ſpālis ꝯp̄hēdit motū volūtariū vel affectummeritoriū. Aſſignatio aūt pͥme que eſt ꝑ duasdrias timoris ē gratuiti: ꝗa cū ſit duplex grāgratꝭ data ⁊ gratū faciēs: a pͥma gr̄a ē timorſeruilis ꝗ e timor gͣtis datꝰ. a 2ª ē timor alius.ſ. amicabilis. ꝗ diuidit̉ ī timorē inicialē ⁊ filialē: ⁊ etiā ī timorē reuerētie. Aſſignatio aūtdiuiſionū ꝑ quatuor membra ſic pōt pate̓. Eſtenī diuiſio timoris ẜᵐ ꝙ timor ꝯmuniter accipit̉ ꝓ motu volūtatꝭ meritorio vel demeritorio. Cū gͦ ſit timor libidinoſus ⁊ gratuitꝰ. Timor aūt libidinoſus ꝗ ē ex improba volūtatemale humiliās ē timor mūdanꝰ. Timor verogratuitꝰ ē cuiꝰ pͥncipiū ē gr̄a: ⁊ recipit dr̄iamhoc mo. quia aut timore gratuito timet̉ penaſꝫ nō timet̉ offenſa. aut timet̉ pena ⁊ etiā offēſa. aut timet̉ ſolū offenſa. aut neutrū timeturſꝫ ę ipſiꝰ reuerētie magnitudinis diuine maieſtatis. Scd̓m pͥmū modū ē illa dr̄ia timoris:que dr̄ timor ẜuilis. 2º mō ē timor inicialis. 3mo ē timor filialis: ⁊ 4º mō filialis ſilr̄. ſꝫ ẜmdiuerſos ſtatꝰ. Secūdū 3ᵐº modū dr̄ ẜm ꝙ ē invia. 4º mō ẜm ꝙ ē ī patria. Continet̉ aūt ſb̓ timore mūdano timor humanꝰ. nā ſtricte loquēdo ſolemꝰ diſtingue̓ timorē humanū ⁊ mūdanū. Coīter loquēdo diuidimꝰ mūdanū in humanū ⁊ mūdanū. hūanu quo quis eligit peccare ne ledat̉ in corpore. mudanum quo quiseligit peccare ne ledat̉ in poſſeſſione. Aſſignatio timoris ẜm cām ē ẜᵐ ꝙ timor dr̄ paſſiorelicta ex ꝯp̄hēſione cuiuſlibꝫ inconuenientisdiſtatis. Diſcōueniēs aūt diſtās aut ē ab oꝑatione noſtra: aut no. Si ſic: aut ẜm ꝙ ē in fieriaut ẜm ꝙ ē in facto eē. Si ẜm ꝙ ē in fieri: tunctimet̉ difficultas que ē in fiēdo. ⁊ ẜᵐ hͦ ſumit̉pͥma ſpēs timoris que ē ſegnities: que ē timorfuture oꝑationis. Si aūt ẜm ꝙ ē ī facto eē: hͦ ēduplr̄. aut enī timet̉ incōueniēs ꝯfuſionis ſeuīdecētie quātū ad aliū cognoſcētē: ſeu quātūad aliā cogͦneꝫ. Aut timet̉ incōueniēs diſplicētie ſeu infamīe quātū ad volūtatē alteriusſeu quātū ad aliu reprobātē. hec enī duo ſūtin facto bonū opus. poſtea ꝯdecētia ex cogͦneipſiꝰ oꝑis: ⁊ ꝯplacētia ex approbatōe oꝑis. vn̄econtͣ accidit dr̄ia timoris erubeſcētie: que ētimor ꝯfuſionis ſeu indecētie ī manifeſtatiosturpis actꝰ. ⁊ etiā ꝟecūdia que ē timor diſplicētie ſeu infamīe uel ꝯuīcii ⁊cͣ. Et ita tres ſūtdr̄ie timoris que accidūt circa oꝑatione nr̄aꝫSi ꝟo ꝯſiderat̉ ẜm ꝙ nō ē a noſtra oꝑatione:ſilr̄ ſumūt̉ tres dr̄ie: ⁊ hͦ mo. aūt ē enī incōueniēs ſeu diſcōueniēs quātum ad cognitionē:aut quātū ad affectū. Si quātū ad cognitionēꝯſiderat̉: ⁊ hoc etiā ē duplr̄. aut enī attēdit̉hec diſconueniētia quātū ad cognitū. ⁊ ſic ēadmiratio que eſt ex inconueniēti ex magnaimaginatione. Aut ē ex ꝑte cognoſcētis. ⁊ ſiceſt ſtupor qui eſt timor ex inſolita imagination. Si aūt ē incōueniēs quantū ad affectū: ſicaccipit̉ ſexta ⁊ vltima dr̄ia: que ē agonia: queeſt timor cuiuſcūqꝫ aduerſitatis offendentisaffectū. Ad illud quod obr̄ de timore naͣlidd̓ ꝙ non ponit̉ ibi dr̄ia noua timoris. ſꝫ loꝗt̉ibi de timore naͣli xp̄i quo afficiebat̉ ī agoniapaſſionis. ⁊ pōt ꝯp̄hendi ſb̓ illa dr̄ia que eſtagonia: ut pꝫ ex ꝟ̓bis Dama. dicētis ꝙ naͣlitertimet ⁊ agonia patit̉ ⁊ renuit mortē.q̄rit̉ an timor ẜuilis ſit doMDe INAEnū ſpūs ſandi. Ad hoc ſicTimor ẜuilis nō ꝯpatit̉ ſecū ſpūm ſanctum .i.Io. 4. Timor nō eſt in caritate. Itē. 8. ad ro.Nō accepiſtis iteꝝ ſpūꝫ ẜuitutis in timore ⁊cGlo. Eſt timor qui nō ē in caritate .ſ. ẜuilis ⁊cͣgͦ ſi timor nō poteſt eſſe cū caritate. nec cumſpū ſancto. non erit donū ſpūs ſancti. Iteꝫcuius vſus malus eſt ip̄m ē malū. ⁊ cuiꝰ uſusbonꝰ ē ip̄m eſt bonū. Sꝫ timoris ſeruilis vſuseſt malꝰ: cū dicat aug. Timore ẜuili nullꝰ benevtit̉. gͦ cū malū nō ſit a ſpū ſancto. neqꝫ timorſeruilis: cū ſit malꝰ. Itē aliquis diligēs alid pluſꝙͣ deū diligēdo illud peccat mortalr̄.gͦaliquis timēs aliꝗd pluſꝙͣ deū peccat mortalr̄. Sꝫ times ſeruilr̄ plus timet penā ꝙͣ deū.peccat mortalr̄. Sꝫ quod eſt hi nō eſt a ſpūſancto. Itē omnis diligens deū ꝓpter aliudpeccat. quia vtit̉ fruēdo. gͦ omnis timēs deūꝓpter aliud peccat. Sꝫ talis eſt timens ẜuilr̄.timet enim deū ꝓpter pena. gͦ hiꝰ nō ē a ſpāſancto. Itē. i. ad cor̄. 10. Omnia in gloriamdei facite. gͦ cū ẜuiamꝰ deo timēdo ⁊ amādo:debemꝰ eū amare ⁊ timere ad gl̓iam eiꝰ. vn̄ d̓omnē timorē debemꝰ ⁊ tenemur referre ī deūSꝫ hoc non facit ſeruilis timor. refert enī ſolūad penā. quare peccatū vr̄ eſſe. gͦ nec eſt a ſpāſancto. Itē. 7. Mat. Nō pōt arbor mala fructus bonos facere. gͦ mala volūtas nō poteſtbonū opus facere. Sꝫ in timore ſeruili e malavolūtas: ẜᵐ ꝙ dicit aug. ſuꝑ illud p̄ſ. Config.timore tuo carnes meas ⁊cͣ. Timor ſeruilis nōtrāffigit carnē: quia viuit in eo volūtas peccandi: ⁊ ſequeret̉ opus: ſi ſperaret̉ impunitasmallet enī licere. dolet nō licere qd̓ lex uetat.Et ita timor qui ē egrediēs ab iſta voluntatenon pōt eſſe bonū. gͦ nec erit a ſpū ſancto.