr̄em ⁊cͣ. ſignifico naͣmcū adiūgo creatorē celi ⁊ terre. adiūgo gr̄aꝫEx gratia .n. non ex debito fuit ꝙ coīcarevoluit ſuā bōitatē ī creatiōe reꝝ. Sil̓i mōcū dico ⁊ in ih̓m xp̄m ⁊cͣ. ꝯfiteor naͣꝫ: cuꝫ addo qui cōceptꝰ eſt de ſpū ſctō. adiūgo gr̄aꝫAccipit̉ aūt hic natura ꝓ ipſa naͣ que dīnaeſt: vel q̄ aſſūpta eſt a deo .ſ. humanitate.Propͥe accipit̉ articulꝰ ẜᵐ ꝑfectā rōnē: ut ēobiectū fidei formate. ⁊ hͦ mō accipit̉ ī illadiffinitiōe. articulꝰ eſt ꝑceptio ꝟitatꝭ dīneī ip̄aꝫ tēdēs: vt ꝑ hͦ ꝙ dr̄ ꝑ̄cep ꝟitatꝭ dīneſignificet̉ intētio coīs fidei ſormate ⁊ īformis. per hoc ꝟo ꝙ addit̉ in ipſā tendens:determīet̉ ⁊ appropriet̉ fidei formate. ⁊ ſīgnificet̉ duplex ꝑfectio articuli. ꝑfectio intellectus in hoc ꝙ dicit̉ ꝑceptio veritatisdīne. ꝑfectio affectꝰ in hoc ꝙ dicit̉ in ipſaꝫtēdēs. Articulꝰ .n. formatꝰ nō ſolū illuſtrat ītellectū ꝑ ꝑceptionē veritatis. ſed etiā mouet affectū ad deſideriuꝫ ꝟitatis. Coīteraccipit̉ articulus ẜᵐ ꝙ eſt obiectū fidei formate ⁊ informis. ⁊ ad hac intētionē reſpiciens Riddicit ꝙ articulꝰ eſt īdiuiſibil̓ ꝟitasd̓ deo artās nos ad credēdū. Et ꝑ hͦ ꝙ dic̄īdiuiſibil̓ ꝟitas de deo: tāgit eēntia articl̓iꝑ hoc ꝟo ꝙ dic̄ artās noſ ad credēdū: tāgiteffectū articuli inqͣꝫtū articulꝰ eſt. ⁊ ex hoc īſinuat noīs rōnē. eo enī ꝙ artat rōnem adaſſentiendū articulꝰ dicit̉. patꝫ igit̉ que ſitro aſſignatiōis poſitaꝝ diffinitionū. Adillud gͦ qd̓ pͦ obticit̉ de repugnantia primediffinitiōis ⁊ vltime. dd̓ ꝙ cū duplex opīofuerit de articulis. Nā quidā poſuerūt reseſſe articulos. ꝗdā ꝟo enucīabilia. ⁊ ſic̄ ſupͣdiſputatū ē ꝙ articuli ſūt ſimpl̓r: ⁊ articuliẜm quid. articuli ſimpl̓r ſūt ipſe res ſimpl̓raccepte ab ip̄o ītellectu. vt vnitaſ trinitasincarnatio. ⁊ ſic de hiꝰ. Articuli ꝟo ẜm ꝗdſūt enunciabilia. vt deū eſſe trinū. filiū deieſſe incarnatū. Ricꝭcū dixit ꝙ articulꝰ eratindiuiſibil̓ veritas: reſpexit ad ītētionemarticuli ſimpliciter. hugo ꝟo cuꝫ dixit articulū eſſe naturā cū gratīa: accepit articuluꝫẜm quid ſeu ꝯtingēter. Et ideo Ricꝭ poſuitarticulū in acceptiōe ſimplicis ꝟitatꝭ. hugoꝟo ī cōplexione ꝟitatis. ſꝫ reſtringēdo ītentionē articuli ad ſymbolū apl̓oꝝ ſic̄ dictū ēAd ſecūdū ex ſuꝑioribꝰ ptꝫ ℟º vbi on̄ſūeſt ꝙ nō oē qd̓ credēdū eſt: eſt articulꝰ ſupͣqōne vtrū obiectū fidei ſit verū creatū vl̓increatū. Sūt enī quedā an̄cedētia ad fidēquedā ſequētia. quedā cū ipſa fide. An̄cedētia ad fidē ſūt ea que ſūt de iure naͣli: ⁊ indecalogo exprimūt̉ que ſupponit fides. In̄eſt ꝙ credēdū eſt ꝙ trāſgreſſio cuiuſlibꝫ p̄cepti ſit mortale pcc̄m̄: ꝗa diſcredere illudqd̓ fides ſupponit īfidelitatis ē. Sequētiaꝟo ad fidē ſūt vel que inferūt̉ ex articulisvt ꝙ deus ē vbiqꝫ: qd̓ ſeꝗt̉ ex hoc ꝙ deꝰ eſtīmēſus: vel que ad articulos reducūt̉: ut eaque determīata ſunt in ſcriptura tenemurcredere implicite uel explicite. ſeu ab eccl̓iatradita ut ea que pertinēt ad ſacramētaliaeccl̓ie. ⁊ ea q̄ in ſcriptura determināt̉ qͣꝫtūad circūſtātias aduetꝰ ad iudiciū. q̄dā ꝟoſūt ſiml̓ cū ipſa fide: ⁊ he ſūt ꝑticule fideique in ſymbol̓ cōtinent̉. hͦ 3º mō accipit̉ articulꝰ. ⁊ ſi obiiciat̉ d̓ catholica eccl̓ia ⁊ carnis reſurrectiōe. dd̓ eſt ſicut priꝰ. nam iſtꝫnō ponūt̉ ꝓ articulis niſi inqͣtū ꝯcerniturdīna actio in his vt ī ipſa catholica eccl̓iaaccipit̉ dīna virtꝰ facies ī ea remiſſionempctoꝝ. In carnis ſil̓r reſurrectiōe ꝯcernit̉virtꝰ dīna faciēs reſurrectionē. Ad t̓tiūdd̓ ꝙ ſicut dicit̉ a ph̓o deſcēdūt noīa ſicutdeſcendūt ſcīe. ſil̓r dd̓ ꝙ aſcendūt noīa ẜmꝙ aſcēdūt ſcīe ⁊ noīuꝫ intētiōes. veritas gͦī naͣli ph̓ia accipit̉ ꝓ veritate que ē ẜᵐ naͣꝫIn rōnali ph̓ia ꝓ veritatē que ē ẜm rōnemgͣ in theologia que eſt ſcīa ſuꝑ naturā ⁊ rōnē accipit̉ veritas ꝓ veritate que eſt ſupranatura ⁊ rōnē. Cū gͦ dicit̉ ꝙ cognitio ph̓icaque eſt de deo qm̄ oīpotēſ eſt ⁊cͣ. eſt acceptōveritatis de deo. aliter dicet̉ qͣꝫ cū dr̄ ꝙ articulꝰ fidei eſt acceptio ꝟitatis de deo. Nāilla acceptio que eſt ph̓ica a nobis eſſe dr̄:ꝗa ꝑ rōne naͣlē īueſtigat̉. Illa ꝟo que ē articulus nō a nobis eſt: ꝗa a deo cū lumīe gr̄efidei infūdit̉: ⁊ ad hͦ reſpiciēs hugo de ſcovic. dixit ꝙ articulus eſt ꝑceptīo veritatisdīne: nō dixit acceptio ſed ꝑceptio .i. ꝑ aliūcaptio: ꝗa nō a nobis ſed ꝑ aliū in nobis infūdit̉. Iacꝭ. pͦ. Oē datū optimū: ⁊ oē do. ꝑ deIur. eſt ⁊cͣ. Preterea hoc ꝙ dr̄ artās nos