Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

libero. ar. Si ex caritate mouet̉ multotiēsarbitriū ad cogitandū bonum. ergo cogitarebonum debet ei reputari ad meritū. Similr̄obr̄ de hoc dicit tertiū .ſ. actio boni reputat̉ in meritū. Ex quo videt̉ actiōe exteriori non mereamur. Sꝫ ꝯtra. Actio boni exterior p̄cedit ex libero arbitrio caritate. Sꝫ ī tali eſt mereri. ī tertio qd̓ eſt actio boni ēmereri. ita falſum dic̄. So. dd̓ cum grāſit ꝑfectio potētie que eſt in libero. ar. ẜm actꝰipſiꝰ liberi ar. erit aſſignare drīas grē. Ad li.autē arbitriū pͥº ꝑtinet cogitare. ꝯn̄ter vellepoſtmodū exeꝗ ſeu oꝑari. Secūdū Bern̄.aſſignat triplice driaꝫ grē. Prima ē īmiſſiua bone cogitationis. īmutatiua male uolūtatꝭ. miniſtratiua facultatꝭ ad exequēdūſeu ad oꝑādū bonū. Un̄ dic̄ Ber. in li. de grā li. ar. Tria hec grā oꝑat̉: ſeu deꝰ oꝑat̉ pergr̄am in nobis .ſ. cogitare bonū. velle bonum.exeꝗ bonū ul̓ ꝑfice̓. Ad illud qd̓ pͥmo obr̄ īꝯtrariū ſuꝑfluit diuiſio gr̄e tres drīas.cum ſufficiēter ſit diuiſa duas drias. dd̓. qreducibilis eſt ad illā eſt duas drīas. Gra.ij. p̄ueniēs excitatiua dr̄ ad cogitādū bonuꝫ ita pͥma grā īmiſſiua bone cogitationisp̄hēdit̉ ſb̓ grā preueniēte. alie vero due drīe.īmutatiua male volūtatꝭ mīſtratiua facultatis: iſte ꝯp̄hendūt̉ ſb̓ grā ſb̓ſequēte: ꝗa grāſb̓ſequēs dr̄ ad duplice̓ actū .ſ. ad actū interiorē ē velle .ſ. in affectū: ad actū exterioreꝫin effectū. Ad 2ᵐ dd̓ grā dr̄ iuuare libe arbitriū. ꝗa ī poſſibile ē libeꝝ ar. eleuet̉ īdebitū velle .ſ. in velle bonū meritoriū perptātē ſuā: niſi adiuuet̉ a grā. ẜᵐ dr̄ graliaadiuuās. Silr̄ grā adiuuat̉ libeꝝ ar. ꝗa grānon oꝑaret̉ niſi eēt ꝯſenſus vl̓ aſſenſus liberiar. dr̄ libeꝝ ar. adiuuare grām: ꝯſētitipſi grē. ẜm dr̄ ſentꝭ. di. 26. Congruēterdr̄ bona volūtas iuuat grām: qua p̄uenit̉: ꝯſentit̉ ad effectū bonū. Ad alid̓ dd̓.cogitatio boni eſt duplex. Uno moͣ dr̄ cogitatio boni pͥª excitatio li. ar. ad cogitādū bonūſeu ꝯſequat̉ effectꝰ ſeu no. Alio dr̄ cogitatio boni actꝰ ille ꝯſeꝗt̉ excitationē: ratioexcitatiua ꝯſiderat bonū. Un̄ cogitare pͥmomodo ē actꝰ excitandi ad velle bonū. Cogitar eſt cogitare bonū. ẜm pͥmū modū nihilfacimꝰ ī cogitatōe boni. enī cogitatio boniexcitet volūtatē ad bonū: hoc a nobis ē ſꝫ agra. Et ẜᵐ loꝗt̉ Ber̄. vult dice̓ ip̄a grāē pͥmū excitās li. ar. ſeu li. ar. moueat̉ ſeu nonad cogitandū de bono. hec eſt illa pulſatiode qua dr̄ apocꝭ. 3. Ego ſto ad hoſtiū pulſo. ita quātū ad illū modū nihil facit volātasquantū tn̄ ad modū oꝑat̉ aliꝗd voluntasſeu li. ar. exēplū ē. Sic̄ enī in excitatiōe quāexcitat̉ oculꝰ lumē ad vidēdū nihil fac̄ oculus. ſꝫ fac̄ in ip̄o aſpectu quo videt mediantelumine. Silr̄ in excitatione illa nihil facimꝰ: tn̄in ꝯſideratōe aliꝗd facimꝰ .ſ. in motu rōis adcogitandū bonū. vn̄ pn̄tans imaginem boniē grā. ſine nobis. ſꝫ 2ᵐ nobiſcū ē fac̄ meritū. Ad aliud dd̓ eſt ꝯtra illud qd̓ dic̄ pͥmū non reputat̉ in meritu. dd̓. ſicut victoria tota pugne attribuit̉ regi: non militibus: lꝫ ipſos exerceat̉. hoc eſt ꝗa ipſe rex ēimperas bellū. penes ip̄ꝫ dr̄ reſidere uictoria. Secūdario tn̄ tribuēda ē militibꝰ. Similr̄dd̓ volūtas ē imꝑans actui ſuo: qui ē velleImꝑat etiā alijs actibꝰ .ſ. cogitationi de bono executioni. ꝗa ſi volo cogitabo bonū. Sivolo cogitabo. ſilr̄ ſi volo faciā faciābonū. vnde iſti actus ſb̓iecti ſunt ipſi volūtati: ꝗa eſt imꝑans eis. ideo pͥncipalr̄ merituꝫreſidere dr̄ penes ipſam voluntate. eſt tn̄ alioꝝ actuū ſecūdario. Cum dic̄ Ber. ſolummediū .ſ. uolūtas boni reputat̉ ad meritū:pͥmū neqꝫ tertiū. loꝗt̉ ẜᵐ pͥncipalitatē. vn̄excludit nullo reputāt̉ ad meritū. ſꝫ ẜmpͥncipalitatē. qͣſi dicat alia ſine uolūtateſunt meritoria. ſꝫ uolūtas ſine ipſis bn̄ ē meritoria. vn̄ nec libeꝝ ar. ad cogitādū nec actꝰ exterior ſemꝑ reputāt̉ ad meritū: ſꝫ uolūtas ſēꝑUn̄ dic̄ plerūqꝫ extorquet ipſam actionemtimor inutilis: aut ſimulatio damnabilis.Ad aliud qd̓ obr̄ de intētione ualet admeritū ꝗa ē in rōne ſeu cogitatiōe: circa quānon reſidet meritū. dd̓ intētio dr̄ duplr̄:intentio dr̄ reſpectu finis. ſꝫ tendere in fineē duplr̄. vel ꝯſideratōem ipſiꝰ finis. uel permotū inclinationē in finē. Primū ē rōnis.2ᵐ uoluntatis. vn̄ eſt quaſi doctor. uol taseſt quaſi executor rōnis. Per rationem finemꝯſidero tm̄: ſeu inclinor: ſeu noͣ. Per uolūtateaūt inclinor tendo in omnibꝰ oꝑibꝰ meis inip̄m fine. ualet ad meritū īſtā tendentiaī finē uel intētio. de hac loꝗt̉ Ber̄. Obiectioaūt ꝓcedit de pͥma que ſolū ē ꝯſiderationeꝫfinis: circa quam non eſt meritū.Conſequenter queritur de drīa grē quantū ad ſtatꝰ an̄ peccaturpoſt peccatū. an̄ incarnationē. pꝰ incarnatōeꝫī ſtatu ꝑuuli adulti. Querit̉ utꝝ ſit eiꝰdē