ſperare aliquod bn̄ficiū ab eo qui accipit mutuū. gͦ ⁊ aliquā ſuꝑabudantiā. Itē ex donoot ꝗs licite ſperare donū. gͦ ⁊ ex mutuo pōtſperare mutuū. Rº. dicēdū ꝙ cum diuerſeſcīe diuerſas habeāt ꝯſiderationes: a diuerſisſcientibꝰ idem diuerſimode ꝯſiderat̉. Hinc ēA leges humanas uolūtas ſola nō fac̄ uẜariū: ꝗa lex humana manu cōibet non animuꝫ.Secūdū legeꝫ ꝟo diuinaꝫ que aīuꝫ cōībet: ſolavolūtas facit vẜariū. Ad pͥmū gͦ obiectuꝫꝓp̓ ꝙ mutuans poteſt ſperare illud ad quodtenet̉ accipiēs: ꝗa in ꝯſil̓i caſu .ſ. neceſſitatꝭ tenet̉ ſibi dare mutuū: ⁊ teneret̉ ſilr̄ etiā ſi nondediſſet pͥus. vn̄ pōt illud ſperare mutuansab accipiente: nō tn̄ exui mutui: ſꝫ ex caritateaccipiētis mutuū. Mutua enī bn̄ficia accendūt caritate. ⁊ ꝗa etiā ex p̄cepto dei dꝫ mutuum indigenti dari. ⁊ ꝑ hoc etiā ſoluit̉ 2ᵐ. Bn̄enim ꝯcedendū eſt ꝙ mutuas pōt ab eo quirecipit in ſil̓i caſu ſperare mutuū: ꝗa ad hoctenet̉ aliꝰ. tn̄ ſi hac intentione tradit ſibi mutuū nō eſt meritoriū: ꝗa nō ponit deū finemIdeo dr̄ Luce. 6. Date mutuū nihil inde ſpātes. ſupple ab homine ſꝫ a deo.Tertio queritur aliquovtrumcaſu ſit licitū acciꝑe aliꝗd preter ſorte. ⁊ vr̄ꝙ ſic. ꝯn̄s enim p̄cepit Sauli vt interficeretamalechitas: ⁊ interficiendo eos ex preceptodn̄i non peccauit: īmo peccauit reſeruandoagag regē amalech. Si gͦ ex p̄cepto dn̄i factūeſt non mortale qd̓ al̓s eſſet mortale. Occide̓enim hoīem eſt peccatū mortale in ſe: ſꝫ ex p̄cepto dn̄i fit meritoriū ī aliqͦ caſu: ſic̄ ſi abraāīmolaſſet filiū ſuū ex p̄cepto dn̄i. gͦ ſilr̄ cū dr̄Deutꝭ. 23. Non fenerabis fratri tuo ſed alienoꝑato ꝙ hͦ ſit p̄ceptū nullū accidit īcōueniēs:ꝗa fenerari alieno qd̓ ſine p̄cepto dn̄i ē mortale: ꝑ p̄ceptū dn̄i fit non mortale: nec ē veniale. gͦ nō eſt neceſſe dicere ꝙ ſit ꝑmiſſio ꝯparatiua. Itē dn̄s p̄cepit iudeis vt aſptarētvaſa egyptioꝝ. Si gͦ ꝑ p̄ceptū dn̄i fuit licitūaſportare omnia uaſa p̄cioſa egytioꝝ: multofortiꝰ ꝑ p̄ceptū dn̄i licitū erit acciꝑe aliꝗd p̄tſortē. Minꝰ enī eſt acciꝑe partē qͣꝫ totū. ⁊ itadn̄s potuit p̄ciꝑe iudeis ꝙ ipſi darēt ad uẜā⁊ ita dare ad uẜā potuit non eſſe peccatum.Itē Lex Iuſtiniani ꝑ̄mittit vẜas centeſimas ⁊ ſexageſimas: ⁊ videt̉ ꝙ bn̄. ꝗa p̄ceptūeſt. non occides. ⁊ tn̄ occidunt̉ homines ſinepeccato ꝓpter recōpenſationē: ꝗa ꝑ occiſionēmaleficoꝝ ꝯſeruat̉ ſtatꝰ reipublice ī bonitateſua. gͦ eadē rōne licet dare ad vẜam ſine pctōpropter recompēſationē. maior enim utilitasaccidit inde reipublice: ⁊ etiā ei ꝗ accipit aduẜam. Itē acciꝑe ad uẜam nō eſt ꝯtractarerem alienā inuito dn̄o. Dn̄s enim vult bn̄ vtvẜariꝰ hēat leuiſſimā vẜam: ⁊ multū gaudetquando inuenit ꝗ dat ei ad leuiſſima vẜam.gͦ acciꝑe ad vẜas non eſt furtū: nec aliqd̓ aliud pctm̄. gͦ ſimplr̄ nō eſt pctm̄. Contͣ. Hieroſuꝑ Ezech̓. 18. Putant ꝗdam uẜas tantū eſſein pecunia. qd̓ ꝓuidēs dīna ſcriptura oīs reiaufert ſuꝑabudātiā. ut plus n̄ accipias ꝙͣ dediſti. Itē idē. Alii ꝓ pecunia fenerata ſolētmunuſcula diuerſi generis accipere: ſꝫ intelligant vẜam vocari ſuꝑabundantiā quicꝗd ēilld̓ ſi ab eo ꝗ dederit plus acceperint. ItēAmbro. Pleriqꝫ refugientes p̄cepta legis cuꝫdederint pecuniā negociatoribꝰ nō ī pecuniavẜas exigūt: ſꝫ de mercibꝰ eoꝝ tāqͣꝫ vẜarumemolumēta ꝑcipiūt: ideo audiāt ꝗd lex dicatNeqꝫ inꝗt eſcaꝝ vẜam accipies: neqꝫ omniuꝫreꝝ. Et accipit̉ ex illo tex. Deutꝭ. 23. Non fruges nec aliquā aliā rem. Item idem. Eſcavẜa eſt ⁊ veſtis vẜa eſt: ⁊ quodcūqꝫ ſorti accedit vẜa ē. qd̓ etiā velis ei nomē imponas uẜaeſt. Item iuxta hoc querit̉ cum uẜariꝰ ſitfur quare iudex ſecularis patit̉ uẜarios uiue̓⁊ alios fures ⁊ raptores nō patit̉ uiue̓. Cū .n.uẜarii publice ⁊ manifeſte ſint mali: videt̉ facere ꝯtra illud p̄ceptū. Maleficos non patieris uiuere. Item querit̉ quare iudex eccleſiaſticꝰ plus intromittit ſe de pena uẜarioꝝqͣꝫ alioꝝ fuꝝ. So. Ad pͥmū dd̓. ꝙ non ē ſil̓ede hōicidio ⁊ uẜa. ꝗa occide̓ lꝫ ſit malū ī ſe. n̄tn̄ ē malū ẜm ſe. ſꝫ dare ad uẜaꝫ malū eſt in ſe⁊ ẜᵐ ſe. ⁊ ſi dominꝰ illud p̄cepiſſet ſequeretinde incōueniens ſicut iam oſtendet̉. Ad2ᵐ dd̓. ꝙ filii iſrael ſerui erāt egyptiis ⁊ meices non erat eis reddita. ꝓpter hoc dn̄s ꝗ ꝟeeſt dominꝰ omniū tranſtulit dominiū uaſoꝝilloꝝ ad iudeos. Und̓ iudei nō ꝯtrectauerūtrem alienā īmo ſuam. nec p̄cepit dominꝰ iudeis ut aſportaret rem alienā manentē alienam. Sed uẜa eſt accipere rem alienam manētem alienam inuito domino: ⁊ face̓ de illa utde ſua. Hoc eſt aūt malū ẜᵐ ſe ⁊ in ſe. ſic̄ ſcienter cognoſcere uxorē alienā manente alienaꝫmalū eſt ī ſe ⁊ ẜm ſe. ſilr̄ ex mutuo acciꝑe remalienā manētē alienā ut ſuam ꝯtra ius naͣleeſt ⁊ ē malū in ſe ⁊ ẜᵐ ſe. Nec potuit hoc deꝰp̄ciꝑe. ⁊ ſi p̄cepiſſet ſequet̉ inconueniēs .ſ. ꝙdare ad uẜam eēt bonū ⁊ malū. malum ẜᵐ ſe.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten