bona tꝑalia. Forte dicet ꝙ n̄: qm̄ nō ē ſeruusdei: ſꝫ ſeruus dīaboli: qm̄ ꝑ pctm̄ mācipauit ſeſeruicio diaboli. Cot. Iudei erant obligatideo ad faciēdū oꝑa legis: qm̄ ſuſceꝑant legeꝫSic̄ igit̉ qui laborat in vinea meret̉ bona tꝑalia recta rōne merēdi. ⁊ hoc ꝓpter pactū quodinteruenit. eadē rōne iudei ꝓpter pactū merebāt̉ bona tꝑalia faciēdo lege dei. Iteꝫ obligati erāt ad faciēdum p̄cepta dei. gͦ obligatierāt ſeruire deo. gͦ mācipati erāt ſeruicio deiItē diabolꝰ ſeruus dei ē: ſic̄ dicit dn̄s Iob40. Nūꝗd eū facies tibi ſeruū in ſempiternuꝫqͣſi d. tū n̄ potes face̓: ſꝫ ego faciā. Cū gͦ diabolꝰſit ſeruus dei ſoliꝰ nature pacto. multo fortiꝰhō lꝫ hō ſit pctōr ſeruus ē dei ⁊ pacto nature⁊ pacto baptiſmi. Con. Aug. dic̄ ꝙ pctōr noē dignꝰ pane quo veſcit̉. Itē ſi ꝓpter opꝰ bonū factū ex caritatē meret̉ aliquis bonū tꝑalepter maiꝰ bonū opꝰ meret̉ maiꝰ bonū tꝑaleſi deꝰ n̄ dat iniuſte agit cū eo. qd̓ falſum eſtMultis enī bonis aufert bona tꝑalia q̄ malisdat ī abūdātia: nec tn̄ agit cū eis iniuſte.Itē obr̄. Aliquis exn̄s ī mortali facit multabona ꝓpter deū. quia diligit deū naͣli dilectōevel ex fide informi. Inde ſic dn̄s dic̄. Ego diligētes me diligo. ꝓuer. 8º. Sꝫ iſte diligit deuꝫ⁊ dilectiōe dei fac̄ oꝑa illa q̄ fac̄. gͦ deꝰ diligitiſtū ⁊ in ſuis oꝑbꝰ. gͦ diligit iſtū vel ad bonaęterna ul̓ ad grāꝫ ꝯferēdā: vl̓ ad bona tꝑalia.Ad bona eterna non. quia ē ī pctō mortali. adgrāꝫ n̄. quia ē indignꝰ. gͦ diligit eum ad bonatꝑalia: ⁊ ncc̄iū ē ip̄m dilige̓ ad illa. gͦ ncc̄e hētei dare illa bona tꝑalia. gͦ ex neceſſitate dat eibona tꝑalia: ⁊ n̄ pōt n̄ dare ei: quia diligētesſe diligit. Cōtra. Ex mera liberalitate ſuadat ei: qm̄ ea q̄ dant̉ ex miẜicordia ex ſola liberalitate dāt̉ vel volūtate. n̄ gͦ ex ncc̄itate.Itē dic̄ dn̄s ī Ezech̓. Fili hoīs: ꝗa Nabucd̓ẜuiuit mihi ī tyro da ei egyptū. hec dictio ꝗanotat cām. gͦ vel maͣlē vel formalē: vl̓ finaleꝫ:vel efficiēte. Conſtat ꝙ n̄ maͣlē nec formalemnec finalē. gͦ notat cāꝫ efficiētē. Sꝫ duplex ē cāefficiēs .ſ. ꝑ modū agēdi vel ꝑ modū merēdi.Sꝫ n̄ pōt dici ꝙ ſit cā efficiēs ꝑ modū agendi:ꝗa Nabucd̓. non fec̄ hͦ actu ut heret egyptū. gͦnotat cām efficiētē ꝑ modū merēdi. g Nabucadonoſor lꝫ īfidelis eēt: meruit bona tꝑaliagͦ multo fortiꝰ fideles lꝫ ſint in peccato bonisoꝑibꝰ ſuis merēt̉ bona tꝑalia. So. dd̓ ꝙ nullus ſeruit deo ꝓpͥe loquēdo niſi ꝗ fac̄ qd̓ deꝰp̄cipit ⁊ ſic̄ p̄cipit. vn̄ qui facit aliꝗd de genebonoꝝ ſine caritate n̄ ſeruit ꝓpͥe deo. Cꝫ eniꝫfaciat qd̓ deꝰ p̄cipit: nō tn̄ facit ſic̄ deꝰ p̄cipit.qm̄ n̄ facit illud ex caritate q̄ ē impletio legisſic̄ dicit apl̓s ro. 14. Omne qd̓ n̄ ē ex fide pctm̄ē. j. inutile. vn̄ oē qd̓ nō ē ex fide ⁊ caritate n̄pōt eē ſeruiciū: quo ꝓpͥe loquēdo ſeruiat̉ deo⁊ iō ex tali oꝑe ꝓpͥe loquēdo nō meret̉ aliqd̓bonū tꝑale nec eternū. Ad illud gͦ qd̓ pͥmoobr̄ ꝙ deꝰ iudeis debebat tꝑalia. dd̓ ꝙ quāuiaꝟbū debēdi quia ē ꝟbū obligatōis nō dicat̉ d̓deo ꝓpͥe: quia ſic̄ dicit anſel. deꝰ nulli dꝫ aliqotn̄ ẜᵐ ꝙ debere deo dr̄ ꝯdecētia ſue bonitatisdicēdū ꝙ debebat eis tꝑalia de iuſticia: n̄ deiuſticia opeꝝ: cū n̄ eēt in ſtatu merendi. qm̄illis oꝑibꝰ nō merebāt̉ bona tꝑalia. ſꝫ debebatde iuſticia .i. de ꝟitate ⁊ fidelitate ſua: qm̄ verax eſt ī ꝟbis ſuis: ⁊ fidelis ī ꝓmiſſiōibꝰ. ⁊ itapꝫ ſol̓o ad pͥmo obiectū. Ad 2ᵐ obiectū dicimus ꝙ oꝑibꝰ meritoriis debet̉ btītudo: nō tm̄ex ꝓmiſſiōe: ſꝫ qm̄ oꝑa illa ſunt ſeruicia ꝗbusẜuit̉ deo digne. Oꝑa ꝟo facta exͣ caritate nonſāt ẜuicia ꝗbus ẜuiat̉ deo. qm̄ qui ē ī peccatomortali ē ī actu ẜuiēdi diabolo ⁊ nō deo. qm̄tm̄ ille ꝗ ē ī ſtatu gr̄e ē ī ſtatu ẜuiedi deo.Ad 3º obiectū dd̓ ꝙ nec bona nec mala ſūt ſin̄remuneratione aliqua. ita tn̄ ꝙ remuneratioaccipiat̉ impropͥe. deus enī ꝓ bonis oꝑibus factis exͣ caritatē quodamo remunerat hominꝗa dat ꝓ eis aliqd̓ bonū tꝑale tāqͣꝫ meruiſſetillud: cū tn̄ nō meruit: cū ſit indignus etiā pane quo veſcit̉. nec valꝫ hoc argumētū. oē malū ē dignū punitōe. gͦ oē bonū ē dignū remuueratiōe. nec ē locus a ꝯtrariis. qm̄ malū cule ⁊ bonū gn̓alr̄ acceptū n̄ ſūt ꝯtraria. ſꝫ malū culpe ⁊ bonū grē ſunt ꝯtraria. In hͦ autēapparꝫ largitas dei: ꝗa bonū huius licꝫ nō ſitdignū remuneratōe. tn̄ deus qͣſi dignum eētremunerat illud. Ad 4ᵐ dd̓ ꝙ nō ē ſil̓e defodiētē vineā ⁊ p̄dicatore: qm̄ fodiēs ī uineaſolo labore ſuo fac̄ qd̓ ītēdit ille cuius ē uineaſꝫ hō pctor ſeu p̄dicator ſeu alius nō facit qd̓intēdit deꝰ niſi faciat illud ex caritate. ⁊ itanō ẜuit niſi ẜuiat ex caritate. qm̄ ẜuire deo regnare ē. ꝗ aūt ē in mortali licet faciat aliquidpter deū: tn̄ deus nō ē pͥncipale mouēs adilld̓. ſꝫ mouet̉ ad illud opus faciēdū vl̓ timorepene quā timet incurrere ꝓpter pctā. vel proalia vtilitate quā intēdit naͣ vel fides informis. Quia gͦ nūꝙͣ deus ē pͥncipale mouēs corhoīs niſi ꝑ fidē. ſpeꝫ. ⁊ caritate. ⁊ nūqͣ ē puregratuitū opus niſi ex gr̄a gratū faciēte. ſic̄ plenius patebit in qōne dedilcctōe naͣli. Ꝙ autobr̄. bona ē radix. bona intētio. bonus finis. gͦ