percutiat. Ad alia aūt que vident̉ ī optationē ſonare non p̄ditione: vt eſt illud. Fiatmenſa eorū illis in laqueū. ⁊ illud. Fiant filiieius orphani. ⁊ illud Helye. Deſcendat ignisde celo. rn̄det aug. ꝙ etiam dicūt̉ per predition: quāuis videant̉ dici per imprecatione.vnde dic̄ in ſermone dn̄i ī monte. Solent ꝓphete maxime in figura imprecantis futurap̄dice̓ ſic̄ ſigna p̄teriti tꝑis ea que futura erātcecinerūt: ſic̄ ⁊ illd̓. Quare fremuerunt gentes ⁊cͣ. non dixit. Quare fremēt gentes ⁊cͣ.Sꝫ ꝯtra iſtā ſolutionē obr̄. videt̉ enī ꝙ taliapoſſint imp̄cari aīo optantꝭ: ꝗa nos debemusvolūtates noſtras ꝯformare volūtati dīne.Sꝫ ſic̄ dr̄ eccl̓iaſtici. 12. Altiſſimus odio habetpctōres ⁊ impiis reddet vindictam. Sꝫ odiohēre nihil aliud eſt ꝙ malum optare. gͦ ⁊ nosimꝑiis poſſumꝰ malū optare. ⁊ ita aīo optātꝭmalū imp̄cari ſeu dice. Silr̄ etiā dic̄ ꝓpheta.Iniquos odio habui. gͦ malum eis optabat: ⁊aīo optantis dicebat. fiat menſa eoꝝ ⁊cͣ.℟. dd̓ ad pͥmū ꝙ ī pctōre ꝯſiderāda ſuntduo. vitiū ⁊ natura. Dn̄s gͦ odio habet ī peccatoribꝰ vitia non naͣm: qm̄ ipſe naturā fecitnon vitiū. ⁊ ẜm ꝙ dr̄ ſap̄. 12. Nihil odiſti eorque feciſti dn̄e. Ad aliud dd̓ ẜᵐ ꝙ ibidemdr̄ ī glo. ſuper illud. Iniquos odio habui. gl.Natura quā deꝰ creauit ī omnibꝰ ē diligēda⁊ adiuuāda. iniꝗtas aūt odiēda ⁊ diſꝑdēdaSūt gͦ diligēdi ꝗ ꝑſequūt̉ inquantū hoīes: ⁊odiendi ꝗa mali. aliquos enim pie amare ⁊odiſſe poſſumꝰ: vt quos dilexeris odiſſe: ⁊ qͦsoderis amaſſe ꝯueniat.Ultimo queritur eīvt ruꝫbus inimicꝭ ſit orandū. qd̓ arguit̉ ex hoc ꝙ hicſine exceptōe dr̄. Orate ꝓ perſequētibꝰ ⁊ calumniantibꝰ vos. Contͣ. i. Ioh̓. vltimo. Eſtpctm̄ ad mortē non ꝓ illo dico vt roget ꝗs.pro inimico peccante ad mortē nō erit orādūSi dicat̉ ſic̄ dic̄ aug. ī ſermone dn̄i ī monte.ꝙ eſt pctm̄ ad mortem ⁊ pctm̄ non ad mortē.Peccatū ad mortē eſt cū poſt agnitionē dei:que per grām dei data eſt: aliquis oppugnatfraternitatē: ⁊ aduerſus grām īuidie facibꝰagitat̉. Peccatū non ad mortem eſt: ſi ꝗs nonamorē a frē alienauerit: ſꝫ officia fraternitatꝭdebita per aliquā infirmitatē animi nō exhibuerit. ꝓpte̓a Paulꝰ credo nō orat ꝓ Alexandro: ꝗa iam frater erat: ⁊ ad mortē inuidiefacibꝰ fraternitatē oppugnando peccauerat.Sicut enim dr̄. 