in cā que eſt deꝰ. ē ſic̄ viſionis rei ī obſcuro⁊ viſiōis rei in luce. ⁊ ideo dicit̉ illa cognitio veſꝑtina. iſta ꝟo matutina. 2º mō dr̄cognitio enigmatica que eſt in fide: viſio īobſcuritate Non enī ibi eſt defectꝰ lucis exꝑte obiecti qd̓ ē ipſa lux: ſꝫ eſt defectꝰ ex ꝑtemēdii: ꝑ qd̓ videt̉: ⁊ ex ꝑte videntis qͣſi exꝑte organi. ⁊ ideo dr̄ ab apl̓o. Uidemꝰ perſpeculū in enigmate ut in hoc ꝙ dicit ꝑ ſpeculū mōſtret defectū ex ꝑte medii. In hͦ ꝙdic̄ in enigmate defectuꝫ ex ꝑte videntis.Ad ſecūdū dd̓ ꝙ res cognoſcit̉ duplicit̓in ſe ⁊ ī cā: ea que nō ſūt nō cognoſcūt̉ ī ſeviſiōe. Sꝫ ſi futura ſūt cognoſci pn̄t ī cā: uteſt videre ī his que habēt cām ī natura: utin eclypſi ſolis cuiꝰ cā eſt ꝓxima īterpoſitolune. Ca ꝟo remota ⁊ neceſſaria ordinatusmotus ſolis ⁊ lune ad talē pūctu celi: ul̓ adtales ꝑtes celi in quibꝰ interponit̉ luna int̓nos ⁊ ſolē. vnde ille qui ſcit ordinē motushabet ſcīam eclypſis futuri tali tꝑe. Scd̓mhoc dd̓ ꝙ ꝙͣuis angeli nō viderēt ī re futura bonoꝝ brītudineꝫ ⁊ maloꝝ ſupplicia: tn̄videbāt ipſa in cā: id eſt ī ipſa pͥma ꝟitateẜᵐ rōnē dine iuſticie que reddit bonis premia: ⁊ malis ſupplicia. ⁊ hāc rōnē nō videbant enigmatice ſed ī luce. ⁊ iō hec cogninō erat fidei: ſꝫ magis ſcīe ẜm modum ꝗ dictus ē. Ad vltimū dd̓ ꝙ cū videre tribꝰmodis ſit. pͦ mō vide̓ reꝫ ut ē. 2º mō videreimaginē rei que eſt eiꝰ ſil̓itudo. 3º mō vide̓in ſpeculo hoc eſt in ſil̓itudine ſil̓itudinisrei. Uidē deū ſicut eſt: eſt videre glorie inrōnaͣli creatura btā. videre deū in imagīeque eſt in ipſa rōnali creatura ē videre noticie: que eſt in angelis antē ꝯfirmationeꝫ⁊ lapſū. videre ꝟo ī ſpecl̓o eſt videre fideirōnalis creature pꝰ lapſū qd̓ infra declarabit̉. Ꝙ ergo dic̄ apl̓s ꝙ ſpes eſt rei que nōvidet̉: dicit̉ reſpectu viſiōis dei. ſic̄ eſt quedicit̉ uiſio ꝑ ſpēꝫ nō reſpectu viſiōis ī imagine ul̓ in ſpeculo. Preterea qͣuis ponaturſpes in angelis an̄ cōfirmationeꝫ reſpectubeatitudinis que nō videt̉ ꝑ ſpēꝫ. Nō ſeꝗt̉ꝙ ponat̉ fides in eiſdē: ꝗa fides fūdat̉ ſuꝑviſionē que eſt ī ſpeculo ⁊ ī enigmate. nonſuꝑ viſionē que eſt ī imagine. Spes ꝟo queeſt expectatio beatitudinis que nō videt̉ ꝑſpēm pōt fūdari ſuꝑ utrūqꝫ.Poſtea queritur. adavtrūante pcc̄m fuerit fides. Ad qd̓ ſic hugode ſcō vic. ī ſentꝭ. dic̄. Cognouit hō in pͥmoſtatu creatorē ſuū nō ea cognitōe que forisauditu ſolo ꝑcipit̉: ſed ea que intꝰ ꝑ inſpiratione mīſtrat̉. nō ea qͣ deꝰ mō a credentibꝰabſens fide querit̉: ſꝫ ea qua ꝑ p̄ſentiā cōtētēplatiōis ſciēti māifeſti cernebat̉: patꝫ exhoc ꝙ nō cogͦſcebat ꝑ fideꝫ. Itē. 23. di. 2.ſnīaꝝ dr̄ ꝙ homo ī illo ſtatu dei pn̄tiā contēplabat̉ nō ita excellēter. ſicut pꝰ hāc vitāſcī viſuri ſūt: neqꝫ ita ī enigmate qualiterin hac vita videmꝰ. Cum gͦ fides videat īenigmate videt̉ ꝙ fide nō cognouit. Itēhugo ī liº de ſacramētis dic̄ ī tractatu defide ꝙ homo ī pͥmo ſtatu ocl̓m acceꝑat quointra ſe deū videret: ⁊ ea que ī deo erāt: ⁊hic ē oculꝰ ꝯtēplatōis. Per tenebraſ ꝟo pcc̄ioculus cōtēplatiōis extinctꝰ eſt ut nihil videret: ꝗa gͦ oculū ꝯtēplatiōis nō habet: deū⁊ que ī deo ſūt videre nō valet. Pretereafides pꝰ pcc̄m neceſſaria ē. Ex quo relīꝗt̉ ꝙan̄ pcc̄m̄ nō erat fides ī hoīe ſed ꝯtēplatōConͣ. Homo in ſtatu pͦ aut videbat deuꝫſicut eſt .i. ꝑ ſpēꝫ. aut videbat deuꝫ ꝑ ſpeculuꝫ ſeu imaginē. Si ſic̄ ē. gͦ videbat viſiōeglorie qd̓ pꝫ fl̓m. Si ꝟo videbat deuꝫ ꝑ imaginē. gͦ ⁊ ꝑ fidē: ꝗa ſicut dicit hugo ī li. deſacramētis apl̓us dic̄. Uidemꝰ nūc ꝑ ſpeculum. tūc aūt facie ad faciē. ꝗd eſt dic hugoper ſpeculum videre imaginē. Quid eſt facie ad faciē uidere .i. rem uidere?. Scd̓m hocgͦ ꝗ ꝑ fideꝫ uidēt imaginē uidēt. gͦ ꝗ ꝑ cōtēplationē uidēt rem uidēt. Itē hugo ī eodem. Si fideles ipſam rem que deꝰ eſt uiderent̉: nō ꝑ ſpeculū ī enigmate: ſꝫ facie ad faciem videret. gͦ ſi hō an̄ pcc̄m uidebat ip̄aꝫrem videbat facie ad faciē. gͦ viſione gl̓ie.Cū gͦ hoc falſū ſit relīꝗt̉ ꝙ nō uidebat ip̄aꝫrem ſed imagineꝫ. ⁊ ita ꝑ fidē. Itē hugouolēs illud exponere: tūc facie ad faciē pōīttale exēplū. pone īquit aliquē eē retro te ul̓ſupra te. auerſa eſt facies tua ab illo: ⁊ ſi forte ille reſpicit ad te nō tu ſimiliter ad illūqͣꝫ diu ſic eris: illū facie ad faciē videre nōpoteris. exhibe ſpeculū ⁊ pone ante te ſtatīuidebis imagine illiuſ que eſt ad dorſū tuūuel ſupͣ verticē: uidebis illū ſꝫ ī imagīe ſuanūdū ī facie: nūdū cognoſcis ſic̄ cognoſcēſCogͦſceris enī ī re. ſꝫ eū cognoſcis ī imagīecōuertere ad illuꝫ: pone facie ad faciē videbis nō imagineꝫ ſed ipſam rē. prius uidiſtiillū ī imagīe ſua. modo uides illū ī facie ſuaScd̓m hoc gͦ arguit̉ cū homo ante peccatū