motus rōnis nō naturalis ſed gratuitꝰ.Ad tertiuꝫ iā patꝫ rn̄ſio: ꝗa fides nō dicit̉rō ꝑ modū ſpeculatiōis ſeu nature. ſꝫ dicit̉rō ꝑ moduꝫ affectus ⁊ gr̄e: ⁊ hoc rōne articuloꝝ qui ſūt principia fidei ꝑ ſe nota. Cūipſis enī articuliſ īuenit cām quare credateis .ſ. primā veritatē: vt ſic̄ ī alijs ſcientiisipſa pͥncipia credimꝰ ꝓpter ſe: vt oē totuꝫmaius eſt ſua ꝑte: ⁊ hꝰ mōi. ita ꝓpter gr̄amfidei credimꝰ deū eſſe trinū vnū ⁊ aliosarticulos: et gr̄a fidei eſt rō qͣ arguit̉ eoruꝫveritas. ẜᵐ hoc gͦ fides ē rō ⁊ virtꝰ. Adqͣrtū dd̓ ꝙ ſic̄ ſuꝑͣ dc̄m ē. Eſt fides que gn̓atur ex naͣli rōne: ⁊ eſt fides que gnat̉ ex teſtimonio ſeu ex ſcripturaꝝ auctoriate: ⁊ eſtfides que gn̓ͣat̉ ī aīa ex lumīe gr̄e. duobusmōīs pͥmis habet fides certitudinē effectꝰEfficit̉ enī ex certitudine rōnis uel auctoritatis. ⁊ iō ē ex argumēto. Ultimo ꝟo mō ēfides faciēs certitudine ꝓut dictū ē. Ideofides eſt argumētū ⁊ ꝑ hoc ptꝫ reſpōſio adillā opinionē: ꝗa dicebat̉ fides ē argum̄tūeo ꝙ ꝑ fidē eſſet ꝓbatio: nō enī hoc diciturniſi ẜᵐʰ hūc modū ꝗ dictꝰ ē. Ad aliā opinionē quā dicebat̉ ꝙ fides eēt argumentūrōne pͥme ꝟitatis. ꝯcedēduꝫ ē ꝙ rōne pͥmeveritatis fides dicit̉ argum̄tū .i. certitudoſeu faciēs certitudinē. ſꝫ cū obiicit̉ ꝙ pͥmaveritas ẜm hͦ magis dicit̉ argumētū: ⁊ dd̓eſt ꝙ pͥma veritas ẜm ꝙ in fide facit argumentū .i. certitudinē de ipſa. Nonduꝫ tn̄ꝙ qͦrūdā certitudo eſt ī aīa ꝓpter rei ītelligibilis euidētiā: ⁊ hec ē certitudo pͥncipiorum quibꝰ aīa ꝯſentit ꝓpter ſe: vt oē totuꝫmaiꝰ ē ſua ꝑte: ⁊ cet̓a hꝰ moī. nō ꝓpter ipſiꝰintellectꝰ īformationē ſicut patꝫ in illo qupͥmo audiuiſſet hoc pͥncipiū. oē totū maiuseſt ſua ꝑte: ꝗa ſtatī hͦ audito ꝯſentiret ꝓpt̓rei euidētia. Quorūdā aūt ē certitudo nonꝓpter rei ītelligibilis euidētiā: ſꝫ ꝓpter intellectꝰ informatiōeꝫ: ẜm quē modū eſt certitudo fidei: ſic̄ enī ꝑ lumē fidei īformat̉ ītellectus vt certitudo ſit reſpectu oīuꝫ credēdoꝝ: ⁊ ſicut ex illa ꝑte ī pͥncipiis rei euidētia eſt ſufficiēs argumētū vt eī ꝯſentiat intellectꝰ: ita ex iſta ꝑte īformatio ītellectꝰlumē pͥme ꝟitatis ī fide eſt ſufficiēs arguꝰvt ꝯſentiat ītellectꝰ ipſi pͥme ꝟitati ī oībꝰcredentibꝰ. Et ꝑ hec patꝫ declaratio illiusopinionis. Ad ꝗntū dd̓ ꝙ nō apparētiadicūt̉ tribꝰ modis .