obiicit̉ de aduētu maioris lumīs: ⁊ ad illd̓qd̓ 2º obiicit̉ ꝙ ꝑ fideꝫ aſſentit hō pͥme veritati ꝓpter ſe ptꝫ ℟º ex p̄dictis. Ad vltimū ꝟo qd̓ obbiicit̉ de dilectione ꝓpter teporalia dd̓ ꝙ hec dictio ꝓpter pōt notarecām motiua nō finalē. ⁊ hͦ mō fl̓m ē ꝙ vilectio dei ꝓpter tꝑalia ceſſet adueniēte caricū ip̄a ſint cā motiua ꝑ modū īcitatꝭ ad dilectionē dei. Eodē mō rōnes naturales ſūtcauſa motiua in habente fidem per modūincitantis ad aſſentiēdū pͥme ꝟitati ꝓpterſe: nō tn̄ cū īmiſſiōe ad illas. uel pōt notarecām finalē. ⁊ hoc mō verū ē ꝙ aduenientecaritate ceſſat dilectio dei ꝓpter tꝑalia. itaetiā adueniēte fide ceſſat cognitio dei ꝓpt̓rōnes naͣles: ꝗa nō ꝯſtituit̉ ī illis finis. ceſſat gͦ inqͣꝫtū ꝯſtituebat̉ in illis finis.querit̉ vtꝝConſequente pectuꝫ fidei ſit verū neceſſariū vel veꝝ contingēsAd qd̓ ſic Augꝰ dicit ꝙ aliꝰ fuit modusnr̄e liberatiōis deo poſſibil̓. gͦ aliter potuitꝯtingere ⁊ ita ꝯtingens. Conͣ. Uidet̉ ꝙveꝝ neceſſariū ſit obiectum fidei: ꝗa dicitAugꝰ ꝙ nullꝰ aliꝰ modꝰ nr̄e miſerie ſanande fuit ꝯueniētior. gͦ xp̄m eē īcarnādū fuitordīatiſſimū ẜᵐ ſūmā ſapīaꝫ. ſꝫ ſūma ſapīa⁊ ſūma potētia cū ſit ordinata: nō pōt face̓niſi ordinatiſſimū. qͣre cū hoc ſit ordīatiſſimū nō poterat aliud facere. Itē de eiſdēeſt cognitio fidei de quibꝰ ē cognitio pr̄ie.Sꝫ cognitio patrie nō ē de vero ꝯtīgēti: ſꝫde neceſſario. gͦ nec fides. Sol̓ o dd̓ ꝙ alid̓eſt iudiciū de hoc: xp̄m eē incarnādū ẜᵐaccipit̉ ꝓ hoc: ordinatū eſt ꝙ xp̄s īcarnabit̉Et aliud ẜm ꝙ ꝓ hoc: xp̄s īcarnabit̉. Nā primū ē neceſſariū. de ſecūdo autē on̄det̉ qualiter ꝯtīgēs ſit ẜᵐ ꝗd. ⁊ neceſſariū ẜᵐ quid⁊ ita fides ſemꝑ eſt de neceſſario ẜm quiduel de neceſſario ſimpliciter. Nō enī fidesreſpicit illud ex ꝑte ꝯtingētie quā hꝫ. Nōgͦ ꝙ neceſſariū opponit̉ īpoſſibili ⁊ diuerſificat̉ ẜᵐ ꝙ diuerſificat̉ impoſſibile. Impoſibile aūt ⁊ poſſibile reſpicit potētiā. potentia autē dicit̉ uel potētia pͥma ſimpliciteruel potētia ordinata. quocūqꝫ autē mō accipiat̉ potētia: neceſſariū eſt xp̄m eē īcarnandū ẜᵐ ꝙ hoc accipit̉ ꝓ hoc ordinatuꝫ eſt ꝙxp̄s incarnabit̉. Sed ſi accipiat̉ ꝓ hoc: xp̄sincarnabit̉. diſtinguēdū eſt .ſ. ꝙ duplicemhabet cōꝑationē. vnā ad res. ⁊ ẜᵐ hoc habꝫꝯtingētia. alterā ad potētiā ordinatam. ⁊ẜᵐ hoc habet neceſſitatē: ⁊ nō valet illa argumētatio. Eiꝰ oppoſitū eſt poſſibile deo.gͦ ip̄m eſt ꝯtinges: ꝗa hoc nō ſufficit. Debenī addi ⁊ habet ꝯtīgentiā ī ſb̓o ſeu ī maͣ.uel nō eſt ꝯtrariū potētie ordinate. Iteꝫhabet ꝯtīgentiā ī ſb̓o: ponitur ꝓpter illudezechiā eſſe morituꝝ. Nā licꝫ eius oppoſitūeēt poſſibile deo ut patuit: tn̄ ipſuꝫ nō fuitꝯtingens: quia hoc habebat neceſſitatē inſb̓o uel ī maͣ qͣꝫtū ad curſu nature. Ꝙ nō ſitꝯtrariū potentie ordīate. dico ꝓpter illudxp̄m nō eſſe īcarnādū ſeu xp̄s īcarnabitur.Et nota ꝙ non loꝗmur hic de ordinationedīna: vt dicamus ꝙ ordinatiōe dīna ordinatū ē ꝙ xp̄s īcarnabit̉. ⁊ deinde ꝙ poſſitcōtinge̓ ꝙ xp̄s nō īcarnaret̉: ꝗa hoc nō eritveꝝ cū illo: ſꝫ loꝗmur de ordinatione que ē5ᵐ rei exigētiā: de qua leo papa in quadamomel̓ de paſca. Potētia filii dei que eadē ēque ē patris: potuiſſet genꝰ humanū alioºa dn̄atu diaboli erue niſi negocio cōgrue̓tut ꝑ qd̓ vicerat diabolus vinceretur.Queritur poſte a opiectuꝫ fidei ſit cōplexū uel īcōplexū. videturꝙ de cōplexo: ꝗa dicit Augꝰ ſuꝑ illud i. adCor. x. Oēs eundē potū ſpūalē biberūt ⁊cͣ.oſtendit iuſtis diuerſoꝝ tēpoꝝ eandē eē fideꝫ. Illi crediderūt xp̄m eſſe venturuꝫ nosautē xp̄m veniſſe. Itē ſi eēt de īcōplexo ſutficeret credere ſine tꝑis determīatione incarnationū. Sūt .n. quidā iudei ꝗ creduntꝙ meſſias erit filius dei: ſed non credunteū veniſſe. Si gͦ intelligat̉ p̄ter tꝑis determinationē: conueuiūt nobiſcū in fide. ⁊ itaeſſent fideles qd̓ eſt fl̓m. Itē Petrꝰ miſſꝰeſt ad corneliuꝫ vt determīaret ei tꝑs ꝟbiīcarnati. ꝑ qd̓ patꝫ ꝙ nō ſufficit credere ſn̄determinatiōe tꝑis. Itē ſcīa non ē de cōplexo. gͦ nec fides. Itē dicit Augꝰ. 2ª. adCor. 3º. ſuꝑ illud. Nō ꝙ ſufficientes ſumꝰ ⁊cͣ.Credere eſt cogitare cū aſſenſiōe. ſed cogitare eſt ꝯferre vnū alteri. ꝯſētire ꝟo ſnīaꝫſuꝑ illud inferre. ⁊ hoc nō fit ſuꝑ īcōplexūgͦ ⁊cͣ. Itē ſi fides eēt d̓ īcōplexo ſic morsxp̄i eſſet articulꝰ. In̄ ſic. mors xp̄i ē articulꝰ.gmors xp̄i eſt. qm̄ fides nō eſt niſi de veriſ⁊ oē verū eſt ens: ⁊ econuerſo. gͦ ſi mors xp̄ieſt articulus: mors xp̄i eſt: ⁊ ecōuerſo. qd̓ eſtfalſū. patet gͦ ꝙ nō ē fides de incōplexo.Cōtra. Augꝰ ſuꝑ illud. 2ª. ad Cor. 4º. Habe̓tes ſpm̄ fidei. glo. tꝑa variata ſunt. ſꝫ fides
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten