Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

peccatūⁱ in ſpūm ſanctū. Sed grā in rōne grēponit acceptatione in deo. nulli poteſt reuelari ſit in ſtatu gr̄ē ẜm ronē gre. So. adiſtā qōnē dd̓ ſic̄ dic̄ Io. Dam. in pͥmo li. Deusnon reliquit nos penitꝰ in ignoratiā ſui: necetiā nobis penitus manifeſtauit ſemetip̄m. inignorantiā ſui non reliquit nos penitꝰ: quiacuilibꝫ eſt impreſſa notio eſſendi deū. non tn̄ip̄m penitus cognoſcimꝰ. Similr̄ dd̓ in nobishabetibꝰ gr̄am: non peritus reliquit nos īignorantia grē: nec penitꝰ dat nobis cognitionē grē. non dat nobis penitꝰ cognitione illiꝰquia non dat nobis cognitionē grē ſpeculati vt cognoſcamꝰ in rōne gre: nec dimiſitnos penitꝰ in ipſiꝰ ignorātiā: quia dedit nobisvt cognoſceremꝰ ip̄am ẜm affectiuā cognitio in exꝑientia ſenſu diuine dulcedinis q ēex grā. Et huiꝰ eſt duplex ratio amorisro timoris. Si enim aīa nihil ſentiret de dulcedine dei grām non alliceret̉ ad amoremdei ex parte affectionis. Et ꝓpter hoc habetcognitionē affectiuā ē in experiētia ſenſudiuine dulcedinis quā cognoſcit ī ſe grāmẜm grē. Si aūt haberet cognitionē ſpeculatiua de grā .ſ. ip̄aꝫ cognoſceret in rōne grēhaberet forte p̄ſumptionē. ſic non haberetdei timorē. Ut homo ad diuinū amorē ꝓuocet̉: ad dei timorē ordinet̉ habꝫ cognitionēde grā in ſe affectiuā: non aūt ſpeculatiuā. Dicēdū eſt tn̄ grā poteſt renelari alicui ſitin illo ẜm rōne gr̄e. ſic̄ fuit in Paulo: qui aitad ro. 8. Scio neqꝫ morſ neqꝫ uita ⁊cͣ poteritnos ſeparare a caritate xp̄i. Ad illud qd̓obr̄ ī ꝯtrariū dd̓. ſicut rn̄det apoſtolꝰ qui dic̄Nos auteꝫ ſpūm dei hēmꝰ. Dico enī nullꝰde ſe pōt venire ad hoc vt ſciat ſe acceptudeo. ſꝫ ſpūs ſanctꝰ qui ē in illo. ſicut fuit ī Paulo in abraam: pōt ei manifeſtare. Ad alid̓dd̓ ꝯcedēdum adhuc ſuppoſito nullipoteſt reuelari ſua damnatio. tamē ſancte aīe ꝑfecte pōt reuelari ſua acceptatio: ſic̄ videmus illud quod ꝑfecte ſanu ē non ordinat̉ad aliquā egritudinē. Corpꝰ ꝟo male diſpoſi ordinat̉ ad egritudīnē. ita dico perfectaſana anima ordinat̉ ad aliquā egritudinē.i. ad peccādū. ꝓpter hoc lꝫ reuelet̉ ſua acceptatio ordinat̉ ex hoc ad p̄ſumptionē. ſꝫhoc ſequeret̉ in aīa īꝑfecta ſeu male diſpoſitavt reuelare alicui ſua acceptationē: hoc nonordinat recte ad p̄ſumptione. ſꝫ ex vitio fomitis adiūcti ipſi aīe. ꝓpter hoc poteſt ei reuelari. Sꝫ reuelatio damnatōis ex ſe ordinat addeſperationē. Et ideo lꝫ nulli poſſit reuelariſua damnatio. poteſt tn̄ aliquibus reuelariſua acceptatio.Qquiſito de graabſolute inquirēdū eſt de grā ī ꝯparatione. Sciendū igit̉ ē grā ꝑficiens grāreficiēs. Grā ſanitatis grā curatōis. Itēgrā ꝑficiēs ſanitatꝭ ſpūalis creat virtutesdona. fructꝰ btītudines. Grā ꝟo reficiensſeu curationis egritudinis ſpūalis dat vimſacramētis euangelicis que ſunt medicineremedia aīaꝝ. De ſacris ꝟo in ꝑte alia agēdum eſt. Reliqua ꝟo ſunt pn̄tis negocii. Ut planior ſit via: pꝰ inꝗſitionē gr̄e ad ꝟ̓tutesquerēdū eſt de ꝯparatōe grē ꝟtutū. donorū.fructuum. beatitudinum vie. Primo deꝯparatione iſtoꝝ ad grām. de ꝯparatōeiſtoꝝ ad inuicē. que ncc̄itas omniū iſtoꝝQuarto de ordine ꝟtutū donoꝝ.Circa primum at diſputatuꝫquāuis adhucſuperiꝰ: arguit̉ ad maiorē ītelligētiā ſequētiū ꝟtus ſit grā videt̉. quia. ſnīaꝝ. 26. diſtī.dr̄ grā p̄ueniēs eſt fides dilectione. ꝯſtataūt fides qͣꝫ dilectio ꝟtutes ſunt. Iteꝫgra eſt pͥncipiū cui debet̉ meritū. hoc poteſtextrahi ab apoſtolo ad ro. ex textu ex glo.in pluribꝰ locis. Similr̄ aūt ꝟtuti debet̉ meritu pͥmū. Si pͥmū ſuꝑlatiuū ē. qd̓ ſuꝑabūdantiā dicit̉ vni ſoli ꝯuenit. ꝟtus gratiaſunt vnū ſolū. Similr̄ aūt dona ſint idē qd̓grē videt̉. dr̄ enim. i. ad cor̄. 12. Diuiſionestiaꝝ ſunt. Sicut dicit̉ eſt grā ad creden eſt grā ad ſperādū: ad timēdū: adꝯpatiēdū hiꝰ. Ita ſunt dona ad timēdūꝯpatiendū ꝯſil̓ia. vtpote donum tīmorispietatis. Si eadē ſunt: ex quibus idem adeliciūt̉. videt̉ non differāt dona gratia.Contra eſt qm̄ dr̄ homo gratꝰ deo a gratiavna. vn̄ homo totalr̄ gratꝰ dr̄ habere niſigrām vnā. Sꝫ vna ꝟtus vel vnū donū fac̄hoīem totalr̄ gratū. Ponat̉ enim poſſit hr̄iſine caritate fides: ſeu vna politica ſine alia:uel donū timoris ſin̄ dono pietatis: dice̓t̉homo ſimplr̄ deo gratꝰ. ē gratia una: ꝟtutesꝟo dona multiplicāt̉ ſb̓ vna grā: quar̄ eritgrā ſicut integratū quoddā collectū reſpectu multaꝝ ꝟtutū donoꝝ. Sꝫ que ſic ſe hn̄t ſunt idem. Itē grā ē habitꝰ qui ſempereſt in ſuo actu. ꝟtus ꝟo ſemꝑ. ſūt idēItē aīa ē eēntialr̄ ſue potētie. Inter ea .n.