ſuſtētationē. ſuſtētari aūt vl̓t ad hͦ vt ẜuiatdeo: qd̓ eſt iuſtū: ⁊ ꝓpter hoc ꝑueniat ad regnum dei: ꝯſtās eſt ꝙ hic ſunt intentiones ⁊fines ordinati ⁊ laudabiles. Sꝫ intentio ſuſtētationis qui eſt finis laboris tꝑalis ē. tn̄ ex hͦꝙ refert̉ vlterius ad regnū dei ⁊ gloriā laudabilis ē. Relinquit̉ igit̉ ꝙ laudabilr̄ pōt hōtꝑalē ꝯſtituere intentione ⁊ finē: dūmodo n̄ſit finis vltimꝰ. ℟ aliquid querit̉ ꝗa bonūaliquid querit̉ ꝗa neceſſariū. ꝓprie illud qd̓querit̉ ꝗa bonū querit̉ vt finis voluntatis.Illud ꝟo qd̓ querit̉ vt neceſſariū queritur utadminiculū ꝑuētionis ad finem voluntatis.Dicendū igit̉ ꝙ temporalia ſunt querēda utneceſſaria non vt bona. ⁊ ideo ꝓprie ibi nō ēꝯſtituendꝰ finis: nec motꝰ intentionis. Intētioeniꝫ dr̄ qͣſi tentio in .ſ. finē. ⁊ hoc eſt quod dic̄aug. in ſermone dn̄i ī monte. Primū queriteregnum dei ⁊cͣ. Cum dixit pͥmum ſigͣuit ꝗa hͦpoſterius querendū eſt: non tꝑe ẜꝫ dignitate.Illud .ſ. regnū ⁊ iuſticia tanqꝫ bonū noſtruꝫ.hoc .ſ. temporale tanqͣꝫ nr̄m neceſſariū. Ncc̄ªaūt ꝓpter illud bonū. Ad pͥmum gͦ qd̓ obr̄dd̓ ꝙ pͥmū dr̄ duobꝰ modis. Uno modo perꝯparationē ad poſteriꝰ. Alio modo ꝑ abnegatione eiꝰ quod eſt pͥus. Qn̄ gͦ dr̄. pͥmū queriteſi intelligat̉ ꝑ ꝯparationē ad poſteriꝰ: n̄ intelliget̉ pͥus ⁊ poſteriꝰ ẜᵐ ordine qui eſt finis adfinem: ſicut dicimꝰ ꝙ finis ambulatōis eſt māſio in eccleſia ad fine orādi deū. quo n̄ poteſtdici ꝙ finis ordinate volūtatis ſit tꝑale relatum ad regnū dei. Sꝫ intelliget̉ pͥus ⁊ poſterius dignitatē: ſicut dicit aug. ẜᵐ ꝙ dicimusꝙ pͥus querit̉ finis vt eccl̓ia ambulāti ad eccleſiam. poſteriꝰ ꝟo vehiculū vt adminiculuꝫꝑueniēdi ad eccl̓iam. in quem modū regnuꝫ⁊ iuſticia dei pͥus querit̉. tꝑalia ꝟo poſteriusSi ꝟo intelligat̉ ꝑ abnegatione pͥoris: tūc planus eſt ſenſus. pͥmū querite regnum dei ⁊ iu.eiꝰ .i. an̄ oīa iſta nihil queratis. Ad 2ᵐ patꝫrn̄ſio. Non eniꝫ quicꝗd querit̉ querit̉ vt finisīmo aliꝗd querit̉ ut admīculū actionis ſeu inſtrumētū: vt cultellꝰ querit̉ ad inciſionē: ⁊ baculꝰ ad iteratione: in quem modum querēdaſunt tꝑalia. Aliꝗd ꝟo querit̉ vt finis: vt inciſiōis finis ē ſculptura uel fabrica. in queꝫ modu regnū ⁊ iuſticia dei finis dꝫ eē volūtatisAd 3ᵐ dd̓ ꝙ quāuis ſuſtētatio finis laborisſit: non tamē dꝫ eē finis volūtatis: quia ſuſtētatio n̄ ē querēda vt bonū rōnalis creature:ſꝫ vt neceſſariū pn̄ti vite. ⁊ ideo tēporalis ſuſtetatio dꝫ eſſe in vſu n̄ ī ītētiōis affectū. Un̄Aug. Querīte regnū dei: ⁊ hec omnia apponēt̉ .i. ꝯſequāt̉ ſine vllo impedimēto: ſi illa q̄ratis. nec ait. illa dabūt̉. ſꝫ apponēt̉. quia illud ēqd̓ pͥncipalr̄ dat̉: aliud qd̓ ſuꝑaddit̉: quia inintentione eternitas: in vſu debet eſſe temporalitas. ⁊ illud dat̉: hoc ſuꝑaddit̉.Poſtea queritur qmnūvtruꝫſollicitudo ſit ꝓhibita. Ad qd̓ ſic oppoit aug.in ſermonē dn̄i in montē. Ip̄e dn̄s cui mīſtrabant angeli Mat. 4. tn̄ ꝓpter exemplū: ne ꝗspoſtea pateret̉ ſcādalū: cum aliquē ſeruoꝝ eiꝰaīaduertiſſet iſta neceſſaria ꝓcurare: loculoshabere dignatꝰ eſt: ꝗbus pecunia vn̄ vſibusneceſſariis ꝗcꝗd opus fuiſſet p̄be̓t̉. ſumptū ēex Io. xi. Itē videt̉ apl̓us in craſtinū fuiſſeſollicitꝰ: cum dixit .i. cor. 16. A de collectis quefiunt in ſanctos ſicut ordinaui eccleſiis galathie. ⁊ ita ⁊ uos facite ꝑ unam ſabbati. vnuſꝗſqꝫ veſtꝝ apud ſe ponat theſaurizas qd̓ ſibiplacuerit. nō ut cum venero tūc collecte fiāt.Itē actꝭ. xi. G. Surgēs unꝰ noīe agabꝰ ſigͣbatꝑ ſp̄m magnā famē futurā in uniuerſo orbe: q̄facta eſt ſb̓ Claudio. ſtatuerunt aūt unuſꝗſqꝫeoꝝ in mīſteriū mitte̓ p̄ſb̓ris habitātibꝰ ī iudea fratribꝰ ꝗ ⁊ miſerūt ꝑ manū Barnabe ⁊Sauli. Itē nauigāti eidem apoſtolo Pauloimpoſita ſunt utenſilia que offerebāt̉. nec adunū tm̄ diem uidet̉ uictꝰ ille ꝓcuratꝰ. act. 28.Nauigātibꝰ impoſuerūt que neceſſaria erāt.Itē actꝭ. 27. Humane aut tractans iuliꝰ paulum ꝑmiſit ad amicos ire ⁊ cāꝫ ſui agere. Exhis ⁊ hiꝰ ſcripturaꝝ locis ꝯcludit aug. dn̄mdeū nō hoc improbare ſi quis humano moreiſta ꝓcuret. Sed ſi ꝗs ꝓpter iſta deo militet:ut ī operibꝰ ſuis n̄ regnū dei ſꝫ iſtoꝝ acꝗſitionē intueat̉. Itē Luce. 10. Martha. m. ſollicita es. gͦ ſollicitudo n̄ ē pctm̄ cum ſine ipſa nōpoſſit duci uita actiua. ℟º ē ſollicitudo laudabilis ⁊ uituꝑabilis ⁊ tollerabiliſ ⁊ miẜabil̓Laudabilis eſt ī precepto. ⁊ hec eſt multipleEſt enim ſollicitudo regēdi qͣntū ad p̄latosRo. 12. Qui preeſt ī ſollicitudine. ⁊. 2. Cor̄. xi.Inſtātia mea quottidiana ſollicitudo omniteccl̓iaꝝ. Itē ē ſollicitūdo obediēdi quantūad ſb̓ditos. Ioſue. 23. Eſtote ſolliciti ut cuſtodiatꝭ ꝯcta q̄ ſcripta ſūt ī uolumine legis moyſi. Itē eſt ſollicitudo pacifice ꝯuiuēdi ꝙͣtūad pares. Eph̓. 4. Solliciti ſeruare unitatemſpūs in uinculo pacis. ⁊ hec ē ſollicitudo laudabilis quo ad alios. Item eſt ſollicitudoꝑficiendi quo ad ſe. ⁊ hoc tripliciter. Primo