Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ratio. virtus aūt diuidit̉ ex oppoſito rōniꝗa eſt habitꝰ volūtariꝰ. fides igit̉ cum ſitvirtus erit: ita nec argumentū. Sidicat̉ ſicut quidam dixerūt fides eſt argumētū ẜᵐ hūc moduꝫ. quoniāſi aliꝗs dubitat reſurrectionē futurā: vel alique aliūarticulū fidē patriarchaꝝ ꝓbabit̉ moIta crediderūt pr̄iarche. Ergo ita creden eſt nobis: ſꝫ hoc argumētū ē ſolū locūab auctoritate. talis aut locꝰ debiliſſimꝰ ē. fides eſſet argumētū debiliſſimū. Itēẜᵐ hoc eſſet fides argumētū vl̓ r. ſꝫ ſolūfides prioꝝ: nec ēt eēt argumētuꝫ ad oēs enī apud antiquos pͥmi crediderūteſſet fides argumentum. Item ſcd̓meſſet fides ſuaſa: eiꝰ īmediata eētpͥma ꝟitas. Si dicat̉ ſicut dixerūt quidā fieſt argumētū rōne prime veritatis cui īnititur adheret ꝓpter ſe. Prima enī veritas eſt principiū. mediuꝫ extremū. primaenī veritas principiuꝫ eſt ẜᵐ ab illa eſtfides h̓itꝰ illuminans: illi pͥme ꝟitati adheret fides ꝓpter ſe: ſꝫ adheret habꝫa ſe ſed a pͥma veritate ſic eſt pͥncipiumhuiꝰ adheſiōis. Itē ipſa ꝟitas eſt cui adheret ita eſt extremū. Pret̓ea pͥma ꝟitaseſt mediū qd̓ adheret: ita eſt medium.prima ꝟitas ē a quo hꝫ adheret cuiadheret qd̓ adhet. ita eſt pͥncipiummediū extremū. ſcd̓m hoc dr̄ fides argumētū ſil̓itudine rōne pͥme veritatis.Sꝫ ſi dicat̉. ꝯtra. ẜᵐ magis ip̄a primaveritas dice̓t̉ argumētū qͣꝫ fides: ipſades diceret̉ ꝯcluſio qͣi illata a pͥma ꝟitateItē querit̉ que ſint illa non apparētiareſpectu quoꝝ dicit̉ fides argumētū. autenī apparētia dicūt̉ articuli. aut dicūt̉boa futura. ſꝫ quocūqͣꝫ dicāt̉: arguꝰducat ī cognitionē eiꝰ cuiꝰ ē argum̄tū apꝑentiā. ſi fides ē arguᵐ apꝑētiū facietapꝑere apꝑentia. ſed ꝯſtās ē in pn̄ti facit apparere. ē ī p̄ſenti argumē apꝑentiū. Itē querit̉ qͣre dicit̉ argumētū apparētiū: argumētū dubioruꝫ. Sic obiicit̉ ꝯtra diffinitionētes diffinit iois. Itē querit̉ de ordinetiū diffinitōis ītellectꝰ pͥor ſit qͣꝫ affectꝰ.fides aūt dicit̉ argumētū apꝑentiū reſpectu intellectꝰ. ſb̓a ꝟo reſpectu affectus.Ergo ecōuerſo debe̓t oridinari diffinitio:ut diceret̉ fides argumētū apꝑentiuꝫ: ſb̓a rerū ſꝑandaꝝ. Sol̓o dd̓ ẜᵐ hugo.de ſcō vic. diffinitio p̄dicta indicatquid eſt fides ſed ſigͣt ꝗd facit. Diſponitenī ad ea ī patria habebūt̉ cognoſcēt̉habebūt̉ affectu. cogͦſcēt̉ ītellectu. inqͣtuꝫdiſpōit ad hēre: dicit̉ fides ſb̓a ſperadaꝝreꝝ. inqͣꝫtū diſponit ītellectu ad cognoſcedicit̉ arguᵐ apꝑentiuꝫ: iſta apl̓i dat̉ genꝰ drīas: ſꝫ dat̉ cōꝑatiōeꝫad pͥmos pͥncipales actꝰ fidei. Ad pͥmoobiectuꝫ circa diffinitionē dd̓ ſicut dc̄meſt. Fides ꝯſiſtit ī cognitiōe affectiōe. Incognitiōe enī īuenit̉ fidei materia. In affectione ſb̓a ſic̄ dicit hugo. Rōne ipſiusaffectōis dr̄ ſb̓a reꝝ ſperādaꝝ. Rōe cognitionis dr̄ argmᵐ apꝑentiū: ꝗa eiꝰmateriale ē in cognitiōe. ſb̓ale ſeu formale eſt in affectiōe. ideo ponit̉ ī duplicigne: ſed ī vno formaliter: ī altero maͣliterAd ſecūd̓ dd̓ admodū dictuꝫ ē: hecdiffinitio dat̉ genꝰ drīam formalēſꝫ dat̉ actuꝫ ī cōꝑatiōe ad finē ẜᵐ dic̄hugo. fides ē ſb̓a ſperādaꝝ reꝝ: ꝗa bonaīui ſibilia que actū nōduꝫ ſunt pn̄tia: fidē in nob̓ ſb̓ſiſtūt. Scd̓m dd̓ licꝫſpes ſꝑanda ſint pꝰteriꝰ fide tꝑe gn̓atione: tamen prius ſunt ẜm rōneꝫ. ẜᵐ dicunt̉ actꝰ finis pͥora. ẜᵐ rōnē eis quorūſūt actꝰ finis: que tn̄ poſteritas ẜᵐ rōnēpōt dici in rōne cāe finalis. Prioritas ẜªnaturā: ſcd̓m dic̄ ph̓us ī methaphiſica potētia prior eſt actu gn̓atiōe tꝑe. ſedactus prior eſt potētia ſb̓a diffinitione.Ad tertiuꝫ dd̓ fides pͥmꝰ ſit h̓ituſgratuitꝭ cōꝑationē habet ad obiectuꝫ cuiꝰeſt. Et hoc diffinit̉ ſic. Fides eſt credunt̉ que vident̉ ⁊cͣ. cōꝑationem hꝫad illud ad qd̓ eſt ſeu ad fine. Dicēd̓ ergo p̄dicta diffinitō fidei dat̉ ꝯꝑatiōꝫad obiectū ſeu ad illud cuiꝰ eſt: ſed datur cōꝑationē ad illud ad qd̓ eſt: illud eſtbonū ſperādū: veꝝ apparēs premiuꝫEt hec ptꝫ rn̄ſio ad obiecta gn̓alit̓ circadiffinitionē. Ad illud ꝟo qd̓ pͥmo opponit̉ circa pͥmā ꝑtē diffinitiōis dd̓ fidesdr̄ ſb̓a ī rōne cauſe maͣlis. ẜᵐ dicit Ioh.damaſcenꝰ fides ē eoꝝ que ſperāt̉ ypoſtaſis .i. ſb̓a reꝝ redargutio que vidēt̉Dicit̉ aūt ī rōne cāe maͣlis in qua velutma diſpoſitio maͣlis ipſius ſubiectī qd̓ eſtaīa. Eſt enī materia in qua reꝝ ſperadaꝝdupl̓r ſicut ſubiectuꝫ vel ſicut diſpoſitioſubiecti. aīa eſt materia reꝝ ſꝑādaꝫ