ꝯmoditatē. altera ē ad volendū rectitudinē:ꝗa nihil aliud vult volūtas q̄ eſt inſtr̄m: niſiaut ꝯmoditatē aut rectitudine. ⁊ quidꝗd vl̓tqter iſta vult. Affectio ꝯmoditatꝭ eſt q̄ vulthomo beatꝰ eſſe: ⁊ quā vult btītudinē. ꝑ illāꝟo q̄ eſt ad volēdū rectitudinē: vult rectitudine ⁊ rectꝰ eſſe. Uolūtas etiā ꝯmoditatꝭ vl̓tſalutē corporalē. vt cū vult arare vel laborar̄vn̄ hēat a quo tueat̉ vitam ⁊ ſalutē. Affectiorectitudīs ē qua vult homo cū labore adiſce̓vt ſciat recte .i. iuſte viue̓. In hoc qͦꝫ differuntꝗa illa que eſt ad volēdū ꝯmodum non eſt h̓qd̓ ipſa uult. Illa ꝟo que eſt ad volēdū rectitudinē rectitudo eſt. nullꝰ ꝗppe nult rectitudinē niſi rectitudinē hn̄s: neqꝫ pōt aliꝗs rectitudinē uelle niſi rectitudine. ⁊ ſic impoſſibileeſt ꝙ non hn̄s rectitudinē uelit rectitudineꝫſicut impoſſibile ē ꝙ aliꝗs amiſſo inſtr̄o utat̉illo. Concedo gͦ ꝙ uolūtas facilr̄ pōt mutariad uolēdū ꝯmodū de ſe: ſꝫ facilr̄ non pōt mutari ad uolēdū rectitudine: ꝗa hoc nō poteſteē ſine rectitudīe: ⁊ ita n̄ ſine grā. Ad alid̓rn̄det aug. dicens ꝙ pctm̄ pōt uitari ſi ſanet̉natura grā. non poteſt uitari ſi non ſanet̉ naͣꝑ grām. ⁊ ponit exemplū de claudicatiōe. hōqui pede uitiato claudicat non poteſt uitareclaudicationē niſi ſanato pede quo claudicatSi gͦ cū recte face̓ ſit quaſi ambulare: niſi peſ. i.uolūtas ſanet̉ impoſſibile eſt ꝙ homo rectuꝫfaciat opus. Sanat̉ aūt ꝑ grām. Et ſi obiciat̉tūc ꝙ pctm̄ eſt neceſſitatꝭ. dd̓. ꝙ quātū ad aliꝗd eſt pctm̄ neceſſitatꝭ .ſ. quantū ad naͣm uitiatam. Un̄ in pͦs. De ncc̄itatibꝰ meis erue me.In naͣ aūt ſana non. Sanat̉ aūt ꝑ grām. ⁊ iōaddita grā pōt uolūtas uitare peccatum ⁊uelle bonū ⁊ operari. Ad aliud dd̓ ẜᵐ anẜ.in li. de grā ⁊ li. ar. ꝙ non quecūqꝫ impotētiaeſt in non uitando pctm̄. Eſt enim quēdā impotentia ꝓueniens ex culpa: quedā non. pͥmaimpotētia non excuſat pctm̄: quia eſt effectuspcti: unde imputat̉ pctm̄: ſꝫ pctm̄ non excuſatpctm̄. Alia aūt impotētia excuſat pctm̄: ⁊ facꝙ non imputet̉ pctm̄. unde dic̄. notādū eſt ꝙilla impotētia que deſcēdit ex culpa nō excuſat impotentē. unde in infantibꝰ exigit deꝰ anatura humana iuſticiā quam accipiunt ī parentibꝰ: nec excuſat impotentia habēdi iuſticia: qm̄ ꝓpter culpā in hāc decidit impotētiāCm̄ gͦ adam peccando deſeruit iuſticiaꝫ: adpctm̄ illi imputat̉ .ſ. humāe nature impotētiaquam ipſa peccādo ſibi fecit. Cū gͦ impotentiauitandi peccatū ſit ex culpa pꝫ ꝙ debꝫ impu-tari pctm̄: nec poteſt ꝑ illam impotentiā excuſari. Ad aliud rn̄det aug. in li. de ꝑfectiōehumane iuſticie. qd̓ obr̄. fruſtra iuberet̉ uel ꝓhiberent̉ ⁊cͣ. dic̄. non iuberēt̉ ſi nihil ibi noſtrauolūtas ageret. non oraret̉ ſi ſola ſuffice̓t. Nōigit̉ fruſtra eſt p̄ceptū ul̓ ꝓhibitio: ꝗa p̄ceptūindicat ꝙ noſtra uolūtas ibi eſt neceſſaria: ⁊oramꝰ: quia ſufficiēs non eſt ut nobis det̉ grāad implendū p̄ceptū. ꝗa in uolūtate eſt illudimple̓ cū grā. Ad aliud rn̄det aug. in li. deꝑfectione iuſticie hominis. cū obr̄. Leue eſt oēqd̓ p̄cipit̉ ⁊ onꝰ ⁊cͣ. dd̓. ꝙ n̄ dr̄ leue ex ſe. nec exeo cui p̄cipit̉. ſꝫ ex dono grē uel caritatꝭ. undeleue ⁊ onꝰ pōt dici in ꝯparationē ad portātēuel in ꝯparatione ad onus. ⁊ ſilr̄ graue. ⁊ pōtdici uel ex parte portantiſ in ſe. uel rōne doniqd̓ dat̉ portanti. qd̓ eſt donū gr̄e uel caritatꝭ.ſ. qn̄ portat ex amore. ⁊ quantū ad hoc ultimū dicūt̉ mandata non eſſe grauia ⁊ onꝰ leue.ſ. rōne fortitudīs portantꝭ. cū impleat mādata ex amore. ꝗa amor facit oīa ſuauia ⁊ leuiaunde aug. Laborant in dei p̄ceptꝭ ꝗ ea timdoconant̉ imple̓. Sꝫ ꝑfecta caritas foras mittittimore: ⁊ facit p̄cepti ſarcinaꝫ leuē. non ſoluꝫnon p̄mētē onere pondeꝝ ꝟum etiam ſb̓leuātem uice pēnaꝝ. Ad aliud deutꝭ. dd̓. ꝙ mādatū non eſt ſupra nec longe poſitum ⁊cͣ. Hocnon dicit̉ ꝗa homo ip̄m poſſit face̓ de ſe. ſꝫ ꝗadeꝰ ſemꝑ nobis p̄ſto eſt offerēs nobis grām: q̄poſſumꝰ ip̄m imple̓. ⁊ hec grā ſeu caritas infūdit̉ in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ ſanctū ſi uolumusacciꝑe. Ad aliud notandū ẜᵐ anſel. ꝗ ꝯꝑatlibeꝝ arbitriū ⁊ ꝟbū dei ⁊ grāꝫ terre ⁊ ſemini ⁊ ꝟ̓tuti q̄ faciūt creſcere ſemē in terra. ꝗalibeꝝ arbitriū ē ſic̄ terra. v̓bū dei eſt ſic̄ ſeme.grā ē ſic̄ uis illa q̄ facit creſcere etiā ſemen interra. Cū gͦ q̄rit̉ unde ē ꝙ ſacra ſcriptura ⁊cͣ.rn̄det ꝙ ſic̄ terra naͣlr̄ non germinat ea q̄ neceſſaria ſūt ſaluti corporis noſtri ſine ſemībꝰita terra cordis hūani non ꝓfert fructū fideineqꝫ iuſticie ſine ꝯgruis ſeminibꝰ. ⁊ ꝙͣuis deꝰn̄ faciat ꝯcta hiꝰ ſemina germīare. tn̄ p̄cipitagricolis ſuis in ſpe inſtantiſſime ſeminare.qͣuis nō creſcat ſine grā. qͣre gͦ arguūt̉ ꝗ ꝟ̓būdei non recipiūt. hoc eſt ꝗa ſi per eos non ſtetipſe deꝰ paratꝰ eſt dare bn̄ficiū ⁊ incremētūgrē. ꝗa ſic̄ dicit anſel. in li. de caſu dyaboli. hōnon dr̄ non hēre grām ꝗa deꝰ non det: ſꝫ quiahomo non accipit. Et ſic patꝫ ſol̓o ad pͥma auctoritatē anſel. ⁊ ſecūdam. Ad alid̓ dd̓ ẜmBer. ꝙ libertas eſt multiplex .ſ. libertas a neceſſitate. a peccato. ⁊ a miſeria. Libertas a
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten