Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sic ergo patet deſcriptio.Onſequenterquerit̉ de actu fidei quod eſt crevere. querūt̉ quatuor. areredere dicat̉ vniuoce vel eꝗuoce. ꝗdſit credere ẜm intentioneꝫ gn̓alem. ꝗdſit credere vt eſt actꝰ fidei formalis qd̓ eſtaſſentire. 4 de actu fidei materiali quoeſt cognoſcere.ſic obiicit̉ in liAd primum qcto ro. damſci.Fide oīa humana ſpūalia ꝯſiſtunt. fide.agricola incidit tellurē. fide nauta ꝑuo ligͦꝯmittit aīaꝫ ſuā. fide ītelligimꝰ ex entead eſſe: oīa deducta dei ꝟtute: qd̓ ſonatei qd̓ dic̄ apl̓us ad Heb. xiº. Fide ītelligimꝰaptata eſſe ſeculo ꝟbo dei. oīa igit̉ dinahumana dirigimus fide. ſed videt̉ fidesdicat̉ de his non vniuoce ſꝫ equoce: ſic̄ ſpes dr̄ tꝑalibꝰ vt.. ad Cor.. In ſpe aratqui arat. dicit̉ de eternis. talis ſpesꝯgruit huiꝰ fidei. de qua dicit damaſcenꝰ.neqꝫ enī agricola īcidit tellurē ſine fide:ſi hoc quomo ſit ſemel ponit̉ a damaſ. naꝫtermīo ſel̓ poſito eſt vtēdū eꝗuoce.Itē videt̉ fides crede̓ ẜᵐ dr̄ de humanis rōnibꝰ vt de principiis ꝯcluſiōibusalit̓ accipi qͣꝫ fides ẜᵐ dr̄ de credēdis ſcꝫde articulis: maxīe fides ſit ꝓbationes: h̓itudinē eorū que faciūt lucemmanifeſtiſſimā. mo no. īmo hꝫ rōnemmedii niſi pͥmā veritatē. Sed ꝯtra videt̉ qd̓ dic̄ Augꝰ in liº. sꝫ. q. vbi dicit. Triaſūt gn̓a credibiliū. quedā enī credūt̉intelligūt̉ vt hiſtorie. alia priꝰ credūt̉: qͣꝫ ītelligat̉ vt articuli. alia priꝰ intelligunt̉ qͣꝫcredunt̉ vt vl̓ ia. niſi accipiat̉ vniuoce credere: nulla videt̉ diuiſio Aug. Itē q̄rit̉an credere vniuoce accipiat̉ ẜm eſt actꝰfidei virtutꝭ: fidei īformis: videt̉ſicut homo dicit̉ vniuoce de hoīe ꝟopicto: oculus de eruto vidēte. Itemquerit̉ quātū differt credē̓ dr̄ demonescredūt. dr̄ de deſꝑaro credit. cumdr̄ de ſimplici pcc̄ore. vtruꝫ accipiat̉ ibicredē̓ affectiue aliqͦ: vel tm̄ cognitiueSol̓o dd̓ fides vl̓ credere ẜm dicit̉in auctoritate damaſ. de dīnis humani?niſi fide dīna humana dirigimꝰ tenet̉vniuoce vel equiuocē. vniuoce: ꝗa ēcōe genꝰ acciꝑe. equiuocē: ꝗa vbicūqꝫ ēcredere ſeu de dīnis ſeu de humanis ē adherentia ſūme veritatis. ideo ꝗa fit comꝑatō ad vnū accipit̉ eꝗuocē. Quare dd̓eſt accipit̉ multipl̓r ẜᵐ priꝰ poſterius.Ita enī erit de crede̓ ſicut de veritatē quemultipl̓r dr̄ de veritate creata increata. hec patꝫ ſol̓o de ſpe: ꝗa ſpes ſil̓r de et̓nis tꝑalibꝰ dicit̉ ẜᵐ prius poſteriꝰ. Sicut.ſpei de eternis rn̄det fides de eternis. Itafidei de tꝑalibꝰ ſpes de tꝑalibꝰ. Eodērn̄dendū eſt ad illud qd̓ obiicit̉ qualiter accipiat̉ fides de rōnibꝰ humanis de credibilibꝰ dīnis. dicendū ē ẜᵐ pͥus poſterinec obſtat ſit adherētia ex hac ꝑte mediū. ex illa no: ꝗa licꝫ ſit drīa ī modo adherendi. reſpectꝰ tn̄ ē ad veritatē ẜᵐ priuspoſteriꝰ dc̄am. nec eſt ſil̓e qd̓ obiicit̉ de homine picto vero: ꝗa illud ẜᵐ methaforaꝫdicit̉ de fide. vnde dic̄ equoce crederede formato informi ſed analogice: ꝗa credere formate fidei. eſt veritatī amore inhorendo ī illā tende̓. Credere aūt fidei informis eſt adherere eidē ꝟitati: licꝫ amoretendat in illā ſicut crede̓ fidei formate.Ad illud qd̓ querit̉ quo differt credere ꝓuteſt hominū ſunt in pcc̄o dānatoꝝ demonū dd̓ eſt non dr̄ vniuoce nec equoceſꝫ ẜᵐ priꝰ poſteriꝰ. vn̄ ad ſciendū oīa non dixerūt ꝗdā fides ī gnͣali ſumptaaut eſt habitꝰ cognitiuꝰ tm̄. aut ita cognit:uus affectiuꝰ. ſi eſt cognitiuꝰ tm̄. aut eſtvniuerſalis aut ꝑticularis. ſi vl̓is aut faciens aut factꝰ. ſi faciēs tūc ē vt de pͥncipiisvt totū maius eſt ſua ꝑte. ſi factus ſic eſtde ꝯcluſionibꝰ. ſi ita cognitiuꝰ affectiuꝰtunc eſt affectiuꝰ a quo aūt ī ꝗd. ſi affectiua quo: tunc eſt vt fides demonū que eſt cuꝫtimore. Iad.. Demones credūt ꝯtremiſcunt. Si affectꝰ in ꝗd tūc dupl̓r. aut eniꝫmodū ꝑuentionis inqͣtū ꝑtinet ad viā. aut. ſi modū ꝑuētiōis ſed citra: tunc eſtvt eorū qui ſūt in pcc̄o mortali. tamē agūtoꝑa de gne bonoꝝ: vt elemoſynas hꝰ mōiſi eſt modū ꝑuētōis inꝙͣtū ꝑtinet ad viātūc eſt fides formata: ita fides videreaccipit̉ de his ẜm priꝰ poſteriˢ quoſdaꝫgradus.Deinde queriturq?credere gn̓aliter ẜm eſt habitꝰ gratuiti.Ad qd̓ ſic Augꝰ videtur diffinire quid ſitcrede̓. 2. ad Cor.. ſuꝑ illd̓. ſufficiētes