Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

motus rōnis naturalis ſed gratuitꝰ.Ad tertiuꝫ patꝫ rn̄ſio: ꝗa fides dicit̉ modū ſpeculatiōis ſeu nature. ſꝫ dicit̉ moduꝫ affectus gr̄e: hoc rōne articuloꝝ qui ſūt principia fidei ſe nota.ipſis enī articuliſ īuenit cām quare credateis .ſ. primā veritatē: vt ſic̄ ī alijs ſcientiisipſa pͥncipia credimꝰ ꝓpter ſe: vt totuꝫmaius eſt ſua ꝑte: hꝰ mōi. ita ꝓpter gr̄amfidei credimꝰ deū eſſe trinū vnū aliosarticulos: et gr̄a fidei eſt arguit̉ eoruꝫveritas. ẜᵐ hoc fides ē virtꝰ. Adqͣrtū dd̓ ſic̄ ſuꝑͣ dc̄m ē. Eſt fides que gn̓atur ex naͣli rōne: eſt fides que gnat̉ ex teſtimonio ſeu ex ſcripturaꝝ auctoriate: eſtfides que gn̓ͣat̉ ī aīa ex lumīe gr̄e. duobusmōīs pͥmis habet fides certitudinē effectꝰEfficit̉ enī ex certitudine rōnis uel auctoritatis. ē ex argumēto. Ultimo ꝟo ēfides faciēs certitudine ꝓut dictū ē. Ideofides eſt argumētū hoc ptꝫ reſpōſio adillā opinionē: ꝗa dicebat̉ fides ē argum̄tūeo fidē eſſet ꝓbatio: enī hoc diciturniſi ẜᵐʰ hūc modū dictꝰ ē. Ad aliā opinionē quā dicebat̉ fides eēt argumentūrōne pͥme ꝟitatis. ꝯcedēduꝫ ē rōne pͥmeveritatis fides dicit̉ argum̄tū .i. certitudoſeu faciēs certitudinē. ſꝫ obiicit̉ pͥmaveritas ẜm magis dicit̉ argumētū: dd̓eſt pͥma veritas ẜm in fide facit argumentū .i. certitudinē de ipſa. Nonduꝫ tn̄ qͦrūdā certitudo eſt ī aīa ꝓpter rei ītelligibilis euidētiā: hec ē certitudo pͥncipiorum quibꝰ aīa ꝯſentit ꝓpter ſe: vt totuꝫmaiꝰ ē ſua ꝑte: cet̓a hꝰ moī. ꝓpter ipſiꝰintellectꝰ īformationē ſicut patꝫ in illo qupͥmo audiuiſſet hoc pͥncipiū. totū maiuseſt ſua ꝑte: ꝗa ſtatī audito ꝯſentiret ꝓpt̓rei euidētia. Quorūdā aūt ē certitudo nonꝓpter rei ītelligibilis euidētiā: ſꝫ ꝓpter intellectꝰ informatiōeꝫ: ẜm quē modū eſt certitudo fidei: ſic̄ enī lumē fidei īformat̉ ītellectus vt certitudo ſit reſpectu oīuꝫ credēdoꝝ: ſicut ex illa ꝑte ī pͥncipiis rei euidētia eſt ſufficiēs argumētū vt ꝯſentiat intellectꝰ: ita ex iſta ꝑte īformatio ītellectꝰlumē pͥme ꝟitatis ī fide eſt ſufficiēs arguꝰvt ꝯſentiat ītellectꝰ ipſi pͥme ꝟitati ī oībꝰcredentibꝰ. Et hec patꝫ declaratio illiusopinionis. Ad ꝗntū dd̓ apparētiadicūt̉ tribꝰ modis .ſ. articuli. bona eterna.rōnes credendoꝝ. reſpectu iſtoꝝ trium5 xfides pōt dici argum̄tū .i. certitudo. fidesenī eſt certitudo reſpectu articuloruꝫ putdc̄m ē. fides ēt ē certitudo bonoꝝ eternoꝝque apꝑent poſtea apꝑebūt. fidesetiā eſt certitudo otuꝫ rōnū credēdoꝝ. ꝟbigr̄a. ſunt rōnes credendoꝝ valide apparentes: vt qm̄ deus eſt vnꝰ oīpotēs: qd̓ph̓i multis rōnibꝰ ꝓbāt: ſūt rōnes credēdoruꝫ apparētes debiles ẜm humanārōne: vt qm̄ xp̄s eſt incarnatꝰ paſſus: qͣsintroducit Anſelmꝰ in liº. Cur deus homo alij. tn̄ huiꝰ rōnes informate fidē infuſam a deo ipſū lumē fidei robur accipiūtvt que videbāt̉ ꝯgruitatis bōitatis ſolūeſſe lumē fidei videāt̉ neceſſaria:fides eſt argumētū apꝑentiū. faciēs ip̄aapꝑentia ī pn̄ti: ꝗa rōnes que faciūt fideque priꝰ erāt apꝑentes: fidē fiāt apparentes: ſic eſt arguᵐ apꝑentiū reſpcūcredendoꝝ. Un̄ dr̄.. ad Cor.. Arma milicie noſtre ſūt carnalia ſed potius deoad deſtructionē munitiom: cōſilia deſtruētes oēm altitudinē extollenteꝫ ſe aduerſſcīam xp̄i: ī captiuitatē redimentes oēmintellectū in obſeꝗuꝫ xp̄i ih̓ū. Ad vltiꝰiam patꝫ reſpōſio. Fides enī que fit ex rōeeſt reſpectu rei dubie. fides ꝟo que non fitrōne: ſꝫ ex rei euidētia: vel ex informationeintellectꝰ: non eſt rei dubie īmo ẜm ē exeuidentia rei eſt de re credita apparentiſicut ptꝫ in fide pͥncipioꝝ. Scd̓m ꝟo ē exinformatiōe ītellectꝰ eſt de re credita ſꝫ noapꝑenti quō eſt fides articuloꝝ. ſic patetrn̄ſio ad obiecta ꝯtra ſecūdā ꝑtē diffinitionis. Ad vltimū ꝟo qd̓ querit̉ de ordīeꝑtiū diffinitiōis dd̓ ordo ibi attēdit̉ ẜmdignitatē. vn̄ qͣꝫuis cognitio ītellectꝰ pͥorſit origine: qͣꝫ motꝰ affectꝰ. tn̄ dignitate ſeuelectione pͥor eſt affectꝰ ꝙͣ motꝰ ītellectus.ẜm diſtiguit Augꝰ. Priꝰ electiōe pͥꝰ origine. Priꝰ origīe. vt flos fructu. pͥꝰ electiōeut fructꝰ flōe. ẜm hūc modū qͣꝫtū ad ordineoriginis prius eſt fidē eſſe argumētū qͣꝫſb̓am ſꝑandaꝝ reꝝ. ſcd̓m ordinē electiōisecōuerſo ẜm ordinat̉ ab apl̓o. Poſſettn̄ dici alit̓ finis fidei cōprehēdit eterna: pōt dupliciter ꝯſiderari in ſpe in rein ſpe de p̄ſenti. in re de futuro. In prime ꝑte diffinitiōis inſinuat̉ finis ī ſpe rōnecuiꝰ dicit̉ eſſe fides ſb̓a reꝝ ſperādaruꝫ. Inſecūda ꝟo ꝑte inſinuat̉ finis in re ꝯſeꝗt̉rōne cuiꝰ dicit̉ argumentū non apparent