apoſtolꝰ ad ro. 9. Non ē volentꝭ neqꝫ currētꝭ ⁊cͣper hoc volēs dice̓ ꝙ non eſt in poteſtate noſtra velle bonū. ⁊ hoc tangit cum dicit. Noneſt volentꝭ. nec oꝑari bonū. ⁊ hoc tangit cumdicit. Neqꝫ currentꝭ. Ideo ncc̄ia eſt grā que p̄paret hominē vt velit: ⁊ adiuuet ne fruſtravelit. ſꝫ ut exequat̉ volitū. Si gͦ differt ⁊ operari ⁊ eſſe: manifeſtū eſt ꝙ differt grā oꝑans⁊ cooperans. Eſt igit̉ gra diuiſibilis ꝑ drias.Itē dicit aug. in ench̓. Ꝙ eſt grā p̄ueniensde qua dr̄. Miẜi cordia eiꝰ p̄ueniet me. ⁊ ſb̓ſequens. de qua dr̄ in pͦs. Et mīa eiꝰ ſb̓ſequeturme. Et dicit ꝙ grā p̄uenit aīam ut velit. ſb̓ſequit̉ aīam ne fruſtra velit. Dr̄ie igit̉ grē ſuntꝑueniens ⁊ ſb̓ſequēs. gͦ eſt diuiſibilis ꝑ dr̄iasItem in 2º ſentꝭ. di. 26. diſtīguit magiſtergrāꝫ in p̄uenienteꝫ. ⁊ adiuuantē: ⁊ ſb̓ſequētē.gͦ eſt diuiſibilis ꝑ dr̄ias. Itē Ber. de gr̄a ⁊li. ar. Bonū cogitare velle perficere: hec triaoperat̉ grā in nobis: ſꝫ differēter. Immittēdoenim bonā cogitationē nos p̄uenit: īmutādomalā volūtate ſibi ꝑ ꝯſenſum iungit. mīſtrādo ꝯſenſui facultatē foris ꝑ aꝑtū opus īteriꝰopifex īnoteſcit. Primum facit ſine nobis. 2ªfacit nobiſcū. 3ᵐ ꝑ nos fac̄. Eſt gͦ grā īmittēsbonā volūtatē vel cogitatione. ⁊ ē grā īmutans malam voluntatē. ⁊ eſt grā miniſtransꝯſenſui facultatē .ſ. operandi. Igit̉ ē grā diuiſibilis ꝑ dr̄ias. Itē dr̄ia actuū ponit dr̄iaꝫhabituū. Si gͦ differētes actus eliciūt̉ a grā: ⁊actus differentes ponūt differentes habitꝰ. gͦerunt differentes habitꝰ grē ꝑ quos grā diſtīgͣuit̉ ſicut ꝟtus ꝑ differētes habitꝰ diſtinguit̉ꝗa differētes actꝰ eliciūt̉ a ꝟtute. Grā igit̉ ē diuiſibilis ꝑ dr̄ias ſicut ꝟtꝰ. Itē. i. Cor̄. 12º. Diuiſiones gr̄aꝝ ſunt: idem aūt ſpūs. Exp̄ſſe gͦrelīꝗt̉ ꝙ grā diuidit̉. So. dd̓. ꝙ rei duplexe diuiſio. vna ē ꝑ dr̄ias rei eēntiales. alia perdr̄ias accidētales. Diuiſio ꝑ dr̄ias eēntialesilla ſemꝑ ponit formā aliquā differēteꝫ. Dīſioaūt ꝑ drias accidentales non ponit dr̄iam informa ſꝫ ſolū in effectibꝰ: qui relīquūt̉ ex formaDicendū gͦ ꝙ grā non eſt diuiſibiliſ per dr̄iaſeēntiales: ꝗa ip̄a eſt vna forma indiuiſibilis:nec multiplicat̉ ꝑ formas differētes inquātuꝫgrā ē: tn̄ hꝫ diuerſos effectꝰ quos derelinquitin anima. p̄parat enim volūtatē ad bonū: vtip̄m uelit. Itē addit facultatē ut poſſit illudoꝑari: ne fruſtra uelit. ⁊ ẜᵐ hoc diuerſa efficit⁊ ſic de alijs eiꝰ effectibꝰ. ⁊ iuxta hanc diuerſitate effectuuꝫ ſumit̉ diuiſio grē ꝑ dr̄ias: q̄ ſūtp̄ueniēs. ſb̓ſeques. operans. ⁊ cooperans. ⁊ ſicde alijs differētiis grē. Omnes enī aſſignātiuxta differētes effectꝰ: quos efficit ip̄a grā īanima. Eſt igit̉ dr̄ia ī gr̄a ꝑ differētes effectꝰſeu ſtatꝰ. ⁊ non ꝑ differētes formas. Et ẜm hͦdd̓. ꝙ ē diuiſibilis ꝑ dr̄ias accidētales ⁊ nonꝑ drias eēntiales: que diuerſificāt eēntiaꝫ ſeuformā. Uirtꝰ aūt diuiſibilis eſt vtroqꝫ modo.ſ. ꝑ dr̄ias eēntiales ⁊ ꝑ dr̄ias accidentales.Eſt enim ꝟtꝰ diuiſibilis ꝑ differentes formas.que ſunt ſpes fides ⁊ caritas. ⁊ eſt diuiſibilisẜᵐ differentes effectꝰ: qui ſunt credere ſparediligere ⁊cͣ. Fides enim eſt quedā forma ul̓ habitꝰ in anima differens ab habitu uel forma q̄eſt caritas. Silr̄ effectꝰ differt ab effectū: ſꝫ granon: niſi 2º modo. ⁊ hoc eſt quia illud qd̓ ꝑfic̄grā pͥmo ⁊ ꝑ ſe eſt indiuiſibile .ſ. ſb̓a anime ⁊potentia que eſt li. ar. Et ideo grā ꝑ eēntiameſt indiuiſibilis. Ad auctoritates gͦ quibusoſtēdit̉ ꝙ multe ſunt dr̄ie gr̄e dicendū. ꝙ oēſille drie ſunt ipſiꝰ grē quantū ad drn̄tes effectuſ ſuos: ⁊ non quantū ad eſſentiā uel formaAd aliud qd̓ obicit̉ ꝙ drīa actuū ponit differētiā habituū. dd̓. ꝙ duplex eſt actꝰ. Quidāeſt actꝰ quo agens agit. ⁊ eſt quidam actꝰ quēagens efficit. Primus igitur actus ſi differatponit ncc̄io driam in agente ẜm uirtutem: ⁊ẜm habitꝰ. Un̄ ad diuerſitatē talis actꝰ ſeneceſſario drīa habituū. ſꝫ diuerſitas actꝰ queagens efficit nō ponit diuerſitatē in habitibꝰnec in potentia: nec ī ꝟtute ex parte agentis.Exemplū pꝫ in igne. actꝰ enim quo agit igniseſt calefacere ſeu calor. Iſte aut actꝰ indiuiſuseſt ⁊ unꝰ in ſe. Actꝰ ꝟo quē efficit ignis ꝑ iſtuꝫactū multiplex eſt. ꝗa calor efficit deſiccatōeꝫ⁊ indurationē ⁊ liquefactionē ẜm diuerſitatēmaterie recipiētis. Iſte gͦ drīe actuuꝫ in igneſunt ex parte actuſ quem efficit: non quo agitīmo ille unꝰ eſt: ⁊ illo uno efficit illos differetes actꝰ. Naꝫ applicatio caloris ad lutū facitinduratione. applicatio caloris ad cerā facitliquefactionē ⁊cͣ. Et iſti actꝰ non ponūt diuerſitatē in igne quantū ad ꝟtutē ignis: nec ī pͥactu ipſiꝰ ignis: qui ē actꝰ eēntialis. Sꝫ magͣdifferentia eſt ẜᵐ illos accidētalis. ꝗa magis ē exꝑte materie. Sic gͦ cū diuerſitaſ actuū ī grā ſitex ꝑte actuū quoſ efficit grā: non ex parte eiuſqui efficit̉: īmo unꝰ eſt actꝰ quo efficit: patet ꝙhec diuerſitas actuum non ponit diuerſitatehabituū ſꝫ grāꝝ ſpūaliū. In ꝟtutibꝰ autem eſtdiuerſitas actuū utroqꝫ modo. ꝗa ſunt ibi diuerſi actꝰ quibus efficiūt ſeu agunt: ⁊ quos eſficiunt: ꝗa actꝰ quo fides agit alius eſt ab actu