eius īcorporarī. Sed obiicit̉ cum amareſit caritatis. credere aūt in deū ſit fidei formate qd̓ ē credēdo amare. gͦ fides formataeſt caritas qd̓ eſt falſū. Relīquit̉ igit̉ ꝙ credere ī deuꝫ nō eſt credēdo amare. ItemSi quicūqꝫ amat tēdit ꝑ affectū in id quodamat. gͦ credēdo ī id qd̓ amat tendit. gͦ idēeſt qd̓ dic̄ credēdo amare ⁊ credēdo in euꝫire. Itē Adherere vr̄ eſſe ſpei ꝟtutis ẜmhoc qd̓ dicit̉. mihi aūt adherere deo bonuꝫeſt. nō gͦ credere in deuꝫ qd̓ eſt fidei eſt credendo adherere deo. Itē In corꝑatio mebroꝝ xp̄i eſt vltima vnio aīaꝝ ad deuꝫ. ſedvltima vnio eſt ꝑ caritateꝫ. gͦ in corꝑari eſtcaritas. Ergo credere nō eſt mēbris dei incorꝑari. Ad hoc dd̓ ꝙ hic deſcribit̉ actꝰfidei formate ꝑ potiſſimas ꝯditiones. ⁊ cūſint qͣtuor hic ꝯditiōes. due prime ſūt actꝰfidei ẜm ſe. due ꝟo vltime ſūt ip̄iꝰ fidei: ẜᵐꝙ ꝯiūgit̉ ipſi ſpei ⁊ caritati. prima aūt coditio ē credendo amare. ſecūda eſt credendo in eū ire. amare p̄tinet ad affectū. ire adeffectū. ⁊ ẜm hoc diſtinguit̉ fides formataab informi. fides enī informis pͥuat̉ affection amoris ẜm ꝙ dr̄. 1º. ad Cor. 13º. Si habuero fide ita ut mōtes trāſferā. caritatē aūtnō habeam ⁊cͣ. Priuat̉ etiā effectus debitīoꝑis ẜm ꝙ dr̄ Iacꝭ. 2º. Fides ſine oꝑibꝰ mortua eſt. ideo nō cōuenit ei credēdo amare:ꝑ affectū nec credendo in eū ire ꝑ effectū. ſꝫhͦ ꝯuenit ipſi fidei formate. que ē ſicut dic̄apl̓s ad Gal̓. 5º. Oꝑās ꝑ dilectionē: ꝗa oꝑāsē ꝯuenit ei credēdo ī eū ire: ꝗa ꝑ dilectiōeꝫꝯuenit ei hec cōditio credēdo amare. ſic gdue prime ꝯditiōes ꝯueniūt fidei formateẜᵐ ſe. tertia ꝯditio eſt credēdo ei adherereQuarta mēbris eiꝰ incorporari. que due cōditiones ꝯueniūt fidei inqͣtū cōiūgit̉ ſpei⁊ caritati. Inqͣtū ꝯiūgit̉ ſpei vt diſponēsad illā ꝯuenit ei adherere. Herere .n. pͥmeveritati habꝫ fides ex ſe. ſed herere ſeu adherere ſicut expectare btītudini habet exſpe. Inqͣꝫtū ꝟo ꝯiūgit̉ caritati ſic̄ diſponēsillam cōuenit ei credendo incorꝑari: ẜm ꝙdicit hugo de ſco vic. ī ſentētiis ſuis. Perfidē mēbra efficimur. ꝑ dilectionē viuificamur. ꝑ fidē accipimꝰ vnionē. ꝑ caritatē accipimꝰ viuificationem. Ad id qd̓ obiicit̉ꝙ amare eſt caritatis. dd̓ ẜm Aug. ꝙ amaedicit̉ coīter ẜm ꝙ quelibet virtus diffinit̉ꝑ amorē a btō Aug. ⁊ ſcd̓m ꝙ amor dr̄ pͥmeꝟitatis ī fide. Amor btītudinis ī ſpe. amorbonitatis in caritate. alioº dr̄ amor ſpāliterſcd̓m ꝙ dicit̉ ꝙ eſt amor bonitatiſ vt bonitas: ẜᵐ hoc amare dicit̉ duobus modis gn̄aliter ⁊ ſplāiter. dd̓ igit̉ ꝙ cuꝫ dicit̉ crederein deū eſt credēdo amare. amare nō ſumit̉ibi ſpāliter ẜm ꝙ eſt bonitatis inqͣꝫtuꝫ bonitas: ꝗa hoc mō amare eſt caritatꝭ: ſꝫ dr̄ amare generaliter ſcd̓m ꝙ eſt reſpectu ꝟitatiaprime inqͣꝫtū bona ⁊ delectabilis ē virtutirōnali. Ad ſecūdū dd̓ ꝙ in deū ire ē dupliciter ꝑ affectū ⁊ effectu. Amare ꝟo deuꝫponit ire in deū ꝑ affectū ⁊ effectū: ſꝫ nō ponit ire in deū ꝑ effectū. ⁊ ideo non ſuꝑfluitꝙ dicit̉ credēdo in eū ire. Ad vltīa duopatet ℟º. ꝗa licꝫ adhere̓ deo ⁊ incorꝑari cōveniāt ſpei ⁊ caritati pͥncipalit̓. nihilomitamē ꝯueniūt ipſi fidei ẜm ꝙ cōiūgit̉ eis.Onſequenterquerit̉ de actu fidei maͣli. Namcredere dicit̉ formaliter aſſentire. materialiter cognoſce̓ ẜm ꝙ dicit hugoFides in cognitiōe habꝫ materiā. in affectione ſb̓am. ⁊ circa hoc queret̉. pͦ an ī pn̄tiſit aliter cogͦſce̓ deuꝫ qꝫ ꝑ fidē. 2º ꝗd ſitcogͦſcere ꝑ fidem. 3º ꝗd ſit prius crederevel intelligere.Quantum ergO queriturad pͥmuꝫvtrū ſit aliter cognoſcere deū in pn̄ti qͣꝫ ꝑfidē. Ad quod ſic Augꝰ in liº de videndodeo inter videre ⁊ credere hoc diſtare dicimus. vident̉ enī pn̄tia. credūt̉ aūt abſentia. Preſentia aūt intelligimꝰ in hͦ loco d̓c̄aque p̄ſto ſunt ſenſibꝰ ſeu corꝑis ſeu aī. ſi gͦipſe deus in p̄ſenti nō cognoſcit̉ niſi ut abſens et nō vt pn̄s. Relinꝗt̉ ꝙ non cogͦſcit̉niſi ꝑ fidē. Ꝙ āt nō cogͦſcat̉ niſi vt abſensꝓbat̉ ꝑ Amb. cuiꝰ auctoritatē ponit Augin liº de vidēdo deo: deus cū abſens putat̉videt̉. cū pn̄s ē nō videt̉. Ergo nō cognoſcit̉ niſi vt abſens. Conͣ. Cognoſcit̉ ꝑ naͣliratiōeꝫ vt habet̉. i. ad Ro. Itē cognoſcit̉ꝑ donū ītellectꝰ. ⁊ ꝑ donū ſapīe. Cognoſcit̉etiā in raptu ſicut cognouit Paulꝰ. 2ª. Cor12. Ex his relinꝗt̉ ꝙ aliter cognoſcit̉qͣꝫfidē. Sol̓o dd̓ ꝙ deus aliter videt̉ ī pn̄tiqͣꝫ ꝑ fidē. ⁊ ad illud qd̓ obiicit̉ dd̓ ꝙ deusdicit̉ abeſſe duobꝰ modis. vno qn̄ non eſtpn̄s ꝑ ſpeꝫ: ⁊ hoc mō videt̉ ꝑ fidē. alio cuꝫnō eſt preſens ẜm īmēſitate ſue ſubſtantie⁊ virtutis ⁊ hͦ mō eſt abſens ipſi creature