que ſunt ſolꝰ deꝰ ſua potētia eſt. gͦ differūt potentie ⁊ eſſentia ipſiꝰ aīe. Sꝫ gr̄a eſt reſpectueſſentie. dona ⁊ ꝟ̓tutes reſpectu potentie. gͦ n̄ſunt idem. Item grā ꝓprie eſt pͥnᵐ viuēdiSal̓. 5. Si ſpū ducimur ⁊cͣ. ꝟ̓tutes ꝟo merēdi.gͣ non ſunt idem. So. dicimꝰ ꝙ aliqn̄ appellat̉ ꝟtus grā ⁊ e9º. ẜm ꝯmunē acceptionē grēSꝫ notādū ꝙ grā dr̄ duplr̄. vno mō qd̓ gratꝭdatū. ⁊ ſic etiam grā pͥmo gratū faciēs dicit̉gratis data. quia nullꝰ eam meret̉. ⁊ hec acceptio gr̄e ꝑ ꝯꝑationē eſt ad efficiētē. ꝑ ꝯꝑationē enim ad datorē oīs grā ē gratis data.Ilio modo dr̄ grā que gratū reddit habētē.⁊ hec acceptio gr̄e eſt ex relatione ad ip̄m recipientē grāꝫ. Si grā gͦ ⁊ ꝟtus ⁊ quēcūqꝫ ſūttalia accipiāt̉ in ꝯꝑatione ad ip̄m efficiētemſic oīa poſſunt dici grā: ꝗa omnia gratis dāt̉Si aūt in relatione ad accipiētē vt dicat̉ grāque gratū facit: ſic non ſūt eadē. Notādū tn̄ꝙ ẜm ꝓpriam acceptionē aliter ꝯuenit gratuꝫreddere gr̄e ⁊ ꝟtuti: ſicut pꝫ ex obiectionibꝰvltimo factis. Eſt enim gr̄a reſpectu ipſiꝰ eēntie aīe: ⁊ deinde ẜm ordinē nature: ⁊ ſi nontemporis gratificat ip̄am ꝓprie in ſuo actu.Ultima ꝟo reddit gratū ſemꝑ dirigendo infinē. Qd̓ gͦ obr̄ ꝙ dicit magr̄ ꝙ eſt gr̄a p̄ueniens ⁊cͣ. dicimꝰ ꝙ non valet hoc argumētū. Fides eſt ꝟtus ⁊ fides eſt grā. gͦ virtus eſt grā.quia cū dr̄. fides eſt ꝟtus: hoc p̄dicat̉ eſſentialiter. Cū aūt dr̄. fides eſt grā: hoc p̄dicat̉ cālr̄.⁊ eſt ſil̓e. dies eſt ſol lucens ſuꝑ terrā. Sꝫ ſol ēcorpus. gͦ dies eſt corpus. vel alr̄. Poteſt eniꝫdici ꝙ vtraqꝫ p̄dicatio eēntialis ē ẜm ꝯmunēacceptionē. Sꝫ cū dr̄. fides eſt grā. hoc dicit̉ẜm relationē ad efficientē. Cū dr̄. fides ē ꝟtꝰ:hoc dr̄ ꝑ ꝯparatiouē ad illd̓ in quo ⁊ ad illd̓ad qd̓. Dicit̉ enim ꝟtus diſpoſitio perfecti adoptimū. vn̄ hic tangūt̉ illa duo. Ad aliudquod dr̄ ꝙ grē ⁊ ꝟtuti ꝯuenit hoc qd̓ dico pͥmū pͥnᵐ ẜm ꝙ debet̉ meritū. pꝫ ſi hͦ de vtroqꝫdr̄: non tn̄ eadē rōe. ⁊ iō n̄ oꝑꝫ ꝙ ip̄a ſint ide.Ad aliud qd̓ obr̄ ꝙ diuiſiones grāꝝ ſūt ⁊cͣdicimꝰ ꝙ illud ibi totū ē de grā gratis data:nō gratū faciēte. ſi tamē diceret̉ vlteriꝰ ꝙ idēhabitꝰ ſūt ꝗ ad eoſdē actꝰ ſūt. dicimꝰ ꝙ grā n̄ē ad actū ipſi ꝰ ꝟtutis ⁊ doni ꝓprie loquendo.aut ſi ē aliquo mō: nō tn̄ eodē: ſic̄ ip̄a ꝟtus vl̓donū. Grā enim plus dic̄ gratificationē in ſeꝟtus uero magis in relatione ad finem.Conſequenter queritur de cōparatione iſtoꝝ adinuicē. Ad quodſic. videt̉ ꝙ dona ſint ꝟtutes. Eſt enim donūbona qualitas mentis ⁊cͣ. Et hec eſt diffinitioꝟtutis. gͦ ⁊cͣ. Si dicat̉ ꝙ non ꝯuenit ei illa diffinitio quātū ad hanc partē: vt donum ſit quorecte viuit̉: quia in alijs partibꝰ diffinitionisnon poteſt inſtari. Contra. oſtēdit̉ ꝙ donorecte viuit̉. Conſtat enim ꝙ n̄ viuebat̉ recteꝟtute vbi īquātū erat gratuita. Frat .n. grāpͥmū viuificatiuū. Sꝫ ſicut ꝟtus eſt gratuitaſic ⁊ donū. gͦ ſicut ꝟtute in eo ꝙ gratuita viuit̉: ſic ⁊ dono. Ꝙ autē recte ꝓbat̉: ſic timere ēactus ꝗ egredit̉ a vi iraſcibili: ſicut ⁊ aggredi. Sꝫ quia egredi poterat a ſua potentiā bn̄⁊ non bn̄. ideo habitꝰ fortitudīs qui erat directiuus potētie ad hoc vt bn̄ ꝓcederet in actūqui eſt aggredi: dicebat̉ eē rectitudo quēdaꝫquare ſi timere potuit egredi ab eadē vī bn̄⁊ non bn̄ habitꝰ ẜm quē diriget̉ vis vt ꝓcedat bn̄ in actū illū dicet̉ rectitudo quēdā. hicaūt habitꝰ eſt donū timoris: quare tam ex ꝑtevite ꝙͣ ex parte rectitudinis eque eſt donumquo recte viuit̉: ſicut ⁊ ꝟtus. Item p̄ſ. Uoxdn̄i ſuꝑ aquas ⁊cͣ. Blo. 7. v̓tutes ſpūs ſancti cūmagno p̄conio numerat: ⁊ poſtea noīat ibi. 7.dona. Ex quo apparet ꝙ vl̓t dice̓ ꝙ dona ſūtꝟtutes. Itē ambroſiꝰ in li. de ſpū ſancto. ⁊ ēī. 3º. ſnīaꝝ. di. 34. c. i. Fiuitas dei hieruſalē illaceleſtis non meatu alicuius fluuii terreſtrisabluit̉. ſꝫ ex vite fonte ꝓcedēs ſpūs ſanctꝰ cuinos breui ſatiamꝰ hauſtu in illis celeſtibꝰ ſpiritibꝰ redūdātiꝰ videt̉ effluere pleno. 7. ꝟ tutūſpūaliū fiuens meatu. ⁊ loquit̉ ibi de donis.Ex quo uidet̉ ꝙ dona ⁊ ꝟ̓tutes ſunt ideꝫ.Contra eſt qm̄ ip̄aꝝ uirtutū ⁊ donoꝝ nonſunt eedē dr̄ie: qͣre nec ip̄a eadē. Itē augꝰ.in ẜmone dn̄i de mōte. Mat. 6. in glo. In fineorōnis dn̄ice in p̄cibꝰ eſt vt impetremꝰ donain donis ut operemur mandata. de operatōebeatitudines ꝯſequūt̉. gͦ ſi hec ita ſe hn̄t ẜmordinē dona ⁊ operatio mandatoꝝ que fiūtẜm ꝟtutes. que aut ordinē habēt ẜm ꝙ huiuseadē nō ſunt. gͦ he non ſunt idem. Proptereareſpondēt quidā: quia ẜᵐ illam parabolā quelegit̉ Luce. 10. Hoī ueniēti a hieruſalē ī Iericoduo facta ſunt. fuit eniꝫ ſpoliatꝰ ⁊ uulneratꝰSecūdū gͦ ꝯꝑationē iſtoꝝ duoꝝ defectuū uolunt dicere ꝙ differūt dona ⁊ ꝟtutes: dicētes ꝙ in reſtitutionē ſpolioꝝ ſunt ꝟtutes. inreꝑationē uulneꝝ ſunt ip̄a dona. Sed ꝙ hocnihil ſit arguit̉ ex hoc ꝙ ſi ē ꝟ̓tutes indumētapoſſunt dici: ita ⁊ dona. Un̄ cū dr̄ apocꝭ. 16.Beatꝰ ꝗ cuſtodit ueſtimēta ſua ⁊cͣ. non ſolumin m4