landato. De hac lande dr̄. i. cor. 4º. Nolite an̄tp̄s iudicare. ⁊ ſeꝗt̉. Tūc erit vnicuiqꝫ lausa deo: ꝗa laus diuina eſt approbatio dei dealiquo bono ente ī hoīe. Inde ē ꝙ laus dīnaponit bonū ī laudato. filr̄ grā dei ponit ī gͣtobonū aliqd̓ que eſt deiformitas uel ſil̓itudo inhoīe: ꝑ quam homo ē deo gratꝰ. Ad aliuddd̓ ꝙ n̄ ē ſil̓e de grā qua homo ē gratꝰ hoīdeo. ꝗa nō ſeꝗt̉. aliꝗs ē gratꝰ hoī. gͦ bonū eſt īillo. ⁊ hoc ē ꝗa gr̄a illa ſeꝗt̉ opīoneꝫ hoīs: ꝗagrā illa ē acceptatio quēdā facta ẜm opīoneꝫ.Opinio aūt hoīs pōt eſſe ꝟa ⁊ falſa. Et ꝓpterhoc ſicut opinio hoīs nō ponit ncc̄io aliquodbonū ẜᵐ re eē ī opinato. ſil̓r nec acceptatio ẜꝫopīonē q̄ dr̄ grā ī hoīe ponet aliqd̓ bonū grī acceptato. Sꝫ grā d̓i ⁊ acceptatio dīna ē ẜªcognitionē ipſiꝰ quē falli n̄ pōt: ſꝫ ſemꝑ ē ꝟa: pꝫꝙ illa grā ncc̄io ponit bonū grē ī acceptato.Conſequenter queritur ſuppoſito ꝙ grā ſit aliꝗd ẜᵐ rē ī habentegrāꝫ: vtꝝ ſit gr̄a res creata ul̓ īcreata. ⁊ ꝙ ſitres increata ſic oſtēdit̉. Uanū ē fieri ꝑ pluraqd̓ pōt fieri ꝑ vnū. hac ꝓpoſitiōe vtit̉ ph̓s inactione naͣli. ⁊ ꝓbat ꝑ hac. ꝙ idē ſit organumtuſtꝰ ⁊ locutōis: ꝗa naͣ nihil fac̄ fruſtra. Sꝫ ſnaͣ fac̄ ꝑ plura qd̓ ꝑ vnū pōt face̓: fac̄ aliquidfruſtra. gͦ cū hoc ſit incōueniēs: pꝫ ꝙ n̄ facit ꝑplura qd̓ ꝑ vnū pōt. Sꝫ idē inſtr̄ꝫ pōt eē guſtꝰ⁊ locutōīs. gͦ fruſtra fac̄ naͣ ſi n̄ fac̄ idē inſtr̄meoꝝ. Sꝫ ſi incōueniēs ē in naͣ ꝙ faciat ꝑ pluraqd̓ ꝑ vnū pōt face̓: multo fortiꝰ hoc ē īcōueniens deo: qͥ ē pͥncipiū totiꝰ nature. Si gͦ ſp̄s ſc̄sē grā increata que diffundit̉ ī cordibꝰ noſtrisſic̄ dic̄ apoſtolꝰ ad ro. 5. ⁊ oīa ſufficiēter poſſūtfieri ꝑ ip̄m que ꝑtinet ſaluti. gͦ vanū ē ponerealia gr̄am creatā in ip̄a aīa. Gr̄a gͦ que ē ī aīagrata deo ſolū ē gr̄a increata ⁊ non creata.Itē dic̄ aug. iuxta auctoritatē deutꝭ. 30. Ip̄eeſt vita tua. ⁊ dic̄ in li. de ci. dei. ⁊ in multisalijs. Ꝙ ſic̄ aīa ē vita corporis: ita deꝰ eſt vitaaſe. Sꝫ aīa ē vitā corporis ꝑ naͣm. Deꝰ autē eſtvita aīe ꝑ grām. Si gͦ n̄ ē pone̓ aliā vitā ī corpore ꝙͣ informatione ſeu ꝑfectione aīe: ſimilr̄nec ī aīa erit pone̓ aliā vitā quā viuat in eēgre ꝙͣ ip̄m deū: ⁊ ita grā n̄ ē creata ſꝫ īcreataItē ꝑfectioris ꝟtutꝭ ē ꝓduce̓ effectū ſine medio ꝙ cū medio. Cū gͦ ꝟtꝰ dīna ſit ꝑfectiſſima:ſemꝑ ꝓducit ſuū effectū ꝑ ſeip̄aꝫ ſine medio.Cu gͦ ip̄a gratificet aīaꝫ: relinꝗt̉ ꝙ hoc faciatſine medio aliquo. Nō gͦ ponet̉ aliqd̓ mediū .ſ.gra creata mediāte qua deus gratificet aīaꝫ.Itē dic̄ aug. Mēs nulla interpoſita naͣ ab ip̄ipͥma ꝟitate format̉. Sꝫ formatio illa ē ꝑ gr̄aꝫnihil īterponit̉ īter mēte̓ ⁊ grāꝫ increatā. gͦnē pone gram creata mediā in illa formatōeytē omnē qd̓ agit ī aliꝗd nobiliꝰ ē eo ī qd̓agit. ꝗa agēs hꝫ dn̄iū ſuꝑ illd̓ in qd̓ agit. Cūgͦ gra agat ī ſpūm creatū: nobiliꝰ ē ſpū creatoSꝫ nihil ē nobiliꝰ ſpū creato niſi ſpūs īcreatꝰ.Grā gͦ ē increata ſeu increatꝰ ſpūs. Minor pꝫꝙ gr̄a agat ī ſpuꝫ creatū .ſ. in aīaꝫ: ꝗa grā alterat aīam vt faciat iuſta de iniuſta: ⁊ īmutat volūtatē: ſic̄ dic̄ augꝰ. a malo uelle ī bonavelle. Itē nullū bonū creatū pōt eē dignuinfinito bono. Sꝫ grā ē bonū dignū bono infinito. quia facit animam dignam bono infinito. gͦ nō ē creata. Itē ro. 8. Uanitati ſb̓iecta ē oīs creatura. gͦ oīs creatura ē vanitas.vn̄ Eccl̓iaſtes .i. Uanitas vanitatū ⁊ omniavanitas. Ex hͦ arguit̉. Nihil ꝯiūgit vanitatēꝟitati: qd̓ ſit vanitas. Sꝫ creatura rōnalis eſtuanitas. ꝟitas aūt ip̄a dīna bonitas. gͦ illd̓ qd̓cōtūgit rōnalē creaturā dīne bonitati: nullomo erit vanitas ẜ ꝟitas. gͦ n̄ ē creatū. Sꝫ grāē illd̓ qd̓ ꝯiungit. gͦ n̄ ē creata. Ad oppoſitūOmne qd̓ ē ī recipiēte ē ī illo ꝑ modū recipietis: ⁊ n̄ ꝑ modum recepti. v̓bi grā. aīa recipitformas reꝝ: ⁊ ſilr̄ maͣ ẜᵐ modū ſuū .ſ. ẜᵐ dimeſionē quātitatiuā. Aīa aūt hoc mō nō recipitſꝫ ẜᵐ ſuū modū. hoc ē ẜm ſimplicitatē ſue nature. Un̄ ꝗa ip̄a n̄ hꝫ dimēſionē quātitatiuaꝫn̄ ſunt ī ea ſpēs quātitatiue: īmo infinite: inea pn̄t eē ſpēs. Sꝫ ſūma bonitas ꝑ ſpūm ſcumrecipit̉ ab aīa cū ſp̄s ſc̄s diffundit̉ in cordibꝰnoſtris. gͦ recipit̉ ꝑ modū rei recipiētꝭ ⁊ non ꝑmodū recepte. gͦ modꝰ aliꝗs ponit̉ ī recipiēteaīa ẜᵐ que ipſa pōt reciꝑe dīnā bonitatē. Sꝫmodꝰ ille ē donū ⁊ gratis datū ⁊ diſpoſitionoua aptās ad receptiōem. gͦ ē gr̄a creata.Itē dic̄ aug. in li. de pn̄tia dei ad Dardanū.Alr̄ ē deꝰ in omni re. alr̄ ī aīa ſācta. Nā in oīre ē eēntialr̄ ita ꝙ n̄ inhītat in omni re. ē autin aīa ſācta ita eēntialr̄ ꝙ in ea inhītat. ẜᵐ ꝙhr̄ Io. 14. Ad eū neuiemꝰ ⁊ māſione apud euꝫfaciemꝰ. Cū gͦ dr̄. Deꝰ ē in aīa ſctā: aut ponituraliꝗd aliud a dīna eēntia in aīa ſācta qn̄ deeſt ī ea: qd̓ n̄ ponit̉ ī oī re. aut n̄. Si n̄. gͦ ſicutdeꝰ n̄ inhabitat ī omni re quāuis ſit eēntialr̄ īomni re. ita nec in aīa ſācta. qd̓ eſt incōueniēponit̉ aliꝗd qd̓ eſt aliud a dīna eſſentia inaīa ſancta quo inhītat ī ea. Sꝫ cū deꝰ īhītetīea ꝑ grām. gͦ illd̓ ē grā. Sꝫ illa gr̄ā eſt aliud adīna eſſentia. gͦ ē creata. Itē grā increata