2. Thi. 4. Alexander errariusmulta mala mihi oſtendit. reddet illi deꝰ ẜꝙopera eius. valde enim reſtitit noſtris ſermonibꝰ. Pro his autē qui non obruperāt amorēẜꝫ timore ſuccubuerant orat vt eis ignoſcat̉.Unde dic̄ ibidē ī pͥma. Dea defenſiōe nullꝰmihi aſtitit: ſꝫ oēs me dereliquerūt. n̄ illis imputet̉. Secūdū hoc gͦ dic̄ ꝙ ſic accipiat̉ orādūꝓ illis ꝗ nos ꝑſequūt̉ quo ꝓ ꝗbuſdā fratruꝫpeccatis intelligat̉ non p̄ceptū eſſe vt oremꝰContͣ. De nemine deſperandū eſt: dum eſtin via. Unde dr̄ in ꝓlogo ſuꝑ p̄s. Nulli quantūcūqꝫ delinquēti de venia ac mīa dei diffidēdū fore aſſumpta penitēdi humilitate. Cuꝫenī cernimꝰ ꝑauid homīcidā ⁊ adulteꝝ. 2º.℟. xi. per pnīam factū ꝓphetam: nulli pnīamagenti locus diffidētie relinꝗt̉. Sic gͦ de nemine quantūcūqꝫ peccante erit deſperādumī vita. gͦ ꝓ quolibet erit orandū. Itē dicitaug. ſuper illud Mat. 7º. Nolite iudicare ⁊ n̄iudicabimini. ī ſermone dn̄i ī montē. Duoſunt ī quibꝰ temerariū iudiciū cauere debemꝰ. Cū incertū eſt quo animo quicꝗd factū ſuvel cū īcertū ē qualis futurꝰ ſit qui nūc malꝰapparet. Ponamꝰ igit̉ aliquē peccantem admortē: incertū eſt adhuc qualis futurꝰ ſit. Sꝫſi ꝑ eo non oraret̉ iudicaret̉ malꝰ futurꝰ finaliter. gͦ ⁊ temerarie. Si gͦ non eſt temere iudicandus: ꝓ ipſo erit orandū. Preterea dd̓.peccatū ad mortē dr̄ duplr̄. vno modo qd̓ī ſe habet diſpoſitōem ad non penitēdū. ⁊ iopctm̄ quod dr̄ in ſpūm ſanctū. vt inuidia fraterne grē ⁊ hiꝰ dicunt̉ pctā ad mortē: de ꝗbdic̄ aug. ꝙ tanta eſt labes iſtius pctī: ꝙ deprecandi humilitatē ſb̓ire nō poſſit .i. vix poſſithoc modo accipiendo peccantē ad mortem:adhuc erit ꝓ ip̄o orādū. Alio modo dicitpctm̄ ad mortē: in quo eſt neceſſitas ad nonpenitendū: quale eſt pctm̄ mortale finalr̄ ⁊ ꝓpeccante ſic ad morte: ſi ꝯſtet non erit orādu.Unde ad illud aug. dd̓ ẜm eūdē in li. retractationū. Ꝙdixi non orandum ꝓ ꝗbuſdā iuxͣillud Ioh̓is eſt pctm̄ ad mortē ⁊cͣ. addendumfuit: ſi que tam ſcelerate mentis ꝑuerſitate finierūt hanc vitam: qm̄ de quocūqꝫ peſſimo īhac uita ꝯſtituto non eſt utiqꝫ deſperandū:nec ꝓ illo imprudenter exorat̉ de quo nō deſperat̉. Itē querit̉ utꝝ orōnē facere cōtrainimicos aliquo modo ſit licitū. ꝙ nō videt̉per p̄dictū p̄ceptū. Orate ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calumniantibꝰ vos. Itē ro. 12. Bn̄dicite ⁊ nolite maledicere nulli malū ꝓ malo reddentesſꝫ orate ꝯtra inimīcos calumniantes eſſet eis