Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

crediderūt ideo dicit̉ fides ſpēs īdiſtabilfides enī que ē ex teſtīonio ē velut remota diſpoſitio diſtās reſpectu credēdorum. Itē pōt ꝯſiderari cognitio fidei:in cōꝑatiōe ad cognitiōes que ſūt alteriꝰgeneris. alterius eni generis ſūt cognitioopiniōīs ſcīe: ẜᵐ que modū diffinit hugode ſco vic. fidē ſic. Fides enī eſt certitudo de rebꝰ abſentibꝰ ſupra opīonē infraſcīaꝫ ꝯſtituta: quā diffinitiōeꝫ ſic explanatSūt ꝗdā audita ſtatī aīo repellut condicūt hi dicunt̉ negates. Alii ꝟo de hisque audiunt neceſſariam partem eliguntad conſentiendum: dicunturⁿ dubitātes. Alii ꝟo alterā ꝑte eligūt ad eſtimādūſꝫ approbant ad affectione: quis vnūduobus magis ꝓbabile intelligāt. vtꝝ tn̄idipſū verū ſit aſſere p̄ſumūt. hi ſūtopinātes. Alii ꝟo ſic eligūt alterā ꝑtem uteius approbationē in aſſertionē ſumant.hi ſūt credētes. poſt iſta genera cognitionis illud ꝑfectiꝰ ſeꝗt̉ res ex audituſolo ſed ſuā pn̄tiā cōprehēdūt hi ſuntſcientes. Ex hiſ conici pōt: ꝗa fidē appellamꝰ certitudine: ꝗa vbi adhuc dubitatioeſt fides eſt. ꝗa nimiꝝ credere aliꝗdminꝰ eſt ſcire. minꝰ dico non qͣtū ad meritū ſꝫ ꝙͣtū ad cognitionē: plus enī ē pn̄teꝫvidere qͣꝫ abſente crede̓. Ideo fideſe certitudo infra ſcīam: quia plꝰ ē fide ſtare qͣꝫmutare eſtimatione. plꝰ crede̓ qͣꝫ eſtīareRelīꝗt̉ fides ē certitudo ſuꝑ opinionē. Patꝫ igit̉ diffinitio p̄dicta: ſic igiturpatet aſſignatiōis diuerſarū diffinitionum fidei. difQueritur poſtea finitione fidei qua ponit apl̓us ad He. xiº. Scꝫfides eſt ſb̓a ſꝑandarū rerū ⁊cͣ. Circa hoc īquerit̉ quare duplicē actū diffinit̉ fidesſ. duplex genꝰ actꝰ .ſ. ſubſtare ſꝑandis etargue̓ apparētia: alie ꝟtutes diffiniāt̉ actꝰ plures ſꝫ vnū. Itē oīsdiffinitio debeat aſſignari priora notiora. ſpes aūt ſꝑanda cōſequāt̉ naturalit̓fidē. videt̉ hec diffinitio. fides ē ſb̓a rerū⁊cͣ. dari poſteriora. ē bene aſſignataItē Cuꝫ oīs diffinitio debeat aſſignariẜᵐ illud qd̓ cōuenit diffinito ſe nonaccidēs. Fides aūt ē rei ſꝑande niſi peraccidēs ſꝫ ſe ē rei credēde. ꝯueniēterdicit̉ ſubſtātia rerū ſꝑandarū magis re credēdaꝝ. Itē querit̉ de ſingulis ꝑtibus quo dicit̉ ſb̓a rerū ſpe. ſb̓adicat̉ multipl̓r ẜᵐ qͣtuor mos vt dic̄ ph̓usin methaphiſica mat̓ia forma. cōpoſitū genuſ: aut diffinitō. pōt dici fides ſb̓a forma: ꝗa fides eſt forma rerū ſꝑandarumſed magis credēdaꝝ. nec pōt dici ſb̓a materia: ꝗa materia ſit tribus modis in ex circa quā. non ē fides materia. exqua ſint res ſꝑande ꝑmaneat cuꝫ bonis ſꝑandis in gloria: nec etiaꝫ pōt dicifides ſit materia ex. eo moͣ fidei ſuccedent ſꝑanda eterna .ſ. bona: ꝗa ẜᵐ ml̓tofortius ſpeſ dice̓t̉ ſb̓a reꝝ ſꝑandaꝝ pret̓ea pōt dici fideſ maͣ in qua rerū ſꝑandaꝝnec maͣ circa quā ſic̄ patꝫ. nec poteſt diciſb̓a cōpoſitū: nec ſicut genꝰ aut diffinitioſꝑandorū. fides pōt dici ſb̓a rerū ſperandarū. Itē Cuꝫ bona eterna que ſuntres ſperade fūdēt̉ ī merito. meritū aūt eſtin omni ꝟtute. quelibꝫ virtus dicet̉ fundamentū rerū ſꝑandaꝝ. ſi eadē rōne dr̄ſb̓a quā fūdamētū. ſic̄ dic̄ Augꝰ. relinꝗt̉quelibꝫ virtus ē ſb̓a reꝝ ſꝑandaꝝ. Iteꝫ fides ſit ſolū premiorū eternoꝝ queſūt res ſperādē ſꝫ etiā penaꝝ eternaꝝ queſūt reſtimēde. videt̉ ſolū ſit ſb̓a reꝝſperādaꝝ ſed etiā timēdaꝝ. ſufficiēter dicit̉ dr̄ ſb̓a reꝝ ſperādaꝝ. Itemcuꝫ dicat Augꝰ ī enth̓. fides ē rerū p̄ſentiū p̄teritaꝝ futuraꝝ. ſpes ꝟo ē ſolū futuraꝝ. vl̓ior eſt fides ꝙͣ ſpes. fides eſtdiffiniēda res ſperādas: iſtud coueniat fidei vl̓r. igit̉ cōueniēter dicit̉ſb̓a reꝝ ſperādaꝝ. Itē dicat Augꝰignota poſſumꝰ dilige̓. Gregꝰ. Nemopōt amare qd̓ credidit ſic̄ nec ſꝑare.fides ē ſb̓a reꝝ diligēdaꝝ ſic̄ reꝝ ſperādarum. Itē Diligēda ſūt finis fidei ſic̄ ſperanda. qͣre dicit̉ fides ſb̓a reꝝ diligedarū. Itē querit̉ de alia ꝑte diffinitiōisqualiter .ſ. dicit̉ Fides argumētū apparentiū. argumētū dicat̉ aliqn̄ mēdium. aliqn̄ maxīa ꝓpoſitio. aliqn̄ collatiomiſſaꝝ ad ꝯcluſionē. Nullo iſtoꝝ modoꝝvidet̉ fides poſſe dici argumētū. Relīꝗt̉igit̉ fides eſt argumētū. Itē. Ubieſt argumētū eſt qͣſi motꝰ ī rōne ꝓceſſusde vno ad alterū. ſed fides credit articulo ꝓcedit aliud ad credēdū illū:illū ſupponat aſſentiat illi. igit̉ fides nodicet̉ argumētū. Itē argumētū eſt