Quātum ad primumnota ꝙ dr̄. 4. ad ro. ſuꝑ illud. Credēti in eū ꝙiuſtificat impiū ⁊cͣ. Glo. aug. Attēde ꝙ dic̄ credēti ī eū: nō ēi. aliud enī ē credere ī eū: aliudcrede̓ ei. aliud crede̓ illū. Credimꝰ Petro ſꝫ nōī Petrū. Crede̓ illi ē crede̓ eē ꝟa q̄ loꝗt̉. qd̓ ⁊mali faciūt. crede̓ illū ē crede̓ ꝙ ip̄e ſit deꝰ: qd̓⁊ mali faciūt. Unde Iad. 2. Demones credūtCredere ꝟo ī eū ē credēdo amare: ⁊ credēdoin eū ire: ⁊ eiuſ mēbris incorporari. dū gͦ fideiinformis nō ſit credēdo amare: actꝰ eiꝰ n̄ eritcrede̓ ī deū. ſꝫ actꝰ iſte erit fidei formate. Querit̉ gͦ ꝗs dicat̉ actꝰ informis fidei. vꝫ aut credere deo aut credere deū. Prete̓a cū crede̓ dicat̉ his tribus modis. credere deo. crede̓ deū⁊ crede̓ in deū: q̄ ē rō hꝰ diſtinctōis. ℟ cūfides dicat̉ tribꝰ modis ꝓut ſupͣdictū ē. Unomō fides dr̄ hītꝰ acꝗſitꝰ ex rōne vel teſtīonio2º mō fides dr̄ hītꝰ infuſus gͣtuitꝰ. ⁊ hͦ duobꝰmodis. Uno mō hītꝰ eleuās intellectū tm̄ ſupͣſe ad aſſentiēdū pͥᵉ ꝟitati ꝓpter ſe. ⁊ hͦ mō ꝗaſolū eleuat ītellectū n̄ moues affectū ꝑ amoreꝫdr̄ hītꝰ informis. Alio mō dr̄ eleuās intellectu⁊ affectū ad aſſentiēdū ꝟitati ⁊ amandū ꝓpt̓ſe. ⁊ hec ē fides formata. Cū gͦ crede̓ dicat̉tribꝰ modis. crede̓ deo. deū. ⁊ in deū. a fide p̄mō dicta q̄ ē hītꝰ acꝗſitꝰ pōt elici motꝰ ꝗ ē credere deo. h̓ eſt dictis eiꝰ adhibe̓ fidē. Ex fideꝟo 2º mō dicta q̄ ē hītꝰ īꝑfectꝰ ſeu informis nōſolū elicit̉ crede̓ deo: ſꝫ etiā crede̓ deū. ꝓut credēdꝰ ē trinꝰ ⁊ vnꝰ: creator ⁊ redēptor. qd̓ nōpōt elici ab hitū acꝗͣſito. Itē a fide ꝫº mododicta q̄ ē hītꝰ ꝑfectꝰ ⁊ formatꝰ n̄ ſolū elicit̉ credere deo vel credere deū: ſꝫ credere in deuꝫ:hͦ ē credēdo ꝑ affectū moueri in deū. Ex hisigit̉ manifeſtū ē ꝗd ſit actꝰ interior fidei informis ī hoībꝰ. Ad illud ꝟo qd̓ q̄rit̉ 2º de diſtīctione iſtoꝝ triū. credere deo. deū. ⁊ in deum.iā pꝫ dr̄ia ex ꝑte eiꝰ quo credit̉. ⁊ ex ꝑte eiusqd̓ credit̉ hoc eſt rei credite: accipit̉ dr̄ia hocmō. Nā deꝰ accipit̉ credulitate fidei tribꝰ modis. vt ꝟitas. vt potētia. vt bonitas. Secūdūpͥmū modū ē credere deo ꝯꝑatione .ſ. ad ꝟitatē: hͦ ē ꝟa eē qͦ dic̄. 2º mō ē credere deumꝯꝑatione ad ptāt ē. vꝫ. oīpotētē ⁊ creatorem.⁊ hiꝰ ſequētes articulos. 3º mō ē credere indeū ꝯꝑatōe ad bonitatē: ī qua tēdit̉ ꝑ amorē.Onſequenter pe erequerit̉ctu fidei informis ī oꝑe exteriori. ⁊ ēhec qō gn̓alis de oꝑibꝰ factis exͣ caritatē: queeliciūt̉ a fide informi. Solet aūt poni coīter ꝙvalēt ad tria. Primo ad aſſequēdū bonuꝫtꝑale. 2º ad hīlitatōeꝫ grē. 3º ad diminutionē pene eterne.Quantum ad primūquerit̉ vtrū fide informi bonis oꝑibꝰ mereat̉ꝗs bona tꝑalia. Ad qd̓ ſic. i. Iſa. Si audieritisme ⁊ volueritis bona terre comedetis. ⁊ exo.23. Dabo vobis terrā fluētē lac ⁊ mel. Cū deꝰſit ꝟax dꝫ imple̓ ꝓmiſſū. gͦ ſi iudei oꝑa legis feciſſent. debebat eis deꝰ bona tꝑalia q̄ ꝓmiſit.gͦ de iuſticia debebāt̉ eis bona tꝑalia. Cū gͦ exfide īformi poſſēt facere hiꝰ oꝑa. gͦ de iuſticiadebebāt̉ eis tꝑalia. gͦ merebāt̉ illa. ꝗa qd̓ debetur ex bonis oꝑibꝰ ex iuſticia debet̉ ꝑ modummeriti. Itē oꝑibꝰ ꝟtutū debēt̉ bona eterna:n̄ ex bonitatē ip̄oꝝ opeꝝ: ꝗa improporcionaliſe hn̄t oꝑa meritoria ad ſuū p̄miū: qd̓ ē d̓ꝰ. Ꝙgͦ illa oꝑa ſint meritoria tāti p̄mii n̄ ē ex bonitate ſua: ſꝫ ex ꝓmiſſione dei. gͦ eadē rōne ꝯtingit ex ꝓmiſſione dei: ꝙ bonis oꝑibꝰ factis extͣcaritatē meret̉ aliquis bona tꝑalia: qm̄ magisdiſtat deꝰ ī bonitate ab oꝑibꝰ meritoriis ꝙͣ bona tꝑalia ab oꝑibꝰ bonis fcīs exͣ caritatē. Itēſuꝑ illud Iob. Oīpotēs deꝰ oēs vias meas ꝯſiderat: ⁊ oēs greſſus meos dinumerat. dicitinterl̓. Nulla bona uel mala ſunt ſiue remuneratione. gͦ oē bonū hꝫ aliquā remunerationē.Sꝫ n̄ hꝫ remunerationē boni eterni. gͦ habꝫ remunerationē boni tꝑalis. gͦ aliꝗs meret̉ ꝑ ip̄mbonū tꝑale. Itē aliꝗs fodiēs ī vinea alicuiꝰmeret̉ ab eo bonū tꝑale recta rōne merendi.aliꝗs laborans ī vinea dn̄i multo fortiꝰ meret̉apud ip̄m bona tꝑalia recta rōne merendi: ſic̄pꝫ de illo ꝗ p̄dicat ꝟbū dn̄i bona volūtate ⁊bona ītētione ſine caritate. Iorte dicet ꝙ illaargumētatio n̄ valet. qm̄ n̄ ē ſil̓e. ꝗa homo ꝯſiderat opꝰ exteriꝰ. deꝰ aūt ꝯſiderat opꝰ interiꝰ.qm̄ n̄ ꝯſiderat quātū ſꝫ ex quanto. Deꝰ enī ꝯſiderat cor. Cū igit̉ in corde eiꝰ n̄ ē radix meritī.ſ. caritas nihil meret̉ apud deū. Contͣ. Iſtefodiēs ī vinea ⁊ ſi ẜuiat iſti lꝫ n̄ ex amore. qn̄iſtū n̄ diligit. tn̄ ꝓpter laborē ſuū meret̉ apudeum recta ratione merendi. ergo multo fortiqcum deus ſit largiſſimꝰ ⁊ benigniſſimꝰ. lꝫ iſteẜuiat ei n̄ ex caritate meret̉ tn̄ apud eū bonatꝑalia recta rōne merēdi. Itē iſte hꝫ bonaꝫvolūtatē ⁊ bonā intētionē: ⁊ ꝓ deo facit qd̓facit. radix ē bona. fructꝰ eiꝰ bonꝰ. ⁊ finis bonꝰ.gͦ hꝫ ꝑ qd̓ placeat deo. ⁊ fac̄ etiā ꝑ qd̓ placeatdeo. gͦ recta ratione merēdi meret̉ apud deū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten