cognitione euacuet̉. Sol̓o ad hoc vltimūeſt dd̓ ꝙ quedā cognitiōes ſūt que ꝑtinētad diuerſaſ vires. Quedā ꝟo ſtꝭ que ꝑtinētad eādē vī. Ubi ſūt cognitiōes ꝑtinentesad diuerſas vires indiſtīcte vna non euacuat alterā. vnde nec cognitio intellectiuaeuacuat ſenſitiuaꝫ: pari rōne nec cognitiofidei que ꝑtinet ad intellectū in petro euacuat cognitiōꝫ ẜᵐ viſū vl̓ ecōuerſo. vbi gͦſūt cognitiōes ꝑtinētes ad eandē vī diſtīguendū ē: aut ſūt coordinate aut nō ſūt coordinate. Si aūt nō ſūt coordīate ſꝫ ſūt ẜmdiuerſas vias. vna nō euacuat aliam ꝙͣuisvna ſit certīor alia. ⁊ hec ē rō qͣre ſcīa ſpeculatiua nō euacuat ſcīaꝫ exꝑimēti. vl̓ ſcīapter ꝗd ſcīam. Quia qͣꝫuis ſint cognitōeseiuſdē gn̓īs ⁊ ꝑtinētes ad eadē vi .ſ. ītellectiuaꝫ. Sil̓i ⁊ fortiori rōne nec ſcīā exꝑiētide cōceptione ſeu ſemīe euacuabat fidē deeodē in bt̄a ꝟgine. nec viſio ī raptu paulieuacuabat fidē ī ip̄o: cū ī btā virgīe cognitio que eſt ꝑ exꝑientiam: ⁊ cognitio que eſtfidei nō ſint coordinate vt vna ſit ad aliāSil̓r ī paulo. Ubi ꝟo cognitōes coordinateſti vt vna ſit ad aliā ordinata ſic̄ terminuſ⁊ ea que ſūt ad t̓minū. Et ea que ſūt ad terminū ꝓpinquiꝰ: ⁊ ea que ſūt ad terminū remotius vna euacuat aliā .ſ. illa que ē terminus: illam que ē ad illū terminuꝫ. ⁊ illa queeſt ad terminū ꝓpinquiꝰ: illā que eſt ad terminū remotiꝰ. tn̄ ī hoc ē drīa ꝙ vbi ſūt cognitiones coordinate vt terminꝰ: ⁊ ea queſūt ad terminū. Illa que eſt terminꝰ ſimpl̓reuacuat illā que eſt ad terminū. ꝟbi gratiaſcīa ⁊ opinio ordināt̉. ſed ſcīa ē terminus.opīnio ꝟo ad terminū. Opinio enī ordinat̉ad ſcīam ſicut ad ſuū terminū ī via. Ideoadueniēte ſcīa de aliqno ſimpl̓r euacuaturopinio de illo. ſil̓r viſio eſt terminus: fidesꝟo ē ad terminū. Eſt enī fides ad viſioneꝫque eſt terminꝰ in patria. Ideo aduenienteviſione euacuat̉ fides uiſiōe glorie. Ubiꝟo ſūt viſiōēs coordinate ad terminū ꝓpuiꝰ ⁊ ad t̓minū remotiꝰ. Illa q̄ ē ad t̓minūꝓpīquiꝰ euacuat illā que eſt ad terminū remotiꝰ: nō ſimplicit̓ ſed ẜᵐ ꝗd. ꝟbi gr̄a. in fide formata ⁊ īformi. fideſ enī formata ē adt̓minū viſiōis .