adherendū eſt ꝑ ſe. Cū ergo fidei ſit ꝓpͥuꝫadherere veritati ꝑ ſe: nō adherebit fideſniſi ſolūmo veritati increate. Ergo cumprime veritati ⁊ ſoli ꝑ ſe adhereat fideslicꝫ ſint diuerſi articuli nō multiplicabit̉ẜᵐ ſpēs: ſed ẜᵐ vnā adherentiam vna eritItē bonū ⁊ malū ẜm ꝙ accipiunt̉ a fideaccipiūt̉ preter actū ſcꝫ ſub rōne veri. ẜªꝟo ꝙ accipiunt̉ a ſpe ⁊ a timore. Accipiūt̉ẜᵐ actū ſuū ⁊ ſub differēti rōne. gͦ ſic̄ drīaronis acceptionis boni ⁊ mali facit differentē ſpēm ſpei ⁊ timoris. eodē mō vnitasvel indifferētia acceptionis rōnis boni ⁊mali que ē rō veri faciet fidē vniꝰ ſpecieinō multiplicabit̉ ergo ꝑ ſpes. Sol̓o dd̓ꝙ fides eſt virtus ſpālis: licꝫ enī ſit diuerſitas articulorū: ꝗa tamē eſt cōueniētia inillis: eſt vna fides omniū illorū. Eſt aūtcōuenientia articulorū ī tribꝰ. pͦ ī ſubiectocreditionis. 2º in rōne credendi. 3º in fineſeu ī termino. In ſubiecto creditiōis cōueniētia ē ꝗa oēs articuli ſūt de īcreato ꝟo ẜqn̄ꝫ cū coītellectu īcreati: vt de deo trino⁊ vno ⁊ ⁊ hꝰ mōi. qn̄qꝫ ꝟo cū cointellectu creati vt de deo incarnato paſſo ⁊ hꝰ mōi. Inrōne ꝟo credēdi eſt ꝯueniētia: ꝗa omnibꝰcredēdis prima veritas eſt ratio credēdi.In fine ꝟo creditionis eſt ꝯueniētia: ꝗa ẜªoēs articulos tendit̉ in vnuꝫ verū qd̓ ē ſūma ⁊ prima veritas. Ad primū gͦ dicēd̓ꝙ nō ē ſimile in appetēdis ⁊ credēdis: qm̄in appetēdis ẜᵐ virtutē differētes ſunt ⁊ꝑticulares ⁊ ꝓprie rōes appetēdi. ⁊ ideoſūt differētes virtutes circa appetēda ſic̄patet. caritas appetit deum ẜᵐ rōnē boniſpes ẜᵐ rōnē glorioſi. fides ẜᵐ rōneꝫ veri.quia gͦ diuerſe ſūt ratiōes boni glorioſi ⁊veri. ideo diuerſe ſūt virtutes. fides. ſpescaritas. ſimil̓r in alijs virtutibꝰ. In credendis ꝟo nō ſimilit̓ eſt: ꝗa vnica eſt ratiooīuꝫ credendorū ꝓpria ⁊ ꝑticularis circaoīa credēda ſeu circa oēs articulos que eſtprima veritas. Si enī querat̉ qͣre credis hͦvel illd̓. nō ē niſi vna reſpōſio ſcꝫ quia itadocet pͥma veritas. vn̄ ſi geometria dicit̉vna ſcīa: ꝗa eſt de vno ſubiecto. licꝫ diuerſas paſſiōēs ꝓbet de eo ⁊ ꝑ diuerſa mediaMulto fortius vna erit fides ſpecie quia ēde vno ſb̓o ⁊ ꝑ vnū mediū credit ꝗcquidcredit. Ad ſecūdū dicēdū ꝙ ſapīa donūſimpliciter eſt d̓ eterno. ſcīa ꝟo de tꝑali ꝑſe. ⁊ ideo diuerſa ſūt dona ẜᵐ ſpēm. fidesꝟo licꝫ ſit de articulo cōtinēte tꝑs ſeu continēte dīnā actione circa hoīem ſeu creaturā: ſemꝑ tamē eſt de eterno ⁊ increato ⁊ſemꝑ dirigit̉ in eternū ⁊ īcreatū. ⁊ iō nonmultiplicat̉ ꝑ ſpes. ſicut patꝫ de caritateque quideꝫ eſt ex ꝑte dilectionis ꝓximi detꝑali. ex ꝑte ꝟo dilectionis dei de eterno.⁊ tamē caritas nō multiplicat̉ ꝑ ſpēs ⁊ hͦeſt: quia vna ē rō diligendi deū ⁊ ꝓximuꝫſcꝫ ſūma bonitas. eodē mō ex hac ꝑte vnaeſt rō credēdi eternū ⁊ tꝑale .i. pͥma ꝟitas.Ad tertiū rn̄dent qm̄ nō ſeꝗt̉ ẜᵐ diuerſa volita ſūt diue̓ſe volūtates. gͦ ẜᵐ diuerſa credita diuerſe fides: nō eſt enī ſimilisratio in actibꝰ ⁊ habitibꝰ: ꝗa ex vno h̓itupoſſūt exire actus diuerſaꝝ ſpēruꝫ. Uerbigratia ex habitu naturali qui eſt viſus ꝓcedūt diuerſi actus .ſ. videre albū ⁊ vide̓nigrū: qui ſūt diuerſarū ſpecieꝝ. ſimiliterex illo habitū qui eſt fides ꝓcedūt diuerſiactus in ſpē .ſ. credere deū eſſe. credere filium dei natū eſſe de virgine ⁊ hꝰ modi. ſꝫquoniā oīa iſta eadē rōne credūt̉ ut predictum eſt. ideo nō habet niſi vnū habitumin ſpecie ex quo ꝓcedūt. Ad quartū iampatꝫ rn̄ſio: ꝗa fides ſemꝑ eſt de increatoᶠaliqn̄ cū cointellectu increati: ſicut infrapatebit. Ad ꝗntū dicēdū ſicut dictuꝫ ēꝙ fides eſt de penis eternis ⁊ premiis ẜrōnē vnā que eſt premiū verū. ⁊ ideo noneſt differēs ſpē fides huiꝰ ⁊ illius. Spes ateſt de premiis. timor de penis. nō ſcd̓m ronem vna. ſꝫ ẜᵐ differētes que ſūt bonum ⁊malū ⁊ ideo ſūt differētes ſpecie. Si ꝗstamē obiiceret ꝙ fides eſt de bono inqͣꝫtūbonū: ⁊ de malo inꝙͣtum malū: quia aliterno generaret fides ſpem: ⁊ timorē. dicēd̓ꝙ iſta duo veꝝ ⁊ bonū opponūt̉ tanqͣꝫ diſpata. alio mō no. dico aūt oppoſitionē diſpationē ẜᵐ rōnes. nam bonū cū credit̉ eſſebonū: inqͣꝫtū bonū cognoſcit̉: ⁊ preter hoccū ſit cognitū manēs huiꝰ ē ſub rōne veri⁊ ita inꝙͣtū bonū cognoſcit̉: ⁊ inqͣtū veꝝcognoſcit̉. ſꝫ cum dicit̉ inqͣtū bonū cognoſcitur: dicit̉ ratīo ex ꝑte cogniti. cuꝫ ꝟo dr̄inqͣꝫtū verū cognoſcit̉ reddit̉ rō ex ꝑte cognoſcentis: hec enī eſt rō generalis rei cognoſcibilis. inqͣtū eſt actu cognitū apud ītellectum. ſi ꝟo cognitū dicat rōnē ex ꝑtcognoſcētis ẜm hoc fides nō eſt de bono: ſꝫpotius de vero ſcd̓m ꝙ dicit̉ rō ex partecogniti eſt de bono. ⁊ ſcd̓m hāc rationem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten