neceſſitate dr̄ libertas arbitrii: que eſt prima2ª eſt libertas ꝯſilii. 3ª eſt libertas ꝯplaciti. Libertas arbitrii eſt diſcerne̓ ꝗd liceat ⁊ ꝗd n̄liceat: cū arbitriū ſit iudiciū. Libertas ꝯſilii ēprobare ꝗd expediat ⁊ nō expediat. Libertaſꝯplaciti ꝗd libeat ⁊ non libeat. A pͥma gͦ ẜmBer̄. dr̄ li. ar. a 2ª ꝯſiliū libeꝝ. a 3ª libeꝝ ꝯplacitū. Uult̓ gͦ ꝙ pͥma libertas tam in bonis qͣꝫin malis ſit equalis: ꝗa eſt a ncc̄itate: tn̄ ordinatior ē in bonis qͣꝫ in malis. ⁊e libertate ꝯſilii que eſt a pctō dic̄ ꝙ fruūt̉ ꝗlibꝰ iuſti ex ꝑtenō modica in hac vitā. de libertate ꝯplacitique eſt a miſeria ſolū poſſunt frui ꝯtemplatiui in hac vita ⁊ non alij. ⁊ hoc ex ꝑte modicaSꝫ ipſa ꝯplete fruūt̉ in patria vel in gloria.Ꝙ gͦ dicit̉ ꝙ libeꝝ arbitriū in bonis nō capitaugmētū nec in malis detrimētū: hoc intellr̄de libero arbitrio quantū ad pͥmā libertateꝫque eſt a ncc̄itate: que ē libertas arbitrii. ꝙ. n.libeꝝ arbitriā cogin̄ pōt coactōe ſufficiēti: hͦeſt equalr̄ in omnibꝰ. quia hec ineſt ꝑ naturā.alie aūt non: ſꝫ una per grām .ſ. libertas ꝯſiliialia ꝑ gl̓iaꝫ .ſ. libertas ꝯplaciti. vn̄ de illa dicBer̄. Libertas arbitrii ꝯctis pariter rōne vtētibꝰ ꝯuenit: nec minorat̉ nec eſt maior quātuꝫē de ſe in bonis ⁊ malis: ſꝫ ꝑ hanc non mouet̉liberum arbitriū in bonū ſolū: ſꝫ reꝗͥrūt̉ alieNulla aūt aliaꝝ pōt eē ſine grā. ⁊ ꝓpter hͦ ſin̄grā non pōt moueri libeꝝ arbitriū in bonum⁊ declinare malū.Onſequēter queCrit̉ de grā ꝗd ſit. Primo querit̉ ꝗdſit grā ẜᵐ re. 2º ꝗd ſit ẜᵐ diffinitionē. Ide grā ẜᵐ rem pͥmo querit̉ vtrū aliꝗd ẜᵐ remin gratificato vel ſolum ſit in acceptione gͣtificantꝭ. 2º ſuppoſito ꝙ ſit aliꝗd ẜm rem ingratificato: vtꝝ ſit creatū quid vel increatūſuppoſito ꝙ ſit ꝗd creatū vtrū ſit ſb̓a ul̓accidēs. 4º ſuppoſito ſit accidens: vtrū ſitidem ꝑ eēntiaꝫ cū ꝟ̓tute.IrCa primum ⁊ oſtendit̉ ꝙſic ꝓceditur.grā ſit aliꝗd vel ponat aliquid in grato ſeu īgratificato. Io. i. de plenitudine eiꝰ accepimꝰomnes .ſ. grām. Sꝫ omne qd̓ recipit̉ ab aliquoponit aliꝗd in illo a quo recipit̉. Si gͦ accepimus grām a xp̄o pꝫ ꝙ grā ponit aliꝗd ī nobiſ⁊ ita eſt aliquid ẜm rem ī gratificato. Itē.i. corͣ. 12. Diuiſiones grāꝝ ſunt: idem aūt ſpūsqui operat̉ omnia in oībuſ. alij quidem daturſermo ſapīe ⁊cͣ. alij ꝓph̓ia. alij fides. alij grāſanitatū. alij diſcretio ſpūuꝫ. Si gͦ ſapīa fideꝫroph̓ia ⁊ ſic de alijs ponūt aliꝗd ẜᵐ rē in habēte illa: ⁊ iſte ſunt grē ſpāles collate a deo:pꝫ ꝙ grā ẜm rem ponit aliquid ī gratificato.Contra. Sicut ſe hꝫ laus ad laudātē ⁊ laudatū. ita ſe grā ad gratificātē ⁊ gratificatuſeu ad acceptantē ⁊ acceptatū. Sꝫ laus nō ponit aliquid in laudato ſꝫ ī laudāte: ꝗa indifferenter eſt de ente ⁊ de nō entē. Un̄ poſſumꝰlaudare Ceſare qui n̄ eſt de ſapīa: nec tn̄ ī eoponit̉ ſapīa. gͦ ſilr̄ grā nihil ponit ī gratificato uel acceptato ſꝫ in gratificāte vl̓ acceptāteItē forte dicet aliꝗs ꝙ illa ſil̓itudo n̄ tenꝫī grā dei. Contra. Sic̄ ſe hꝫ grā quā aliꝗs dr̄eē gratꝰ hoī ad gͣtificatū: ita grā quā aliꝗs dr̄eſſe gratꝰ deo ſe hēt ad gͣtificatū. Sꝫ gr̄a quaaliꝗs dr̄ eē gratꝰ hoī nihil ponit in gratificato. gͦ nec gr̄a qua aliꝗs dr̄ eē gratꝰ deo. minorpꝫ. quia aliquis maliuolꝰ qui non erit dignꝰ utſit gratꝰ alicui: ſic̄ inimicꝰ alicꝰ hoīs poſſet eſſegratꝰ ⁊ acceptꝰ alij. ⁊ tn̄ hec grā n̄ ponit aliꝙͣdignitatē in illo qua ſit dignꝰ gratificationeItē Dan̄. i. Deꝰ dedit gr̄am Danieli ī ꝯſpectu pͥncipis eunuchoꝝ. Conſtat ꝙ nullo bonoaddito danieli poſſet ip̄e fieri gratꝰ de n̄ gͣtopͥncipi. eſto ꝙ deꝰ ſolū īmutet affectū pͥncipis:nec plus requiret̉ ad hoc. ſꝫ hoc nihil ponet inSaniele. gͦ ꝯſtat ꝙ grā nihil ẜᵐ rem ponit ingratificato. So. dd̓. ꝙ grā qͣ aliquis dr̄ eſſegratꝰ deo ncc̄io ponit aliqd̓ bonū in gͣtificatoquo ē gratꝰ deo. Illud enī quo eſt gratꝰ deo ēillud quo ē deiformis uel aſſil̓atꝰ deo. Un̄ tūcdr̄ gratꝰ deo qn̄ ē ei ſil̓is. Odioſus ꝟo dr̄ deoqn̄ ē deo diſſil̓is ſicut peccator: ꝗa peccatū eſtdiſſil̓itudo ad ip̄aꝫ bonitatē ſūma. Sic̄ gͦ odioſum deo ponit diſſil̓itudinē ad dīnā bonitate: ⁊ ponit̉ aliꝗd ꝑ modū defectꝰ ⁊ pͥuationisquo fit illa diſſil̓itudo ſicut peccatū: ita grāponit ſil̓itudinē gͣtificati ad deū: ⁊ ponit aliquid in ip̄o quo dr̄ aſſil̓atꝰ deo: ꝑ quam aſſilationē ē dignꝰ vita eterna: que eſt in plena aſſimilatione rōnalis creature ad deū. i. Ioh̓. 2º.Nōdū apparuit quid erimꝰ. Cū aūt appueritſil̓es eī erimꝰ Ad pͥmū dd̓. ꝙ ē laus a deo⁊ ē laus ab hominē. Silr̄ eſt eē gratū deo ⁊ ēeē gratū homini. Faciēdo gͦ ꝯꝑationē in eodēgn̓e .ſ. laudis que eſt a deo ad grām que eſt adeo: dd̓ ꝙ tenet illa ꝯꝑatio. ſic̄ ſe het laus adlaudatū ⁊cͣ. Sꝫ ꝯparādo grām que ē a deo adlaudē que eſt ab hoīe nō eſt veꝝ ꝙ ſic̄ ſe hētlaus ad laudātē ⁊cͣ. ⁊ hoc eſt ꝗa laus qͣ homolaudat̉ a deo ponit ncc̄io aliquod bonum in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten