oet: quia habet bonam voluntatē dandi ei:niſi meliꝰ ꝓpone̓t diſpenſare. Ad auctoritatē hiero. dd̓ ꝙ iſte diues n̄ ē ꝓ raptore habēdus. ꝗa ſi ad tpus retinet ſuꝑflua: tn̄ aīo ⁊ ꝓpoſito meliꝰ diſpenſandi. Ad auctoritateꝫeuāgelii. oī petēti te tribue. dd̓. ꝙ ītelligēdūeſt ſic. tribue rem vel bonam volūtatem velbonū uerbuꝫ ſicut hēt̉ ibi in glo. vn̄ iſte diueſnon eſt tranſgreſſor huiꝰ p̄cepti: cum habeatbonā voluntatē dandi: ſicut dictum ē. Advltimū qd̓ querit̉ de duobꝰ in extrema neceſſitate ꝯſtitutis dd̓. ꝙ tenet̉ dare pͥmo ⁊ ſilr̄ 2ſꝫ neutri tenet̉ dare modo: tn̄ tenet̉ alteri mōvt iſte terminꝰ alteri teneatur confuſe ⁊ indeterminate.Ultimo queritur alemoquareſine ſpālr̄ attribuat̉ oīo mundare: cū dicat̉ 9.Mat. vbi loꝗt̉ de lūnatico: ⁊ dr̄. Hoc genusdemonii non eicit̉ niſi ī or̄one ⁊ ieiunio. vbidic̄ glo. Medicina vniuſcuiuſqꝫ vulneris eſtadhibenda. Non enim ſanat oculum quod ſanat calcaneū. ieiunio ſanant̉ peſtes corporis.orōne peſtes mentis. Ꝙ autē el̓a ſpālem hēateffectum oſtendit̉ Mat. 12. ſuꝑ illud. Extēdemanū. ibi glo. Nihil plus valet curationi qͣꝫel̓aruꝫ largitas: ꝗa fruſtra ꝓ peccatis ſuis rogaturus manꝰ ſuas ad deū extendit: qui hāsad pruꝑem ꝓ poſſe ſuo nō extēdit. ℟º. 29.Eccl̓ aſtici. Conclude elemoſinā in ſinu pauperis ⁊cͣ. ⁊ in eodē. 23. In hominē ſibi ſil̓em nonhabet mīam ⁊ a deo querit ꝓpiciationē. ⁊. 19proꝟ. fenerat̉ dn̄o ꝗ miſeret̉ pauꝑis. Undecolligit̉ ꝙ maxime motiuū ad dei mīam ſuꝑpctō ⁊ pena pctī eſt el̓a. Nō autē dic̄. date elemoſinā ⁊ ecce oīa munda ſunt vobis: ut ſufficiat elemoſina ad mundationē culpe. Si .n. ſitpͥncipalr̄ motiuū ad remiſſionem pene ex deimiẜicordia: nihilominꝰ vniuſcuiꝰqͣꝫ vulneriseſt adhibenda ꝓpͥa medicina: vt ꝯtraria ꝯtͣriis curent̉. Leuitꝭ. 25. ſuꝑ illud. Supputata ⁊cͣSlo. Secūdū ea que peccauit oportuit p̄ciumreddere. vt .ſ. qd̓ peccauit gula ieiunio corrigat. quod garulitas amiſit ſilentiū deleat.ſic ꝯtraria ꝯtrariis curent̉.Onſequēter querit̉ de p̄cepto mutui ſeu ꝯmodatōisde quo Mat. 5. Uolēti a te mutuari ne auertaris. ⁊ Luc. 6. Date mutuū nihil inde ſperātesCirca qd̓ querūt̉ quatuor. Primū ē utrumacciꝑe aliꝗd p̄ter ſortem ſit ꝓhibitū. 2º utꝝſola ſpes accipiēdi p̄ter ſortem faciat uẜariūſeu ſit ꝓhibita. Tertio utꝝ in aliquo caſuſit licitū accipere aliꝗd p̄ter ſortem. 4º anſit mala ẜm ſe.Ad primuꝫ ſib Si genueritobr̄. Ezech̓. 18.vir filiū latronē ⁊cͣ. vſqꝫ ad vẜam dantem ⁊amplius accipiētē nūꝗd uiuet? non viuet: cūvniuerſa hec deteſtanda fecerit mortē moriet̉. hic iuſtꝰ eſt. gͦ acciꝑe aliꝗd p̄ter ſortē eſt ꝓhibitū. Itē exo. 22. Si pecuniā accōmodaueris populo meo pauꝑi ꝗ habitat tecum: nōvrgebis eum qͣſi exactor: nec uẜis opprimes. gͦnon licet acciꝑe uſuram: ſꝫ gratis intuitu deiꝯmodare. Itē p̄ſ. Gn̄ quis habitabit in tabernaculo tuo ⁊cͣ. qui iurat ꝓximo ſuo ⁊ nondecipit. ꝗ pe. ſ. n. d. ad uſ. ⁊cͣ. qͣſi ſi det ad uẜamnon habitabit in tabernaculo dn̄i. Sed nullꝰexpellit̉ a tabernaculo dn̄i niſi ꝓ pctō mortaligͦ dare ad vẜam eſt peccatū mortale ſeu accipere p̄ter ſortē. Itē Luce. 6. Date mutuumnihil inde ſperantes. ubi videt̉ etiā ſpes accipiēdi ꝓhiberi. gͦ multo magis ꝓhibet̉ ip̄e actꝰContra Deutꝭ. 23. Non feneraberis ꝓximotuo ſꝫ alieno. gͦ licet fenerari alieno. gͦ ī aliquocaſu licet dare ad vſuram. nō gͦ gn̓aliter eſtprohibitū. Itē Ambro. Uẜas exigas ab eocui iuſte nocere deſideras. ⁊ ita licet ab aliꝗbus accipere uſuras. Item maiꝰ peccatū ēoccidere qͣꝫ accipere uẜam. Sed licet in caſu⁊ ſine peccato occidere. gͦ licet in aliquo caſuacciꝑe ad vſurā. Item licet ꝯduce̓ domosequos vaſa argentea culcitras ꝓ lucro. ergomulto fortiꝰ denarios ꝗ ſunt utiles magis. ⁊ſic licet dare ad uſuram. Itē. 15. Deutꝭ. Perpromiſſionē ſeu bn̄dictionē obſeruantibꝰ mādata dn̄i fenerabis gentibus multis: ⁊ ipſe anullo accipies mutuū. Sed ſi fenerari eēt malum nō eſſet iſtud ꝓmiſſio ſeu bn̄dictio: ſꝫ potius maledictio. nec etiam illud ꝓmitte̓t̉ obẜuantibꝰ mandata dn̄i: cū hoc ip̄m eēt tnͣſgredi mandatum dei. ℟º. Concedēdū ꝙ accipere preter ſortē quod eſt uſura ꝓhibitum ēSunt tn̄ caſus in ꝗbꝰ uẜa eſt ꝑmiſſa. Primꝰeſt ubi poſſeſſio eccleſie eſt aſſignata clerico ībn̄ficiū ⁊ laycꝰ tenet eam iniuſte ⁊ uiolenter:poteſt clericꝰ fructꝰ illiꝰ bn̄ficii ꝑcipere ultraſortē. exͣ de uẜis. ca. i. ſꝫ hoc non fit lucri cauſaſꝫ ut res eccleſie eo modo de manu layci redimat̉. ut hr̄ in eadem decretali. 2ꝰ ubi uẜepetunt̉ cum intereſſe. ꝟbi grā ſi fideiuſſor ſoluit uẜas creditori poteſt eas pete̓ a debitore