inimici tui erranti reduc eū. Glo. q. diligīteinimicos veſtros. ⁊ poſt. Si videris aſinumodientis te cecidiſſe ſb̓ onere non ꝑtranſibis:ſꝫ ſb̓leuabis cum eo. Glo. Bn̄facite his ꝗ oderunt vos. gͦ in lege preceptū eſt diligere inimicū effectu. gͦ oībꝰ eſt p̄ceptū. Itē Mat. 5.ſuper illd̓. diligite inimicos veſtros bn̄facite⁊ orate ⁊cͣ. glo. Contra eccl̓iam tribꝰ modis pugnat̉. odio. ꝟbis. cruciatu corporis. econtͣ eccleſia diligit orat bn̄facit. ⁊ hi ſunt dilectōiseffectꝰ. gͦ omnes tenent̉ ad dilectōis effectū.Contͣ. Aug. ⁊ hr̄ illa auctoritas. 3º. ſentꝭ. di.30. c. Hic ſolet queri. Diſtinguendū vtrū illequi te offendit rogat te vt dimittas ei aut n̄Si rogat ⁊ nō dimittis pctā tua n̄ dimittūt̉tibi nec imples ſponſionē illā. dimitte nobisd. n. ſic̄ ⁊ nos dimitti. ⁊cͣ. Si non rogat ⁊ nondimittis nihilominꝰ exaudieris. gͦ videt̉ ꝙ dꝫintelligi qd̓ dr̄ dimitte nobis debita noſtraſic̄ ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ noſtris petentibus vel rogantibus. gͦ non tenet̉ omnibusdimittere. Sed ſi non dimittit nō diligit inimicum effectū. Itē ro. 12. Non uoſmetip̄osdefendentes cariſſimi ⁊cͣ. glo. aug. Si vult bonus vt deus inimicū puniat vbi eſt illud. diligite inimicos veſtros. ⁊ illud. non reddēteſmalū ꝓ malo: nonne hoc eſt malū ꝓ malo reddere. Bonꝰ igit̉ poteſt non diligere inimicuꝫeffectu: exquo bonus vult vt puniat̉ inimicꝰ.℟º. Quidam diſtinguūt ꝙ diligere inimīcos p̄ceptū eſt p̄latis ⁊ ꝑfectis. imperfectis ꝟo⁊ ſt̓ iectis non. Sed cōtra hoc eſt qd̓ dn̄snon ſolū diſcipulis ⁊ apoſtol̓ hoc eſt perfectiſiſta ꝓponebat: ſꝫ ipſis turbis ⁊ īperfectis. Luc..6. Unde ſupra dicit glo. Bede. Ꝙ in monteſermo perfectus ad apl̓os Mat. 5. hic ꝟo leuiori ſermone ad turbas temꝑatius per quatuorcardinales ꝟtutes ſermo ꝯprehendit̉. ꝓpteadd̓. ꝙ omnes tenent̉ diligere affectu ⁊ effectuSed amplius ſiue ad ampliorē effectū tenētperfecti ꝙ imperfecti. ⁊ p̄lati ꝙ ſb̓diti. tn̄ ꝗap̄ceptū affirmatiuū obligat ſemper ẜ non adſemꝑ ſicut illud non obligat ad ſemper qͣꝫtuꝫad affectum .ſ. cū non ſumus ī ꝯſideratōe: autquando dormimus: ita non ad ſemꝑ obligatquantum ad effectum. Si aūt querat̉ quotempore obliget ad effectum dd̓ ꝙ obligat qn̄cūqꝫ inimicus eſt in caſu neceſſitatis. Adillud gͦ qd̓ obic̄ ſupra ꝙ ꝑfectōis eſt ⁊ caritatꝭperfecte dd̓ ꝙ intellr̄ de perfectōe ſufficientiad ſalutē non de perfectōe ſuperrogatōis. imperfectio enim ē quantū ad ſalutē dilige amicū. ſꝫ ꝑfectōis ſufficientie eſt diligere inimicū⁊ diligere inquā inimicū affectu ⁊ effectu.In caſu neceſſitatꝭ eſt perfectōis ſufficientie ⁊ſaluti neceſſarie. Diligere ꝟo effectu non ī tēpore neceſſitatꝭ eſt perfectōis ſuperrogatōis.Ad illud ꝟo quod obr̄ ꝑ illud aug. ſi n̄ rōgat inimicꝰ vt ſibi dimittat̉ ⁊ non dimittit̉:nihilominꝰ exaudit̉. Sixerūt ꝗdam ꝙ tenet̉dimittere rancorem etiā non petenti: ſꝫ nō ſic̄rancoris. Sed meliꝰ dd̓. ꝙ eſt dimittere ranrē ꝗ ꝯcomitat̉ appetitū vindicte: ⁊ ē dimittere punitōem quam ꝯcomitat̉ zelꝰ iuſticie. tenemur gͦ rancorē dimittere ex appetitu vindicte. ſꝫ nō tenemur dimittē punitōeꝫ ex zeloiuſticie. Intelligendū eſt gͦ ꝙ exaudit̉ etiā ſinon dimittat punitōeꝫ ex zelo iuſticie. 4daliud ꝟo reſpondet glo. ſuper illud ro. 12. Nōvoſmetipſos defendētes cariſſimi: ſꝫ date locum ire: cum hō iuſtus ⁊ homo malꝰ velint adn̄o vindicari: in quo diſcernunt̉. rn̄dꝫ bonꝰmagis cupit inimicū corrigi ꝙͣ puniri: nec delectat̉ pena inimici: ꝗa non odit eum ſꝫ īiuſticia dei ꝗa diligit deū. ⁊ ideo hoc ei placet cūdeo placitū eſſe non dubitet.vtrumQuarto queritur mnaiusſit diligere amicos ꝙͣ inimicos. ⁊ iteꝝ an motus caritatꝭ ītenſior ſit ī amicū ꝙͣ ī inimicū.Ad pͥmū ſic. ſuper illud mat. 5. Si diligitꝭ eosꝗ vos diligūt ⁊cͣ. glo. Perfectōis eſt cumulusdiligere inimicos: ſꝫ diligere amicos non eſtꝑfectōis. gͦ minꝰ eſt diligere inimicos qͣꝫ amicos. Item hoc eſt de ſuꝑadditꝭ a dn̄o. Naꝫī lege p̄cipiebat̉ Leuitꝭ. 19. Diliges amicū tuūſic̄ te ip̄m: ſꝫ ī euangelio p̄cipit dn̄s dilige̓ inimicos. gͦ maiꝰ eſt. Contra. In ordine diligēdoꝝ ex caritate vltimꝰ gradꝰ ponit̉ diligereinimicū. Sed ipſa caritas diligit ordine quoampliꝰ eſt diligendꝰ. gͦ maius eſt dilige̓ amicūqͣꝫ inimcū. Itē odire amicū maiuſ eſt malūꝙ odire inimicū. gͦ diligere amicū: quod eſteius oppoſitū erit maius bonū ꝙͣ diligere inimicū. ℟º. Maius bonū dr̄ duobus modis.aūt ꝗa magis debitū: aut ꝗa magis gratuitūSi ꝗa magis debitū tunc magis bonū eſt diligere amicū. ſi ꝗa magis gratuitū: tūc magisbonū eſt diligere inimicū: ꝗa repugnant merita. tn̄ ſi ꝯparet̉ bonū debitū ⁊ bonū gratuitū abſolutē magis bonū eſt quod eſt magisgratuitū. ⁊ ita abſolute maioris ꝟtutꝭ eſt diligere inimicū ꝙͣ diligere amicū. Ad illud gͦquod obr̄ ꝙ ī vltīo gradu ī ordīe diligēdoꝝ