Si gͦ infuſio grē in aīa eſt quantū ad ordineꝫquē hꝫ ad ſuū ſuꝑius .ſ. deū: ⁊ nō quantuꝫ adinferiꝰ: cum ille ordo maneat in anima dormientis: videt̉ ꝙ dormiēs poſſit reciꝑe grām ſic̄⁊ vigilans. Itē potētia rōnalis que abſoluta eſt ⁊ abſtracta ab omni maͣ hꝫ abſolutaꝫlibertatē: ⁊ eſt dn̄a ſui actꝰ. Nulla igit̉ diſpoſitio que ſit facta in maͣ ligabit ſuā libertateꝫ.gͦ in ſomno nō ligat̉ ſuū arbitriū. ſꝫ ē arbitriolibera. gͦ pōt ꝑ ſuū arbitriū ꝯſentire ad ſuſceptionē grē. Eſt igit̉ gͦrē ſuſceptiua aīa ī dormiēte ſicut in vigilante. Itē fantaſia queeſt vis ſenſibilis ⁊ inferior ꝙͣ rōnalis: cꝰ eſt liar. nō īmobilitat̉ in ſomno. ſꝫ tūc ꝟtuoſiꝰ ⁊ fortius operat̉ ⁊ meliꝰ ꝑcipit̉ eiꝰ oꝑatio. Cū gͦ ꝟtuoſior ſit ꝟtꝰ rōnalis in qua ē libeꝝ ar. ꝙͣ fātaſiagͦ ip̄a non amittit ſuā oꝑationem in ſomno. gͦpoterit ꝯſentire ⁊ reciꝑe grām in ſomno.Itē ſicut appetitꝰ ſenſibilis mouet̉ ex ſpecieboni ſenſibilis delectabil̓ ī dormiēdo. ita appetitꝰ rōnalis pōt moueri ex ſpecie boni intelligibilis in dormiēdo. ſꝫ hec ē diſpoſitio ad ſuſcipiēdū grām. gͦ dormiētes hn̄t potētiā diſpoſitā ad ſuſcipiēdū grām. Itē aliqn̄ eſt inſomno ꝙ non fit plene reſolutio vaporuꝫ velfumoſitatū deſcēdentiū a cerebro: nec fit plena reſolutio ſenſuū. vn̄ tūc ſurgūt dormientes ⁊ faciūt oꝑa vigilātiū. Bonat̉ gͦ ꝙ aliquiſin tali ſtatu ſurgat ⁊ det el̓am: ⁊ huiſſet pͥusdeſideriū dādi firmū ⁊ feruēs. Cōſtat ꝙ actꝰvel motꝰ ille hꝫ ortū ex bona radice. gͦ fructusbonꝰ ē. gͦ meritoriꝰ. Ad oppoſitū. Ber. Taꝫabſqꝫ ꝯſenſu eē nō pōt recipientꝭ qͣꝫ abſqꝫ grādantis: ⁊ loquit̉ de dono grē a deo. Si gͦ non ēꝯſenſus in dormiēte: nō pōt eē ī eo ſuſceptiogrē. So. dd̓ ꝙ ē diſpoſitio que impͥmit̉ aīead ſuſceptionē grē: ad quā aīa nihil operat̉actu nec habitu. ⁊ hec eſt in paruulo baptizato. Eſt alia diſpoſitio ad grām que impͥmit̉aīe: ad quā nihil oꝑat̉ aīa ẜm actu: ſꝫ ẜm hītū:ſicut in adulto dormiēte: qui pͥus ꝑſeuerauitin firmo ꝓpoſito baptizandi: ſi iſtis talibꝰ impͥmat̉ caracter baptiſmi: ſūt diſpoſiti ad grāip̄is cooꝑantibꝰ ẜᵐ hītū. Eſt etiā diſpoſitio adgram ad quā cooꝑat̉ aīa ẜᵐ actū: ſic̄ eſt ī adulto vigilante: cui impͥmit̉ caracter ẜm actum.Itē notādū ꝙ gr̄a aliqn̄ infundit̉ ex ꝟtuteſacr̄i. aliqn̄ ſine ſacr̄o. Dicendū igit̉ ꝙ grā ſacramētalis in baptiſmo non infundit̉ niſi ẜmilla diſtinctione: nec caracter baptiſmalis impͥmit̉. Grā aūt que dat̉ ſine ſacro nūꝙͣ infundit̉ ſine actuali ꝯſenſu. ⁊ ita pꝫ ꝙ ip̄i dormiētin̄ infundit̉ grā niſi ꝑ ſacr̄m. ⁊ hec etiam eī nōinfundit̉ niſi hūerit hītū: quo velit ſuſciperegrām .i. niſi cooꝑet̉ ẜm hītum. Silr̄ dd̓ eſt dehoīe furioſo. Ad pͥmū dd̓. ꝙ ꝟtꝰ app̄hēſiuapōt cogi ꝑ rocinatione vt aſſentiat ꝟo. ſicutſi aliquis ꝯtradiceret alicui ꝟitati ꝑ ꝟtutemalicꝰ rocinatōis: poſſet cogirō eiꝰ vellꝫ nollead hoc ꝙ aſſentiret illi ꝟo. Sꝫ nō eſt ſic de vimotiua que eſt receptiua boni. illa enim nūꝙͣpōt cogi ad bonū. īmo ſi vult appetit bonū. ſino vult non appetit. Ex parte igit̉ ꝟtutꝭ motiue eſt libertas abſoluta: ita ꝙ nihil fit ī ea ſin̄ſuo ꝯſenſu. ex quo non poteſt cogi. Ex parteaūt ꝟtutꝭ apprehenſiue non eſt ita: quia aliꝗopoteſt in ea fieri ſine ſuo ꝯſenſu: ꝗa pōt cogiad veꝝ ſic̄ dictū eſt. ⁊ ideo ſcīa poteſt impͥmanime ſine ꝯſenſu ipſiꝰ in dormiēdo. anime tn̄non poteſt impͥmi gr̄a ſine eiꝰ ꝯſenſu. ⁊ intelligendū ē de grā que infundit̉ ſine ſacram̄to⁊ ideo dormienſ nō eſt ſuſceptiuus talis gre.Per h̓ patet ſol̓o de reuelationibꝰ. quia in reuelatione non eſt aliud ꝙͣ imp̄ſſio forme veriin vi apprehēſiua. non eſt aut ip̄aꝫ ncc̄e ad hͦcooꝑari ſicut viſum eſt. Ad aliud qd̓ obr̄de decretali dd̓. ꝙ ē grā cuꝫ ſacramēto ⁊ ſineſacramento. Grā gͦ ſine ſacramento nō poteſtinfundi dormiēti ſicut pꝫ. Grā aūt que eſt cuꝫſacramēto pōt: ſꝫ hoc cū diſtinctione poſita:quia oportet ꝙ habeat ꝯſenſum in habitu. ⁊hoc pꝫ ꝑ hͦ ꝙ in illa decretali dr̄ de baptiſmo⁊ effectū baptiſmi maiores ⁊cͣ. ponit Innocꝭ. 3.talem diſtinctione. dormiētes autē ⁊ amētesſi pͥuſꝙͣ amentiā incurrāt vel dormiant in ꝯtͣdictōe ꝑſtiterīt: ꝗa ī eis intellr̄ ꝯtradictionisꝓpoſitū ꝑdurare: ſi fuerīt ſic īmerſi caracterēnon ſuſcipiunt ſacramenti. Secꝰ autē ſi priuscathecumini extitiſſent ⁊ hūiſſent ꝓpoſitumbaptizandi. Un̄ tales in neceſſitatis articuloꝯſueuit eccleſia baptizare. Et ſic ꝑ hoc patetdiſtinctio p̄dicta: ꝙ etiam neceſſe eſt ꝙ dormientes hēant ꝯſenſum in habitu ad hoc ꝙ recipiant grām ꝑ ſacramētū. Ad aliud rn̄dꝫInnocꝭ in eadē decretali ⁊ oſtēdit quare nonpoteſt dimitti originale ipſi adulto eodē mōquo dimittit̉ paruulo. ⁊ ponit duplicē rōnemad hoc dicēs. Dn̄s qui totum hoīem ſaluumfecit in ſabbato opus imꝑfectū nō nouit. ⁊ iōpeccata non ꝓ parte ſꝫ ꝓ toto dimittit. Cū gͦī adulto ſit peccatū originale ⁊ actuale: ꝯſtatꝙ unū non dimittit̉ ſiune altero. ſꝫ actuale ꝯtrahit̉ cū ꝯſenſu. gͦ non dꝫ ei dimitti ſine ꝯſenſuadminꝰ in habitu. Sꝫ ſine hoc nō pōt dimitti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten