Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

oꝑante dilectionē. Nota tamē ad hocdixerūt quidā fides eſt ī ſpeculatiuo intellectu nihilominꝰ eſt virtꝰ: hoc dixerurit his rōnibus. ꝗa aīa ſit remūeranda ẜᵐ oēs vires: maxime ẜm ꝑtē aīe ſpēculatiuā ncc̄e hꝫ mereri ẜm partem aīe ſpeculatiuā. in ꝑte aīe ſpeculatiua erit pͥncipium merēdi qd̓ eſt virtꝰ Itē Sicut ſehabet ꝓbabile īprobabile ad intellectuꝫita ſe habet approbabile reprobabile adaffectū ecōuerſo. Si ex ꝟtute affectus caritatis eſt diligere probabile .ſ. inimi. ex virtute ītellectus erit īprobabilecredere. ſꝫ credē eſt fidem. fides ē ꝟtusintellectꝰ. Sed ꝯtra hoc obiiciūt ꝗaeſt neceſſe vt ī eo ſe ſit meritū ī quo eritremūeratio vl̓ p̄miū. corpus enī glorificabitur ꝑs ſenſibilis. tamē ī illis ſe ēmeritū. nec eſt ītellectꝰ ſpeculat iuꝰcōſequatur premium: quod propterea ī eoſit ſe meritū. Item ītellectꝰ ſpeculatīuus cogit̉ neceſſario ad credēdū neceſſariam rocinationē. credere ītellectus ſpeculatiui eſt īuolūtariū. nullꝰ aūt actꝰ inuoluntariꝰ eſt virtutis. credere ītellectusſpeculatiui ē volūtatis virtutꝭ. Propter hoc dixerūt alij fides eſt ī partemotiua eſt virtus: pars enī motiua eſtberi arbitrii qd̓ eſt qͣſi res ī aīa querēs bo beatitudinē ipſis viribus ſubiectis: in eo ē primo meritū virtus. liberuꝫ ātarbitriū eſt facultas rōnis volūtatiſ: ēvis motiua ſcd̓m rōnē voluntatē. ſcd̓mrōne̓ intēdentē: ẜᵐ voluntatē appetēteꝫdicūt fides eſt ī libero arbitrio ſcd̓mrōnē. Sed ꝯtra Hoc obiicit̉. ad eandemvim ꝑtinet virtus vie premiū patrie qd̓ſuccedit virtuti. viſio pͥme veritatisſuccedat fidei in gloria. viſio aūt veritatꝭꝑtineat ad ꝑtē ītellectꝰ ſpeculatiui. Ergofides eſt in ītellectu ſpeculatiuo. Si virtꝰeſt: virtus eſt ītellectus ſpeculatiui. ꝓpt̓eadixerūt alij duo ſūt ī fide. cogitare aſſentire ẜᵐ beatū Aug. Credere ē cogitare aſſenſione. Cogitare eſt ītellectꝰ ſpeculatiui: aſſētire practici. ita fides ꝙͣtuꝫ adactū cogitādi eſt ī ītellectu ſpeculatīo vl̓eſt habitus cognitiuꝰ. qͣtum ꝟo ad actumaſſentiendi eſt ī intellectu practico: ē habitus motiuꝰ. ex primo ergo habet eſſevirtus ſed ex ſecūdo. Sed ꝯtra hoc obiicitur differentia eſt habituū ſcd̓m differentiam potētiarū ſubiectarū. Si ē eadēpotentia ſpeculatiui intellectꝰ practici.ergo nec idem habitus erit vtriuſqꝫ. fideſigitur poterit eſſe ī intellectu ſpeculatiuo practico. Propter hoc aliter ē dicēdū ad p̄dictā queſtionē qua querit̉ vtꝝfides ſit virtus: vt ſit qo de fide formataque eſt caritate. dd̓ fides pōt ꝯſiderari materialiter: pōt ꝯſiderai formal̓rMaterialiter fides ē cognitio. formaliterfides eſt aſſenſio. fides materialiter conſiderata eſt in ſpeculatiuo intellectu: neceſt virtus. formaliter ꝟo ꝯſiderata eſt inpractico ītellectu ē virtꝰ. Un̄ hugo ī li.de ſacramētis duo ſūt ī quibꝰ fides cōſtatcognitio affectus. In altero ſcilicꝫ in affectu ꝯſtat: ꝗa ipſa in illo eſt. in altero ſcꝫ cognitione conſtat ꝗa de illo eſt. In affectuꝟo fidei ſubſtātia inuenit̉. in cognitiōe ꝟomateria. ꝓpterea fides ī affectu habꝫ ſb̓aꝫquia affectus ipſe fides eſt. In cognitioneꝟo materiā ꝗa de illo eſt qd̓ ē ī cognitiōeFides igit̉ quā credit̉ eſt in affectione. qd̓ꝟo credit̉ in cognitiōe. cognitionē aūt hicītelligimꝰ ſcīam rerū. illā que ex pn̄tiaipſarū cōprehēdit̉: ſed illā quē auditu ſoloꝑ̄cipitur: ex verboꝝ ſigͣtione manifeſtat̉Uerbi gr̄a. cuꝫ id quod dicit̉ ab illo quiaudit intelligitur qd̓ dicit̉: etiā ſi neſciatvtrū ſit vel ſit ita ut dicit̉. ſcīa tamē ēinquātū intelligit ſcit quid eſt qd̓ dicit̉Ad hāc cognitionē ſi fides accedat ut credatur qd̓ audiebat̉ intelligebat̉ eſt credulitas in cognitione: inuenit̉ ī affectuſubſtātia. in cognitione ꝟo materia. Adpͥmo obiectū dicēdū prima veritas eſtfinis ſpeculationis ſcd̓m rōnē. veri. ꝟtutꝭꝟo fidei finis eſt ẜᵐ rōnē boni. vnde pͥmaveritas cōꝑatur ad finē dupliciter vt obiectū ſeu mat̓ia: ut finis. vt obiectū ẜmrōnē veri. vt finis ẜm rōnē boni. ex cōꝑatione ipſius prime veritatis vt obiectum deprehēdit̉ fides virtus: ſꝫ ex cōꝑatiōeẜᵐ finis. vnde ſic̄ caritatis finis eſt ſimpliciter bonū: ita fidei ē quoddā bonū ſcꝫverū ſub rōne boni: hec patꝫ rn̄ſio adſecundū. Ad tertiū qd̓ obiicit de ſciētiadd̓ ſcīa ꝙͣtū eſt de rōne ſcīe habet veꝝpro materia pro fine. vl̓ ſi habet fine tn̄ habet ẜᵐ rōnē boni. ideo ſcīā ſpeculatiua eſt virtꝰ ſiue ſcīa que ē donū.Ad qd̓ manifeſtandū notādū eſt cuꝫ