non referre ad eterna: quibꝰ eſt fruēdū. Scd̓ꝫhoc accipit̉ illud eccl̓iaſtici .i. Non acceſſerisad illū duplici corde. ⁊ illd̓ Iacꝭ. i. Uir duplexanimo inconſtās eſt in omnibꝰ viis ſuis. Glo.Suplex eſt animo qui vult gaude̓ cū ſeculo:⁊ uult gaude̓ cum deo. Ad pͥmū gͦ qd̓ obiēꝙ motꝰ nature ordinat̉ ad motū grē. gratiaenim ꝑfectio eſt nature. vn̄ in ordine quodaꝫſe hēnt natura ⁊ grā. vt in dilectione primodiligit̉ deꝰ ꝗa bn̄ficꝰ: ⁊ poſtmodū extēſa ꝯſideratione diligit̉ quia bonꝰ: ⁊ forſitan nō eritidē motꝰ numero: ſꝫ duo motꝰ ordinati. Un̄ d̓ad illud qd̓ dicit ꝙ finis nature ē ī creatura:intelligēdū ē ꝙ alr̄ finis nature eſt in creatura ⁊ alr̄ finis volūtatis ꝑuerſe. Uolūtas enīpuerſa ponit finē in creatura excludēdo finēſūmū. natura ponit finē in creatura ordinabilē ad finē ſūmū. Non erit gͦ ſimile de motunature ⁊ grē: ⁊ motu volūtatis in finē tꝑalē⁊ eternū. Ad 2ᵐ dd̓ ꝙ rō non pōt ordīatemoueri: ſi ẜm deliberatōeꝫ equalr̄ cōſtitueretfinē deū: ⁊ id qd̓ eſt nature neceſſariū. Nammotꝰ inferioris partis rōis dꝫ ordinari ⁊ ſeꝗmotū ſuꝑioris partis rōnis: ꝗa alr̄ ꝑuerteret̉ordo. Ad tertiū qd̓ obr̄ de xp̄o dd̓. ꝙ noneſt ſimile. Nam voluntas illa qua voluit nonmori fuit motꝰ ſenſualitatis. volūtas ꝟo quavoluit mori fuit rōnis. Et ſi dicat̉ ꝙ or̄o fuitrōnis: qua dixit tranſeat a me calix. Dicēduꝫeſt ẜᵐ Hyllariū in li. de trinitate. ꝙ ratīo illd̓orauit vt aduocatꝰ ſenſualitatꝭ. Itē ſi dicatur ꝙ volūtas illa fuit rationis. dd̓. ꝙ nō fuitronis vt rō: ſꝫ rōnis vt natura. ⁊ ideo non ēſimile. Nos enim hic loquimur de motu rōisvt ratio eſt utꝝ poſſit cōſtituere duos fines.Ad quartum rn̄deo ꝙ cū ratio deliberatde fine naturalis pietatis ⁊ de fine caritatisad hoc ꝙ ſit ordinatꝰ motꝰ ⁊ meritoriꝰ: ncc̄e ēvt finis pͥncipalis ſit finis caritatꝭ. bn̄ pōt tn̄finis naturalis pietatis .ſ. viſio fratris apudſanctū Iacobū eē cauſa accelerationis motꝰ.non tn̄ ex hoc ꝯſtituet̉ duplex finis pͥncipal̓.Ad ultimū iā patet rn̄ſio: ⁊ ꝯcedēdū eſt ꝙidem actꝰ poteſt eē ex natura ⁊ grā: vt ſb̓uenire iſti ꝗa homo indigēs eſt ꝯformis in naͣ.⁊ ſb̓uenire iſti ꝗa ad imaginē dei eſt. non tn̄ꝯſtitunt̉ duo fines eque pͥmi: ꝗa finis natureordinabilis eſt ad finē grē.Conſequenter queritur vtrū intentio poſſit poni in creatura. ſic̄in fine ita ꝙ ſit finis ſb̓ fine eterno. Ad quodſic arguit̉. Querite pͥmū regnū dei ⁊ iufticiāeius. ibi dicit interl̓. Non ꝙ poſt iſta: ſꝫ ꝗa ſūmū: ⁊ qd̓ ꝓpter ſe: ⁊ extra qd̓ nihil petit̉. Ex qͦrelinquit̉ ꝙ tꝑalia non poſſint queri ſic̄ finiſordinatꝰ ſb̓ fine ſūmo. Itē ẜᵐ eēntiā bonū⁊ finis idem. Si gͦ tꝑalia nō poſſunt queri ſic̄bonū noſtrū: gͦ nec ſicut finis. Ꝙ aūt non poſſint queri ſicut bonū noſtrū dicit augꝰ. ī ſermone dn̄i in monte aſſumēs illud. q̄rite pͥmūregnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ: ⁊ hec omnia apponētur vobis. Hic manifeſtiſſime oſtendit hec n̄eē appetēda tanꝙͣ bona noſtra ut ꝓpter ipſadebeamꝰ bn̄face̓ ſic̄ facimꝰ: ſꝫ tn̄ eē neceſſaria.Itē aug. in eodē. Regnū ⁊ iuſticia dei bonum noſtrū ē ⁊ hͦ appetēdū: ⁊ ibi finis ꝯſtituendus: ꝓpter qd̓ oīa faciamꝰ quecūqꝫ facimusSꝫ ꝗa in hac uita militamus: uita ſine his neceſſariis agi non poteſt. Ex quo relinꝗt̉ ꝙ tēporalia non poſſunt poni finis ordinata ſimplicitate intentionis. Itē qd̓ q̄rit̉ ſicut neceſſariū itineri ut baculus uel uehiculum ſeuuiaticū nō querit̉ ſicut finis itineris. Si gͦ iſtatēporalia ſunt querēda ſoluꝫ ſicut neceſſariaitineri ad regnū: non erunt querēda ut finisItem res ſunt ordinate ẜm ſuperiꝰ ⁊ inferi⁊ res inferiores ad inferiorē finē: ⁊ ſuꝑioresad ſuꝑiorē finē. Sꝫ dic̄ augꝰ. in ẜmone dn̄i inmonte. ꝙ rōnale aīal ſicut eſt homo ſb̓limiusordinatū ē ī rerū natura qͣꝫ irrōnabilia. ſicutiſunt aues. Si gͦ appetitꝰ irrōabiliū fert̉ ad tēporale bonū: appetitꝰ rōnaliū dꝫ ferri ſupͣ bonū tꝑale. gͦ īordinatū erit rōali creature tꝑalia appete ſicut bona ſua. gͦ ī tꝑalibꝰ n̄ pote̓itponere finem nec ꝯſtituere ītētiōem. Itemdic̄ aug. ī ẜmone dn̄i ī mōte. Ipſa cordis ītētio quā facis quod facis ſordidatur appetitureꝝ terrenaꝝ ⁊ tꝑaliū atqꝫ cecat̉. gͦ ītētio relata ad terrena ſordida eſt et ceca. Relinꝗt̉igit̉ ex his ꝙ finis non pōt poni ī tꝑalibꝰ manēte ſimplicitate ītētōis. Cōtra. Primumquerite regnum dei et iuſticiam eius ⁊cͣ. Cumgͦ pͥmum dicat̉ reſpectu ſecūdi: ſi regnū pͥmoq̄rēdū eſt et eiꝰ iuſticia: tꝑalia erūt 2º querēdaRegnū igit̉ ⁊ iuſticia dꝫ poni finis prīcipal̓:⁊ tꝑalia finis ſecūdariꝰ. Item aug. ī ẜmone dn̄i ī mōte. Querēdum eſt primo regnumdei ⁊ iuſticia eius .i. hoc eſt p̄ponēdū ceterisrebus ut ꝓpter hoc cetera queramꝰ. Si gͦ illd̓qd̓ querit̉ finis eſt: ⁊ illud ꝓpter quod q̄rimꝰfinis eſt: ſꝫ ultimus. gͦ temporalia que querūt̉ſūt finis ad finem: que regnū dei ē. Itemaliquis laborat ī uinea. ⁊ eo fine ut acꝗ̄rat