dupliciter ſicut ſubiectuꝫ. vl̓ ſic̄ diſpoſitōſubiecti. pͦ mō aīa eſt materia reꝝ ſperādaruꝫ. 2º mō fides ẜᵐ ꝙ explanat hugo ī ſuisſentētiis. vbi ip̄e diſtinguit ꝙ res ſb̓ſiſtūrin aīa multipliciter. Per actu vt qn̄ res p̄ſentes ſenſu cōprehedūt̉. vel ꝑ imaginemut qn̄ res abſentes vel nō exiſtētes in ſuaſil̓itudine capiunt̉: vel imagine vel ꝑ experiētiā vt qn̄ ea que ī nobis ſūt ſentiūt̉a nob̓ vt gaudiū ⁊ triſticia: timor ⁊ amorque ſubſiſtūt ī nobis: ⁊ ſentiūt̉. nullo hoꝝmodoꝝ īuiſibilia dei cōprehēdūt̉ a nobisQuia nec circa pn̄tia ſūt vt ſenſu cōprehēdant̉: nec ſil̓itudine aliqua imagīabiliterab aīa cōprehēdūt̉ vel cōprehedi poſſuntneqꝫ quēadmodū illa q̄ ī nob̓ ſūt ⁊ ſentiūta nobis. Ex his gͦ cōcludit. ergo fide ſolaſubſiſtūt in nobis: ⁊ ſubſiſtētia eoꝝ eſt fides qua credūt̉ ꝗa ſūt ſed nō qualia ſunt.Ad ſecūduꝫ qd̓ obiicit̉ ꝙ oīs virtus eſtſb̓a reꝝ ſꝑandaꝝ: qm̄ oīs ꝟtus ē ypoſtaſisſeu ſb̓ſiſtētia meriti nō tn̄ reꝝ ſperandaꝝCuꝫ enī ſpēs ſit certa expectatio ꝓueniēsex gratia ⁊ meritis. ẜᵐ ꝙ btītudo reſpicitmeritū ſic fūdat̉ ī virtutibꝰ: ꝗa actꝰ vniꝰcuiuſqꝫ virtutis meritoriꝰ eſt. Scd̓m ꝟo ꝙreſpicit expectationē fūdat̉ in ſpe. ẜᵐ autꝙ eſt certa fundat̉ ī fide: ⁊ ſic ītelligiturillud. fides ē ſb̓a reꝝ ſperandaꝝ .i. illaꝝ rerum que expectat̉ certitudo. Nōndumtn̄ eſt ꝙ ē certitudo fidei reſpectu reꝝ gl̓eẜᵐ affectū vt habeāt̉: ⁊ ẜᵐ hoc ē fides ſb̓arerū ſꝑandaꝝ Et ē certitudo ẜᵐ ītellectūvt videāt̉: ⁊ ẜᵐ hoc eſt argumētū non apparentiū. Ad tertiū dd̓ ꝙ cū res tim̄denō ſint finis fidei niſi finis a quo vt declinētur. ⁊ ꝑ earū declinationeꝫ obtineamusres ſꝑandas que ſūt finis ad quē fides eſtIdeo cū diffiniat̉ fides ꝑ fine ad que ē nōdꝫ diffiniri ꝑtimenda ſꝫ ꝑ ſperāda. Pret̓eaea fides hic diffinit̉ ẜᵐ ꝙ ē fundamētū edificii ſpūalis ī aīa ī pn̄ti ī cōꝑatiōe ad edificiū ſpūale ī futuro qd̓ cōplet̉ ī ipſa gl̓iaeterna. Coſtat gͦ ꝙ nō pōt dici fūdamētuꝫvel ſb̓a reſpectu timēdaꝝ ſꝫ ſolū reſpectuſperadaꝝ. Ad quartū dd̓ ꝙ ē quidā affectus quo adhēmus ſūme ꝟitati ꝓpter ſe ⁊iſte coīs eſt ad p̄terita p̄ſentia ⁊ futura ⁊ſine hoc affectu nō pōt eſſe fides ẜᵐ pͥmaꝫintētionē ꝟtutis. Iterū eſt aliꝰ affectꝰ ꝟtutꝭẜᵐ quē adheret fides ſūme ꝟitati ⁊ vulthabe eā: ⁊ iſte ē ſpūalis affectꝰ. Et ẜᵐ hūcmodū terminat̉ reſpectu futuri boni. ⁊ reſpectu adipiſcēdi finis de futuro. ⁊ ſcd̓mhoc diffinit̉ in iſta ꝑte ab apl̓o ī cōꝑatiōeſcꝫ ad fine adipiſcēdū d̓ futuro. Ad ꝗntum dd̓ ꝙ cuꝫ caritas ſic̄ dr̄. iª. ad Cor. 13no excidat. fides āt excidat ꝗa euacuabit̉nec manebit ī gloria ẜᵐ ꝙ fides. ſb̓a auteꝫvel fūdamētū manet ī eo cuiꝰ ē fūdamētūvel ſb̓a. nō poterit fides dici fundamētuꝫcaritatis: vel ſb̓a ſeu reꝝ diligēdarū ꝑ ſe.Cū autē ſpes ſit boni abſentis quēadmod̓fides rei abſentis: ⁊ ꝑmanet cū fide ī pn̄ti⁊ euacuat̉ cuꝫ fide ī futuro. ⁊ faciat ꝙ resſꝑande ẜᵐ ꝙ cadūt ſub actu ſpei ſint ī aīaꝗa nō eſt poſſibile ſꝑare niſi preintelligat̉credē̓ erit fides ſb̓a reꝝ ſꝑandaꝝ ⁊ nō diligendaꝝ. Ad illud qd̓ pͦ obiciebat̉ conͣſecūdā ꝑte diffinitiōis dd̓ ꝙ fides dr̄ argumētū nō eo mo quo dr̄ argumētū ī logicisſꝫ dicit̉ argumētū ꝑ ſil̓itudine: ꝗa ſicut argumētū ē gnans certitudine reſpectu eicuiꝰ dr̄ arguᵐ. ita fides ē certitudo reſpectu eīꝰ cuiꝰ ē .ſ. veri nō apparētꝭ. Diſtinguēdū igit̉ eſt ꝙ argum̄tū dr̄ multipl̓r. Dr̄. n̄argumētū breuis narratio ſb̓ſequētiuꝫ ẜꝙ dic̄ Gilbertꝰ in pͥnº Leui. Hoc ē arguꝰtotiꝰ libri. ⁊ argumētū appellat collectiōꝫmaterie totiꝰ libri ſiml̓ ſūpte. Itē argumētū dr̄ on̄ſio ſcd̓m ꝙ dr̄ in Ioh̓ 3. Qui maleagit odit luce ⁊ nō venit ad luce vt nonarguāt̉ oꝑa eiꝰ. ad Eph̓. 5º. Oīa q̄ arguūta lumīe manifeſtāt̉. Itē dr̄ ſignū ſeu miraculū ſcd̓m ꝙ dic̄ Ricar. in liᵉ de trini. Utimur ī atteſtatōe credēdoꝝ ſeu ꝯfirmatōeſignis ꝓ argumētis: ꝓdigiis ꝓexꝑimētis.Itē argum̄tū dr̄ ī logicis. Rō rei dubie faciens fidē: ⁊ fides accipit̉ ꝓ effectu argumenti. In theologicis ꝟo eſt econtrario ꝙfides eſt faciēs argumētū ſeu rōneꝫ. Itemargumētū dr̄ certitudo ex qua animꝰ mouet̉ ad aliud: ⁊ hͦ mō fides dicit̉ argum̄tūnō apparētiū. dicit̉ gͦ argumētuꝫ gnaliter⁊ non apparētia in pn̄ti p̄terito ⁊ futuroẜᵐ qd̓ certudinē facit: ⁊ hoc mō arguit d̓p̄teritis pn̄tibꝰ ⁊ futuris. ⁊ dr̄ argumētuꝫetiā ſpāliter ſcd̓m ꝙ certitudinē facit deveris eternis que nō apparēt qd̓ apꝑebūtAd ſecūduꝫ dd̓ ꝙ fides dr̄ argumentūnō ꝓprie ſꝫ ꝑ ſil̓itudinē. qm̄ ſicut ꝑ arguꝰveīt̉ ad ꝯcluſiōis noticia: ita ꝑ fidē magiac magis illuminantē ꝑuenit̉ ad noticiameternoꝝ bonoꝝ nō apparētium. ⁊ iſte eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten