variata nō eſt. ſed fides nō pro habitu ibiaccipit̉ īmo ꝓ articulo: ⁊ coſtat ꝙ enunciabilia variata ſūt ẜm tꝑs. gͦ enūciabilia nonſūt articuli: cū fides nō ſit variata: vel īdirecte ꝯcludat̉. ſi fides eſt enūciabilia fideseſt variata. Itē in ſymbolo nō ponūturenūciabilia ſed enumerāt̉ ibi articuli. gͦ articuli nō ſūt enūciabilia. Itē fides ē ſuꝑronē: ꝗa eſt in ītelligentia. ſed intelligētiaē ꝑ modū īcōplexiōis ī accipiēdo. gͦ ⁊ fidesItē cōplexio fūdat̉ ſuꝑͣ cōpoſitionē. q̄dāaūt ſūt in quibus non eſt vera compoſitio:ut eſt deū eſſe vnū in eſſentia: ⁊ trinū in pſonis. Sed de his eſt vera cognitio fidei invia: ⁊ nō ꝑ modū cōplexiōis. gͦ ꝑ modū īcoplexionis. Item ipſe res artāt nos ad credendū ſe: ⁊ de deo ſūt ⁊ in deo: vt īcarnafilii dei: ⁊ hiꝰgnaͣnt ī nob̓ timorē vl̓ amorēdei. gͦ ꝑ locū a diffinitionē ipſe res ſūt articuli ⁊ ita īcōplexū. Itē ſimꝰ ī īſtāti paſſionis xp̄i querit̉ ꝗd mō ſit articulꝰ d̓ morteNō pōt dici ꝙ filiū dei mori ſit mō aticulꝰꝗa ignorātia facti excuſat a toto eoſ: ꝗ noncredut: ſil̓r nec filium dei eſſe morituꝝ. necfilium dei eſſe mortuuꝫ. modo eſt articulusd̓ mortē filii dei. ⁊ ita nullū enūciabile. Reſtat igit̉ ꝙ ipſa res .ſ. ipſa mors ē articulꝰ ⁊tita īcōplexū. Sol̓o dicūt aliqͣ ꝙ fides ē decōplexo: vn̄ dicūt ꝙ enuciabilia ſūt articl̓i.⁊ ad illud qd̓ oblicit̉ ꝙ enūciabilia mutata ſunt ⁊ ita articuli mutati. dicūt ꝙ non ēincōueniēs pone̓ articulos eſſe mutatos cūde eēntia articuloꝝ ſit cōſignatio tēporis.ſed diſtinguūt duplicē mutationē .ſ. mutationem ẜm eēntiā: ⁊ ſic ſūt mutati articuli⁊ mutationē ẜᵐ virtuteꝫ ⁊ vtilitate: ⁊ ſicmutati nō ſūt: ꝗa eque ꝓdeſt ad ſalutē credere xp̄m eſſe incarnatu ſicut xp̄m eē incarnādū. ſed cū ſit maior mutatio illa q̄ eſt ẜmeentiā qͣꝫ illa que eſt ẜm qͣlitatē .ſ. virtutē ⁊vtilitatē. Indecēs videt̉ dice̓ ꝙ ſic mutatiſunt. ⁊ hoc mō minꝰ ꝓprie ſoluūt auctoritatē Aug. que dicit tꝑa mutata ſūt. fides aūtnō eſt mutata. Alii dicūt ꝙ licet mutataſūt enūciabilia: nō tamē articl̓i ſūt mutati.ꝗa ſic̄ pl̓es voces ſtꝭ vnū nomē: vt albꝰ albaalbū. Ita pl̓ra enūciabilia ſūt vnꝰ articulꝰItē ſūt alij ꝗ dicūt ꝙ articuli ſūt enūciabilia ⁊ ponūt articl̓os eē aliꝗd qd̓ maneatvn̄ ſic̄ dicit̉ in alia facultate. nihil ē manēſin tꝑe niſi nūc: nec ī motu niſi mutatum. ⁊ita ꝯſiderauerūt ꝗd eſſet manēſ: ⁊ illud ponūt articuluꝫ circa qd̓ fit variatio p̄teritionis futuritiōiſ ⁊ pn̄tialitatꝭ. ⁊ dicāt īcarnationē filii dei ⁊ paſſionē huiꝰ eſſe articuloaMaxīe aūt hͦ ꝯuenit dice̓ ut videt̉ ꝗa curde ſb̓a hoꝝ nō ſit tēpus quoꝝ ordinatio nōpēdet ex tꝑe: licꝫ facta ſint ī tꝑe: ſed tm̄ exordinatiōe dīna nō erūt articuli depēdentes ex tꝑe. ⁊ ẜᵐ hͦ ꝓprie exponit̉ auctoritasaug. tꝑa variata ſūt fides autē mutata noē. i. articuli. ẜm hͦ etiā māifeſtuꝫ ē ꝙ d̓ eiſdēdicit̉ cognitio ī pr̄ia. ⁊ cognitio in via queē fides. Ad illud aūt qd̓ obiicit̉ ſupͣ ꝙ nōſufficit credere ſine determīatiōe tꝑis dd̓ꝙ qn̄qꝫ ſic: qn̄qꝫ no. ꝗa iſtud pēdet ex p̄dicatione: ꝗa ſi nō eēt apud aliquos det̓mīatūtempꝰ incarnatiōis filii dei. ſufficeret crede̓īcarnationē filii dei abſqꝫ ꝯſignatiōe tꝑis.ſed hec determīatio variat̉ ẜᵐ diuerſa tꝑa⁊ ẜᵐ hͦ apparet ꝙ nō eſt de ſb̓a crediti. ſꝫ accidit īmo puls ſe tenet ex ꝑte credētis cuifit determinatio ꝑ p̄dicationē qͣꝫ ex ꝑte crediti. Nō ſufficit gͦ credere articulū ſimpl̓rniſi credat̉ eo mō quo debeat eſſe: ꝗa variatur determīatio tꝑis. Ideo enī miſſus eſtpetrꝰ ad corneliū ut determīaret ei tꝑs. ⁊tn̄ corneliꝰ ante det̓minationeꝫ tꝑis dumocrederet īcarnationē de filio dei n̄ꝑiret.Ad illud qd̓ obiicit ꝙ fides eſt ſicut ſcīa d̓cōplexo ⁊ vero. dd̓ ꝙ circa fidē debemꝰ cōſiderare duo .ſ. enigma ſeu ſpeculareꝫ fideicognitionē. ⁊ ſic ē d̓ cōplexo vero. Debemꝰetiā ꝯſiderare credētis ꝯſenſū ⁊ fidei puritatē: ⁊ ſic ē de īcōplexo. primū aūt ē ī rōneẜm ītellectīa. Ꝙ aūt fides ẜm enigmaticaꝫcognitionē ſit de cōplexo hoc nō eſt de naͣrei cognite: ſed d̓ defectu cognoſcentis qd̓apparebit ī futuro: qn̄ cognitio nr̄a erit ſn̄cōplexiōe ⁊ tꝑe. vnde illa cognitio in quamaxime aſſimulamur dīne cognitōi debetdici eſſe fidei. Ꝙ aūt ſit ꝓpter defectū qſcentis iſtud manifeſtū ē ꝑ hoc ꝙ ea etiāſūt ſine cōplexiōe ⁊ in pura ſimplicitate nocōprehēdimꝰ ſine cōplexiōe. ⁊ illa cōplexionō eſt ex ꝑte rei: ꝗa cōplexio vera rei fūdat̉ſuꝑ cōplexionē verā: ſicut cōpoſitio ſupͣ reꝫvn̄ vbi nō eſt cōpoſitio vera neqꝫ cōplexiovera. vn̄ qn̄ cogitamꝰ deū eſſe vnū ī eſſentrinū ī ꝑſonis vel hiꝰ: cū nō ſit ibi vera cōpoſitio ꝓpter ſimplicitatē vltimā. nō ē ibivera cōplexio. ſꝫ ea tm̄ ut dietuꝫ eſt que ē ēꝑte cognoſcētis. Ꝙ ſi aliꝗs obiiciat. gͦ cogitamꝰ aliter ꝙͣ ſit ī re. vel intelligim ergo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten