ē ī nobis. ⁊ fac̄ nos gratos deo. aut hͦ ꝙ dicogratos deo ponit ī nobis aliā diſpoſitionē abin creata qua ſumꝰ deo grati. aut n̄. Si nō ponit aliā diſpoſitionē in nobis a grā increatagin nobis n̄ differt gratꝰ ⁊ non gratꝰ. ꝗa increata grā ē ī aīa ingrata ꝑ eſſentiā ⁊ pn̄tiaꝫpotētiā. ⁊ ſilr̄ ī aīa gͣta. ẜᵐ ꝙ dr̄ deꝰ eē ubiqꝫn̄tia lr̄ potētialr̄. ⁊ eſſentialr̄. Sꝫ illud ē incōuenies ꝙ n̄ differat gratꝰ ⁊ ingratꝰ. gͦ hͦ ꝙdico gratu deo ponit aliquam diſpoſitione innobis aliā a grā increata: qua diſpoſitōe dicimur grati deo. Sꝫ illa ē nobis gratis data ⁊facīes gratū. gͦ ē grā creata. Itē grā īcreata fac̄ nos eē gratos. Aut gͦ faciēdo nos gͣtosfac̄ nos eē aliꝗd qd̓ nō eramꝰ pͥus. aut faciēdonos operari qd̓ pͥus n̄ oꝑabamur: vt attēdat̉illd̓ gratū nō quo ad eē ſꝫ qͦ ad oꝑari .ſ. ꝗa fac̄noſ oꝑari aliꝗd gͣtuitū qd̓ pͥus nō oꝑabamurSi pone̓t̉ hͦ mō ꝑ cām ad oꝑādū gͣtuite. ẜᵐ hͦin puulis nō eēt grā: nec eēnt grati deo: quiagr̄a n̄ fac̄ eos oꝑari aliꝗd gratuitū. Sꝫ hoc eſtinconueniēs. gͦ illa gtitudo intellr̄ quo ad eē.gͦ fac̄ nos eē gratuite qd̓ pͥꝰ n̄ eram. gͦ ponit̉modꝰ aliꝗs ſeu diſpoſitio ī ip̄o eē qd̓ pͥꝰ n̄ eratgͦ ncc̄e ē pone̓ grām creata ī nobis mediāte qͣaīa diſponat̉ vt ſit grata deo. Itē ſil̓is ē cōꝑatio dei ad aīaꝫ: ꝗ eſt vita ſua: ⁊ aīe ad corpus q̄ ē vita ſua ſic̄ dicit augꝰ. Si gͦ corpꝰ nonvnit̉ aīe niſi accipiat vitā diſponētē ab ipſa.gͦ ſilr̄ aīa non vniet̉ deo: niſi accipiet vitā diſponētē ab ip̄o. Sꝫ hec vitā diſpones ē creata⁊ gratis data ipſi aīe. gͦ ē gr̄a creata. Minorpꝫ. ꝙ corpꝰ non vniat̉ aīe: niſi accipiat vitamdiſponēte. ꝗa ponat̉ ꝙ aīa tene̓t ſuū viue̓ ī ſeita ꝙ non influe̓t aliquā diſpoſitionē ī corpꝰ:nūꝙͣ corpꝰ viuet. gͦ aliqua diſpoſitio vite ē exꝑte corporis ad hͦ ut viuat vita aīe. gͦ ſilr̄ eſtdiſpoſitio vitalis in ip̄a aīa a deo infuſa ⁊ gͣtis data ad hoc vt viuat ab ip̄o. So. dd̓. ꝙē grā creata ⁊ increata in hn̄te grāꝫ. Grā increata ē ſp̄s .ſ. ⁊ dr̄ ſpās ſcūs gr̄a. ẜᵐ ꝙ dr̄ donū. ⁊ dr̄ donū ẜᵐ ꝙ dr̄ amor. ip̄e enī ſpūs ſc̄sẜᵐ ſuā ꝓprietate amor eſt. ⁊ vt amor ꝓcedit apr̄e ⁊ filio. ⁊ iō ꝗa donū ē. iō amor ē: ꝗa nihilē donū niſi rōne amoris. Nā ſi aliꝗd det̉ ex tinorē n̄ ē donū ꝓpͥe īmo redēptio. Silr̄ ſi deiex cupiditate non eſt donū ſꝫ q̄ſtus. ſꝫ donū ꝓpͥe eſt ex amore ⁊ liberalitate ⁊ ſin̄ coactione.un in oī dono pͥmo donat̉ amor. ⁊ ſic ſpūs ſc̄adr̄ grā ꝗa donū. ⁊ dr̄ donū ꝗa amor. ⁊ hͦ eſtillud gl̓ioſū donū de quo Io. 14. Ego rogaboprēꝫ ⁊ aliū ꝑaclitū dabit̉ uobis. Sp̄s .n. ſc̄s eofac̄ nos gratos quo fac̄ nos deīformes. hͦ aūtfac̄ ꝗa amor ē. Un̄ dic̄ Hugo de ſancto vic.Scio aīa mea ꝗa dilectio tua uita tua ē: ⁊ ꝗcꝗd diligis ip̄a ui dilectōis in eiꝰ ſil̓itudinē tn̄ſformaris. Quia gͦ ſp̄s ſcūs amor ē īmo ⁊ ꝟtulpͥma amoris. inde eſt cū dat̉ nobis trāſformatnos ī dīnā ſpem: ut ſit ip̄a aīa aſſil̓ata deo. exalia ꝑte debemꝰ intellige grām creataꝫ velutſil̓itudineꝫ ⁊ diſpoſitiōem ex ꝑte aīe rōnal̓: exqua hēt ꝙ ſit accepta deo: ⁊ aſſil̓ata. ꝗa ibi eſtforma tn̄ſformās. ⁊ h̓ ē gr̄a īcreata. Silr̄ ibi ēforma tn̄ͣſformata q̄ derelīꝗt̉ ī tn̄fformato .ſ. īaīa ex tnͣfformatōe. ⁊ h̓ eſt gr̄a creata. Dicen̄gͦ ꝙ ē ſufficientia agentꝭ. ⁊ eſt ſufficientia recipientꝭ. Quantū aut ē de ſufficientia agentſpūs ſcūs equalr̄ ſe hꝫ ad oīa: ⁊ oīa pōt facereſufficiēter quātū eſt de ſe: nec eſt ncc̄ia ex ꝑteipſiꝰ grā creata. ſꝫ ſolū quātū eſt ex ꝑte recipientis .ſ. aīe rōnalis. ꝗa nͨ pōt ſe here ꝑ īmediationē ad grām increata: niſi diſponat̉ pͥus. ⁊h̓ eſt defectꝰ ipſiꝰ. ⁊ ꝓpter hoc ncc̄ia eſt ei grādiſponens ipſā. Un̄ bn̄ dicit̉ a ꝗbuſdā ꝙ īgra increata ſufficiens eſt ad oīa face̓. nō tn̄ad oīa fieri. ꝗa fieri ſe tenet ex ꝑte recipientꝭſic̄ in coſta ade ẜᵐ aug. erat potentia ex parteagentꝭ face̓ euā. nō tam erat potentia fieri. gan̄ erat diſpoſitio ī coſta unde illud fie̓t. Siliex ꝑte gͣtie increate eſt ſufficientia ad facereaīam gͣtā ſine gra creata. tam īſufficiētia eſtex ꝑte fieri gͣtu. ⁊ hoc eſt inſufficientia ex ꝑteaīe. Ad aliud dd̓ ꝙ veꝝ eſt ꝙ aīa ẜᵐ ſe eſtvita corporis .i. ſine medio. ꝗa aīa ſine mediovnit̉ corpori ⁊ tam ꝑͦ mediu unit̉ corpori. ſinemedio dico ꝗa nō eſt mediū ex ꝑte ſua ad hͦut vniat̉ corpori. cū ipſa ſit forma corporis.forma ſe unit ꝑ ſuā eſſentiā. Per mediū dicoꝗa eſt diſpoſitio ex ꝑte corporis media ad hͦut uniat̉ aīa ipſi. Eſt igit̉ ibi mediū ex ꝑte ſuſcipientꝭ non ex ꝑte informantꝭ. Silr̄ gr̄a creta ſin̄ medio unit̉ aīe. nec reꝗͥrit̉ mediū ex ꝑteinformantꝭ: ſꝫ ex ꝑte recipientꝭ aīe .ſ. reꝗrit̉ perqd̓ uniat̉. ⁊ hec eſt grā creata. Ad alid̓ ſilr̄dd̓. ꝙ ꝟtꝰ dīna ex ꝑte ſui nō ꝓduc̄ effectū cuꝫmedio: ſꝫ ex ꝑte ſuſcipientꝭ. Ad alid̓. cōcedoꝙ quātū eſt ex ꝑte informatꝭ uel aſſimilātꝭ: nihil īterponit̉ ad hͦ ut aīa aſſil̓et̉ ⁊ fiat gratadeo: ſꝫ ſolū ex ꝑte aīe ſuſcipientꝭ ncc̄e eſt ꝙ inter ponat̉ diſpoſitio ut dictuꝫ eſt. Ad aliuddd̓ ꝙ eſt grā increata: que ſimplr̄ eſt nobiliorſpū creato. ⁊ illa eſt ſpūs .ſ. Ex alia ꝑte eſt gracreata. ⁊ illa quo ad quid eſt nobilior ſpū creato ⁊ non ſimplr̄. Inquātū enī ꝯꝑat̉ ad aīam
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten