ſentꝭ. 2º modo ꝯmuniter. Quicꝗd eniꝫ gratisdat̉ hoc ē ſine meritis: grā pōt dici: ī qͣ ſigneaccipit̉. i. cor. 12. Diuiſiones grāꝝ ſunt: vnusaūt ſpūs. Tertio modo ꝓprie dr̄. Coīs eniꝫ ronoīationis grē eſt eo ꝙ gratis data. ſꝫ ꝓpͥe eoꝙ nos gratos facit. in hoc ſenſu ſumit̉ .i. eph̓In laudē gl̓ie gr̄e eiꝰ: ī qua gratificauit nos īdilecto filio ſuo. Glo. Nos fecit gratos. Scd̓ꝫqͦ ꝯmunē acceptionē rō huiꝰ noīs grā ē donūa deo ſine meritꝭ datū: ſeu illud ſit ꝯcreatū vtimago dei in nobis. ſeu ſuꝑadditum vt ſcīa:ſeu faciēs gratū vt pͥmū donū ſalutifeꝝ indiſtinctū. de quo facta eſt queſtio: ſeu pͥma ꝟtꝰin qua donū grē manifeſtat̉ vt fides. vn̄ adhebr̄. vltimo. Optimū eſt grā ſtabilire cor. ⁊cͣSlo. Ut hēatis fidem ꝑfectā credētes omniamunda eē mundis. ſeu pͥmꝰ gr̄e effectꝰ pꝰ lapſūin nobis .ſ. remiſſio peccatoꝝ. vn̄. i. ro. Gratiauobis ⁊ pax. Glo. Gra .i. remiſſio peccatoꝝ ſeugrā p̄rogatiua quedā in ordinibꝰ vn̄. i. Thi..i. Crā ⁊ mīa. Glo. Grā hic accipit̉ qd̓ in alijsepiſtolis dr̄ remiſſio peccatoꝝ. Gra ꝟo quamhic addit epīs optat̉ .ſ. donatio ſpūs ſancti:qua miniſtri dei armant̉: ſeu gr̄e ſignū. vt ꝓphetia ⁊ oꝑatio miracl̓oꝝ. de ꝗbꝰ .i. cor̄. 12. Diuiſiōes graꝝ ſunt ⁊cͣ. ſeu illud qd̓ ſeꝗt̉ ad grāꝫvt vita eterna. Ro. xi. ⁊ Io. i. Accipimꝰ gr̄amꝑgrā. grāꝫ gl̓ificatōis ꝓ grā iuſtificatōis. EtTach̓ 4º. Adequabit gr̄ām grē eius. Scd̓m gͦꝯmune noīs gr̄e acceptionē ſeptē modis dr̄donū creatū. donū ſuꝑadditū. donū gratumfaciens. pͥma ꝟtꝰ in qua donū gr̄e manifeſtat̉pͥmꝰ effectꝰ gr̄e. gr̄e ꝑrogatiua. grē ſignū. donūꝯſequēs ad gr̄am. Scd̓m ꝓpͥaꝫ ⁊ p̄cipuā rōnēgra eſt donū a deo ſie meritis datū: gratumfaciēs hn̄tē. Ex quo pꝫ ꝗd ſit grā ẜᵐ nomē.Conſequenter queritur ꝗd ſit grā ẜm diffinitione. ⁊ dant̉ multēdiffinitioneſ gr̄e. Scd̓ꝫ anſel. grā ē cordis delectatio. ẜm alios gratia eſt ſanitas mentiumItē eph̓. i. In quo credētes ſignati eſtis inſpū ꝓmiſſionis. Glo. Imagine dei reformata īnobis. Ex quo ſumit̉ ꝙ grā ē ſignaculū imaginis. Itē in glo. epl̓aꝝ. Grā ē iuſtificatio ſeuremiſſio peccatoꝝ. Itē in pͦs. Ut exhilaretfacie ī oleo. Glo. Grā ē ꝗdam nitor anime adꝯciliandū ſanctū amore. Itē grā ē manifeſtatio ſpūs ſancti .i. cor̄. 12. Diuiſiones grārumſunt ⁊cͣ. vnicuiqꝫ dat̉ manifeſtatio ⁊cͣ. Et hecvltima diffinitio eſt gr̄e gratis date: nō grēgratu facientꝭ. relique ꝟo ſunt gr̄e gratū facientis. Sꝫ quia non ponunt in genꝰ ſꝫ in cām:ideo non ſunt ꝓpͥe diffinitiones. Prima eniꝫnaturaliter eſt aſſignata. Gratia eſt cordisdelectatio: nec ꝯuertit̉. 2ª formaliter. Grā eſtſanitas ⁊cͣ. Tertia filr̄. grā eſt ſignaculum. 4effectiue. Gra eſt iuſtificatio. 5ª metaphoriceaſſignat̉. Grā ē ꝗdaꝫ motor ul̓ ꝗdā nitor ⁊cͣ. ⁊effectiue ẜm ꝙ gr̄a facit hominē gratū vl̓ acceptū ẜᵐ ꝙ dr̄ Daniel̓ .i. Dedit dn̄s grām Danieli in ꝯſpectu pͥncipis eunuchoꝝ. Bonunt̉aūt due tales a magris. Grā eſt gratis datagratū faciēs hn̄tē: ⁊ gratū reddēs opꝰ ꝓpterbtītudinē. Alia eſt hec. Grā eſt habitꝰ mentisvl̓r totiꝰ vite ordinatiuus. Prima magis indicat ꝗd ſit grā ẜm nomē: ꝙͣ quid ſit ẜm ron2ª indicat quid ſit ẜm rōne: que ſic ꝓbat̉. Nōeſt ſb̓a. ⁊ ſic de alijs generibꝰ. gͦ eſt qualitas.Qualitatis ꝟo multe ſunt ſpēs. non eſt formavel circa aliquid ꝯſtans figura. nec eſt naͣlispotentia vel impotentia. ⁊ ſic de alijs ab habitu. gͦ eſt hītus vel diſpoſitio. ⁊ non fiat viade drīa inter hītum ⁊ diſpoſitionē. Eſt gͦ habitꝰ: non corporis. gͦ aīe. non aīe niſi rōnalis. ⁊gͦ mentis hītꝰ. non hītꝰ ſpeculatiuus vt ſcīa.gͦhītꝰ vite ordinatiuus. ſꝫ hoc duplr̄. in locoparticulari vel vbiqꝫ. In loco particulari vtvirtutes pollitice. alijs enim ⁊ alijs legibꝰ ⁊moribꝰ viuit̉ ī diuerſis regnis. Ad iſtaꝝ ergodifferētiā dr̄ vlr̄ ordinatiuus. Sꝫ ꝗa oīa iſtaꝯueniūt caritati ⁊ cuilꝫ ꝟtuti formate: inquirenda eſt drīa ordinationis: quā efficit virtꝰquelibꝫ ⁊ gr̄a. ⁊ ꝯſtat ꝙ quelibꝫ ꝟtꝰ vnū ſolūactū ordinat pͥmo ⁊ ꝑ ſe. grā aūt omnes. Igigrā eſt hītꝰ vlr̄ ordinatiuus vite totiꝰ. qd̓ nōꝟtꝰ aliqua formata. gͦ relinꝗt̉ ꝙ grā ē habitusmentis vl̓r vite totiꝰ ordinatiuus.Onſequēter quejrit̉ de dr̄iis gr̄e an grā ſit diuiſibiliaꝑ dr̄ias. ⁊ querit̉ ī gnali. Primo an grā ſitdiuiſibil̓ ꝑ dr̄ias ẜᵐ aliquē modū. 2º ſuppoſito ꝙ ſic: q̄rit̉ ſpālr̄ de dīſiōe ipſiꝰ ī ſuas dr̄iasic. Sicut dictūēAd Primum gra perficit ſbrnaīe. ꝟtꝰ aut ꝑficit potentias ſeu vires. Cū igit̉ip̄a ſb̓a aīe ſit indiuiſibilis pꝫ ꝙ grā que ē eiꝰꝑfectio debet eē indiuiſibilis. Ad oppoſitūhēt̉. qm̄ aug: aſſignat drīas grē dicēs. Ꝙ eſtgrā operās ⁊ cooperās. Gra operās eſt que p̄parat hoīs volūtatem ut uelit bonū. Gra cōoperās que adiuuat ne fruſtra uelit. ⁊ ſumitiſtas differētiaſ gratie iuxta illud quod dicit