Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

neceſſitate dr̄ libertas arbitrii: que eſt prima eſt libertas ꝯſilii. eſt libertas ꝯplaciti. Libertas arbitrii eſt diſcerne̓ ꝗd liceat ꝗdliceat: arbitriū ſit iudiciū. Libertas ꝯſilii ēprobare ꝗd expediat expediat. Libertaſꝯplaciti ꝗd libeat non libeat. A pͥma ẜmBer̄. dr̄ li. ar. a ꝯſiliū libeꝝ. a libeꝝ ꝯplacitū. Uult̓ pͥma libertas tam in bonis qͣꝫin malis ſit equalis: ꝗa eſt a ncc̄itate: tn̄ ordinatior ē in bonis qͣꝫ in malis. ⁊e libertate ꝯſilii que eſt a pctō dic̄ fruūt̉ ꝗlibꝰ iuſti ex ꝑte modica in hac vitā. de libertate ꝯplacitique eſt a miſeria ſolū poſſunt frui ꝯtemplatiui in hac vita non alij. hoc ex ꝑte modicaSꝫ ipſa ꝯplete fruūt̉ in patria vel in gloria. dicit̉ libeꝝ arbitriū in bonis capitaugmētū nec in malis detrimētū: hoc intellr̄de libero arbitrio quantū ad pͥmā libertateꝫque eſt a ncc̄itate: que ē libertas arbitrii.. n.libeꝝ arbitriā cogin̄ pōt coactōe ſufficiēti:eſt equalr̄ in omnibꝰ. quia hec ineſt naturā.alie aūt non: ſꝫ una per grām .ſ. libertas ꝯſiliialia gl̓iaꝫ .ſ. libertas ꝯplaciti. vn̄ de illa dicBer̄. Libertas arbitrii ꝯctis pariter rōne vtētibꝰ ꝯuenit: nec minorat̉ nec eſt maior quātuꝫē de ſe in bonis malis: ſꝫ hanc non mouet̉liberum arbitriū in bonū ſolū: ſꝫ reꝗͥrūt̉ alieNulla aūt aliaꝝ pōt ſine grā. ꝓpter ſin̄grā non pōt moueri libeꝝ arbitriū in bonum declinare malū.Onſequēter queCrit̉ de grā ꝗd ſit. Primo querit̉ ꝗdſit grā ẜᵐ re. ꝗd ſit ẜᵐ diffinitionē. Ide grā ẜᵐ rem pͥmo querit̉ vtrū aliꝗd ẜᵐ remin gratificato vel ſolum ſit in acceptionetificantꝭ. ſuppoſito ſit aliꝗd ẜm rem ingratificato: vtꝝ ſit creatū quid vel increatūſuppoſito ſit ꝗd creatū vtrū ſit ſb̓a ul̓accidēs. ſuppoſito ſit accidens: vtrū ſitidem eēntiaꝫ ꝟ̓tute.IrCa primum oſtendit̉ſic ꝓceditur.grā ſit aliꝗd vel ponat aliquid in grato ſeu īgratificato. Io. i. de plenitudine eiꝰ accepimꝰomnes .ſ. grām. Sꝫ omne qd̓ recipit̉ ab aliquoponit aliꝗd in illo a quo recipit̉. Si accepimus grām a xp̄o pꝫ grā ponit aliꝗd ī nobiſ ita eſt aliquid ẜm rem ī gratificato. Itē.i. corͣ. 12. Diuiſiones grāꝝ ſunt: idem aūt ſpūsqui operat̉ omnia in oībuſ. alij quidem daturſermo ſapīe ⁊cͣ. alij ꝓph̓ia. alij fides. alij grāſanitatū. alij diſcretio ſpūuꝫ. Si ſapīa fideꝫroph̓ia ſic de alijs ponūt aliꝗd ẜᵐ in habēte illa: iſte ſunt grē ſpāles collate a deo:pꝫ grā ẜm rem ponit aliquid ī gratificato.Contra. Sicut ſe hꝫ laus ad laudātē laudatū. ita ſe grā ad gratificātē gratificatuſeu ad acceptantē acceptatū. Sꝫ laus ponit aliquid in laudato ſꝫ ī laudāte: ꝗa indifferenter eſt de ente de entē. Un̄ poſſumꝰlaudare Ceſare qui eſt de ſapīa: nec tn̄ ī eoponit̉ ſapīa. ſilr̄ grā nihil ponit ī gratificato uel acceptato ſꝫ in gratificāte vl̓ acceptāteItē forte dicet aliꝗs illa ſil̓itudo tenꝫī grā dei. Contra. Sic̄ ſe hꝫ grā quā aliꝗs dr̄ gratꝰ hoī ad gͣtificatū: ita grā quā aliꝗs dr̄eſſe gratꝰ deo ſe hēt ad gͣtificatū. Sꝫ gr̄a quaaliꝗs dr̄ gratꝰ hoī nihil ponit in gratificato. nec gr̄a qua aliꝗs dr̄ gratꝰ deo. minorpꝫ. quia aliquis maliuolꝰ qui non erit dignꝰ utſit gratꝰ alicui: ſic̄ inimicꝰ alicꝰ hoīs poſſet eſſegratꝰ acceptꝰ alij. tn̄ hec grā ponit aliꝙͣdignitatē in illo qua ſit dignꝰ gratificationeItē Dan̄. i. Deꝰ dedit gr̄am Danieli ī ꝯſpectu pͥncipis eunuchoꝝ. Conſtat nullo bonoaddito danieli poſſet ip̄e fieri gratꝰ de gͣtopͥncipi. eſto deꝰ ſolū īmutet affectū pͥncipis:nec plus requiret̉ ad hoc. ſꝫ hoc nihil ponet inSaniele. ꝯſtat grā nihil ẜᵐ rem ponit ingratificato. So. dd̓. grā aliquis dr̄ eſſegratꝰ deo ncc̄io ponit aliqd̓ bonū in gͣtificatoquo ē gratꝰ deo. Illud enī quo eſt gratꝰ deo ēillud quo ē deiformis uel aſſil̓atꝰ deo. Un̄ tūcdr̄ gratꝰ deo qn̄ ē ei ſil̓is. Odioſus ꝟo dr̄ deoqn̄ ē deo diſſil̓is ſicut peccator: ꝗa peccatū eſtdiſſil̓itudo ad ip̄aꝫ bonitatē ſūma. Sic̄ odioſum deo ponit diſſil̓itudinē ad dīnā bonitate: ponit̉ aliꝗd modū defectꝰ pͥuationisquo fit illa diſſil̓itudo ſicut peccatū: ita grāponit ſil̓itudinē gͣtificati ad deū: ponit aliquid in ip̄o quo dr̄ aſſil̓atꝰ deo: quam aſſilationē ē dignꝰ vita eterna: que eſt in plena aſſimilatione rōnalis creature ad deū. i. Ioh̓..Nōdū apparuit quid erimꝰ. aūt appueritſil̓es erimꝰ Ad pͥmū dd̓. ē laus a deo ē laus ab hominē. Silr̄ eſt gratū deo ē gratū homini. Faciēdo ꝯꝑationē in eodēgn̓e .ſ. laudis que eſt a deo ad grām que eſt adeo: dd̓ tenet illa ꝯꝑatio. ſic̄ ſe het laus adlaudatū ⁊cͣ. Sꝫ ꝯparādo grām que ē a deo adlaudē que eſt ab hoīe eſt veꝝ ſic̄ ſe hētlaus ad laudātē ⁊cͣ. hoc eſt ꝗa laus homolaudat̉ a deo ponit ncc̄io aliquod bonum in