pͥmū veꝝ ⁊ nō abſtracte ab actu ⁊ bōitateīmo pͥmū verū ꝯſiderat cū ſuo actu in rōnemiẜicordie ⁊ iuſticie. Un̄ apprehēſio fideide pͦ ꝟo gn̓at timorē ꝓpter rationē iuſticie⁊ maieſtatis: quā in ipſo ꝟo cōſiderat. Generat ſpem ⁊ amorē ꝓpter rōne miẜicordie⁊ bonitatis quā in ipſo ꝟo attendit. Advltimū dd̓ ꝙ eſt ꝯſiderare verū ut uerum⁊ eſt ꝯſiderare bonū ut ueꝝ: ⁊ conſiderareveꝝ ut bonū: ⁊ bonū ut bonū. Speculatiuaruꝫ ſcīaꝝ finis eſt verū ut veꝝ. ſcīe moral̓bonū ut uerū. virtutū cognitiuaꝝ ut ſuntfides ⁊ prudentia veꝝ ut bonū. virtutumꝟo affectiuaꝝ ut ē caritas ⁊ tꝑantia bonuꝫut bonuꝫ. Inde ē ꝙ cum ſcīa moralis finemhabeat bonū: ꝗa habet ipſam finē ut verūnō eſt ꝟtus. Et ad illud qd̓ obiicit ſcd̓mph̓m ꝙ ipſa eſt nō ut ſciamꝰ ſed ut boni fiamus. dd̓ ꝙ hoc dicit rōne ꝟtutis cuiꝰ ſcīaꝫintendit. virtus ꝟo ad bonū eſt. īmediatuſgͦ finis ſcīe moralis eſt cognitio ꝟtutis hoceſt boni vt veri. Mediatꝰ ꝟo opꝰ virtutis⁊ ꝑ accidēs ⁊ ꝑ aliud. ꝓprie enī ⁊ ꝑ ſe finisſcie ueꝝ eſt. virtutis ꝟo bonū. Ad illudetiā ꝙ obiicit ꝙ licet fidei finis ſit uerumut bonū: tn̄ nihilomiꝰ erit habitꝰ intellectꝰſpeculatiui. dd̓ ſic̄ iā patꝫ ꝙ intellectus ſpeculatiui finis nō eſt niſi veꝝ: uel veruꝫ utverū. uel bonū ut verū. fides ꝟo finē habꝫverū ut bonū. ⁊ ideo nō ē habitꝰ intellectſpeculatiui.Conſequenter fides fuequerit̉ vtꝝrit in angelis ante cōfirmationē ⁊ lapſumAd qd̓ ſic ſicut dicit Augꝰ ſuꝑ Gen̄. factū eſt veſꝑe ⁊ mane. In angel̓ fuit cognitio matutina ⁊ veſꝑtina. Cū gͦ veſꝑtina cognitio dicat̉ illa cognitio que eſt in diminutione luciſ. Cognito aūt talis eſt enigmatica hoc eſt in obſcuritate. gͦ ī angelis eratcognitio enigmatica. Cuꝫ gͦ poſito aſſenſuveritatis que cognoſcit̉ enigmatice ponat̉fides. ī angelis aut cōſtat potētia aſſenſusveritatꝭ: ⁊ ſic dictuꝫ ē cognitio enigmaticaveritatis. gͦ ī ipſis ponēda eſt fides. Itēcū ſicut dicit augꝰ. idei ſit credere qd̓ novides. cū angeli ea que futura erāt non viderēt: ꝗa ip̄a nūdū erāt ⁊ multa talia erātque ꝑtinebāt ad ſalutē ut de btītudine bonorū ⁊ ſupplicio maloꝝ. gͦ cū talia an̄ lapſū⁊ ꝯfirmationē āgeli cōprehēderēt: cōprehēdebāt fide. Item cū in āgelis ſpes fueritāte ꝯfirmationē ⁊ lapſū btītudinis que nōvidebat̉ qm̄ ſpes que videt̉ non eſt ſpeeadē rōne fuit ī eis fides. Dicit enim hugoneqꝫ data eſt āgelis cognitio eoꝝ que futura erāt ſuꝑ eos ut libera haberet electioneꝫvolūtatis ſue ſine terrore ⁊ cū ſpe. ConHugo de ſco vic. dic̄: ꝗa hō oculū ꝯtēplationis nō habet deū: ⁊ que in deo ſūt videreno valet. ideo fides neceſſaria eſt qͣ credāt̉que nō vident̉. Cū gͦ ante ꝯfirmationē ⁊ lapſū āgeli haberēt oculū ꝯtēplatiōis n̄ erateis fides neceſſaria. Itē Augꝰ ſuꝑ Gen̄.dic̄ ꝙ videbāt angeli res in ꝟbo: ⁊ hec eratcognitio natutina. gͦ maxīe ea que ꝑtīebātad ſaluteꝫ videbat cognitōe matutīa. ergovidebāt ī luce: nō gͦ enigmatice. Sol̓ o dd̓ꝙ in angelis nō fuit fides pͥme veritatis. ſꝫfuit quedā ſcīa īꝑfecta reſpectu cognitōisbeate pꝰ ꝯfirmationē. Ad qd̓ intelligēdumpoſſūt poni tres gradus ex ꝑte cognitiōisītellectiue: queadmodū nos īuenimꝰ ex ꝑtecognitiōis ſenſitiue. Eſt .n. quedā cognitiode dulci ꝑ auditū. quedā ꝑ viſū. quedā perguſtū cū audit̉ de re: ꝗa dulcꝭ ſi int̓uēiat credulitas fides eſt. ſi ꝟo aduēiat viſio cognitio eſt quedā ſpeculatiua. Si ꝟo adueīat guſtus: exꝑiētia ē ⁊ cōpleta cognitio de dulcedine. Ita ⁊ ꝑ ītellectū acceptio quedā ē prime veritatis qͣſi ꝑ auditū cū nō videt̉ ⁊ ēfidei. quedā ꝟo ꝟitatis qͣi ꝑ viſū cū .ſ. ꝑ quādam ſpeculationē lux ei ꝑcipit̉ ſꝫ nō dulcedo. q̄da ꝟo eſt acceptō qͣi ꝑ guſtū cū .ſ. nō ſolū ſpeculatiōe lucet: ſꝫ ſenſu dulcedinis plē⁊ ꝑfecte ꝑcipit̉. priª cognitio nō ē ponēda īangel̓ ante ꝯfirmationē ⁊ lapſū: ſꝫ ponit̉ inangelis pꝰ lapſuꝫ ꝓut dicūt̉ demones hr̄efidē īformē. tertia ꝟo ponēda eſt ī āgel̓ bonis pꝰ ꝯfirmationē. media ꝟo ponit̉ ī āgel̓vl̓r ante ꝯfirmationē ⁊ lapſū. Ad illudgͦ qd̓ pͦ obiicit dd̓ ꝙ cognoſce̓ rē in obſcuritate dr̄ tribꝰ modis. aūt ꝓpt̓ defectū lucꝭ inobiecto. aut ꝓpter defectu lucis ī medio. ⁊3º mō ꝓpter defectū lucis in organo. Propt̓defectū lucis in obiecto: ſicut cū res videt̉in obſcuro. ꝓpter defectū lucis in medio. cūdeeſt lux ſufficiēs in qͣlibet ꝑte aeris mediUl̓ ꝓpter defectū lucis ī organo vidēdi: utcū debilitata ⁊ obſcurata eſt virtus oculiſiue vis viſiua. pͦ mō dr̄ cognito veſꝑtina viſio in obſcuritate. Illa enim eſt viſioqua videntur res in proprio genere: quiacōꝑatione facta cognitō rei ẜᵐ ꝙ cogͦſcitur