Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

falſo. ſeꝗt̉ quia ſic cogitans reponitmodū illū in re: ſil̓e eſt de ītellectu abſtractīo: ꝗa abſtrahētes fl̓i ſūt: ꝗa ponūtmodū in re. ptꝫ ſol̓o ad illud qd̓ obiicit cogitatiōe ea fit ſuꝑ ꝯplexū. Sil̓rad illud qd̓ obiicit mors xp̄i non ſit: fides erit de morte: ꝗa fides de vero eſt.dd̓ ſequit̉. Eſt enī ꝟitaſ rei: veritaſcōprehenſiois. veritate rei futura ſuntvera que habēt cām ī natura. veritateꝟo cōprehēſiōis que ē in dīna p̄ſciētia: eritdicere futura vera. ꝗa veꝝ ē dicere aliquafore futura ꝙadmoduꝫ p̄terita que ceceſſerūt ī eſſe habēt ꝟitatē in reꝝ naͣ.tn̄ habēt veritatē ī memoria: qua verū eſtip̄a fuiſſe: tale qd̓ verū eſt verū ē priveritate apud quā nihil trāſit nec mutat̉ ſi res mutēt̉. dd̓ de mortē xp̄i qͣꝫuis ſit ī actu nature: tamē ī cōprehenſionevel dīne ſcīe vel humane memoriecredit̉ verū. Inter autē p̄dictas opīonespōt teneri media diſtīguēdo obiectu fideiſeu articulū dupliciter. in obiectū fidei ſeuarticulū ſimplicit̓. obiectū ẜᵐ ꝗd. modores ipſa ut eſt dīnitas. īcarnatio. paſſiohꝰ mōī que abſtrahut a tꝑe mutāt̉: dicunit̉ obiecta fidei articuli ſimpliciter.mo enūciabilia cōplexiones que ꝯcernūtvariationē ẜᵐ mutatione tꝑis dicunt̉ articuli. ſunt articuli ſe ſemꝑ. moarticuli ꝯtīgētes: ſemꝑ. Articuli ſe ſꝑmanēt articuli. vt īcarnatio paſſio. Articl̓iꝟo ꝯtingentes fiūt articuli ut ptꝫ ī hisarticulis. xp̄m naſciturū paſſurū: qui fuer̄tarticuli anteqͣꝫ xp̄s naſceret̉ pateret̉. mono ſunt. Et ſi obiiciat̉ ſufficit crederearticulo ſimpl̓r in ſua forma nſi cōcernat̉tempus. Unde non ſufficit credere incarnationem niſi credamus īcarnationē factāg ⁊cͣ. dd̓ ad credere requirit̉ ut credaturqd̓ credēd̓ eſt. et debito modo. nec ſufficitcredere qd̓ credēduꝫ ē ſine debito. Qd̓credēdū ē: dic̄ ſb̓aꝫ fidei ſeu articl̓i. Modꝟo credēdi eſt de ſb̓a obiecti: ſed magiscircūſtātia debita ex ꝑte actꝰ credēdi: tn̄ ſufficit illud ſine iſto. Ex ꝑte āt mōi credendi ꝓuenit credere determīatōe tꝑiſEt ad illud obiicit eſt inſtātia aꝑta talis ſufficit credere vnuꝫ articulū ſine alijs trͣ vnꝰ eſt de ſb̓a alterius. Sil̓r ſuft cyodere articulos. hoc eſt paſſionemtionē. hiꝰ. niſi cum debito modocredendi. ex ꝑte cuiꝰ eſt determīatio tꝑisPoſtea queritur piectū fidei ſit veꝝ creatū increatū. aut īcreatū tm̄. Ad qd̓ ſic. fides eſt ꝟtus in finēSꝫ finis eſt prima veritas increata. finisfidei eſt ꝟitas īcreata tm̄. ſed in ꝟtutibusque ſūt ī finē: idē eſt obiectū finis. ut ſpeīfinis eſt btītudo: obiectuꝫ. caritatis finiseſt ſūmuꝫ bonuꝫ obiectū. fidei erit obiectu. ſil̓r tm̄ veꝝ īcreatū. Itē idē eſt obiectū fidei ī viā viſiōis ſuccedētis fidei ī patria. ſed differt ī medio ꝯprehenſio obiecti fide ſpeculū ī enigmate: viſiōe ip̄aꝫſpēm pͥme veritatis. ſi viſiōis ſola ꝟitascreata eſt obiectū. fidei. Itē dic̄ Ricde ſco vic. articulus eſt indiuiſibilis veritas. ſed veritas de deo īcreata eſt. articulus. ſed articulꝰ eſt obiectū fidei ſolum īcreata ꝟitas ſolū. Conͣ. Articulus fidei eſt reſurrectio carnis ſit futura. tn̄eſt veritas eterna creata de creatura.obiectū fidei ſeu articulꝰ eſt tm̄ veritasincreata. Itē incarnatio paſſio xp̄i ſūt extꝑe. veritas iſtoꝝ eſt ꝟitas creata: tamſut obiectū fidei. Itē fornicatiōeꝫ eſſe pcc̄mmortale eſt tale qd̓ tenemur crede̓. ſi quiſptinaciter diceret ꝯtrariū hereticꝰ iudicaret̉. eſt credendū fide: tamē eſt verumcreatū. Itē poſſet obiici creatiōe peccatorū remiſſione que ſūt articuli: tamē eterna: ſꝫ effectꝰ dicūt tꝑales. Sol̓o dd̓ quedā ſūt obiecta fidei ſic̄ ſuppoſitiōesquedā ſicut prīcipia. quedā ſic̄ ꝯcluſionesSic̄ ſuppoſitōes obiecta fidei ſūt ī his quefides ſupponit: vt dictamīa iuris natural̓ que extrahūt̉ a iure naturali. Obiecta ꝟofidei ſicut pͥncipia ſunt ea que ſūt propriafidei prima ſe nota: ẜᵐ fidei acceptionem que ꝓprie dicūt̉ articuli. vt qm̄ deusvnus eſt trinꝰ oīpotēs cetera hꝰ modiSic̄ ꝯcluſiōes obiecta fidei ſūt que ſequūt̉ex articul̓ fidei. vt qm̄ deꝰ eſt vbiqꝫ. ſequit̉ex hoc deus eſt īmenſus carnis reſurrectio. Sequit̉ ex hoc deꝰ eſt oīpotēs iuſtus. Diſtinguendū credēdū fide dr̄duobꝰ modis. vno ſe. videlicꝫ i p̄apͥma ꝟitas ſe ipſam. Alio ē ī pͥma veritate ẜᵐ ipſam: ipſam. hoc eſt duobusmodis. ī ip̄a pͥma veritate cōſideratur eſt ī dictamīe iuris naturalis. iterum eſt ī dictamīe gr̄e. obiectum fidei