ſ. articuli. bona eterna.rōnes credendoꝝ. ⁊ reſpectu iſtoꝝ trium5 xfides pōt dici argum̄tū .i. certitudo. fidesenī eſt certitudo reſpectu articuloruꝫ putdc̄m ē. fides ēt ē certitudo bonoꝝ eternoꝝque mō nō apꝑent ꝙ poſtea apꝑebūt. fidesetiā eſt certitudo otuꝫ rōnū credēdoꝝ. ꝟbigr̄a. ſunt rōnes credendoꝝ valide ⁊ apparentes: vt qm̄ deus eſt ⁊ vnꝰ ⁊ oīpotēs: qd̓ph̓i multis rōnibꝰ ꝓbāt: ⁊ ſūt rōnes credēdoruꝫ nō apparētes ⁊ debiles ẜm humanārōne: vt qm̄ xp̄s eſt incarnatꝰ ⁊ paſſus: qͣsintroducit Anſelmꝰ in liº. Cur deus homo⁊ alij. tn̄ huiꝰ rōnes informate ꝑ fidē infuſam a deo ꝑ ipſū lumē fidei robur accipiūtvt que videbāt̉ ꝯgruitatis ⁊ bōitatis ſolūeſſe ꝑ lumē fidei videāt̉ neceſſaria: ⁊ hͦ mōfides eſt argumētū nō apꝑentiū. faciēs ip̄aapꝑentia ī pn̄ti: ꝗa rōnes que faciūt ꝓ fideque priꝰ nō erāt apꝑentes: ꝓ fidē fiāt apparentes: ⁊ ſic eſt arguᵐ nō apꝑentiū reſpcūcredendoꝝ. Un̄ dr̄. 2ª. ad Cor. xº. Arma milicie noſtre nō ſūt carnalia ſed potius deoad deſtructionē munitiom: cōſilia deſtruētes ⁊ oēm altitudinē extollenteꝫ ſe aduerſſcīam xp̄i: ⁊ ī captiuitatē redimentes oēmintellectū in obſeꝗuꝫ xp̄i ih̓ū. Ad vltiꝰiam patꝫ reſpōſio. Fides enī que fit ex rōeeſt reſpectu rei dubie. fides ꝟo que non fitrōne: ſꝫ ex rei euidētia: vel ex informationeintellectꝰ: non eſt rei dubie īmo ẜm ꝙ ē exeuidentia rei eſt de re credita ⁊ apparentiſicut ptꝫ in fide pͥncipioꝝ. Scd̓m ꝟo ꝙ ē exinformatiōe ītellectꝰ eſt de re credita ſꝫ noapꝑenti quō eſt fides articuloꝝ. ⁊ ſic patetrn̄ſio ad obiecta ꝯtra ſecūdā ꝑtē diffinitionis. Ad vltimū ꝟo qd̓ querit̉ de ordīeꝑtiū diffinitiōis dd̓ ꝙ ordo ibi attēdit̉ ẜmdignitatē. vn̄ qͣꝫuis cognitio ītellectꝰ pͥorſit origine: qͣꝫ motꝰ affectꝰ. tn̄ dignitate ſeuelectione pͥor eſt affectꝰ ꝙͣ motꝰ ītellectus.ẜm ꝙ diſtiguit Augꝰ. Priꝰ electiōe ⁊ pͥꝰ origine. Priꝰ origīe. vt flos fructu. pͥꝰ electiōeut fructꝰ flōe. ẜm hūc modū qͣꝫtū ad ordineoriginis prius eſt fidē eſſe argumētū qͣꝫ eēſb̓am ſꝑandaꝝ reꝝ. ſcd̓m ordinē electiōisecōuerſo ẜm ꝙ ordinat̉ ab apl̓o. Poſſettn̄ dici alit̓ ꝙ finis fidei ꝗ cōprehēdit eterna: pōt dupliciter ꝯſiderari in ſpe ⁊ in rein ſpe de p̄ſenti. in re de futuro. In primegͦ ꝑte diffinitiōis inſinuat̉ finis ī ſpe rōnecuiꝰ dicit̉ eſſe fides ſb̓a reꝝ ſperādaruꝫ. Inſecūda ꝟo ꝑte inſinuat̉ finis in re ꝗ ꝯſeꝗt̉rōne cuiꝰ dicit̉ argumentū non apparent iū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten