bonū quo ad p̄ceptū. Ad 3ᵐ dd̓. ꝙ Iuſtinianꝰ ꝑmiſit ꝯparatiua ꝑmiſſione vẜas leuiſſimas: ꝗa uidit homines imperii ſui ꝓnos eſſead dādū vẜas. Un̄ ꝑmiſit minꝰ malū ne fie̓tpeiꝰ. Nec eſt veꝝ ꝙ ſit ibi recōpenſatio ꝓptervtilitate ſequēte: ꝗa ſemꝑ ⁊ in omni caſu dare ad vẜam pctm̄ eſt. nec ꝓ aliqua vtilitatepoteſt fieri licitū. vn̄ n̄ eſt ſil̓e de homicidio.Ad 4ᵐ dd̓ ꝙ hec eſt falſa. Uẜariꝰ n̄ ꝯtractat rem alienā inuito dn̄o. Sed ſciendum ꝙduplex eſt volūtas .ſ. volūtas abſoluta ⁊ volutas reſpectiua ſeu ꝯꝑata. De volūtate abſoluta nō vult dn̄s hꝰ pecunie ꝙ vẜariꝰ habeateam. Libētiꝰ enim eam ſibi retine̓t. Sꝫ de uoluntate ꝯparata vult ꝙ hēat eā: exquo .ſ. uẜariꝰ non vult dare mutuū gratis. uẜariꝰ gͦ ꝯtͣctat rem alienā inuito dn̄o: vt hec dictio inuito pͥuet uolūtatē abſolutā nō ꝯparatā. Adaliud qd̓ querit̉: quar̄ iudex ſecularis uẜariorp̄mittit viue̓: cū alios fures non permittatviue dd̓. ꝙ iudex ſecularis rempublicā regitquantū ad tꝑalia. vn̄ quāuis uẜariꝰ ſit fur:tn̄ ꝗa fur eſt domeſticꝰ: nec ꝑ violētiā furat̉:ꝗa etiam ex furto illiꝰ ꝓuenit aliqua utilitasreipublice quantū ad tꝑalia: ꝓpter hoc ꝑmittit uiuere vẜarios: cū tn̄ in aliquo caſu furespuniat. Ad vltimū dd̓. ꝙ iudex eccl̓iaſticꝰꝗ ſb̓tiliꝰ inſpicit ꝙͣ ſecularis ꝑſeꝗtur vẜarios ꝓpter damnū ſpūale qd̓ uidet̉ ex uẜa accidere. ⁊ ꝗa uẜarii de inhonoratione ⁊ ꝯtēptudei hoc eſt de peccato ſuo fecerūt ſibi officiuꝫ⁊ modum uiuendi.Quarto queritur accipeutrumaliquid p̄ter ſortem ſit malū ẜm ſe: ⁊ uidet̉ ꝙnon. Ideo enim dr̄ malū in ſe ⁊ ẜᵐ ſe: ꝗa remalienā manētē alienā uult facere ſuam. Sedprobat̉ ꝙ hoc nō eſt ꝟum: īmo ꝙ trauſferturibi dn̄iū. ꝗa iſte ꝗ accipit mutuuꝫ rē ſuā pōtdare uẜario ⁊ ſcit ⁊ uult ei dare. Dicit enimei. Do tibi pecuniam iſtam p̄ter ſortē. Ponat̉gͦ dat ei. gͦ pecunia quam accipit uẜariꝰ p̄terſortem ſua eſt. gͦ non facit rem alienā manētēalienā inuito dn̄o tāqͣꝫ ſuam. Item eſto ꝙſb̓ hac forma fiat ꝯtractꝰ. Mutuo tibi pecuniam iſtam ut des mihi tm̄ p̄ter ſortē. gͦ ẜm hͦpecunia quā accipit uẜariꝰ p̄ter ſortē ſua eſt:ꝗa ſibi data. gͦ in uẜa trāſfert̉ dn̄ium. ⁊ indeut pͥus. Item licitū eſt mihi dare mutuumiſti ne ledat uineā meā. gͦ licitū eſt mihi daremutuū ꝓ hac re temporali. gͦ pari rōne ꝓ qͣlꝫalia re temporali. ⁊ ita ꝓ pecunia. Itē dar̄mutuū alicui ut ille ꝗ accipit īpleat hͦ p̄ceptūNō furtū facies: ul̓ nō mechaberis. licitū eſt.gͦ eadē rōe poteſt ei dare mutuū ut impleatquodlibet aliud p̄ceptū. gͦ ut impleat hoc preceptū. ꝑate mutuū nihil inde ſꝑantes. gͦ pōtaliꝗs dare mutuū iſti ut ip̄e det mutuū alijsItē dar̄ pauꝑibꝰ bonū ē: ⁊ dare mutuū bonūē. gͦ licitū ē dare mutuū ut det̉ aliꝗd pauꝑibꝰcū qd̓ eſt ibi bonū ſit. gͦ licitū ē mihi dare iſtimutuū ut aliꝗd det patri meo indigēti. eadērōne ⁊ mihi. Magis enim debeo me diligereꝙͣ alios. ℟º. dd̓ ꝙ non ualet hec argumentatio. iſte pōt tranſferre rem ſuaꝫ in dn̄iū alterius ⁊ ſcit ⁊ ul̓t: ꝗa dicit hic. do tibi pecuniam iſtam. gͦ tranſfert. Licet enim poſſit tn̄ſferre: nō tn̄ poteſt trāſferre ſic: ꝗa hiꝰ ꝯtractꝰdiſplicet deo. ⁊ lꝫ ꝓferat ꝟbū dandi: non tam̄dat. De ꝟbis enim nulla eſt ꝯtentio ſꝫ de intētione. Feneratoris enim intētio eſt ꝙ rem alienā manēte alienā faciat ſuā. Per hoc etiampatet ſol̓o ad 2ᵐ cū dicit uẜariꝰ. accommodotibi pecuniā iſtā hac ꝯditiōe: ut tu des mihitantū ex ui mutui. In qͦ tranſfert̉ dn̄iū: nulttranſferre dn̄iū in ſe rei aliene manentis aliene. Ad 3ᵐ dd̓ ꝙ illa argumētatio non ualꝫCum enim dat̉ mutuū ne ledat̉ uinea nihilaccipit̉ p̄ter ſortem: ſꝫ redimit ius ſuū ꝗ datmutuū. Hoc aūt licitū eſt. Sꝫ ſi daret ꝓ pecunia darꝫ ut acciꝑet aliꝗd p̄ter ſortē. Qd̓ aūtdictū eſt ꝙ in uẜa nō tranſfert̉ dn̄iū intelligēdū eſt de dn̄io illiꝰ rei que ultra ſortem accipit̉: n̄ de dominio mutui. Ad 4ᵐ dd̓ ꝙ nōeſt ſil̓e de hoc p̄cepto. Non furtū facies ⁊ hiꝰ.⁊ de hoc. Date mutuū. ꝗa in primo ex ui mutui nihil accipit p̄ter ſortē uel in ſe uel ī alio.Sed in 2º accipit aliꝗd preter ſortē ul̓ in ſe ulin alio. Ad 5ᵐ ⁊ ultimū dd̓ ꝙ ſicut non licꝫmihi ex ui mutui tranſferre dominiū rei alitne ī me: ita nec in aliu. unde non ualet hec argumētatio. Licitū eſt dare pauperibꝰ: licitū ēdare mutuū. ergo licitū eſt dar ut aliꝗd det̉pauperibꝰ. licitū eſt p̄dicare. licitū eſt acꝗreỉtemporalia. gͦ licitū eſt p̄dicare ꝓ acquiſitionetemporaliū.Onſequēter querit̉ de p̄cepto caritatis de quo hēturMat. 5. Dictū eſt antiꝗs. diliges ꝓximū tuūodio habebis inimicū tuū. ego aut dico uobiſdiligite inimicos ueſtros. benefacite his quioderūt uos: ⁊ orate ꝑ perſequentibꝰ ⁊ calumniantibꝰ uos. Si .n. diligitis eos ꝗ uos diligūt