ſ. glorie ꝓpinquiꝰ. fides ꝟo īformis remotius: ⁊ adueniēte fide formataque ē ꝓpinꝗor euacuat̉ fides informis: queeſt remotior ẜᵐ modū nō ẜm ſb̓am: ẜᵐ quid⁊ non ſimpliciter ſicut patet ex ſuꝑͣ dictisin precedenti.Poſtea queritur cituꝫvtruꝫpoteſt eē ſb̓m fidei. ⁊ videt̉ ꝙ ſic: ꝗa petrꝰtꝑe paſſionis videbat eū pati ocul̓ corꝑeis⁊ ſcīā ſenſitīa ſciebat iſtu pati ⁊ idē credbat. gͦ idē erat ſcitū ⁊ creditū. Itē petrſcit qm̄ ſi ih̓us patit̉ iſte patit̉ demoſtratoxp̄o qui ē filius dei: ſꝫ petrꝰ ſcit ih̓m pati. gͦſcit ip̄m pati. Preterea credit iſtū pati: qn̄credit filiū dei pati: ⁊ iſte eſt filiꝰ dei. gͦ credit iſtū pati: ⁊ ita idē ſcit ⁊ credit. Sil̓r ſic̄hic petrꝰ ⁊ iacobꝰ ⁊ xp̄s ⁊ iſte hō ē certificatus ꝙ aliꝗs d̓ iſtis eſt xp̄s filiꝰ dei: ſꝫ neſcitquis. demoſtrato xp̄o: ꝓpōit̉ ei hec ꝓpoſitoiſte homo eſt xp̄s filiꝰ dei. cōſtat ꝙ non pōtrn̄dere verū eſt uel fl̓m eſt: ꝗa neſcit vtruꝫdemoſtret̉ eī dei filiꝰ an nō. Rn̄debit gͦ ꝓba. Inde ſic. iſte rn̄det ꝓba ad iſtam ꝓpoſitionē ⁊ ẜᵐ ꝯſcīam. gͦ dubitat illam eē verāip̄e dubitat eiꝰ dictuꝫ. ⁊ ita ipſe dubitatiſtū hominē eē verū dei filiū. ſꝫ ipſe idē credit: ꝗa ip̄e ē fidelis. gͦ idē eſt creditū ⁊ dubitatū ab iſto. gͦͦ eadē rōne poterit ideꝫ eē ſcitum ⁊ creditu. Itē poſito ꝙ aliꝗs ph̓ushabeat ſcīaꝫ dei ꝑ naͣles rōnes. ſicut dicit̉Ro. pͦ. Inuiſibilia dei ⁊cͣ. ⁊ pꝰ modū recipiatilluminationē fidei a deo. Cōſtat ꝙ nō obliuiſcit̉ rōnes quas priꝰ ſciebat: ſꝫ priꝰ ſciebatꝑ rōnes deū eſſe. gͦ ⁊ nūc ſcit. gͦ idē ſcitū ⁊creditū. Itē ſicut dic̄ tulliꝰ. Uox omniū ēvox nature. ſꝫ deū eſſe ē vox oīuꝫ. gͦ deuꝫ ēnaturaliter ē ſcitū ab oībꝰ: ⁊ eſt creditumper fidem: quia eſt articulꝰ fidei. gͦ ideꝫ eſſcitū ⁊ creditu. Conͣ. Suꝑueniēte maiorilumīe ceſſat minꝰ lumē qͣꝫtū ad actū ſuū: ſic̄patet in lumīe ſolis reſpectu lumīs lune ⁊ſtellaꝝ. gͦ multo magis adueniēte lumīe ſol̓iuſticie ꝑ gr̄am fidei ī aīa hoīs: ceſſabit lumen rōnis naͣlis ſeu ſcīe. gͦ nō poterit ideꝫeſſe ſcitū ⁊ creditū. Itē per fidē aſſentithomo pͥme ꝟitati ꝓpter ſe ⁊ ſuꝑ oī a. gͦ nonaſſentit ꝓpter rōnes humanas. gͦ rōnes nofaciūt cognoſci pͥmā ꝟitatē ubi eſt fides. gͦnō eſt poſſibile idē eſſe ſcitū ⁊ creditū.Itē ſi ego diligo deū ꝓpter tꝑalia: adueniente caritate ceſſat illa dilectio: gͦ a ſimili.ſi ego cogͦſco deūeſſe ꝑ naͣles rōnes: aduēiente fide ceſſabit illa cognitio. Ad hͦ dixerūt ꝗdā ꝙ cognitio dei multiplex ē. eſt. n̄cognitio īnata ⁊ eſt cognitio ſuperadditaCognitio īnata eſt naturalis. ſuperaddita
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten