ratio. virtus aūt diuidit̉ ex oppoſito rōniꝗa eſt habitꝰ volūtariꝰ. fides igit̉ cum ſitvirtus nō erit rō: ⁊ ita nec argumentū. Sidicat̉ ſicut quidam dixerūt ꝙ fides eſt argumētū ẜᵐ hūc moduꝫ. quoniāſi aliꝗs dubitat reſurrectionē futurā: vel alique aliūarticulū ꝑ fidē patriarchaꝝ ꝓbabit̉ hͦ moIta crediderūt pr̄iarche. Ergo ita credendū eſt nobis: ſꝫ hoc argumētū ē ſolū ꝑ locūab auctoritate. talis aut locꝰ debiliſſimꝰ ē.gͦ fides eſſet argumētū debiliſſimū. Itēẜᵐ hoc nō eſſet fides argumētū vl̓ r. ſꝫ ſolūfides prioꝝ: nec ēt eēt argumētuꝫ qͦ ad oēsNō enī apud antiquos ꝗ pͥmi crediderūteſſet fides argumentum. Item ſcd̓m hͦeſſet fides ſuaſa: ⁊ eiꝰ rō īmediata nō eētpͥma ꝟitas. Si dicat̉ ſicut dixerūt quidā fieſt argumētū rōne prime veritatis cui īnititur ⁊ adheret ꝓpter ſe. Prima enī veritas eſt principiū. mediuꝫ ⁊ extremū. primaenī veritas principiuꝫ eſt ẜᵐ ꝙ ab illa eſtfides h̓itꝰ illuminans: ⁊ illi pͥme ꝟitati adheret fides ꝓpter ſe: ſꝫ ꝙ adheret nō habꝫa ſe ſed a pͥma veritate ⁊ ſic eſt pͥncipiumhuiꝰ adheſiōis. Itē ipſa ꝟitas eſt cui adheret ⁊ ita eſt extremū. Pret̓ea pͥma ꝟitaseſt mediū ꝑ qd̓ adheret: ⁊ ita eſt medium.prima gͦ ꝟitas ē a quo hꝫ ꝙ adheret ⁊ cuiadheret ⁊ ꝑ qd̓ adhet. ⁊ ita eſt pͥncipiummediū extremū. ſcd̓m hoc gͦ dr̄ fides argumētū ꝑ ſil̓itudine rōne pͥme veritatis.Sꝫ ſi hͦ dicat̉. ꝯtra. ẜᵐ hͦ magis ip̄a primaveritas dice̓t̉ argumētū qͣꝫ fides: ⁊ ipſa fīdes diceret̉ ꝯcluſio qͣi illata a pͥma ꝟitateItē querit̉ que ſint illa non apparētiareſpectu quoꝝ dicit̉ fides argumētū. autenī nō apparētia dicūt̉ articuli. aut dicūt̉boa futura. ſꝫ quocūqͣꝫ mō dicāt̉: cū arguꝰducat ī cognitionē eiꝰ cuiꝰ ē argum̄tū ⁊ apꝑentiā. ſi fides ē arguᵐ nō apꝑētiū facietapꝑere nō apꝑentia. ſed ꝯſtās ē ꝙ in pn̄tinō facit apparere. gͦ nō ē ī p̄ſenti argumētū nō apꝑentiū. Itē querit̉ qͣre dicit̉ argumētū nō apparētiū: ⁊ nō argumētū dubioruꝫ. Sic gͦ obiicit̉ ꝯtra diffinitionē ⁊ ꝑtes diffinit iois. Itē querit̉ de ordine ꝑtiū diffinitōis cū ītellectꝰ pͥor ſit qͣꝫ affectꝰ.fides aūt dicit̉ argumētū nō apꝑentiū reſpectu intellectꝰ. ſb̓a ꝟo reſpectu affectus.Ergo ecōuerſo debe̓t oridinari diffinitio:ut diceret̉ fides argumētū nō apꝑentiuꝫ:⁊ ſb̓a rerū ſꝑandaꝝ. Sol̓o dd̓ ẜᵐ hugo.de ſcō vic. ꝙ diffinitio p̄dicta nō indicatquid eſt fides ſed ſigͣt ꝗd facit. Diſponitenī ad ea q̄ ī patria habebūt̉ ⁊ cognoſcēt̉habebūt̉ affectu. cogͦſcēt̉ ītellectu. inqͣtuꝫdiſpōit ad hēre: dicit̉ fides ſb̓a ſperadaꝝreꝝ. inqͣꝫtū diſponit ītellectu ad cognoſcedicit̉ arguᵐ nō apꝑentiuꝫ: ⁊ iō iſta rō apl̓inō dat̉ ꝑ genꝰ ⁊ drīas: ſꝫ dat̉ ꝑ cōꝑatiōeꝫad pͥmos ⁊ pͥncipales actꝰ fidei. Ad pͥmoobiectuꝫ circa diffinitionē dd̓ ꝙ ſicut dc̄meſt. Fides ꝯſiſtit ī cognitiōe ⁊ affectiōe. Incognitiōe enī īuenit̉ fidei materia. In affectione ſb̓a ſic̄ dicit hugo. Rōne gͦ ipſiusaffectōis dr̄ ſb̓a reꝝ ſperādaꝝ. Rōe cognitionis dr̄ argmᵐ nō apꝑentiū: ꝗa gͦ eē eiꝰmateriale ē in cognitiōe. ⁊ eē ſb̓ale ſeu formale eſt in affectiōe. ideo ponit̉ ī duplicigne: ſed ī vno formaliter: ī altero maͣliterAd ſecūd̓ dd̓ ꝙ ꝙ admodū dictuꝫ ē: hecdiffinitio nō dat̉ ꝑ genꝰ ⁊ drīam formalēſꝫ dat̉ ꝑ actuꝫ ī cōꝑatiōe ad finē ẜᵐ ꝙ dic̄hugo. fides ē ſb̓a ſperādaꝝ reꝝ: ꝗa bonaīui ſibilia que ꝑ actū nōduꝫ ſunt pn̄tia: iāꝑ fidē in nob̓ ſb̓ſiſtūt. Scd̓m hͦ gͦ dd̓ ꝙ licꝫſpes ⁊ ſꝑanda ſint pꝰteriꝰ fide tꝑe ⁊ gn̓atione: tamen prius ſunt ẜm rōneꝫ. ẜᵐ ꝙ dicunt̉ actꝰ ⁊ finis pͥora. ẜᵐ rōnē eis quorūſūt actꝰ ⁊ finis: que tn̄ poſteritas ẜᵐ rōnēpōt dici in rōne cāe finalis. Prioritas ẜªnaturā: ſcd̓m ꝙ dic̄ ph̓us ī methaphiſicaꝙ potētia prior eſt actu gn̓atiōe ⁊ tꝑe. ſedactus prior eſt potētia ſb̓a ⁊ diffinitione.Ad tertiuꝫ dd̓ ꝙ fides cū pͥmꝰ ſit h̓ituſgratuitꝭ cōꝑationē habet ad obiectuꝫ cuiꝰeſt. Et hoc mō diffinit̉ ſic. Fides eſt qͣ credunt̉ que nō vident̉ ⁊cͣ. ⁊ cōꝑationem hꝫad illud ad qd̓ eſt ſeu ad fine. Dicēd̓ ergoꝙ p̄dicta diffinitō fidei nō dat̉ ꝑ ꝯꝑatiōꝫad obiectū ſeu ad illud cuiꝰ eſt: ſed daturꝑ cōꝑationē ad illud ad qd̓ eſt: ⁊ illud eſtbonū ſperādū: ⁊ veꝝ nō apparēs premiuꝫEt ꝑ hec ptꝫ rn̄ſio ad obiecta gn̓alit̓ circadiffinitionē. Ad illud ꝟo qd̓ pͥmo opponit̉ circa pͥmā ꝑtē diffinitiōis dd̓ ꝙ fidesdr̄ ſb̓a ī rōne cauſe maͣlis. ẜᵐ ꝙ dicit Ioh.damaſcenꝰ ꝙ fides ē eoꝝ que ſperāt̉ ypoſtaſis .i. ſb̓a reꝝ redargutio que nō vidēt̉Dicit̉ aūt ī rōne cāe maͣlis in qua velut pͥma diſpoſitio maͣlis ipſius ſubiectī qd̓ eſtaīa. Eſt enī materia in qua reꝝ ſperadaꝝdupl̓r ſicut ſubiectuꝫ vel ſicut diſpoſitioſubiecti. pͦ mō aīa eſt materia reꝝ ſꝑādaꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten