Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

colectionē ſingulariū ad vl̓e eſt pͥma uīſiointellectualis. ſcd̓m collectionē ſil̓is ad ſil̓eviſio ſecunda. ẜᵐ collectionem effectus adcauſam viſio tertia.O ſtea queriturde obiecto fidei hūc moduꝫ.vtrū obiectū fidei ſit falſum aut verū tm̄vtrū uerū apparēs. vtrū ueꝝ qd̓eſt ſcitū. 4 vtrū uerū an neceſſariuꝫ anꝯtingens. vtrū cōplexū aut incōplexū vtrū uerū creatū uel increatū.Circa primum fides ē cerſic ꝓcedit̉tior h̓itꝰ qͣꝫ ſit ſcīa. ſcīa enī eſt eius cui adheret intellectꝰ mediū. fide ꝟo eiꝰ cui adheret ſine medio. Iteꝫ Intellectus dicit̉principiorum adheret ſine medio: ſꝫ tamenveritati create. fides autem̄ veritatī increate. ergo cum ſcīa eſt h̓itus minuſ certusſit tm̄ ueroꝝ. fides erit tm̄ veroꝝ. ItemFides eſt tm̄ articulorū uel eorū que habētreduci ad articulos. ſꝫ hec oīa vera ſūt. ⁊cͣItē. Per fidē fit prima aſſimulatio pͥmeveritati. fides ē falſi. Itē. Fidei ſuccedit viſio erit tūc ſub viſiōe niſi qd̓nūc eſt ſb̓ ſpeculo. ꝗcꝗd ſb̓ ſpeculo ē eritſb̓ viſione. ſꝫ nihil videbit̉ niſi veꝝ. ⁊cͣ.Cōtra. ſpei videt̉ ſb̓eſſe fl̓m: ut in illo quiſperat ſe habiturū vitam eternā ita nonerit. fidei pari rōne. Itē. Uolito ex caritate pōt ſt̓ eſſe fl̓m: ut ꝯtingit ī apl̓o quiuoluit ire ad hiſ panos iuit inde utpriꝰ. Itē Habraā credidit eſſet imolaturus filiū ſuū voluit id ipſū: ſicut meruit volēdo: ita meruit credēdo. volēdo .n.meruit ꝗa ex caritate voluit: eadeꝫ rōne exfide ꝟtute credidit. Itē Corneliꝰ crediditxp̄m eſſe incarnādū xp̄s erat īcarnatꝰg credidit fl̓m. Itē Obiicit̉ de eo credit corpꝰ xp̄i eſſe qd̓ ab eo ſumit̉ tameneſt ꝗa niſi crede̓t adoraret ita creditfalſū. Itē. Habraā credidit xp̄m īcarnandū. ſꝫ dr̄ Ro.. Comēdat aut deꝰ caritatem ſuā in nobis. glo. i. fuit alius modusdeo poſſibilis. ſꝫ nullꝰ miſerie noſtre ſanādeꝯuenientior. Cōtingat xp̄s īcarnetſi habraā credidit ip̄m īcarnādū: nec xp̄sincarnatꝰ eſt nec īcarnabit̉. fidei habratſb̓fuit fl̓m. Ad hoc dd̓ fides non ē niſide vero. huiꝰ eſt ex ꝑte ītellectꝰ ꝙͣtūin ſe eſt rectꝰ eſt. tūc maxime ē in pͥmāveritatē ad quā natus eſt. ſꝫ hoc pōt niſiſuſtentet̉ firmet̉ aliquo lumīe deſuꝑ veniente quod ꝗdeꝫ eſt fides ab ipſa luce prime veritatis: quia lume prime veritatisnon poteſt ſubeſſe falſitas. ideo fides nonpoteſt eſſe niſi vero. Ad illud qd̓ obiicit̉ ſpe dd̓ motu ſpei non ſperat aliqsſe habituꝝ vitā eterna niſi ẜm exigentiaꝫmeritoꝝ ꝑſeuerētiam. ita ſpei virtutinūqͣꝫ ſb̓eſt fl̓m: enī aliter ſperat ſe h̓ituꝝvitā eternā p̄ſumit ſperat ſpe ꝟtuteAd aliud dd̓ eſt ſil̓e de caritatefide: ꝗa caritas reſpicit rōnē veri fl̓iſed boni mali. pōt eſſe caritas circa bo qd̓ eſt volēdo illud.. n. dicit̉ bonūeſt apl̓m ire ad hyſpanos. ſeꝗt̉: ꝗa ſi bo: eſt verū eſt. ꝗa hoc verbū eſt ē ibicopula pn̄tialitatis ſꝫ tm̄ enūciatiōis: eſtdicere cōpulat actu ſimpl̓r ſed h̓ituꝯditionaliter: vt dicit̉ paſca ē pulcheri tēpꝰ. oīs homo timet ī mari. Ad aliuddd̓ habraa ſicut voluit īmolare filiū itacredidit ſe īmolatuꝝ: illud enī credere ſic̄dic̄t fuit motꝰ fidei ſꝫ li. ar. ſit motfidei niſi circa articulos: circa ea que adarti culos poſſūt reduci. Ad qͣrtū ſoluit̉diſtinguēdo tria tꝑa .ſ. tꝑs ante īcarnatiōꝫ tꝑs poſt īcarnationē. tꝑs incarnatiōis.In tꝑe ante incarnatione diſtāte ſimpl̓roportebat credere xp̄m incarnādum. tꝑꝟo pꝰ īcarnationē diſtāte: p̄dicatiōe apl̓orūdiuulgata: ẜmōe ꝯfirmato a deo: ſequēſigna oportebat ſimpliciter credere ipſuꝫincarnatū. ſꝫ tꝑe medio ſpūales viri quorūerat ſignare tꝑa ẜᵐ dc̄a ꝓph̓aꝝ non credebant ſimpl̓r ipſū īcarnāduꝫ: ſꝫ ſi eratincarnatꝰ: vnde arguūt̉ Iudei Iere..qui ꝯſiderauerūt tꝑs. vn̄ dic̄. Miluꝰ incelo cognouit tꝑs ſuū ⁊cͣ. populꝰ aūt meꝰcognouit iudiciū dn̄i. Ad illud qd̓ obijcitur de hoſtia dr̄ debet ꝗs ſimplicit̓credere ſb̓ illa forma corpꝰ xp̄i: ſed ſb̓ coditione .ſ. ſi facta ſunt ea que exigūt̉ ẜm for traditā a xp̄o ab eccl̓ia. Ad vltimumqd̓ obiicit̉ de habraā dicūt ꝗdā ipſe credidit incarnationē: xp̄m īcarnandū.Sed ꝯtra.. ad Cor. ſuꝑ illud. Oēs eādēeſcā ⁊cͣ. glo. In ſignis itaqꝫ diuerſis eademē fides tꝑa oꝑa variata ſūt: fides no. ꝗa illixp̄m vētuꝝ paſſuꝝ credider̄t. nos āt veniſſe paſſū eſſe. Aliter dicūt alij motꝰhabrae habebat duas btītudines vnā ad