Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ponit̉ diligere īnimicū dd̓. ꝗa ī alijs ē aliquaquitas nature vt in dilectōe dei ſui amicoꝝ hiꝰ. In hoc autē non. Unde ſuper illd̓a Reuela oculos meos ꝯſiderabo mirabila de lege tua. Glo. Diligite inimicos vr̄os.Et ſilr̄ dic̄ Amb. in glo. ſuꝑ Luc. 6. diliger̄inimicos eſt ſupra noſtrā naturā. vnde ſicutmiraculū dr̄ ad cꝰ oppoſitū ordinat natura:ita ꝯiūcta ſenſualitati non ſufficiat addiligendū inimicū: ſꝫ ordinet ad non diligen: qd̓ ꝯtra iſtū ordinē ē mirabile dr̄. Adaliud dd̓. illa arguēdi ī oppoſitꝭ nōͣ hētlocū ī illis ī ꝗbus eſt ꝯſequentia econtrario.hoc eſt magis malū illo. eius oppoſitū ē magis bonū alteriꝰ oppoſito: vlr̄ ī coordinatisẜm ꝯſequētiā non conuerſim vt patet ī ſenſu vita. Senſus enim ſupponit vitam. ſeꝗt̉ aūt. Magis malū eſt pͥuatio vite ꝙͣ ſenſus magis bonū eſt vita ſenſus. īmo econͣ. ſic̄patet in fide caritate. maiꝰ malū eſt oppoſi fidei .ſ. īfidelitas: qͣꝫ oppoſitū caritatꝭ .ſ. īuidia vel cupiditas. tn̄ maiꝰ bonū ē fides qͣꝫcaritas: īmo potiꝰ ecōtrario. Sil̓i modo eſtNam dilectio inimici ex caritate ſupponit dilectōem amici. ſeꝗt̉. maiꝰ malū ē odir̄anicū qͣꝫ inimicū. maiꝰ bonū eſt dilige̓ ami inimicū.Quinto queritur magisvtruꝫmeritoria ſit dilectio inimici ꝙͣ amici. Adqd̓ ſic. Motꝰ caritatꝭ in amicos nullū hꝫ impedimētū. motꝰ caritatꝭ ī inimicos hꝫ īpedimē. ītenſior eſt motus caritatꝭ ī amicos ꝙͣ ininimicos. ꝯſequēs magis meritorium.Itē Io. 15. Maiorē caritatē nemo habet qͣꝫvt aīaꝫ ſuam ꝗs ponat amicꝭ ſuis. ẜᵐ hocmotꝰ caritatꝭ pōt eſſe magis meritoriꝰ ꝙͣ īdiligēdo amicū. Contͣ. Carnalis affectꝰ autnatural̓ īmiſcet ſe qn̄qꝫ ī dilectōe amicoꝝ.autē ī dilectōe inimicoꝝ. purior eſt motuscaritatꝭ ī inimicū ꝙͣ ī amicū. Ergo ītenſiormagis meritorius. ℟º. Motus caritatꝭ dr̄duobꝰ modis intendi. rōne pͥncipii rōne finis. Rōne pͥncipii ītenſior eſt motꝰ ī inimicuꝫ ī amicū. ꝗa maior eſt conatꝰ ī eligendo motu. ſꝫ rōne finis ītenſior eſt motꝰ ī amicū ꝙͣ ininimicū: ꝗa ī ꝟtute ſit diffīcile bonū magis trahit bonū mouꝫ ad diligendū amicūqꝫ inimicū. enī ꝟtus ſit circa bonū difficile: ītendit̉ motus ex conatu circa difficileex dilectōe boni. Ad illud qd̓ obr̄ magismeritoriꝰ erit motꝰ iſte ꝙͣ ille diſtīguēdū. ēmerītū dimiſſionis pene: eſt merītum viteeterne. Caritas ex parte difficultatꝭ meret̉ dimiſſionē pene. Et ex parte ītentōis boni meret̉ vitā eternā. Pari igit̉ caritate exiſtentemotus caritatꝭ ī inimicū rōne difficultatꝭ eritmagis meritoriꝰ dimiſſionis pene. Motus ꝟocaritatꝭ ī amicū ratione ītētōis boni erit magis meritoriꝰ uite eterne. Ad aliud ꝟo qd̓obic̄ motui caritatis ad amicum īmiſcet ſeamor carnis uel naͣl̓ dd̓. mixtio carnal̓ amoriſ bn̄ diminuit motū caritatꝭ ſꝫ amor natural̓: īmo ꝯfert ſicut diſpoſitio material̓ formeita ex occaſionibꝰ natural̓ amoris fit etiamferuētior motus caritatꝭ.Sexto queritur utrūmaledicere inimicꝭ ſit licitū. videt̉ perillud p̄ceptū Mat. 5. Bn̄dicite his oderūtvos. Si bn̄dicere inimicꝭ ē preceptū. maledicere ē ꝓhibitū. Non ē licitū. Itē ro.12. Bn̄dīcite nolite maledicere. Itē ī canonica Iude: Michael archāgelꝰ dyabolodiſputans altercaret̉ de Moyſi corpore: ēauſus iudiciū īferre blaſphemie. ſꝫ dixit. Imperet tibi dn̄s. Si angelꝰ non eſt auſus maledicere dyabolo eſt peſſimꝰ. ml̓to magis non debet alteri hoī maledicere. Itē. 21eccl̓iaſtici. Cuꝫ maledic̄ īpiꝰ dyabolū maledic̄ipſe animā ſuaꝫ. non eſt dyabolo maledicē. multo magis nec hoī. Contͣ ſicut dic̄aug. ī ẜmone dn̄i ī mōte. Multē imprecatōeſīueniūt̉ ī ꝓphetꝭ aduerſus inimicos: que maledictōes putantur: ſicut eſt illud p̄s. fiat m̄ſaeoꝝ ipſis ī laqueū. illud. fiāt filii eiꝰ pupilli vxor eiꝰ vidua. Itē dn̄s maledixit cītatibus que noluerunt recipere ꝟbū ſuū. Mat.xi. Ue tibi Chorozaym: ve tibi bethſayda ⁊cͣ.Itē maledixit apl̓us ſūmo ſacerdoti actꝭ. 23Adicēs ꝑcutiet te dn̄s peries dealbate. vnd̓ſeꝗt̉. ſūmū ſacerdotē dei maledicꝭ. Itē Helyas maledixit duobꝰ pͥncipibus ꝗnquagenariis. 4.. i. dicēs. Si homo dei ſū deſcendatignis deuoret te ꝗnquagīta tuos. Adhoc rn̄det aug. de ſermōe dei ī monte dicenſ talia dicta ſunt preditōem ꝗd eēt futuꝝnon optantꝭ uoto ſꝫ ſpū preuidentꝭ. Unde etiāī ꝟbis dn̄i apoſtoli īuenit̉ qd̓ optauerītſꝫ qd̓ predixerīt. enī ait dn̄s mat. xi. Ue tibi corozaym ⁊cͣ. aliud ſonat ꝙͣ aliꝗd ei maliventuꝝ merito īfidelitatꝭ: qd̓ futuꝝ dn̄s nonmaliuolētia optabat ſꝫ dīnitate cernebat. ſilr̄dixit apoſtolꝰ actuū. 23. Percutiet te dn̄s non