Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

poſſumus ſcire nos hēre grām. Que aūt ſintilla experimēta quibꝰ homo poteſt ſcire ſe hr̄egrām. hēmus in illo pͣs. Cum inuoca. exau. med. ⁊cͣ. vbi fit queſtio. ibi. Multi dicūt quis oſtēdit nobis bona. id ē homines querūt a fidelibus: vnde certi ſunt ſint accepti deo ex bonis que faciūt. ꝓpheta reſpōdēdo colligittria: ex quibꝰ colligit̉ exꝑimētū quod ſciunt ſunt accepti: hent grām. Primū eſtnic̄. Signatū eſt lumē ⁊cͣ. 2ᵐ dediſti letitiā incorde meo. 3ᵐ. In pace ī id ip̄m dormiā. re.hec ſunt tria ex quibꝰ colligit̉ experimētūquod aīa ſancta exꝑimētalr̄ cognoſcit ſe hr̄egrām .ſ. lumen. leticia. pax. Lumen apudrōnabilē. Fax ē apud iraſcibilē. Leticia ē apd̓ꝯcupiſcibilē. Qn̄ enim iſta tria ſunt in aīa ſācta ẜm illas tres vires: ꝟe certū exꝑimētū eſt aīa hēat grām. bn̄ dico ꝟe: quia hoc differt aīa ſancta ab aīa hr̄tica. quia aīa ſanctahꝫ iſta ꝟa qn̄ hꝫ grām. ſꝫ aīa heretica no. vnd̓nūꝙͣ hꝫ veꝝ lumē in rōnali. nec verā pacē iniraſcibili: nec verā leticiā in ꝯcupiſcibili. ſicuthꝫ aīa xp̄iana ꝑfecta: que hꝫ lumē ꝟitatis radiantis ſuꝑ vim rōnabilē. in quo mīrabilr̄ delectat̉. Aīa ꝟo pagani hr̄tici cuiuſlibetinfidelis non hꝫ lumē niſi ſophiſticū: ſicut eſtlumē in ſomniando. Silr̄ non hꝫ verā leticiāin corde. ꝗa ſic̄ dic̄ apl̓us i. ad Thi. 4. Omneshabēt cauteriatā ꝯſcīam. Silr̄ nec verā paceꝫhabēt in iraſcibili. quia ſic̄ hr̄ Iſa. 56. Impiisnon ē pax. vnde ſic̄ in paralitico uidemꝰ inip̄o eſt infirmitas: nec tn̄ eſt ſenſus doloris lꝫin ip̄o ſit materia doloris. In ſano aūt non ēmateria doloris nec ſenſus doloris. In egroaūt paralitico ē materia doloris ſenſusdoloris. Silr̄ aīa infidelis hꝫ materiā dolorisnon tn̄ ſentit dolorē: vnde eſt velut ꝑaliticꝰIn aīa vero fideli ſana .i. ſancta ꝑfecta nonē ſenſus doloris nec materia doloris. In aīaꝟo fideli egra .ſ. peccatū ē materia doloris: ſenſus doloris. ſic̄ dic̄ aug. Melior ē naturaque eſt ſenſu doloris ꝙͣ ē ſine ſenſu doloris. ſupple qn̄ hꝫ materiā doloris. ꝓpterhoc ſi pax ſit in infideli vel in hr̄tico: hoc noneſt niſi fic̄ quies in paralitico: que non ē ibi ꝟeſꝫ dolor ibi eſt. licꝫ ſentiat. Et hoc pꝫ ſol̓oad rōnē pͥmam quia tm̄ differt iocūditas aīeīfidelis a iocūditate aīe fidelis. quātū diſtatlocūditas fantaſie vl̓ ſomniantis a iocūditate vigilātis. vn̄ in ipſis non ē ꝟa iocūditaseſt exꝑimētū ad hoc aliquis ſciat ſe haberegram. Ad aliud dd̓ non ſenſus dolorispoteſt eſſe duplr̄. aut quia non eſt maͣ dolorisneqꝫ ſenſus: ſic̄ in ſano. Aut quia eſt materiadoloris ſꝫ non ſenſus: ſicut in paralitico qui ēinſenſibilis. vnde in ip̄o pͥuat̉ ſenſibilitas.Similr̄ non rep̄hēſio cordis poteſt eſſe dupliAut quia non eſt ibi materia reprehēſionis.nec ſenſus reprehenſionis. Et hoc modo eſtnon reprehendere in anima ſancta: quia nonhabꝫ materiā rep̄hēſionis .ſ. peccatuꝫ nec ſenſum ſimilr̄. Aut pōt rep̄hēſio cordis ꝗapͥuat̉ ſenſus rep̄hēſionis doloris de peccatoEſt tn̄ ibi materiā rep̄hēſionis .ſ. peccatū.eſt in aīa infideli. Ad intelligēdas aūtnes in oppoſitū dd̓. eſt cognoſcere grām utẜm rōne grē: hoc eſt in ꝯparatione ad ſuā cāꝫquia grā ẜm hoc ponit acceptionē in deo: queeſt ſua. Aut abſolute ẜm rem gr̄e. Sicutvidemꝰ guſtꝰ hꝫ cognitionē abſolutam dedulcedine: cognoſcit rem ſꝫ non cām dulcedinis. ita dicendum de grā.Queritur poſt modūvtrū reuelationē poſſit aliꝗs ſcire ſe eſſe īgrā in rōne grē. vtrū alicui poſſit reuelari hēat grām in rōne grē. videt̉ ſic: quiahēt̉ gn̄. 22. vbi dr̄ abrae qn̄ voluit īmolare filiū ſuū dn̄o. Nūc cognoui timeas dn̄m. Gl.Cognoui .i. cognoſce̓ te feci. ſancto abrae fec̄dn̄s cognoſcere timeret deū. Sꝫ ille timorponit grām. fecit ei cognoſcere grām in ſe.Itē ad Phil. 4. Petitiōes veſtre īnoteſcātapud deū. Hic̄ glo. accipiēdū eſt tāꝙ deoīnoteſcāt. quia eas an̄qͣꝫ eſſent nouerat. ſꝫ nobis īnoteſcant eſſe apud deū. poſſibile ē vtſciamꝰ petitio noſtra eſt accepta deo. Itē.i. Io. 4. In hoc ſcimꝰ in deo manemꝰ: ip̄ein nobis: de ſpū ſancto dedit nobis. Sꝫ hocſcimꝰ reuelationē. Cum in deo manemus grām ſcimꝰ reuelatione nos habere grāꝫ.Itē in eade. 2. dr̄. Unctio docebit vos deoībꝰ. Ad oppoſitū. 2. Cor̄. 2. Nemo nouitdei ſunt niſi ſpūs dei. nemo poteſt ſcire illd̓quod eſt in diuina volūtate. Sꝫ grā in rōnegrē ponit acceptatione placituꝫ in diuinavolūtate. nemo poteſt aliquo ſcire grāꝫin ſe. nec reuelationē: nec alio modo.Itē nulli poteſt reuelari ſua damnatio. hocprobatū eſt alibi. huius ē ne deſperet. gfilr̄ nulli pōt reuelari ſua acceptatio deo: neſumat. quia ſicut ex reuelatione ſue damnationis ſequeret̉ deſꝑatio. ita ex reuelatione ſueacceptationis ſequeret̉ ī eo p̄ſumptio quod ēm m 3