maīeſtatē. Sic gͦ radiꝰ ſb̓alr̄ eſt ī lumine. ⁊ perhͦ eſt lumen cauſa ſb̓alis ipſiꝰ radii. Itē lumēeſt cauſa effectiua radii ⁊ efficit radium. ſilr̄eſt ꝟtus in grā ſb̓aliter. ⁊ eſt grā cā effectiuaſbalis īpſiꝰ ꝟtutꝭ. vnde dic̄ Ber. Ꝙ ꝟtutes ſūtordinātes ꝑ grām affectiones. ⁊ ꝓpter hoc ſic̄dicęremꝰ ꝙ radii ſunt luminis directiōes: itadebemꝰ dice̓ ꝙ ꝟtutes ſunt ordinationes grēScd̓m hoc gͦ cū dr̄. radiꝰ ē lumen. non eſt p̄dicatio ꝑ eſſentiā: ſꝫ ꝑ cām. ſilr̄ hic. grā eſt virtꝰvel e9. Sed ſunt idem ſb̓alr̄ ⁊ nō formaliterſicut ferꝝ ⁊ cultellꝰ ſb̓alr̄ idem ſunt ſꝫ nō formaliter. ⁊ ſic grā non eſt virtus oīo ẜᵐ eſſe ⁊ronē: ſꝫ ẜm ſb̓am. Ad obiectū dd̓. ꝙ diffinitio illa dr̄ aliter ⁊ alr̄ de uirtute ⁊ grā. ꝗa ꝙdr̄ in illa diffinitione bona qualitas mentis.dd̓ ꝙ mens accipit̉ duplr̄ .ſ. ꝓ ſb̓a: vel ꝓ ipſavi vel potētia cognoſcendi ⁊ diligendi. Accipiendo mentē ꝓut eſt ſb̓a aīe: ſic grā eſt bona qualitas mentꝭ. ꝗa ſicut dictū eſt: grā reſpicit ſb̓am vel eſſentiā aīe. Prout aūt mens ſumit̉ ꝓ ui vel potentia: ſic ꝟtus dr̄ bona qͣlitasment. ꝗa ꝟtꝰ reſpicit aīam quātū ad ſuas potentias. Silr̄ recte viuere dr̄ duplr̄: vel ꝙͣtuꝫad bn̄ eſſe: vel quantū ad bn̄ operari. ꝑ ꝟtuterecte viuimꝰ quātū ad bn̄ oꝑari ꝓpter deū. ꝑgrām recte uiuimꝰ quātū ad bn̄ eē in deū. ⁊ hͦmo recte viuere ē in pueris: qui neſciūt oꝑariUtroqꝫ aūt modo viuūt adulti: quātū ad bn̄eē in deū ꝑ grām: ⁊ quātū ad bn̄ oꝑari ꝓpterdeū. ⁊ hoc ꝑ ꝟtute. ⁊ de iſto viue qd̓ ē quātūad bn̄ oꝑari hr̄ in Deūtꝭ. Qui fecerit h̓ viuetin eis. ⁊ 2. Abachuc. Iuſtus ex fide viuit. Dealio ⁊r̄ in deutꝭ. 30. Ipſe eſt uita tua .ſ. ꝑ grāmAd alid̓ qd̓ obr̄ ꝙ grā eſt donū ꝑ qd̓ uolūtas exit in opus. dd̓. ꝙ ſic̄ uidemꝰ ꝙ lumē eſtſb̓aliter in radio. ꝗa nō ē radius ſine lumine⁊ ideo illud qd̓ eſt radii ꝯueniēter attribuit̉ipſi lumini: ſicut mouere oculū ad videnduꝫ.hoc dicitur proprie de radio: quia directio luminis proprie mouet oculum ad uidendum.⁊ tn̄ hoc dr̄ de lumine. ſimiliter eſt de grā ⁊ꝟtute. ꝗa grā ſb̓aliter eſt in ꝟtute. ꝓpter hocꝙ ē virtutꝭ attribuit̉ grē ⁊ e9. Exituſ gͦ boneuolūtatꝭ in opus eſt a ꝟtute: ſicut a cauſa ꝓxima. a grā ꝟo dr̄ eſſe inquātū grā ē in uirtute.Ad aliud dd̓. ꝙ anima quantū ad ſuā eēn̄tiam eſt imago diuine eēntie ⁊ uirtutꝭ ipſiusQuantū ꝟo ad ſuas potētias uel uires ē īmago trinitatis ꝑſonaꝝ. Et pͥma imago ē ẜm indiſtīctionē. 2ª ẜᵐ diſtīctionē. Imaginis quātūad eēntiam ⁊ indiſtinctionē reformatiua eſtgrā: cū ꝑficiat aīam ẜm diſtinctionē quantuꝫad eſſentiā. Imaginis quantū ad vires: ⁊ ẜmdiſtinctione uiriū reformatiua eſt ꝟtꝰ. 4daliud dd̓. ꝙ potētia que intellr̄ ſb̓ indiſtincon cum dr̄ rōnale: forte non eſt aliud ab ip̄aeſſentia aīe inquantū rōnalis. Sed cū dicit̉potentia ad actū iſtū uel illum: tunc dicit̉ potentia differre ab eēntia. ⁊ uires ſb̓ diſtinction differunt ab eēntia aīe. Prete̓a gratiaꝑficit potentiā inquantū eſt ut ſit grata deo.Uirtꝰ ꝑficit inquantū potētia eſt ad opus utrecte oꝑet̉. Ad aliud dd̓. ꝙ grā uno mō intellr̄ ſicut hn̄s ſitū ⁊ potētiam in aīa ⁊ diſtinctionē ẜm uires. alio mō intellr̄ grā in animaſine poſitione ⁊ ſitu. Cum enim intelligimusgrām in aīa uelut quādā ſil̓itudinē ad dīnāeēntiam: ſic non determinat ſitū in uiribꝰ. Secūdū aūt ꝙ intelligimꝰ grāꝫ in rōabili ⁊ grāꝫin ꝯcupiſcibili ⁊ grām in iraſcibili ꝑficiētemiſtas uires: ſic intellr̄ grā in ꝟtute. Quia gpͥma uis quam ꝑficit grā eſt uis rōnabilis: ⁊in illa eſt fides. ꝓpter hͦ fides eſt pͥma uirtusin qua primo gra manifeſtat̉. ⁊ ꝓpter hoc drpoſita ī fide. Ad aliud dd̓. ꝙ ꝟtꝰ ⁊ grā ſūtidē ſb̓aliter. ⁊ ꝓpter hoc qd̓ eſt uniꝰ attribuit̉alteri ſicut facere dignū uita eterna. Primotn̄ eſt ipſiꝰ grē. attribuit̉ aūt ꝟtuti: ſicut qd̓ eſtradii attribuit̉ lumini. Un̄ Abacꝭ. z. attribuit̉uita fidei. Iuſtꝰ in fide ſua uiuit. ſꝫ non attribuit̉ fidei ꝗa fides. ſꝫ rōne grē in fide. Silr̄ qd̓ꝟtutꝭ eſt attribuit̉ grē. Eph̓. 2. Dei enī donumeſt non ex operibuſ iuſticie. Glo. Grā nō eſt exoꝑibꝰ: ſꝫ oꝑa ex grā. Sil̓r gͦ cū dicit̉. Uirtꝰ fac̄dignū uita eterna. hoc dicit̉ rōne grē. Sꝫ notandū ꝙ in uita eterna eſt p̄miū generale: qd̓dicit̉ denariꝰ. ⁊ quantū ad hoc grā fac̄ dignūuita eterna. Sed ulteriꝰ ſunt ſpāles glorie q̄rn̄dent meritis. ⁊ quantuꝫ ad has ꝟtus facitdignū illo quod eſt in uita eterna rn̄dēs merit is. ⁊ he ſunt ſpāles glorie: de quibꝰ dicit̉ .i.Cor. 15. Alia ē claritas ſolis. alia lune. alia ſtellaꝝ. ⁊ hoc tangit glo. ſuꝑ illū locū.Eclarato quidẜᵐ rem querēdū ē ꝗd ſit grā ẜᵐ rōnēEt querūt̉ duo. Primū ꝗd ſit ẜm nominisrōne. 2ᵐ ꝗd ſit ẜᵐ diffinitionē.Ad primum notandūꝙ grā dicit̉ uel gratis dans. uel gratis datūuel gratum faciēs. Primo modo improprie: ⁊hoc modo dicit̉ deꝰ grā uel dīna noluntas. 2º