nobis nunciata ſunt. igitur prima mētisnoſtre eſt. ſecunda cariſmatū ſpūs. vult gͦdicere ꝙ ē fides ex auditu acꝗſita: ſiue teſtimonio ſcripturarū: ⁊ eſt fides gratuitainfuſa a deo ad aſſentiendū prime ꝟitatiꝓpt̓ ſe. fides pͦ moͣ dc̄a colligit̉ ex teſtimonio ⁊ rōne: ⁊ nō eſt ſufficiens ad ſalutemSecūda ꝟo infundit̉ ex ſuꝑna illumīatiōe⁊ hec eſt fides ſalutaris ⁊ donū gratie.Ad illa ergo que dicit Augꝰ ī liº de videndo deo. dd̓ ꝙ loꝗt̉ d̓ fide que eſt ex audituexteriori que eſt fides acꝗſita: non de fideque eſt ex inſpiratione gratie interioris:que eſt fides gratuita. illius cā ē ratio. vl̓aꝑtū teſtimoniū auctoritatis. Iſtiꝰ ꝟo cāeſt gratia illumīatiōis dīne ad cognoſcēdū veritatē que eſt ſuꝑ naturaꝫ: ⁊ aſſentiendū ipſi ꝓpter ſe. Nond̓ tn̄ ꝙ rō ⁊ fidesque eſt ex rōne ſe habēt ad fidē gratuitaꝫſicut pambula diſpoſitio ad formā. Diſpōnit enī aīaꝫ ad receptiōeꝫ lumīs quo aſſentiat prime veritati ꝓpter ſe. ſꝫ per moduꝫnature nō gratie: ⁊ dicit̉ ipſam ītroduceſicut ſeta filū: ⁊ tūc rō ceſſat humana qn̄ei nō īnitit̉ fides introducta. Ad t̓tiuꝫqd̓ obiicit̉ de credulitate que ē ꝑ teſtimonia apl̓oꝝ ⁊cͣ. Iam patꝫ reſpōſio: aliud eniꝫeſt credere ex teſtimoniiſ. aliud credere teſtimonia. Dico ꝙ fide ſuaſa credit̉ ex teſtimoniis: ſed fide infuſa credūt̉ teſtimoniaꝗa ſūt vera. ⁊ hoc ſecūdo mō fides teſtīoniorū eſt neceſſaria ſaluti nō primo mo.Ad illud qd̓ obiicit̉ ꝙ fides innitit̉ auctoritati. dd̓ ꝙ nō īnitit̉ auctoritati tanꝙͣ ꝓbanti: ſed tanqͣꝫ ꝯfirmāti ⁊ corroboranti.Poſt modum queritur vtrū fides ſit virtꝰ. Ad qd̓ ſic diēph̓us. Finis ſpeculatiōis eſt veritas. ꝟtutꝭꝟo finis eſt bonū. Cū gͦ fidei finis ſit veritas: inqͣtū huiꝰ fides nō erit virtus. fortedicet̉ ꝙ hoc nō impedit ꝗn fides ſit ꝟtꝰ:ꝗa fides nō eſt in quācūqꝫ ꝟitatē: ſꝫ in veritate primā. Prima aūt ver itas idem eſtqd̓ ſūma bonitas. ⁊ ita cū prima veritasſit finis fidei. ſūma bonitas eſt finis fidet⁊ ita fides ē ī bonū ⁊ ē virtꝰ. Si ſic dicat̉ꝯtra. Si penes fines ꝓpͥos differūt ꝟtutesqͣꝫuis vnus ſit finis vltimus: nō erit pone̓ꝓpriū fine ipſius bonitatē ſūmā inqͣtumhuiꝰ cum ſit finis caritatis ⁊ aliaꝝ ꝟtutūgͦerit dicere ꝙ finis ipſiꝰ fidei erit ꝟitasinqͣꝫtū huiꝰ. gͦ cū virtutis inꝙͣtū virtutisfinis ſit bonitas nō veritas nō erit fidesvirtus. Itē ſi diceret̉ ꝙ ꝟtutis finis ēbonū generaliter. ſed bonū generalit̓ contingit multiplicari. naꝫ eſt bonū rōnale. ēbonū iraſcibile. eſt bonū cōcupiſcibile. ſic̄aūt bonū ꝯcupiſcibil̓ eſt finis caritatis. ⁊bonū iraſcibile finis ſpei. ita bonum rōnal̓eſt finis fidei: qd̓ bonū eſt pͥma veritas īqͣꝫtū huiꝰ. Cōtra. Si bonū ipſius ꝟtutisrōnabilis facit fidē eſſe ī bonū ẜᵐ rōnemvirtutis. gͦ cū ſcīa ſit in bonuꝫ rōnale qd̓eſt veritas ordinata in illā. Relinꝗt̉ igit̉ꝙ ſcīa erit virtꝰ. ſi gͦ nō ex hoc ſcīa ē ꝟtꝰ.Relinquitur ꝙ fides non erit virtus.Item hugo de ſcō vic. fides eſt certitudoquēdā aī de rebus abſentibꝰ ſuꝑ opīonē ⁊infra ſcīam ꝯſtituta. Ex qͦ accipit̉ ꝙ fideseſt media inter opīonē ⁊ ſcīam. Si gͦ duoextrema ſcꝫ opīo ⁊ ſcīa nō ſūt in genere ꝟtutis. ſed ī pura ſpeculationē. Relinquit̉ꝙ mediū ſcꝫ fides nō erit ī gene ꝟtutis ſꝫ īſpeculatiōe pura. Itē differūt ſcīa ⁊ ꝟtus penes ſubiecta ſiue vires: ꝗa ſcīa eſt īſpeculatiuo ītellectu: ſeu ī ꝑte aīe ſpeculatiua. ꝟtꝰ aūt īpractico ītellectu ſeu in ꝑteaīe motiua. Cū gͦ fides ſit ī ītellectu ſpeculatiuo. Relīquit̉ ꝙ nō erit ꝟtꝰ. Ꝙ āt fidesſit ī ſpeculatiuo ītellectu. dic̄ beatꝰ Gregſuꝑ illd̓ Iere. 2º. Filii mepheos ⁊ caphnescōſtuprauerūt te ⁊cͣ. glo. malignꝰ ſpūs qͣſiab īferioribꝰ mēbris ad ſuꝑiora ꝑtigit: cūactiuā vitā polluēs qͣſi caſtā celſitudineꝫfidei morbo diffidentie corupit. Exquo relinꝗtur ꝙ cū actiua ad practicū ītellectaꝫꝑtineat. Cōtēplatiua ꝟo ad ſpeculatiuumquā dic̄ corrupi ꝑ corruptione fidei. Ergonō erit fides niſi ī intellectu ſpeculatiuo.Cōtra. Habitus volūtariꝰ eſt virtꝰ vl̓vitiū. Fides eſt habitꝰ volūtariꝰ: ꝗa nullꝰpoteſt credere niſi volens. ergo fides eſtꝟtus vel vitiū: ſed nō vitiū gͦ virtus.Item. Quicūqꝫ habitꝰ ordinatus habet cōtrariū peccatū eſt virtus. ſed fides habetꝯtrariū peccatū īfidelitatꝭ. gͦ eſt ꝟtus.Itē. Omne qd̓ eſt expulſiuū pctī ⁊ eſt pͥncipiuꝫ ad meritū eſt virtus. ſꝫ fides eſt huiꝰſicut dicit apl̓us Ro. 3º. Iuſticia eſt ꝑ fidēih̓u xp̄i. ⁊ ad Ro. 5º. Iuſtificati ex fide pacem habeamuſ. ⁊ Heb. xi. Sancti ꝑ fidemvicerūt regna. oꝑati ſunt iuſticiā ⁊cͣ. ergofides eſt virtus qd̓ omnes ꝯcedūt de fide
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten