Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

variata eſt. ſed fides pro habitu ibiaccipit̉ īmo articulo: coſtat enunciabilia variata ſūt ẜm tꝑs. enūciabilia nonſūt articuli: fides ſit variata: vel īdirecte ꝯcludat̉. ſi fides eſt enūciabilia fideseſt variata. Itē in ſymbolo ponūturenūciabilia ſed enumerāt̉ ibi articuli. articuli ſūt enūciabilia. Itē fides ē ſuꝑronē: ꝗa eſt in ītelligentia. ſed intelligētiaē modū īcōplexiōis ī accipiēdo. fidesItē cōplexio fūdat̉ ſuꝑͣ cōpoſitionē. q̄dāaūt ſūt in quibus non eſt vera compoſitio:ut eſt deū eſſe vnū in eſſentia: trinū in pſonis. Sed de his eſt vera cognitio fidei invia: modū cōplexiōis. modū īcoplexionis. Item ipſe res artāt nos ad credendū ſe: de deo ſūt in deo: vt īcarnafilii dei: hiꝰgnaͣnt ī nob̓ timorē vl̓ amorēdei. locū a diffinitionē ipſe res ſūt articuli ita īcōplexū. Itē ſimꝰ ī īſtāti paſſionis xp̄i querit̉ ꝗd ſit articulꝰ morte pōt dici filiū dei mori ſit aticulꝰꝗa ignorātia facti excuſat a toto eoſ: noncredut: ſil̓r nec filium dei eſſe morituꝝ. necfilium dei eſſe mortuuꝫ. modo eſt articulus mortē filii dei. ita nullū enūciabile. Reſtat igit̉ ipſa res .ſ. ipſa mors ē articulꝰ ⁊tita īcōplexū. Sol̓o dicūt aliqͣ fides ē decōplexo: vn̄ dicūt enuciabilia ſūt articl̓i. ad illud qd̓ oblicit̉ enūciabilia mutata ſunt ita articuli mutati. dicūt non ēincōueniēs pone̓ articulos eſſe mutatosde eēntia articuloꝝ ſit cōſignatio tēporis.ſed diſtinguūt duplicē mutationē .ſ. mutationem ẜm eēntiā: ſic ſūt mutati articuli mutationē ẜᵐ virtuteꝫ vtilitate: ſicmutati ſūt: ꝗa eque ꝓdeſt ad ſalutē credere xp̄m eſſe incarnatu ſicut xp̄m incarnādū. ſed ſit maior mutatio illa eſt ẜmeentiā qͣꝫ illa que eſt ẜm qͣlitatē .ſ. virtutēvtilitatē. Indecēs videt̉ dice̓ ſic mutatiſunt. hoc minꝰ ꝓprie ſoluūt auctorita Aug. que dicit tꝑa mutata ſūt. fides aūt eſt mutata. Alii dicūt licet mutataſūt enūciabilia: tamē articl̓i ſūt mutati.ꝗa ſic̄ pl̓es voces ſtꝭ vnū nomē: vt albꝰ albaalbū. Ita pl̓ra enūciabilia ſūt vnꝰ articulꝰItē ſūt alij dicūt articuli ſūt enūciabilia ponūt articl̓os aliꝗd qd̓ maneatvn̄ ſic̄ dicit̉ in alia facultate. nihil ē manēſin tꝑe niſi nūc: nec ī motu niſi mutatum.ita ꝯſiderauerūt ꝗd eſſet manēſ: illud ponūt articuluꝫ circa qd̓ fit variatio p̄teritionis futuritiōiſ pn̄tialitatꝭ. dicāt īcarnationē filii dei paſſionē huiꝰ eſſe articuloaMaxīe aūt ꝯuenit dice̓ ut videt̉ ꝗa curde ſb̓a hoꝝ ſit tēpus quoꝝ ordinatiopēdet ex tꝑe: licꝫ facta ſint ī tꝑe: ſed tm̄ exordinatiōe dīna erūt articuli depēdentes ex tꝑe. ẜᵐ ꝓprie exponit̉ auctoritasaug. tꝑa variata ſūt fides autē mutata noē. i. articuli. ẜm etiā māifeſtuꝫ ē eiſdēdicit̉ cognitio ī pr̄ia. cognitio in via queē fides. Ad illud aūt qd̓ obiicit̉ ſupͣſufficit credere ſine determīatiōe tꝑis dd̓ qn̄qꝫ ſic: qn̄qꝫ no. ꝗa iſtud pēdet ex p̄dicatione: ꝗa ſi eēt apud aliquos det̓mīatūtempꝰ incarnatiōis filii dei. ſufficeret crede̓īcarnationē filii dei abſqꝫ ꝯſignatiōe tꝑis.ſed hec determīatio variat̉ ẜᵐ diuerſa tꝑa ẜᵐ apparet eſt de ſb̓a crediti. ſꝫ accidit īmo puls ſe tenet ex ꝑte credētis cuifit determinatio p̄dicationē qͣꝫ ex ꝑte crediti. ſufficit credere articulū ſimpl̓rniſi credat̉ eo quo debeat eſſe: ꝗa variatur determīatio tꝑis. Ideo enī miſſus eſtpetrꝰ ad corneliū ut determīaret ei tꝑs.tn̄ corneliꝰ ante det̓minationeꝫ tꝑis dumocrederet īcarnationē de filio dei n̄ꝑiret.Ad illud qd̓ obiicit fides eſt ſicut ſcīacōplexo vero. dd̓ circa fidē debemꝰſiderare duo .ſ. enigma ſeu ſpeculareꝫ fideicognitionē. ſic ē cōplexo vero. Debemꝰetiā ꝯſiderare credētis ꝯſenſū fidei puritatē: ſic ē de īcōplexo. primū aūt ē ī rōneẜm ītellectīa. aūt fides ẜm enigmaticaꝫcognitionē ſit de cōplexo hoc eſt de naͣrei cognite: ſed defectu cognoſcentis qd̓apparebit ī futuro: qn̄ cognitio nr̄a erit ſn̄cōplexiōe tꝑe. vnde illa cognitio in quamaxime aſſimulamur dīne cognitōi debetdici eſſe fidei. aūt ſit ꝓpter defectū qſcentis iſtud manifeſtū ē hoc ea etiāſūt ſine cōplexiōe in pura ſimplicitate nocōprehēdimꝰ ſine cōplexiōe. illa cōplexio eſt ex ꝑte rei: ꝗa cōplexio vera rei fūdat̉ſuꝑ cōplexionē verā: ſicut cōpoſitio ſupͣ reꝫvn̄ vbi eſt cōpoſitio vera neqꝫ cōplexiovera. vn̄ qn̄ cogitamꝰ deū eſſe vnū ī eſſentrinū ī ꝑſonis vel hiꝰ: ſit ibi verapoſitio ꝓpter ſimplicitatē vltimā. ē ibivera cōplexio. ſꝫ ea tm̄ ut dietuꝫ eſt que ē ēꝑte cognoſcētis. ſi aliꝗs obiiciat. cogitamꝰ aliter ꝙͣ ſit ī re. vel intelligim ergo