Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dicit̉ eſt ipſa veritas que eſt deus. velipſo: ut qm̄ deus eſt oīpotēs īmēſus hiꝰ2 modo 3ᵐ ea que antecedūt articulos fidei: ea que ſequūt̉. an̄cedūt que ſūt iurisnaturalis ut ſi cōſiderāt̉ in ipſa pͥma ꝟitate que eſt lex eterna: ẜᵐ quē modū credēdūeſt mortale pcc̄m eſſe fornicationē: matrimoniū honeſtū. Sequūt̉: vt ea que ſtꝭ dictaminis gratie ex articuloꝝ rōne ut ſic̄ dc̄meſt deū eſſe vbiqꝫ: vel reſurrectionē carnisfuturā. Scd̓m hoc dd̓ veꝝ īcreatū ſe ē obiectū fidei. accidens ꝟo ſecūdario veꝝ creatū ut .ſ. ꝯſiderat̉ ī ip̄a pͥª veritate. uel antecedēter ad articulos ut eaſūt iuris natural̓ que ſūt ſicut ſuppoſitōeſ.vel cōſequēt̉ ſicut ea que ſequūt̉ articulosẜᵐ dictamē gr̄e ſicut ꝯcluſiōes. Ad illud qd̓ obiicit de reſurrectiōe carnis ptꝫꝗa carnis reſurrecto ē obiectū fidei niſiinqͣꝫtū cōſequit̉ ex articulis fidei .ſ. iuſticiedei oīpotentie. ſequit̉ enī ſi deus iuſtꝰ eſt reddet vnicuiqꝫ ẜᵐ oꝑa ſua. ex ſeꝗt̉ vnuſꝗſqꝫ debet reciꝑe ī corꝑe ut geſſitſeu bonū ſeu maluꝫ. ex quo ſequit̉ iuſticiaſua exigit vt ſit reſurrecto: ſꝫ ſua oīpotētiafac̄ ꝗcꝗd iuſticia exigit. oīpotētia ſua fac̄reſurrectionē. ut carnis reſurrectio coſiderat̉ in ꝟitate pͥma: ẜᵐ rōneꝫ iuſticie dei oīpotētie ſic eſt fidei obiectū. Ad alid̓ꝟo qd̓ obiicit̉ de incarnatiōe paſſioneſūt ex tꝑe. dd̓ incarnatio paſſio ſūt obiecta fidei: ꝗa dei ſūt. deus enī īcarnatꝰ eſt paſſꝰ. cōſiderat̉ īcarnatio dei: īcarnatio tꝑalis ſit. deꝰ aūt eternꝰ. Conſiderat̉tꝑale in eterno: ꝟitas tēꝑalis in veritateeterna: quēadmodū ꝯtingit in alijs que dicunt̉ de deo ex tꝑe ut creator dn̄ator. Inhuiꝰ aūt fides habet veritatē increatā utpͥncipaliter obiectū. veritatē ꝟo creatā ſic̄coobiectum illud ſe: iſtud accidēs.Ad tertiū ꝟo qd̓ obiicit̉ de veritatē quacredit̉ fornicatione eſſe pcc̄m mortale patꝫreſponſio. iſtud dicit̉ obiectū fideiſicut illud in qd̓ eſt fides. ſed ſicut illud qd̓ſupponit fides ẜᵐ rōnē inditā ꝟitatis īcreate. Ad vltimū ꝟo qd̓ querit: de creatiōe peccatorū remiſſione patꝫ reſpōſio. Namiſti effectꝰ vt ꝯſiderāt̉ in ſe ſūt obiectafidei ſꝫ ẜᵐ cōſiderāt̉ in que eſt deꝰ. vn̄ꝓpͥe obiectū fidei ē deꝰ faciēs creationē velcauſa creationis. deus remiſſionis pcc̄i ita ſe obiectū fidei eſt veritas pͥma ībus per ſe credendis.Is tractatid ter q̄rēꝯſequē eſt ſb̓o fidei. Circa qd̓ querūt̉qͣtuor. in qua vi aīe fides ſit ſicut inſb̓o. vtꝝ fides fuerit in angelis an̄firmationē. vtꝝ in adam ante lapſumvtꝝ in xp̄o ante paſſionē.Ad primum corę. ſuffiſic Augꝰ.. adciētes ſimꝰ ⁊cͣ. Credere eſt cuꝫ aſſenſione cogitare. Cum cogitare fit ex vi cognitiuaerit ſil̓r credere. Inde arguit̉. ad eādemvim ꝑtinet actus habitꝰ ex quo elicit̉ actꝰCuꝫ ergo credere ſit vis cognitiue. fidesſimiliter erit vis cognitiue. forte dicet aliquis iuxta hug. de ſco vic. fides ī cognitione habet materiā. in affectiōe ſb̓aꝫ. ẜªhoc eſt actꝰ duplex fidei. cogitare qd̓ ē viscognitiue: aſſentire: qd̓ eſt vis affectiue. ſꝫſi dicat̉. ꝯtra. Intellectꝰ ſpeculatiuꝰ ſo cogitat veritatē inquirit: īmo ipſi veritati aſſentit ipſam ſcīam cōprehenditIntellectꝰ igit̉ ſpeculatiuꝰ eſt cogitare aſſentire. Aſſentire aūt veritati pōt duobusmodis .ſ. ꝓprio teſtimonio ip̄aꝫ videt. teſtimōio alieno ipſaꝫ videt. ẜm Augad paulinā de vidēdo deo. Aſſentire moꝑtinet ad ſcīaꝫ ſeu ad ſcire. Aſſentire moad fidē ſeu credere. Secūdum vtrūqꝫactū cogitare .ſ. aſſentire fides ē ī intellectu ſpeculatiuo. Itē vnꝰ habitꝰ vniꝰ potentie. ſi fides vnꝰ habitꝰ eſt: ī vna potētia erit. aut eſt ī cognitiua tm̄. aut in affectiua. igit̉ ẜᵐ vnū actū qui eſt cogitareerit in cognitiua. ẜᵐ aliū qui eſt aſſentireerit in affectina. Itē ad eādē vim ꝑtīetfides cognitio ſuccedēs fidei in gl̓ia. Sꝫcognitio ſuccedēs eſt intellectiua que ē visꝯtēplatiua ꝟitatis. fides eſt ī ītellectiuaſeu in vi ꝯtēplatiua. Itē aīa rōnal̓ nataē ad ꝑfectionē btītudinis glorie ſoluꝫẜᵐ affectiuā: īmo ẜᵐ ītellectiuā. ſed īillo eodē ordīe quo nata eſt ad gloriā: nataeſt ad gratiā meritū. Nata ē igit̉ aīa adꝑfectionē gratie ẜᵐ ꝑtē. intellectiuā ſic̄ ẜmaffectiuā. Preterea nata eſt ad merendūẜᵐ ītellectiuaꝫ: ſicut ẜᵐ affectiuā. ſigr̄a merēdi ꝟtus eſt uel ī virtute: ī intellectu erit ꝟtus. ſi aliqͣ hec erit fides. Itēfinis intellectus ſpeculatī eſt veꝝ maxīepͥmū. Similiter finis habitꝰ fidei eſt pͥmuꝫ