Itē Gregoꝰ. in moralibꝰ. Iob. 3. ſuper illudQuare non in vulua mortuus ſum. Glo. Cuꝫpena timet̉: ⁊ deꝰ non amat̉: timor ex tumoreſaſcit̉: non ex humilitate. ⁊ loquit̉ de timor̄ſeruili. ⁊ ita cū timor ſit malū: non erit a ſpūſancto. ⁊ ita nec donū eius. Unde. 2. Cor̄. 6.Que participatio iuſticie ad iniquitatē. ⁊ q̄ꝯuētio lucis ad tenebras. vn̄ patet ꝙ ſi ē malum: ꝙ nō ſit a ſpū ſancto. ⁊ ita nec donū eiꝰ.Contra. 8. ad ro. Nō accepiſtis iterū ſpūmſeruitutis in timore. Glo. Unus ſpūs eſt quifacit duos timores. Duo enim timores in ſinuant̉. Unus qui eſt in caritate: qui eſt caſtus.alter qui non eſt in caritate: qui eſt ſeruilis. ⁊ita ſeruilē timorē facit ſpūs ſanctꝰ. eſt gͣ a. ſpūſancto. ⁊ ꝯſequēter donū eius. Item̄ timorſeruilis preparat animā ad caritatē ẜm ꝙ dr̄in pͦs. A iudiciis enim tuis timui. Glo. Timorſeruilis pedagogꝰ me p̄ceſſit: qui ad caſtumtimorē ducit. Sed ẜm ꝙ ducit ad caritatē ēbonū. gͦ a ſpū ſancto. ℟ cum dico timor ſeruilis: duo dico. Rone huius ꝙ dico ſeruilis:vnū eſt ꝙ timet̉ pena per ſe. ſeu timet̉ deꝰ nepuniat eternalr̄. ſicut aliꝗs ſeruus timet dn̄ꝫſuū ne puniat eū pena corporali vel affligatAliud eſt excluſio amoris iuſticie ſeu amoriseius qui timet̉. Quantū autē ad pͥmū moduꝫnulla deformitas notat̉ ī hoc ꝙ dico ſeruile.ſꝫ quantū ad 2ᵐ notat̉ deformitas: quare ponit̉ in timente ſeruilr̄ ẜm illū modū volūtaspeccandi mortalr̄. Secūdū gͦ pͥmū modū ditimor ſeruilis donū ſpūs ſancti: inquantumtimor ille facit reſilire a peccato. Quātū ꝟoad 2ᵐ ꝯnotatū nō eſt a ſpū ſancto. ⁊ ſic patꝫreſpōſio ad pͥmū. quia non ſequit̉. nō ꝑmanꝫcū ſpū ſancto. gͦ non ē donū eiꝰ ⁊ notādū ꝙhoc non ē rōne ipſiꝰ inquātū eſt a ſpū ſancto.Siſtinguit̉ enim ꝙ quedā ſunt a ſpū ſancto ⁊cū ſpū ſancto. ſicut formate virtutes .ſ. fides.ſpēs. caritas. Quedā aūt ſunt a ſpū ſancto ⁊non cū ſpū ſancto: vt timor ſeruilis: ⁊ fidesinformis ⁊ hiꝰ. Quedā ꝟo ſunt cū ſpū ſancto⁊ nō a ſpū ſācto vt venialia peccata. Quēdāꝟo que nec ſūt a ſpū ſancto nec cū ſpū ſancto:ſicur mortalia peccata. Un̄ dd̓ ꝙ quedā ſuntdona ſpūs ſancti vt preparent ad caritateꝫip̄m ſb̓m. Quedā ꝟo vt perficiant ip̄m. Queꝟ̓o ſunt ſpūs ſancti vt preparēt ad caritateꝫip̄m ſb̓m: nō ſunt cū ſpū ſancto. ſꝫ que ſunt utperficiant: iſta ſunt cū ſpū ſancto. De pͥmis ētimor ſeruilis. ⁊ ꝓpter hoc non manet cū ſpūſancto. vn̄ dicūt ꝙ timor ſeruilis ītroducitinicialē ⁊ filialē qui ſunt ꝑficiētes ẜm magiſ⁊ minꝰ: ſicut ſeta filū. ⁊ etiā ꝯparat̉ oximelloquod p̄parat corpus ad receptionē medicineAd 2ᵐ etiam pꝫ reſpōſio ꝑ interemptionēillius p̄poſitionis: ꝙ vſus ſeruil̓ timoris malꝰeſt. Uſus enim ſeruilis timoris eſt reſilirea peccato ꝓpter penā eternā: ne inferatur adeo. Ꝙ ꝟo dr̄ ꝙ timor ſeruilis eſt quo nemobn̄ vtit̉. dd̓ eſt ꝙ vti eſt duplr̄. Dicit̉ enī large ẜm ꝙ vti eſt aliquid aſſumere in facultate volūtatis. ⁊ ẜm hoc eſt bene vti timore ſeruili. quia hiꝰ timor eſt p̄paratoriꝰ ad caritatēꝑ abſtinētiā a malo. Aliter eniꝫ dr̄ vti ſtricteẜm ꝙ vti eſt vſum referre ad illud quo fruedum eſt. ⁊ ẜm hoc timore ſeruili nullus benevtit̉. cum ip̄e vſus nō referat̉ ad deū. Et ſipatet rn̄ſio ad 2ª. Ad 3ᵐ ſoluit̉ ꝑ interēptionē illiꝰ. timēs ſeruilr̄ plus timet pena qͣꝫ deū⁊ hoc eſt quia timor ſeruilis eſt reſpectu reipotentis inferre paſſionē. Timens ꝟo ſeruilinon credit pena potētiorē deo ad inferendūpaſſionē. vn̄ ꝓpͥe loquendo nō timetur penapluſqͣꝫ deꝰ. Ad 4ᵐ ē rn̄ſio ꝙ nō ſequit̉. diligēs deū ꝓpter aliud peccat. gͦ times deunꝓpter aliud peccat. Nam alia cālitas notat̉hinc ⁊ inde. Cū enī dico. diligens deū ꝓpteraliud: ꝑ hanc p̄poſitionem ꝓpter notat̉ finisadīpiſcēdꝰ ad quē ē intentio diligentis. Curaūt dr̄. timet deū ꝓpter aliud. hec dictio ꝓpt̓nō notat finē ad que eſt motꝰ. īmo terminū aqͦ ē motꝰ. vn̄ timens ſeruilr̄ timet deū ꝓpteraliud cauendū: ſꝫ diligēs deū ꝓpter aliud: diligit eū ꝓpter aliud adipiſcēdū qd̓ ei p̄ponit.vn̄ illiꝰ dilectōis ē radix amor libidinoſus ſeuinordinatꝰ. ſꝫ illiꝰ timoris non. ⁊ ꝓpter hͦ iſtd̓peccatū ē. illud no. Sꝫ meliꝰ vr̄ dd̓ ꝙ deustimore ſeruili nō timet̉ ꝓpter aliud ſꝫ ꝓpterſe. Limet̉ enī quia potētiſſimꝰ ē inferēdi penāvel inferre. Un̄ plus timet̉ potētia inferentꝭpena: ꝙͣ ip̄a pena. Et ſic patet reſpōſio ad 4ºAd 5ᵐ dd̓ ꝙ cū dr̄. oīa tenemur referre indeū: ſeu oīa facere in gloriā dei: cū ſit tentiop̄cepti affirmatiui: nō obligat ad ſemꝑ: lꝫ ſēꝑobliget. vn̄ dd̓ ꝙ nō obligat niſi quantū adſtatu .ſ. cū aliquis ē potes ⁊ ꝯſideras ⁊ ꝯp̄hēdēs deū: ⁊ ꝯferēs ip̄ꝫ opus ad deū. Dico gͦ ꝙqui eſt in peccato mortali nō ē potens referreomnia in deū: eo ꝙ nō hꝫ gr̄am. ⁊ etiā ille qudormit vel inſanꝰ eſt: vel occupatꝰ ē ad aliudopus. lꝫ hēat grām. ⁊ hoc ē quia n̄ ē ꝯp̄hēdēsvel ꝯferēs. ⁊ ideo quantū ad iſtos ſtatus noeſt illud implēdum. Ad 6ᵐ dd̓ ꝙ timoris