facit uoluntatē bonā. cooꝑanſ inquantū cumli. ar. efficit bonū opꝰ. Itē alio modo dr̄ grāoperans ⁊ cooꝑans ẜm ꝙ ꝑ utrāqꝫ operamurSꝫ oꝑari eſt duplr̄ .ſ. in faciendo bonū vel inreſiſtendo malo. Dicit̉ gͦ gr̄a operans qua operamur bonū. cooꝑans dr̄ qͥ reſiſtimꝰ malo ſeurēptationi male. Ad vtrūqꝫ enim requiriturgra: quia vtrūqꝫ bonum eſt ſupra ptātē rōiseleuatū. Nam bonū ad quod tendimꝰ ſuꝑ noseſt: nec ad il ud ex nobis ꝑuenire poſſumꝰ. tēptans etiam ẜᵐ ptātē ſupra nos ē. Iob. 41. Nōeſt ptās ſuꝑ terrā q̄ ꝯparet̉ ei. Oꝑans gͦ grā ēad oꝑandum bonū. cooꝑans ad reſiſtēdū malo. Notandū igit̉ ē ꝙ vna iſtaꝝ diuiſionū eadē ē cum alia ẜm re. ſꝫ differūt ẜᵐ noīs rōnē.nam eadē ē grā oꝑans ⁊ p̄ueniēs: ſꝫ differenetr̄: ꝗa vtraqꝫ ꝯparat̉ reſpectu liberī arbitriiut ca mouēs ip̄m. ſꝫ p̄uenies dr̄ inquātū ſemꝑp̄ſto ē vt cā bone volūtatꝭ ⁊ ſi in effectū noncauſet. Oꝑans ꝟ̓o efficit bonā volūtatē. vn̄ d̓grā p̄uenies ⁊ oꝑans dicūt̉ cauſa bone volūtatis. ſꝫ p̄ueniēs dicit cāꝫ ẜᵐ habitū. oꝑans dic̄cām ẜm actum. Silr̄ eadē ē grā ſb̓ſequēs ⁊ cooperans. ſꝫ ſb̓ſequēs dr̄ reſpectu p̄ueniētis q̄facit volūtatē bonā: eo ꝙ adiuuet volūtateꝫiam exn̄tē bonam ad faciēdū bonum. Cooꝑāsꝟo dr̄ reſpectu liberi arbitrii inquātū ex grā⁊ libero ar. opꝰ bonū ꝓcedit. Ad pͥmā rōnēin ꝯtrariū dd̓. ꝙ in paruulis non eſt grā ẜmhas intētiones oꝑans ⁊ cooꝑans ẜm actū: ſꝫ īhabitu: ꝗa illa eadē grā que modo eſt ī ꝑuuloerit in ip̄o oꝑans ⁊ cooꝑans: qn̄ oꝑabit̉ ⁊ habebit vſum ſui li. ar. Iſte enī drīe dicūt̉ ꝑ cōparationē ad oꝑari. Un̄ cū in paruulis nō ſitperatio nec ptās oꝑandi in actu: ſꝫ ſolū in habitu: ꝗa non hn̄t vſum arbitrii: pꝫ ꝙ non ponet̉ iſte intētiones in paruulis ī actu ſꝫ ī hītu.Ad aliud dd̓. ꝙ libeꝝ ar. ẜm duplicē rōneꝫparat̉ ad grām .ſ. in rōne recipientꝭ: ⁊ ī rōneoꝑantꝭ. ⁊ tn̄ vtrūqꝫ ē volūtatꝭ ſeu li. ar .ſ. recipere grām ⁊ cū grā oꝑari. Dicēdū gͦ ꝙ ẜm ꝙꝯparat̉ ad ipſam in rōne recipiētꝭ. ẜm hoc dr̄gra oꝑans: nec ip̄ꝫ arbitriū dr̄ cooꝑans ipſi ẜꝫhanc rōnę. ꝗa ꝯꝑat̉ ei in rōne recipiētꝭ. Scd̓maūt ꝙ ip̄m libeꝝ arbitriū agit ꝑ grām: ẜm hͦꝯꝑat̉ ad grām in rōne cooꝑantꝭ. ⁊ ẜm hoc dr̄gra cooꝑans. ꝗa ſimul libeꝝ arbitriū oꝑaturcū gra. Ꝙ tn̄ obicit ꝙ grā nunꝙͣ relinquitſuum effectū ſeu bonam voluntate ī arbitrioſeu ꝯſenſu liberi ar. ⁊ ita cooꝑat̉ ipſi grē cōſentiendo. dd̓. ꝙ veꝝ ē: tn̄ ẜᵐ rōne iſtam nondr̄ gra cooꝑans ſꝫ oꝑans ꝗa in receptiōe grēhoc ē qn̄ efficit uolūtatē bonā: pͥor ē actio greDeinde ꝯſenſus ipſiꝰ arbitrii ſeu cooꝑatio inꝯſentiēdo. ⁊ ideo grā dr̄ hic oꝑanſ. ſꝫ li. ar. dr̄cū grā oꝑari: qn̄ oꝑat̉ bonū ꝑ grām. Quia gͦopꝰ elicit̉ a potētia arbitrii ipſa grā iuuanteip̄m li. ar. dr̄ oꝑans. ipſa ꝟo grā cooꝑās velutadmīculās oꝑanti. Per hoc pꝫ rn̄ſio ad rōesſumptas iuxta auctoritatē bt̄i Ber. Ad prima qua oſtēdit̉ ꝙ cooꝑans n̄ ſit drīa grē: quiaeadē eſt volūtas ꝯiūcta actui ⁊cͣ. dd̓. ꝙ veꝝ ēꝙ ẜm eēntiam oīo eadeꝫ ē grā oꝑans ⁊ cooperans: ſꝫ differūt ẜᵐ effectꝰ. ⁊ quātū ad hoc diſtinguit̉ cooꝑans ꝯtra operantē. ꝗa aliꝰ ē effectus gr̄e: cū facit nos velle bonū. aliꝰ cū facitnos exeꝗ bonū. ⁊ quātū ad pͥmū effectum dr̄grā oꝑans. quantū ad 2ᵐ gr̄a cooperāſ: ſic̄ ea d̓eſt volūtas ꝯiūcta actui exteriori ⁊ n̄ ꝯiunctaactui interiori. ſꝫ tn̄ differt ẜm effectum ſolumAd aliud dd̓. ꝙ nō ē ponere gr̄ām oꝑante⁊ cooꝑantē eē alia ⁊ alia: ſꝫ ad aliū ⁊ ad aliuꝫeffectu. ⁊ ideo nō ſuꝑfluit grā cooperās: quianō ſuꝑfluit eiꝰ effectꝰ: ꝗ ē remoue̓ grauedinē īnobis impediēte ad oꝑandū bonū. de qua. 9º.ſap. Corpꝰ qd̓ corrupit̉ aggͣuat animā. Adrōnes ꝗbꝰ oſtēdit̉ ꝙ n̄ ē pone̓ grām cooꝑantēquantū ad ſecūda dr̄iam que aſſignat̉ intergrām oꝑantē ⁊ cooperātē. Dicēdū ad pͥmamꝙ non eſt pone̓ aliā ⁊ aliā grām ꝑ eēntiaꝫ adfaciendū bonū ⁊ reſiſtēdū malo ſeu tēptatōimale. tn̄ differt ẜᵐ effect j. quia alid̓ efficit cūfacit nos oꝑari bonū: ⁊ cā facit nos reſiſte̓ tēptationi. poſſumꝰ enim habere vnū ſine alio⁊ quātū ad oꝑari bonū dat̉ grā oꝑās. gratiaꝟo cooperās dat̉ ad reſiſtendū tēptationi.Ꝙ ꝟo obicit ꝙ ꝑ grām ꝑ quam oꝑamur bonūpoſſumꝰ reſiſtere tēptationi. dd̓ ꝙ veꝝ ē ꝙipſam poſſumꝰ reſiſtere tēptationi: ſꝫ nō facilr̄Per grām aūt cooperāte reſiſtimꝰ facilr̄. grāgͦ vt cooperās reſpicit facultatē reſiſtēdi malo. ⁊ ideo neceſſaria: ꝗa effectus neceſſariꝰ.Ad aliud dd̓. ꝙ veꝝ ē ꝙ ꝑ grām poſſumꝰ reſiſtere tēptationi ſeu malo: ſꝫ non facilr̄. ⁊ hoc ēꝗa habemꝰ in nobis fomitē impediētē ad hoc⁊ ideo neceſſaria ē ad facilr̄ reſiſtendum. hecaūt dr̄ grā cooꝑans. vn̄ grā operās ad bonūoperādū. grā cooperās ad facilr̄ operādū: ꝗafaciliter operamur bonū cū faciliter reſiſtimꝰei qd̓ impedit nos ad operādū qd̓ volumꝰ pergram oꝑari. Ad aliud ꝯcedēdū ē ꝙ ẜᵐ hācrōnē nō fuit grā in xp̄o: ⁊ ꝙ grā in nobis ſitad tot: hoc venit ex defectu ſb̓i. vbi enim grāinuenit ꝑfectū ſb̓m: ſicut fuit xp̄s: ibi non eſt