fide ꝟo formata certitudo ē ꝯſenſiōis ⁊ amoris. ex hͦ .ſ. ꝙ hō ſentit ſe ꝯſentire ⁊ amare ꝟitatē inquāt ī ꝟitas ē. In ſpe ꝟo nō ē niſi vnūgenꝰ certitudinis .ſ. affectōis ꝓpͥe. Eſt tn̄ ī eacertitudo quā accipit ex fide. Ex fide enī accīpit certitudinē ſpes. vt qui ꝑſeuerauerit ſaluus erit. ⁊ iō ſperat ꝙ ſi ꝑſeuerauerit ſaluabit̉. ⁊ hec ē certitudo ꝯditionalis. Hec igiturcertitudo eadē ē ⁊ eiuſdē rōnis in fide formata ⁊ informi. Certitudo ꝟo ꝓpria nō oīnoeadē ē: nec eiuſdem rōnis: ꝗa ꝓpͥa certitudoſpei ē ex merit is. Spes aūt formata ꝯfidit exmeritꝭ hītis actu vel hītu. Spes aūt informisꝯfidit ex meritꝭ nō hītis ſꝫ poſſibilibꝰ hēri.Itē ſpālr̄ q̄rit̉ de ꝯꝑatōe ſpei informis p̄deſtinati ad ſpeꝫ formata p̄ſciti quātū ad certitudinē. Ad qd̓ obr̄ ſic. Spes īformis p̄deſtinatiquā hꝫ de vita eterna nō fallet̉. ſpes p̄ſciti ꝙhꝫ pn̄tē iuſticiā fallet̉. gͦ pͥma hꝫ maiorē certitudinē. Itē ille obtinebit illud cuiꝰ hꝫ mocertitudine. ille nō. Eſt igit̉ ⁊cͣ. Cōtͣ. Illa hꝫmerita: ⁊ non ponit merita ſb̓ ꝯditione: ſicutinformis. Itē habet p̄guſtatiōeꝫ ſeu p̄odorationē quā n̄ illa. gͦ certior. Itē illa q̄ habꝫmerita ē ꝓpinquior fini. gͦ certior. ℟ dd̓ ꝙſpes p̄ſciti ꝗ ē ī caritate maiorē hꝫ certitudine ꝙͣ ſpes p̄deſtinati informis. quia illius .ſ.p̄ſciti ſpes radicat̉ in meritis ⁊ ponit certitudine ꝓcedētē ex meritꝭ. tn̄ ſb̓ ꝯditione .ſ. ſi ꝑſeuerauerit in meritis finalr̄. Illa q̄ ē p̄deſtinati informis nō radicat̉ ī meritꝭ. vn̄ nulla eſteiꝰ certitudo ex meritꝭ ſimplr̄: lꝫ ſit ex meritꝭ potētia. nec ſeꝗt̉ de p̄ſcito ꝗ hꝫ ſpem formatā ꝙfallat̉: quāuis nō ſaluet̉. quia noͣ hꝫ de ſalute:niſi ſub hac conditione ſi perſeuerauerit. ⁊ inhoc nūꝙͣ fallit̉. Ad hoc autem qd̓ obr̄ ꝙ p̄deſtinatꝰ obtinebit illud ad qd̓ ē p̄deſtinatus⁊ ita ē maior certitudo. dd̓ ꝙ obtentꝰ ille futurꝰ nō ponit aliquā certitudinē q̄ relinꝗt̉ exmeritꝭ actu vel hītu exn̄tibꝰ: ſꝫ ſolū ex meritispotētia exn̄tibꝰ. ⁊ ꝓpter hoc non ſeꝗt̉ ꝙ ſi illeobtinebit: ꝙ ꝓpter hoc maiorē hēat certitudinē ꝙͣ alter qui nō obtinebit. cū illiꝰ certitudoſit ex meritis actu vl̓ hītu exn̄tibꝰ. Certitudoenī q̄ nō ē p̄ſūptio ex meritis ē. ⁊ ex meritꝭ ſeꝯmetit̉. Alr rn̄dēt ꝗdā ꝙ ē certitudo expectantꝭ. ⁊ certitudo rei q̄ expectat̉. ⁊ certitudoex ꝑte illiꝰ ꝑ quē expectat̉. Certitudo expectātꝭdepēdet ex meritꝭ. Certitudo rei expectate depēdet ex rōne dīne p̄ordinationis. Certitudoex ꝑte illiꝰ ꝑ quē expectat̉ depēdet ex grā dīnereuelatōis. Primo mō ē certitudo in preſcitoexn̄te ī caritate. 2º mō ē certitudo ſalutis inp̄deſtinato exn̄ti in pctō mortali. 3º mō ē certitudo ſalutis ī viro ꝑfecto cui facta ē reuelatio ſalutis. ſicut Paulo. 2. ad Thy. 4. Scio cuicredidi ⁊ certꝰ ſū ⁊cͣ. Primo mō ⁊z certitudomaior ē quātū ad illū cuiꝰ ē: ⁊ hāc reſpic̄ ſpes2º ꝟo mō certitudo maior ē quantum ad reꝫ⁊ hanc reſpicit reꝝ ordo.Onſe que Stimore ẜulli ⁊ē inꝗrere de¶Aad pleniorē intelligētiā pͥmo q̄rēdūē de dr̄iis timoris. 2º de timore ẜuili an ſitdonū ſpūs ſ. 3º de actu timoris ẜuil̓ an ſit bonꝰ vl̓ malꝰ. 4º de drīa timoris ẜuil̓ ad aliosAd primuꝰ multipit aſſignant.obr̄ ſic. Dr̄ie timorisUno mō a Beda ſuꝑ illd̓ ꝓuer. i. Initiū ſapīeē timor dn̄i. Ibi ponit duas dr̄ias dicēs. ꝙ eſttimor ẜuilis ⁊ amicabilis. Aſſignant̉ aut aCęſario ⁊ aug. ſuꝑ. 8. ad ro. ꝑ quatuor drīas.ſ. timor mūdanꝰ. ẜuilis. inicialis. ⁊ filialis.Aſſignat ⁊ Io. Dam. ſex drīas timoris dicēsSex ſunt ſpes timoris. Prima ē ſegnicies: q̄ ētimor future oꝑationis. 2ª erubeſcētia q̄ ē timor in turpi actu. 3ª ꝟecūdia q̄ ē timor ī expectatiōe ꝯuitii. 4ª admiratio q̄ ē timor ex magimaginatione. 5ª ē ſtupor ꝗ e timor ex īſolitaimaginatōe. 6ª agonia q̄ ē timor ꝑ infortuniūvel caſū. Cum gͦ ſic differerer fiat aſſignatiodr̄iaꝝ timoris: nec ſint reducibiles dr̄ie queſūt ẜm vnā dīſionē ad dr̄ias alteriꝰ diuiſiōisvel etiā diuiſio q̄ ē ꝑ pauciores dr̄ias nō ꝯp̄hēdit illā dīſione q̄ ē ꝑ plures: videt̉ inconueniēs diuiſio: vel inſufficiēs: vel ſuꝑflua: cumponat Dama. dr̄iaꝫ timoris naͣlis quā diffinitſic. Timor naͣlis ē nolēte aīa ſeꝑari a corporeꝓpter eā q̄ ē impoſita ei a ꝯditore naͣlē ad corpus ꝯpaſſionē ⁊ familiaritate: ꝓpt̓ quā naͣlitimet ⁊ renuit mortē. Sꝫ hͦ ꝯſtat ī nulla differentia p̄dictaꝝ diuiſionū ꝯtinet̉. gͦ p̄dicte diuiſiones n̄ ſunt ꝯueniēter aſſigͣte. Itē q̄rit̉q̄ ſit dr̄ia p̄dictaꝝ diuiſionū. ℟º. Timor accipit̉ duplr̄. Uno mō vt ſolū noīet paſſionē:q̄ generat̉ ex ꝯp̄hēſionē rei diſcōueniētis diſtantis. Alio mō vt ꝯcernat volūtatē ſeu affectū ul̓ motū ipſiꝰ volūtatꝭ circa ip̄aꝫ paſſioneẜᵐ aūt ꝙ ꝯſiderat̉ pͥmo mō ē ſex mēbris dīſioSama. ſꝫ ẜm 2ᵐ modū ſunt alie diuiſiones accepte: ſꝫ differēter. Una enī ē ꝯmunior q̄ ꝯprehedit motū volūtatꝭ circa paſſionem timorismeritoriū ⁊ demeritoriū: gratuitū vl̓ ꝯtͣriuꝫ..ſ. illa q̄ ē ꝑ quatuor dr̄ias. reliqua aūt que eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten