dicit̉ ꝙ eſt ipſa veritas que eſt deus. vel d̓ipſo: ut qm̄ deus eſt oīpotēs ⁊ īmēſus ⁊ hiꝰ2 modo ⁊ 3ᵐ ea que antecedūt articulos fidei: ⁊ ea que ſequūt̉. an̄cedūt que ſūt iurisnaturalis ut ſi cōſiderāt̉ in ipſa pͥma ꝟitate que eſt lex eterna: ẜᵐ quē modū credēdūeſt mortale pcc̄m eſſe fornicationē: ⁊ matrimoniū honeſtū. Sequūt̉: vt ea que ſtꝭ dictaminis gratie ex articuloꝝ rōne ut ſic̄ dc̄meſt deū eſſe vbiqꝫ: vel reſurrectionē carnisfuturā. Scd̓m hoc gͦ dd̓ ꝙ veꝝ īcreatū pͦ ⁊ꝑ ſe ē obiectū fidei. ꝑ accidens ꝟo ⁊ ſecūdario veꝝ creatū ꝓ ut .ſ. ꝯſiderat̉ ī ip̄a pͥª veritate. uel antecedēter ad articulos ut ea q̄ſūt iuris natural̓ que ſūt ſicut ſuppoſitōeſ.vel cōſequēt̉ ſicut ea que ſequūt̉ articulosẜᵐ dictamē gr̄e ſicut ꝯcluſiōes. Ad illudgͦ qd̓ obiicit de reſurrectiōe carnis ptꝫ ℟ꝗa carnis reſurrecto nō ē obiectū fidei niſiinqͣꝫtū cōſequit̉ ex articulis fidei .ſ. iuſticiedei ⁊ oīpotentie. ſequit̉ enī ſi deus iuſtꝰ eſtꝙ reddet vnicuiqꝫ ẜᵐ oꝑa ſua. ⁊ ex hͦ ſeꝗt̉ꝙ vnuſꝗſqꝫ debet reciꝑe ī corꝑe ꝓ ut geſſitſeu bonū ſeu maluꝫ. ex quo ſequit̉ ꝙ iuſticiaſua exigit vt ſit reſurrecto: ſꝫ ſua oīpotētiafac̄ ꝗcꝗd iuſticia exigit. oīpotētia gͦ ſua fac̄reſurrectionē. ꝓ ut gͦ carnis reſurrectio coſiderat̉ in ꝟitate pͥma: ẜᵐ rōneꝫ iuſticie dei⁊ oīpotētie ſic eſt fidei obiectū. Ad alid̓ꝟo qd̓ obiicit̉ de incarnatiōe ⁊ paſſione ꝙſūt ex tꝑe. dd̓ ꝙ incarnatio ⁊ paſſio ſūt obiecta fidei: ꝗa dei ſūt. deus enī īcarnatꝰ eſt⁊ paſſꝰ. cū gͦ cōſiderat̉ īcarnatio dei: ⁊ īcarnatio tꝑalis ſit. deꝰ aūt eternꝰ. Conſiderat̉tꝑale in eterno: ⁊ ꝟitas tēꝑalis in veritateeterna: quēadmodū ꝯtingit in alijs que dicunt̉ de deo ex tꝑe ut creator ⁊ dn̄ator. Inhuiꝰ aūt fides habet veritatē increatā utpͥncipaliter obiectū. veritatē ꝟo creatā ſic̄coobiectum ⁊ illud ꝑ ſe: iſtud ꝑ accidēs.Ad tertiū ꝟo qd̓ obiicit̉ de veritatē quacredit̉ fornicatione eſſe pcc̄m mortale patꝫreſponſio. Nā iſtud nō dicit̉ obiectū fideiſicut illud in qd̓ eſt fides. ſed ſicut illud qd̓ſupponit fides ẜᵐ rōnē inditā ꝟitatis īcreate. Ad vltimū ꝟo qd̓ querit: de creatiōe⁊ peccatorū remiſſione patꝫ reſpōſio. Namiſti effectꝰ vt ꝯſiderāt̉ in ſe nō ſūt obiectafidei ſꝫ ẜᵐ ꝙ cōſiderāt̉ in cā que eſt deꝰ. vn̄ꝓpͥe obiectū fidei ē deꝰ faciēs creationē velcauſa creationis. deus cā remiſſionis pcc̄i⁊ ita ꝑ ſe obiectū fidei eſt veritas pͥma ī oībus per ſe credendis.Is tractatid ter q̄rēꝯſequēdū eſt d̓ ſb̓o fidei. Circa qd̓ querūt̉qͣtuor. pͦ in qua vi aīe fides ſit ſicut inſb̓o. 2º vtꝝ fides fuerit in angelis an̄ cōfirmationē. 3º vtꝝ in adam ante lapſumvtꝝ in xp̄o ante paſſionē.Ad primum corę. Nō ꝙ ſuffiſic Augꝰ. 2ª. adciētes ſimꝰ ⁊cͣ. Credere eſt cuꝫ aſſenſione cogitare. Cum gͦ cogitare fit ex vi cognitiuaerit ſil̓r ⁊ credere. Inde arguit̉. ad eādemvim ꝑtinet actus ⁊ habitꝰ ex quo elicit̉ actꝰCuꝫ ergo credere ſit vis cognitiue. ⁊ fidesſimiliter erit vis cognitiue. forte dicet aliquis iuxta hug. de ſco vic. ꝙ fides ī cognitione habet materiā. in affectiōe ſb̓aꝫ. ⁊ ẜªhoc eſt actꝰ duplex fidei. cogitare qd̓ ē viscognitiue: ⁊ aſſentire: qd̓ eſt vis affectiue. ſꝫſi hͦ dicat̉. ꝯtra. Intellectꝰ ſpeculatiuꝰ n̄ ſolū cogitat veritatē cū inquirit: īmo ipſi veritati aſſentit cū ipſam ſcīam cōprehenditIntellectꝰ igit̉ ſpeculatiuꝰ eſt cogitare ⁊ aſſentire. Aſſentire aūt veritati pōt duobusmodis .ſ. ꝓprio teſtimonio cū ip̄aꝫ videt. teſtimōio alieno cū ipſaꝫ nō videt. ⁊ ẜm Augad paulinā de vidēdo deo. Aſſentire pͦ moꝑtinet ad ſcīaꝫ ſeu ad ſcire. Aſſentire 2º moad fidē ſeu credere. Secūdum gͦ vtrūqꝫactū cogitare .ſ. ⁊ aſſentire fides ē ī intellectu ſpeculatiuo. Itē vnꝰ habitꝰ vniꝰ potentie. ſi gͦ fides vnꝰ habitꝰ eſt: ī vna potētia erit. aut eſt gͦ ī cognitiua tm̄. aut in affectiua. nō igit̉ ẜᵐ vnū actū qui eſt cogitareerit in cognitiua. ⁊ ẜᵐ aliū qui eſt aſſentireerit in affectina. Itē ad eādē vim ꝑtīetfides ⁊ cognitio ſuccedēs fidei in gl̓ia. Sꝫcognitio ſuccedēs eſt intellectiua que ē visꝯtēplatiua ꝟitatis. gͦ fides eſt ī ītellectiuaſeu in vi ꝯtēplatiua. Itē aīa rōnal̓ nataē ad ꝑfectionē btītudinis ⁊ glorie nō ſoluꝫẜᵐ vī affectiuā: īmo ẜᵐ vī ītellectiuā. ſed īillo eodē ordīe quo nata eſt ad gloriā: nataeſt ad gratiā ⁊ meritū. Nata ē igit̉ aīa adꝑfectionē gratie ẜᵐ ꝑtē. intellectiuā ſic̄ ẜmaffectiuā. Preterea nata eſt ad merendūẜᵐ vī ītellectiuaꝫ: ſicut ẜᵐ vī affectiuā. ſi gͦgr̄a merēdi ꝟtus eſt uel ī virtute: ī intellectu erit ꝟtus. ⁊ ſi aliqͣ hec erit fides. Itēfinis intellectus ſpeculatī eſt veꝝ ⁊ maxīepͥmū. Similiter finis habitꝰ fidei eſt pͥmuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten