Sancti implent hoc p̄ceptū apoſtoli. gͦ omnesmotꝰ ſuos ⁊ actꝰ referūt in deū. gͦ ⁊ actꝰ veniales. Si gͦ motꝰ veniales non ſunt referendiin deū. gͦ ⁊cͣ. Contͣ expreſſe videt̉ preceptūapoſtoli. Omnia in gloriā dei facite. Itemrōnalis creatura totam ſe dꝫ deo. gͦ ⁊ totamſuā eſſentiā. totā ſuā ꝟtutē. totā ſuaꝫ actioneꝫgͦ omnē actionē ſuā dꝫ referre in deū. Iteꝫomnis actio magis ordinabilis eſt in fine ſūmū qͣꝫ in alium: quēadmodū ipſa pͥma cauſamagis eſt cauſa cuiuſlibet actionis bone ꝙ cāalia. Si gͦ rōnalis creatura tenet̉ ad ordinemactionis: tenet̉ ordinare actionē quālibꝫ ī ſummū finē: cū magis ad illū ordinet̉ ꝙ ad aliū.Itē Mat. 6. Nemo poteſt duobꝰ dn̄is ſeruire. vbi dicit glo. Rabani. Quicꝗd facis facias ul̓ ex amore dei uel ex ſeruitute dyaboli.gͦ omnis actio de neceſſitate bona ē vl̓ mala.nulla gͦ indifferens. quod eſt inconueniens.Itē ſuꝑ illud Mat. 12. Aut facite arborembonā ⁊ fructū eius bonū ⁊cͣ. dicit glo. Hiero.Nihil mediū ꝗn boni actoris bona ſint oꝑa ⁊mali mala. Sꝫ ncc̄e ē actore eē malū vel bonūgͦ neceſſe ē ꝙ oꝑa ſint bona vel mala. Nec ēibi mediū. nulla gͦ indifferentia. Itē Kier.in epl̓a ad aug. de cerimonialibꝰ legis dicit.Nō indr̄ia ſunt inter bonū ⁊ malū ſicut ph̓idiſputant. Si gͦ non ē acciꝑe indifferēs ī opbus illis. gͦ pari rōe nec ī operibꝰ alijs. Itēmaius eſt ꝓgredi ī factū ꝙͣ ī ꝟbum. Si gͦ ī ꝟbonon inuenit̉ indifferēs: nec in facto inueniet̉.Ꝙ aūt nō inueniat̉ in ꝟbo indifferens patet.aut eſt in debitū finē: ⁊ tunc eſt laudabile ⁊bonū. aut caret debito fine: ⁊ eſt ocioſuꝫ. auteſt in fine malū: ⁊ eſt ꝑnicioſuꝫ: ⁊ vtroqꝫ mōeſt reprehēſibile malū. Ad hoc rn̄dēt ꝗdaꝫdicētes. ꝙ illd̓ p̄ceptū apoſtoli. oīa in gloriaꝫdei facite. intellr̄ negatiue .i. nihil faciatis ꝯtͣgloriā dei. Contͣ. Secūdū hoc dormiendoimplemꝰ illud p̄ceptū: ꝗa nibil facimus ꝯtragloriā dei: ſi ſoluꝫ illd̓ p̄ceptū intellr̄ negatīeItē ſi dicat̉ ꝙ intellr̄ cū poſitiōe actꝰ: vt ſitſenſus. Facite in gloriam dei .i. facite nō ꝯtragloriā dei. Contͣ. Secūdū hoc ꝑ illd̓ p̄ceptūnihil ponit̉ niſi facere ⁊ negatio quedā. rōneeius qd̓ ē face̓ nō intellr̄ diſpoſitio ad mercedem ſeu ad meritū: ꝗa face̓ ī ſe ꝯmune ē. necrōne negationis ſil̓i modo: ꝗa ꝑ negationemnon eſt poſitio debiti finis meriti: ſꝫ remotioindebiti. gͦ nec ꝟtute totiꝰ erit diſpoſitio admeritū. Sꝫ ſeu eēt p̄ceptū ſeu ꝯſiliū eēt diſpōnēs ad meritū. Sequet̉ igit̉ ꝙ nec eēt p̄ceptūnec ꝯſiliū. Itē cū dr̄ in gloriam: notat̉ habitudo finis ad actū. gͦ cū dr̄. facite in gloriā: nōtat̉ relatio actus ad finē. Non igit̉ intellr̄ negatiue. Alii dicunt ꝙ intellr̄ poſitiue. ſꝫ eſtꝯſiliū nō p̄ceptū. Cont̄ obr̄ a ꝯtrario ſenſu.facere ꝯtra gloriā dei eſt prohibitū. gͦ face̓ ingloriā dei eſt p̄ceptū. Itē p̄ceptū ē datū acircūſtantiis actionū. Sꝫ inter omnes circunſtantias finis eſt maxime debitꝰ. gͦ inter oēscircūſtantias finis eſt maxime in p̄cepto. Ꝙaūt alie circūſtātīe actionū ſint in p̄cepto manifeſtum ē. Naꝫ ī p̄cepto ē moderate comede̓ſobrie bibe̓ p̄tea ⁊ debito tēpore: ⁊ ita de alijſcircūſtātiis. gͦ multo fortiꝰ ꝓpter deū comede̓In p̄cepto igit̉ eſt omnes actiones referre addeū. Prete̓a alij dicūt ꝙ p̄ceptū ē de actōibꝰ referēdis ī deū. oīa ī gl̓iā dei facite: ⁊ ītelligit̉ habitu nō actu: ita ꝙ ꝗcꝗd faciat homo⁊ ſi nō actu referat ī deum: tn̄ ſi īterrogaretꝓpter quid illud face̓t: tenet̉ ꝟe rn̄de̓ ꝙ illudvult facere ꝓpter deū. Contͣ. Redit inconueniēs qd̓ pͥus .ſ. ꝙ aliꝗs iuſtꝰ implet illud p̄ceptū dormiēdo: ꝗa ī eo eſt habitꝰ caritatꝭ. ẜᵐquem interrogatꝰ dicet ꝙ uult comede̓ ⁊ bibere ꝓpter deū. Meret̉ igit̉ dormiendo.Item diſtinguit̉ inter p̄cepta affirmatiua ⁊negatiua: ꝗa p̄cepta negatiua obligant ſemꝑ⁊ ad ſemꝑ. p̄cepta affirmatiua obligāt ſemꝑſꝫ non ad ſemꝑ. Sꝫ ſi intellige̓t̉ relatio ẜʰ habitu: illud p̄ceptū qd̓ affirmatiuū ē ſemꝑ obligaret: ꝗa oīa bona ſemꝑ habitu referēda ſūtIdeū. Semꝑ enim quilibꝫ tēt̉ eē paratus: ꝙ ſicogitaret de deo: ꝙ ad ip̄m referret ſuā actionē. Non gͦ intellr̄ illud p̄ceptū in habitu.Propte̓a alij dicūt ꝙ p̄ceptū oīa in gl̓iaꝫ deiface intellr̄ vt ſemꝑ referamꝰ ad deū omnēactū bonū: cū ꝯuertimur omnino ſuꝑ collationē actus ad finē ad quē dꝫ vis rōnabilis actūordinare. Ad pͥmū gͦ obiectū rn̄dēt ꝙ ſaluator fac̄ mētionē de oꝑibꝰ iuſticie referēdisin deū: ⁊ etiā de alijs: ẜᵐ ꝙ debitū relationisgeminat̉. Eſt enim debitū oꝑis ⁊ debitū faciētis. Ex ipſo debito oꝑis opera iuſticie ſeuſpūalia debēt referri in deū. quod exp̄ſſit ſaluator cum dixit. Attēdite ne iuſticiā veſtraꝫfaciatis corā hoībꝰ. Ex debito ꝟo faciētis debēt referri alia oꝑa quoꝝ pͥncipiū ē liberumarbitriū. ⁊ hoc cum ꝯferimꝰ actiones ad finepͥncipalē. quod inſinuauit Saluator cū dixitMat̉. 6. Theſaurizate vobis theſauros ī celoEt expoſuit theſauꝝ ītētionē cordis cū ſb̓iuxit. vbi ē theſaurus tuus ibi ē cor tuuꝫ. Ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten